Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

ingerēdum pudorem quibuſdā philoſophis qui ꝟtutes quidem ꝓbantſꝫ eas voluptatis corporalis fine mētiuntur. et illā ſeipſam putāt appetendam iſtas ꝓpter ipſam tabulam quādam ꝟbis pinge̓. ubi voluptas in ſella regali quan delicata quedā regīacōſidat: eiqꝫ ꝟtutes famule ſubiciantur. obẜuātes eius nutu vt faciat qd̓illa imperauei̓t: que prudentie iubeatvt vigilanter inquirat quomō volūptas regnet ſalua ſit: iuſticie iubeatut p̄ſtet beneficiā q̄poteſt ad ꝯparandas amicicias corporalibꝰ cōmodisneceſſarias. nulli faciat iniuiriā. ne offenſis legibꝰ voluptas viue̓ ſecurapoſſit: fortitudini iubeat ut ſi dolor corpori accideit qui noꝯpellat in morte.teneat dominā ſuā id eſt voluptateꝫfortiter manimi cogitacone. ut priſtinaꝝ deliciaꝝ ſuaꝝ recordacōe mitiget pn̄tis doloris aculeos: temperatie iubeat vt tātū capiat alimentoꝝ etſi qua delectāt ne immoderacōꝫxiualiquid valitudine turbet: et voluptas. quā etiam in corporis ſanitateepicurei maxima ponūt. grauiter offfendat̉: ita ꝟtutes tota ſue gl̓ie dignitate tāꝙͣ imperioſe cuidam mhoneſte muliercule ẜuiet voluptati. Nichil hac pictura dicūt eſſe ignominioſius deformius minus ferre bonoꝝ poſſit aſpectus. Et veru dicunt. ſꝫ exiſtimo ſatis debiti decoris picturam: ſi etiā talis fingatur. vbi ꝟtutes humane glorie ẜuiūt. Licet enimiſta gloria delicata mulier noſit: inflata tn̄ ē multū inanitatis habet. Vn ei digne ẜuit ſoliditas qͥdā. firmitaſqꝫ ꝟtutū: ut nichil ꝓuideat ꝓuidētia. nichil diſtribuat iuſticia. nichiltoleret fortitudo. nichil temperantiaderetur niſi vnde placeatur homībꝰ:et ventoſe glorie ẜuiatur. Nec illi ſe abiſta feditate defenderint: alienaliber Tūtyſpnant iudicia velut glorie ꝯtēptoreſ:ſibi ſapientes videntur ſibi placent eoꝝ ꝟtus ſi tn̄ vlla eſt: alio modoquodā hūane ſubditur laudi. Neqꝫenī ipſe ſibi placet: homo ē. Quiautē vera pietate in deū quem diligitcredit ſperat: plus intendit in ea inqͥbus ſibi diſplicet: ꝙͣ in ea ſi qua in illo ſūt ipſi ꝙͣ veritati placent.Neqꝫ id tribuit vnde poteſt placere: niſi eius miſei̓cordie cui metuit diſplicere. De hijs ſanatis gr̄as agenſde illis ſanandis preces fundens.De ita ſint: non Ca .xxi.tribuamus dandi regni atqꝫimperij poteſtatem niſi deo vero quidat felicitatē: regnū celoꝝ ſolis pijs.regnū vero terrenū pijs impijs:. ſicut ei placet. cui nichil iniuſte placet.Quāuis em̄ aliqͥd dixerimus qd̓ aꝑ nob̓ eſſe voluit: tn̄ multū eſt ad noſet vade ſuꝑat vires noſtras. hominūocculta diſcutere: et liquido examīemei̓ta diiudicae̓ regnoꝝ. Ille igiturvnus verus deus nec iudicō nec adiutorio deſerit genus hūanū: quandoet quātū voluit romanis regnum dedit. dedit aſſirijs. vel etiā ꝑſis: abus ſolos duos deos coli. vnū bonū.alterū malū. ꝯtinēt litere iſtoꝝ: vt taceam de popl̓o hebreo de quo iam dixi quātū ſatis viſū ē: p̄ter vnū deum coluit. et qn̄ regnauit. Qui ergoꝑſis dedit ſegētes ſme cultudee ſegetie: alia dona terraꝝ ſine cultu tot deoꝝ qͦs iſti rebꝰ ſingl̓is ſingulos. vel etiam rebꝰ ſingulis plures p̄poſuerūt:ipſe etiam regnū dedit ſme cultu eorum quoꝝ cultū ſe iſti regnaſſe crediderūt. Sic etiam homībꝰ. Qui mario. ipſe gayo ceſari: auguſto ipſeet neroni: veſpaſianis vel pr̄i vel filioſuauiſſimis imperatoribꝰ. ip̄e domiciano crudeliſſimo: et ne perſingulosire neceſſe ſit qͥꝯſtantino xp̄iano. ipſe