ſanctiſſima ſedes delubroꝝ atqꝫ tēploꝝ ſepulcroꝝ futurā eſſet mortuorūqꝫ pleniſſima? Nempe ſpūs fallaxcuius inſtinctu hermes iſta dicebat.ꝑ eū ip̄m coactus eſt confiteri iā tuncillam terra ſepulcroꝝ et mortuorumquoſ ꝓ dijs colebāt fuiſſe pleniſſimā.Sed dolor demonū ꝑ eū loquebatur:qui ſuas futuras penas apud ſanctorū martirū memorias inuenire merebant. In multis enī talibus locis torquentur et confitentur: et de poſſeſſisboīm corporibꝰ eiciūtur. ¶ Ca. xxvij.Ec tamen nos eiſdē martiribꝰtempla. ſacerdotia. ſacra. et ſacrificiā. ꝯſtituimus: qm̄ nō ip̄i ſed deus eorū nobis eſt deus. Honoramusſane memorias eoꝝ tanꝙͣ ſanctoruꝫhoīm dei. qui uſqꝫ ad mortem corpoꝝſuoꝝ ꝓ veītate certarūt ut innoteſceret vera religio. falſis factiſqꝫ ꝯuictiſꝙͣ etiā ſi qui antea ſentiebāt: timendoreprimebāt. Quis aūt audiuit aliqn̄fideliū ſtantē ſacerdote ad altare etſuꝑ ſanctū corpus martiris ad dei honorē cultūqꝫ ꝯſtructū dicere in p̄cibꝰ.offero tibi ſacrificiū petre vel paule velcipriane. cum apud eorū momoriasofferatur deo qui eos et hoīes et martires fecit. et ſanctis ſuis angelis celeſtis honore ſociauit: ut ea celebritate et deo vero de illoꝝ victorijs grasagamuſ. ⁊nos ad imitacōꝫ talu coronaꝝ atqꝫ palmaꝝ eodē muocato inauxiliū ex illoꝝ memorie renouacōeadhortemur? Quecūqꝫ igitur adhibentur religioſoꝝ obſequia ī martirū locis. ornamenta ſunt memoriaꝝ:nō ſacra vel ſacrificiā mortuoꝝ tanꝙͣdeoꝝ. Quicūqꝫ etiam epulas ſuas eodeferūt. ꝙ quidē a xp̄ianis melioribꝰnō fit. et in pleriſqꝫ terrarū nulla taliseſt conſuetudo: tamen quicūqꝫ id faciūt quaſqꝫ cū appoſuerint orāt ⁊ auferūt ut veſcant̉ vel ex eis etiā indigēliber octuuistibus largiātur: ſanctificari ſibi easvolūt ꝑ merita martirum in noīe dn̄imartirū. Non autē eſſe iſta ſacrificiamartirū nouit. qui nouit vnū qd̓ etiāillic offertur ſacrificiū xp̄ianoꝝ. Noſitaqꝫ martires nr̄os nec diuinis honoribꝰ nec hūanis criminibus colimuſ.ſicut colūt illi deos ſuos: nec ſacrificiaillis offerimus. nec eoꝝ ꝓbra in eorū ſacra ꝯuertimus. Nā de yſide vxore oſyris egiptia dea. et de parētibuseorū qui omēs reges fuiſſe ſcribūturquibus ꝑentibꝰ ſuis illa cū ſacrificaret inuenit ordei legētem atqꝫ indeſpicas marito regi et eius conſiliariomercurio demonſtrauit: vnde eandēet cererem volūt: que et quanta malanō a poetis ſed miſticis eorum literismemorie mādata ſint ſicut leone ſacerdote ꝓdente ad olympiadē matremſcribit alexander legāt qui volūt vel poſſunt. et recolāt que legerūt:et videant quibus homibꝰ mortuis. etde quibꝰ eorū factis tanꝙͣ dijs ſacrificia ſint inſtituta. Abſit ut eos quāiis deos habeant ſanctis martiribusnoſtris quos tamē deos nō habemuſvlla ex ꝑte audeāt cōparare. Sic enīnō conſtituimus ſacerdotes. nec offerimus ſacrificia martiribus nr̄is. quiaincōgruū. indebitū. illicituqꝫ eſt: atqꝫvni deo tantumo debitu: ut nec criminibus ſuis nec ludis eos turpiſſimisoblectemus: vbi vel flagicia iſti celebrant deoꝝ ſuorū ſi cū homīes eſſenttalia cōmiſerūt: vel conficta delectamēta demonū noxiorum. ſi hoīes nonfuerint. Ex iſto genere demonū ſocrates nō haberet deū: ſi haberet deū. Sꝫfortaſſe homī ab illa arte faciendi deos alieno et innocenti illi importauerint talē deū: qui eadē arte excellerevoluerūt. Quid ergo plura? Nō eſſeſpūs iſtos colēdos ꝓpter vitā beataꝫque poſt mortem futura eſt: nullus vel