cū ſint vtriqꝫ ritibꝰ fallacibꝰ demonuꝫobſtricti ſub noībꝰ angeloꝝ. Namet porphirius quandā quaſi purgacōne anime ꝑ theorgiā. cūctanter tn̄et pudibūda quodāmo diſputacōneꝓmittit: reuerſione vero ad deū hancarte preſtare cuiꝙͣ negat: ut videaseū inter viciū ſacrilege curioſitatis etph̓ie ꝓfeſſionē. ſentecijs alternātibꝰfluctuae̓. Nūc enī hanc arte tāꝙͣ fallacē ⁊ in ip̄a actōne ꝑiculoſaꝫ ⁊ legibus ꝓhibita cauendā monet: nūc aūteius laudatoribꝰ cedēs vtilē dic̄ eſſemūdande parti aīe nō quidē intellectuali qua rerū intelligibiliū ꝑcipit̉veritas nullas habentiū ſimilitudīescorpoꝝ: ſed ſpiritali qua corꝑaliu rerū capuitur imagines. Hāc em̄ dic̄ ꝑquaſdā ꝯſecracōes theorgicas quastheletas vocat. ydonea fieri atqꝫ aptam ſuccepcōm ſpirituu⁊ angeloꝝ etad videndos deos. Ex quibꝰ tn̄ theorgicis theletis fatetur intellectualianime nichil purgacōis accede̓ qd̓eam faciat ydoneā ad videndū deūſuū: et ꝑſpiciēda ea que vera ſunt. Exqūo intelligi p̄t. qualiū deoꝝ vel qualem viſionē fieri dicat theorgicis conſecracōnibꝰ: in qua nō ea vident̉ quevera ſūt. Deniqꝫ animā racōnaleꝫ ſiueqd̓ magis amat dicere intellectualeꝫin ſua poſſe dicit euā̓de̓: etiā ſi qd̓ eiuſſpiritale eſt. nulla theorgica fuerit arte purgatū. Porro aūt a theorgo ſpiritalē purgari hactenus. ne ex hocad immortalitatē eternitatēqꝫ ꝑuemat: quāꝙͣ ita diſcernat a demonibꝰangelos aerea loca eſſe demonū. etherea vel empirea diſſeres angeloꝝ: etammoneat vtendū alicuius demoniſamiciciā quo ſubuectāte vel ꝑ aululūa terra poſſit eleuari quiſqꝫ poſt mortē: aliā vero viā eſſe ꝑhibeat ad angelorū ſuꝑna ꝯſortia: cauendā tn̄ demonū ſoci etatē exp̄ſſa quodāmo ꝯfeſſiliber decimusone teſtat̉. vbi dicit aīam poſt mortēluendo penas cultu demonū a quibꝰcircuueniebatur horreſce̓. Ip̄amqꝫ theorgian qua velut ꝯciliatrice āgeloꝝdeorūqꝫ ꝯmendat. apud tales agerepoteſtates negare non potuit. que velip̄e inuideant purgacōni aīe vel artibus ſeruiant inuidoꝝ. Querelā dehac re chaldei neſcio cuius expromens ꝯquerit̉ inquit. vir in chaldeabonus purgāde aīe magno in molimine fruſtratos ſibi eſſe ſucceſſus: cūvir ad eadē potens tactus inuidiaadiuratas ſacris p̄cibꝰ potentias alligaſſꝫ. ne poſtulata ꝯcederet. Ergo etligauit ille inqͥt: et iſte nō ſoluit. Quoindico dixit apparere theorgian eſſetam boni ꝯficiēdi ꝙͣ mali. et apud deos et apud hoīes diſciplinā: pati etiādeos ⁊ ad illas ꝑturbacōes paſſiōeſqꝫ deduci. qͣs ꝯmuniter demōībꝰ ⁊ homībꝰ apuleius attribuit: deos tamēab eis etheree ſedis altitudīe ſeparāſet platōnis aſſeres in illa diſcrecōneſentētiā. ¶ Ca. x.Cce nūc alius platonicus quedoctiorē ferūt phorphirius. ꝑneſcio ꝙͣ theorgicā diſciplinā etiā ip̄oſdeos obſtrictos paſſionibꝰ ⁊ p̄turbacōnibꝰ dic̄. Quoniā ſacris p̄cibꝰ adiurari terreriqꝫ potuerūt. ne p̄ſtarentaīe purgacōne: et ita terreri ab eo qͥimꝑabat malū ut ab alio qͥ poſcebatbonū ꝑ eandē artē theorgica ſolui illo timore nō poſſent: et ad dandū bn̄ficiū liberari. Quis nō videat hec oīafallaciū demonū eſſe ꝯmunia ꝯmentaniſi eoꝝ miſerrimus ſeruus et a graveri liberatoris alienus? Nam ſi hecapud deos ageretur bonos: plus ibivtiqꝫ valeret bn̄ficus purgator aīeꝙͣ maliuolus impeditor. Aut ſi dijsiuſtis homo pro quo agebat̉ purgacōne̓ videbatur indignus: non vtiqꝫab inuido territi nec ſicut ip̄e dicit ꝑ