eſt vel ciuilis hoc ē vel vrbana vel theatrica. quaꝝ altera iactitat deoꝝ crimina. altera indicat deoꝝ deſideria criminoſiora ac ꝑ hoc malignoꝝ potius demonū ꝙ deorū: ſed cū philoſophis eſt habēda collatio: quoꝝ ip̄mnomē ſi latine interp̄temur amore ſapientie ꝓfitetur. Porro ſi ſapiētia deꝰeſt ꝑ que facta ſūt omīa ſicut diuinaauctoritas veritaſqꝫ mōſtrauit: veruſph̓us eſt amator dei. Sed qꝛ res ip̄acuius hoc nomē eſt nō eſt in om̄ibꝰ qͥhoc nomē gloriantur: neqꝫ enī ꝯtinuovere ſapiētie ſunt amatores quicūqꝫappellantur philoſophi: profecto exomnibꝰ quoꝝ ſentētias literis noſſepotunnus elegēdi ſūt. cū quibꝰ nō nndigne queſtio iſtā tractet̉. Neqꝫ em̄hoc oꝑe omēs omniū ph̓oꝝ vanasopiniones refutare ſuſcepi. ſꝫ eas tm̄que ad theologiā ꝑtinent. quo verbogreco ſignificari intelligimus de diuinitate raconē ſiue ſermonē. nec easomniū ſꝫ eoꝝ tantū. qui cū et eſſe diuinitatē et hūana curare ꝯſentiāt. nō tn̄ſufficere vnius incōmutabilis dei cultu ad vitā adipiſcendā etiā poſt mortē beatā: ſed multos ab illo ſane vnoconditos atqꝫ inſtitutos ob eā cauſaꝫcōlēdos putant. Hij iam etiā varronis opmionē veritatis ꝓpinqͥtate trāſcendūt. Siquidē ille totā theologianaturalē uſqꝫ ad mūdū iſtū viſibilemvel animā eius extedere potuit: iſti vero ſupra omnē anime naturā ꝯfitent̉deū. qui nō ſolū mūdū viſibilē qui ſepeceli et terre noīe nūcupatur. ſed etiamomnē omnino anima fecerit: et qui rationalē et intellectualē cuius generiſanima hūana ē participacōne ſui luminis incōmutabilis ⁊ incorporei beatā facit. Hos ph̓os platonicos appellatos a platōne doctore vocabulodiriuato nullus qui hec vel tenuit audiuit ignorat.E hoc igitur platōne q̄ neceſſaria pn̄ti queſtioni exiſtimo breuiter attingā: pͥus illos ꝯmemoras qui eū in eodē generelr̄aꝝ tēpore p̄ceſſerūt. Quantū enimattinet ad lras grecas q̄lingua interceteras gentium clarior habetur duoph̓oꝝ genera tradūtur: vnū italicūex ea ꝑte italie que quondā magnagrētiā nūcupata eſt: alterū ionicū ineis terris vbi et nūc grecia noīata e.Italicū genus auctorem habuit pithagorā ſamiū: a quo etiā ferunt ip̄mphiloſophie nomē exortu. Nā cū antea ſapiētes appellarētur. qͥ mō quodā alijs preſtare videbantur: iſte interrogatus qͥd ꝓfiteret̉. ph̓m ſe eſſereſpondit. id eſt ſtudioſū vel amatorēſapiētie: qm̄ ſapientē ꝓfiteri arrogātiſſimū videbatur. Ionici vero generis princeps fuit thales mileſiuſ vnꝰilloꝝ ſeptē qui ſūt appellati ſapiēteſ:ſed illi ſex vite gene̓ diſtinguebātur:ex quibuſdā p̄ceptis ad bene viuēdūaccōmodatiſ. Iſte aūt thales ut ſucceſſores etiā ꝓpagaret rerū naturamſcrutatus. ſuaſqꝫ diſputacōes literismandās enituit maximeqꝫ admirabilis extitit: ꝙ aſtrologie numeris ꝯp̄henſis. defectus ſolis et lune etiā p̄dicere potuit. Aquā tamē putauit rerueſſe pnͥcipiū et hinc oīa elemēta mūdiip̄mqꝫ mūdū ⁊ q̄ in eogignūt̉ exiſte̓.Nichil aūt huic operi. qd̓ mūdo cōſiderato tā mirabile aſpicimus: ex diuina mēte p̄poſuit. Huic ſucceſſit anaximander eius auditor: mutauitqꝫ dererū naturā opinionē. Nō enī ex vnare ſicut thales ex humore: ſed ex ſuiſproprijs principijs quaſqꝫ res naſciputauit. Que rerū principia ſingularū eſſe credidit infinita. et innumerabiles mūdos gigne̓. et quecūqꝫ in eiſoriūtur: eoſqꝫ mūdos modo diſſolui.modo iterū gigni exiſtimauit quāta