Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

ꝯtra ſuꝑſticōes ꝯdidit: multo cōpioſius atqꝫ vehementius rep̄hendit ip̄e ciuilem iſtam vrbana theologia.varro theatrica atqꝫ fabuloſam: Cumenim de ſimulacris ageret: ſacros inquit immortales inuiolabileſqꝫ deosin matei̓a viliſſima atqꝫ immobili dedicant: habitus illis hominū ferarumqꝫ piſcium. Quidam vero mixto ſexudiuerſis corporibꝰ induut: numīa vocat: ſi ſpū accepto ſubito occurre̓ntmonſtrahaberetur. Seinde aliquantopoſt theologiā naturalem p̄dicansquorūdam philoſophoꝝ ſentētias digeſſiſſet: oppoſuit ſibi queſtonē ait.Hoc loco dic̄ aliquis. Credam egocelū terra deos eſſe: et ſupra luna alios. infra alios? Ego ferā ꝑlatōneꝫaūt peripatheticum ſtratōne: quoꝝ alter fecit deum ſme corpore. alter ſme animo? Et ad hoc reſpondēs: qͥd ergotandē inquit. veriora videntur titi tatij ā romuli. aūt tullij hoſtilij ſomnia?Cloacinaꝫ titus tatius dedicauit deā:pycum tiberinumqꝫ rōmulus: hoſtiliꝰpauore. atqꝫ pallorem teterrimos hominum affectus. quoꝝ alter mentisterrite motus ē. alter corporiſ: ne morbus quidem ſꝫ color. Hec numina potius credes: et celo recipies? De ipſiſvero ritibꝰ crudeliter turpibꝰ: ꝙͣ liberſcripſit. Ille inquit. viriſes ſibi parteſamputat ille lacertos ſecat: ubi iratoſdeos timent. qui ſic ꝓpicios meretur.Dij autē nullodebent coli genere. ſi ethoc volūt: tantus eſt perturbate mentis ſedibꝰ ſuis pulſe furor: vt ſic dijplacentur. queadmodum ne quideꝫhomines ſeuūt. Teterrimi in fabulas tradite crudelitatis tiranmi lacerauerūt aliquoꝝ mēbra: nemine ſuā lacerae̓ iuſſer̄t. In regīe libidiſ volupta. caſtrati ſūt qͥdā: ſꝫ nemo ſibi ne vneet. iubēte dn̄o attulit manus. Seip̄i ītēpliſ ꝯtrucidāt: vulnei̓bꝰ ſuis ac ſang̓ne ſupplicāt. Si cui ītuei̓ vacet faciūt. q̄qꝫ patiūt̉: īueīet indecora honeſtis. indigna libriſ. diſſimiliaſanis: ut nemo fuit dubitaturus furere eos ſi paucioribꝰ fure̓nt. Nūc ſanitatiſ procimū in ſamētiū turba ē?illa que in ip̄o capitolio fiei̓ ſole̓ꝯmēmorat intrepide omino coarguit:quis credat niſi ab irridētibꝰ aut furentibꝰ fieri? in ſacris egiptijsoſyrim lugeri ꝑditum. mox aūt inuētu magno gaudio deriſiſſꝫ. ꝑditio eius inuēcōqꝫ fingatur: dolor tn̄ ille atꝫ leticiā ab hijs nichil ꝑdider̄tnichil inuener̄t veraciter expͥmat̉: huic tn̄ inqͥt furori certu tempus eſt. Tolerabile eſt ſemel in anno inſanie̓. Incapitolui ꝑueni: pudebit publicate demētie. qd̓ ſibi vnus furor attribuit officij. Alius numina deo ſb̓icit: aliuſhoras ioui nūciat. alius lictor ē. aliuſvnctor vano motu brachioꝝ imitaturvnguētē. Sūt uinoni ac mineruecapillos diſponāt. lōge atēplo notma ſimulacro ſtātes: mouet digitos ornātiū: ſūt que ſpeculū teneat: ſunt advadimonia ſua deos aduocent:ſūt libellos offerat. et illos cam ſuaꝫdoceāt. Doctus archmmimus ſenex iadecrepitus. cōtidie in capitolio mimūagebat: quaſi dijlibēter exſpectaret.quem illi homines deſerant. Omne illic artificum genus operantū: dijs inmortalibꝰ deſidet. Et paulopoſt. Hijtn̄ inqͥt etiam ſi ſuꝑuacuum vſū: nōturpem nec infame deo ꝓmittūt. Sedētq̄dā in capitolio que ſe a ioue amariputant: ne iunonis quidē ſi crede̓ velis poetis iracundiſſime inſpectuterretur. Hanc libertate varro huit: tm̄ poetica theologiā rep̄hende̓ auſuſē ciuilē auſus ē: que vel quā iſteꝯodit. Sed ſi veru attēdamus: detei̓oraſunt templa vbi hec aguntur: ꝙͣ theatra vbi fingūt̉. Sn ī hijs ſacriſ ciuiliſ