referrent ad aliquas ꝑtes mūdi et opera dei que ſunt in elementis nō inuenerunt: et ideo eos ſaltē operibꝰ hoīnum p̄pōſuerūt. ſermocionādi et belligerandi ad miniſtros. Auoꝝ mercurius. ſi ſermonis etiam deoꝝ poteſtatem gerit ipſe quoqꝫ regi deoꝝ dominatur: ſi ſcd̓m eius arbitriū iupiter. loqͥtur a̓ loquēdi ab illo accipit facultatem: quod vtiqꝫ abſurdum ē. Si aūtilli hūani tm̄ ẜmonis poteſtas tributa perhibetur: non eſt credibile ad lactandos manimano ſolum pueros ſꝫetiā pecora vnde ruminus cognominatus ē iouē deſcende̓ voluiſſe. et curam noſtri ſermonis qua pecoribꝰ antecellimus ad ſe ꝑtine̓ noluiſſe: ac perhoc idem ipſe eſt iouus atqꝫ mercuriꝰQd̓ ſi ẜmo ipſe dicitur eſſe mercuriusſicut ea que de illo interpretātur oſtēdunt: nam ideo mercurius quaſi medius currens dicitur appellatus. ꝙ ẜmo currat inter homīes medius: ideohermes grece quod ſermo vel interp̄tacō que adẜmonem vtiqꝫ ꝑtinet hermeniā dicitur: ideo ⁊ mercibꝰ prceſſe.quia inter vendentes ⁊ ementes ẜmoſit medius alas eius in capite ⁊ pedibus ſignificae̓ volucrē ferri ꝑ aera ſermone nuncium dc̄m. quoniā ꝑ ſermonem omnia cogitata enunciantur: ſiergomercurius ipſe ẜmo eſt. etiā ipſis ꝯfitentibus deus nō eſt: ſꝫ cū ſibi deos faciūt eos qui demones ſūt: imimūdis ſupplicando ſpiritibꝰ poſſidenturab eis qui non dij ſꝫ demones ſūt. Itēquia nec marti aliqd̓ elementū vel ꝑtēmundi inuenie̓ potuerūt vbi age̓t opera qualiacunqꝫ nature. deum belli eſſedixerunt: qd̓ opus eſt hoīm⁊ optabilius non eſt. Si ergo paceꝫ ꝑpetuamfelicitas daret: mars qͥd age̓t nō haberet. Si autē ipſuꝫ bellum eſt marsſicut ẜmo mercurius: vtinā ꝙͣ manifeſtum eſt ꝙ non ſit deus: tamnō ſit etbellum quod vel falſi voceturdeus.Iſi forte illi ſtelle ſūt ¶ Ca.xv.hij dij: quas eoꝝ appellaue̓ noībus. Nā ſtellā qͣndā vocat iercuriūqͣndā itidē marte: ſꝫ ibi ē ⁊ illa qua vocat iouē. Et tn̄ eis mūdus eiouis. Ibiē qua vocat ſaturnū: et tn̄ ei dat nō ꝑua ſubſtantiam. oīm videlicet ſemmuIbi eſt ⁊ illa omnui clariſſima que abeis appellatur venus: et tn̄ eandem venere eē etiam lunam volunt: ꝙ uis deillo fulgentiſſimo ſidere apud eos tāꝙ de malo aureo iuno venuſqꝫ ꝯtēdāLuciferum emī quidam veneris. q̄daꝫdicunt eſſe iunonis: ſꝫ vt ſolet venusvincit. Nam multo plures eam ſtellāveneri tribuūt: ita vt vix eoꝝ quiſꝙͣreperiatur. qui aliud opmetur. Quisaūt nō rideat. cū rege oīm iouē dicatꝙ ſtella eius ab ſtella venei̓ſ tata vicitur clai̓tate? Tāto emī eē debuit ceteris illa fulgecor: qͣnto ē ip̄e potecor.Rndēt ideo ſic videi̓: qꝛ illa q̄ putaturobſcurior. ſuꝑior ē atꝫ a t̓ris lōge remocor. Si ergo ſuꝑioreꝫ locū maiordigͥtas meruit: qͣre tacurnus ibi ē. ioue ſuꝑior? Anvaītas fabl̓e q̄ rege ioue fac̄ nō potuit uſqꝫ ad ſidera ꝑuenire: et ꝙ nō valuit ſaturnus ī rgnoſuo neqꝫ ī caꝑitolio. ſaltē obtine̓ e ꝑmiſſus ī celo? uae̓ aūt ianus nō accepitaliquaſtellā? Si ꝓpte̓a qꝛ mūduſ ē ⁊oēs ī illa ſūt: et iouus mūdus ē. et habet tn̄. An iſte cam ſua ꝯpoſuit vt potuit: et ꝓ vna ſtella quā nō habet int̓ ſidera. tot faciēs accepit ī trā? Geīde ſiꝓpter ſolas ſtellas mercuriū ⁊ marteꝑtes mūdi putat vt eos deos hr̄e poſſint qꝛ vtiqꝫ ẜmo ⁊ bellū nō ſūt ꝑteſmūdi ſꝫ actus hoīm: cur arieti. et thauro.et cacro et ſcorpiōi. cetei̓ſqꝫ hmōi qͥ celeſtia ſigͣnū̓ant. et ſtelliſ nō ſingl̓is ſꝫſingl̓a plui̓bꝰ ꝯſtāt. ſuꝑiuſqꝫ iſtis ī ſūmo celo ꝑhibet collocata. ubi ꝯſtātiormotus merrabilē meatu ſideribꝰ prebet. nullas aras. nulla ſacra: nulla tepla fecerunt: nec deos non dico inter