Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

demonijs inuitatis. amplius cōmāculatur anima. it redit. Queſo tevarro. vel vos doctoꝝ hominumtalia ſcpͥta legiſtis: et aliqͥd magnuꝫvos didiciſſe iactatis. Interp̄taminihoc. nolo dicere ſecūdū illā eternā incōmutabilemqꝫ natura ſolus ē deꝰ.ſꝫ ſaltē ſecūdū aīaꝫ mūdi et ꝑtes eiuſ.quos deos eſſe veros exiſtimatis:tem anime mūdi que mare ꝑmeat. deum vobis feciſſe neptunū vtcūqꝫ tolerabilioris erroris ē. Ita ne vnda adlitus veniens. et in ſalum rediēs dueſunt ꝑtes mundi: aut due ꝑtes anīemūdi? Quis veſtrū ita deſipiat. ut hocſapiat? Cur ergo vobis duas deas fecerunt: niſi quia ꝓuiſū eſt a ſapiētibꝰmaioribꝰ veſtris vt dij plures vosrege̓nt: ſed vt ea que iſtis vanitatibꝰet falſitatibus gaudēt. plura vos demonia poſſiderent? Cur autē illa ſalacia hanc interp̄tacōne inferiorē maris ꝑtem qua viro erat ſubdita perdidit? Nanqꝫ illam modo refluenteꝫfluctū eſſe phibetis: in ſuperficie poſuiſtis. An quia veniliaꝫ pelicē accepit:irata ſuum maritū de ſupms mariſ excluſit? Ca. xxiij.Empe vna eſt terra. quā plenaquidē videmus animalibꝰ ſuis. Seruntij ipſam magnū corpus in elemētis mundiqꝫ infimā ꝑtem: cur eaꝫ volunt deam? An quia fecūda eſt? Curergo magis hoīes dij ſunt qui eaꝫfecundiorem faciunt excolendo: ſꝫarant adorant? Sed ꝑs animemundi inquiūt. illaꝫ ꝑmeat deā facit: quaſi eiudētior ſit in homībusanīa vtrū ſit nulla ſit queſtō. Et tn̄heīes dij hn̄tur: et qd̓ ē grauiterdolēdū. hijs qui dij ſūt et qͥbꝰ ipſimeliores ſunt colendis adorādismirabili miſerabili errore ſubdūt̉.Et certe idē varro in eodē de dijs ſelectis libro tres affirmat aīe gradus in vniu̓ſaqꝫ natura: vnū oēsꝑtes corꝑis viuūt trāſit habetſenſū. ſꝫ tm̄ ad viuendū valitudinem.Hanc vim in nr̄o corꝑe ꝑmanare dicit in oſſa vnguēs capillos: ſic̄ indo arbores ſme ſenſu alūtur creſcūtet quodā ſuo viuunt. Scd̓m gra aīe ī quo ſenſus ē: hac vim ꝑuenire in oculos. aures. nae̓s. os. tactuꝫ.Terciūgͣdū aīe eſſe ſūmū: vocaturanmuſ. ī quo intelligētia p̄minet: hocp̄ter hoīeꝫ om̄s care̓ mortales. Hācꝑtē aīe mūdi dicit deū: ī nobis aūt genui vocari. Eſſe aūt ī mūdo lapides acterrāquā videmus. quo ꝑmanatſenſus. vt oſſa vt vngͣues dei: ſolē vero. lunā. ſtellaſ ſentimus qͥbuſqꝫ ipſe ſentit ſenſus eius. Ethera porroaīm eius vni ꝑmanat in aſtraface̓ deos: et ea qd̓ ī terra ꝑ̄manatdea tellurē. Qd̓ aūt inde pͥmanat ī mare atqꝫ occeanū deū neptunū. Redeat ergo ad hāc quā theologia naturalē putat velut reqͥeſcēdi ab hijſambagibꝰ atqꝫ anfractibus fatigatus egreſſus ē. Redeat inquā: redeatad ciuilē. Hic adhuc teneo: tātiſpago de hac. Nōdū dico ſi tra lapideſnr̄is ſūt oſſibꝰ vnguibꝰ ſil̓es: ſil̓r eoſītelligētiā hr̄e ſic̄ ſenſu carēt. Autſi id circo hr̄e dicūt̉ oſſa vngues nr̄iītelligētiā qꝛ ī hoīe ſūt hꝫ ītelligētiā ſtultū hos ī mūdo deos dic̄:ſtultuſ ī nob̓ oſſa vnguēs hoīesdic̄Sꝫ hec ph̓is fortaſſis agēda ſūt.Nūc aūt iſtū adhuc politicūid ē ciui volo: fiei̓ enī p̄t. ut licꝫ ī illā naturalis theologie veluti lib̓tatē caput erigere paululū uoluiſſe videat̉: tn̄ adhūc libruꝫ ꝟſans ſe ī illo ꝟſari cogitāſ. ec̄ inde r̓ſpexei̓t hoc ꝓpte̓a dixerit: ne maioe̓s eius ſiue alie ciuitateſtellurē atꝫ neptunū ī aīter coluiſſe credāt̉. Sꝫ hoc dico. Parſaiimi mūdani t̓rā ꝑmeat ſic̄ vna ē t̓ra: cur etiā