theologie has ꝑtes potius elegit ſeneca ſapienti: ut eas in animi religiōenō habeat: ſꝫ in actibꝰ fingat. Ait enīque omnia ſapīēs ẜuabit tāꝙͣ legibꝰiuſſa: non tanquā dijs grata. Et paulopoſt: quid ꝙq matrimonia inquitdeoꝝ iunginmius: et ne pie quidē fratrum ſcilicet ac ſoroꝝ: Bellonā maiti collocamus vulcano vene̓m. neptunō ſalaciam: quoſdaꝫ tn̄ celibes relinquimnus qͣſiodicō defeceit: p̄ſertim cūq̄dam vidue ſūt vt populonia. vel fulgora. et diua rumima. quibꝰ non mirorpetitorem defuiſſe. Om̄em iſtaꝫ ignobilē deoꝝ turbam: ꝙͣ longo euo lōgaſuꝑſticoꝯgeſſit ſic inquit adorabimꝰvt meminerimus cultum eius magisad more ꝙͣ adrem ꝑtine̓. Nec legesergo ille nec mos in ciuili theologiaid inſtituerunt: qd̓ dijs gratu eet. velad rem ꝑtine̓t. Sꝫ iſte quem philoſophi qͣſi liberum fecerūt. tn̄ qꝛ illuſtrispopl̓i rom ſenator erat colebat quodreprehendebat. agebat quod arguebat. qd̓ culpabat adorabat: qꝛ videlicꝫ magnum aliquid eum ph̓ia docuerat. ne ſuꝑſticōſus eſſꝫ in mūdo ſedꝓpter leges ciuiū moreſqꝫ hominumnō quidē fingēte age̓t ſcenicū in theatro. ſꝫ imitaetur in tēplo: eo damnabilius quo illa q̄ mendaciter agebatſic age̓t. vt eum populus veraciter age̓ exiſtimaret. Scemcus autē ludēdo potius delcaret: ꝙͣ fallēdo deciꝑet.Ic inter alias ci­ ¶ Ca. xi.uilis theologie ſuꝑſticōnes reprehedit etiam ſacramenta iudeoꝝet maxīe ſabbata inutiliter eos face̓affirmās ꝙ ꝑ illos ſingulos ſeptē interpoſitos dies. ſeptimā vere ptē etatis ſue p̄dant vacando: et multa in tēpore vrgētia nō agēdo ledātur. Xp̄ianos tn̄ iam tūc iudeis inimiciſſimoſin neu̓tram ꝑtēꝯmemorae̓ auſus eſt:ne vel laudaret ꝯtra ſue pr̄ie vetere cōſuetudinē: vel rep̄rehende̓t ꝯtra ſuamꝓpriamforſitan voluntatē. De illis ſane iudeis cū loque̓tur ait. Cū interimvſqꝫ eo ſceleratiſſime gentis cōſuetudo cōualuit. ut ꝑ omēs iā terras recepta ſit: victi victoribꝰ leges dederūtAirabatur hec dicenſ: et quid d̓inituſage̓tur ignoras. Subiecit plane ſententiā qͣ ſignificaret qͥd de illoꝝ ſacramentoꝝ racōe ſentiret. &item̄. Illi tn̄cas ritus ſumouer̄t: maior ꝑs populifacit: qd̓ cur faciat ignorat. Sꝫ de ſacramentis iuideoꝝ. vel cur vel quātenus inſtituta ſint auctoritate diuina.ac poſtmodū a populo dei cui vite eterne miſteriū reuelatū ē tēpore quooportuit. eadē aūctate ſb̓lata ſint et aliaſ dixiniuſ maxīe cū adu̓ſus maīcheos age̓mus. et in hoc oꝑe loco oportumore dicendū eſt. ¶ Ca. xijVnc ꝓptertres theologiaſqͣsgreci dicunt mithicen. philicen politicen. latine autē dici poſſunt fabuloſanaturalis ciilis ꝙ neqꝫ de fabuloſaquā ⁊ ipſi deoꝝ multoꝝ falſorūqꝫ cultores liberrime reprehenderūt. neqꝫde ciuili cuius illa ꝑs eſſeꝯuicitur eiuſqꝫ ⁊ iſta ſimilima vel etiā deterior inuenitur. ſperanda eſt vitā eterna. ſicui ſatis non ſunt q̄ in hoc volumine dictaſunt: adiungat etiam illa q̄ in ſuperioribꝰ libris. et maxime in quarto de felicitatis datore deo plurīa diſputataſūt. Nā cui niſi vni felicitati ꝓpter eternā vitā ꝯſecrādi homīes eſſent: ſi deafelicitas eet? Quia vero non dea ſꝫmunus ē dei. cui deo niſi datore felicitatiſꝯſecrādi ſumus qͥ eternā vitā vbi veraē et plena felicitaſ pia caritate diligmus? Nō autē eſſe datorem felicitatisquēqͣ iſtoꝝ deoꝝ. qui tāta turpitudine coluntur. et niſi ita colantur. multoturpius iraſcuntur atqꝫ ob hoc ſeſpūſimimūdiſſimos ꝯfitentur: puto ex hn̄ſq̄ dcā ſūt. neminē dubitare oportere.