fiei̓ ſpuūm nō bonoꝝ: quoꝝē cura haſfalſas et noxias opiniones de aſtralibꝰ fatis inſere̓ humanis mentibꝰ atqꝫ firmae̓: nō horoſcopi notati ⁊ inſpecti aliqͣ arte que nulla ē. ¶ Ca. viij.Di vero nō aſtroꝝ ꝯſtitucōnecuti ē cū quicqͥdꝯcipitur vel naſcitur vel inchoatur. ſꝫ oīm ꝯnexioneꝫſerieqꝫ cauſarū qͣ ſit omē qd̓ fit. fatinoīe appellāt. nō multū cū eis de ꝟbcōtrouſia laborādum atqꝫ certanduꝫē: qm̄qͥdem ip̄m cauſarū ordinē ⁊ qͣndam ꝯnexione dei ſūmi tribuūt volūtati et ptāti: qui optime ⁊ veraciſſimecreditur. et cūcta ſcire antequā fiantet nichil inordinatum relinquere: aquo ſūt om̄s poteſtates. ꝙuis ab illonō ſint oīm voluntates: ip̄aꝫ itaqꝫ p̄cipue dei ſūmi volūtate cuius ptās inſuꝑabiliter ꝑ cuncta porrigitur. eosappellae̓ fatu ſic ꝓbatur. Annei ſenece ſūt niſi fallor hij ꝟſus. Sūc me ſūme pater. altiqꝫ poli domīator: quocūqꝫ placuit nulla parēdi mora ē. aſſuꝫimpiger. fac nolle cōmitabor gemes:maluſqꝫ patiar facere qd̓ licuit bonoducūt volētem fata: nolentē trahunt.Nempe euidētiſſime hoc vltimo Yſu.ea fata appellauit. q̄ ſupͣ dixerat ſūmipr̄is volūtatē: cui patū ſe obedie̓ dicitut volēs ducatur ne nolēs trahatur:qm̄ ſcilꝫ ducūt volētē fata. nolētē trāhunt. Illi qͦꝫ ꝟſus bomerici. huic ſentētie ſuffragātur: quos cicero in latinū vertit. Tales ſūt hoīm mētes: quālis pr̄ ip̄e. Iupiter actiferaſ luſtrauitlumine terras. Nec in hac queſtōneaūctate hr̄et poetica ſententia: ſꝫ qm̄ſtoycos dicit vim fati aſſerētes. iſtosex homero ꝟſus ſolere vſurpae̓. nonde illius poete ſꝫ de iſtoꝝ ph̓oꝝ opmione tractat̉: cū ꝑ iſtos ꝟſus qͣs diſputacōm adhibent quā de fato hn̄t qͥdſentiāt eſſe fatū aꝑtiſſime declaratur:quō iouē appellāt. que ſūmū deū pu-tāt: a qͦ ꝯnexione dicūt pēde̓ fatoꝝ.Os cicero ita redar. ¶ Ca. ix.Tgue conatur ut nō exiſtimet aliqͥd ſe adu̓ſus eos valere. niſi auferatd̓innacōꝫ: quā ſic conatur auferre. utneget eſſe ſciētiā futuroꝝ: eāqꝫ omibus viribꝰ nullā eē omino ꝯtendat.vel in hoīe vel in deo: nullāqꝫ rerū p̄dictōne. Ita et dei p̄ſcientiam negat. etomēꝫ ꝓphetiā luce clariorē conatur eu̓tere vanis argumētacōnibꝰ. et opponēdo ſibi quedā oracula q̄ facile poſſūt refelli: que tamē nec ip̄a cōiuincit.In hijs aūt mathematicoꝝ ꝯiecturisrefutādis eius regnatoracō: qꝛ veretales ſūt: ut ſe ip̄e deſtruāt ⁊ refellāt.ulto ſūt autē tolerabiliores. qͥ vel ſiderea fata ꝯſtituūt: ꝙ iſte qui tollit p̄ſciētiā futuroꝝ. Nā et ꝯfitei eſſe deuꝫet negae̓ p̄ſciū futuroꝝ aꝑtiſſima inſania ē: qd̓ et ip̄e cū vide̓t. etiā illudtēptauit qd̓ ſcpͥtum ē. Sixit inſipiēsin corde ſuo nō ē deuſ. ſꝫ nō ex ſua ꝑſona. Vidit emī ꝙ eſſꝫ moleſtum et inudioſū: ideoqꝫ cottam fecit diſputātēde hac re adu̓ſū ſtoycos. in libris dedeoꝝ natura. et pro lucilio balbo. cuiſtoycoꝝ ꝑtes defendēdas dedit. maluit ferre ſentētiam: ꝙͣ ꝓ cotta qͥ nullā diuinanaturā eē ꝯtendit. In librisvero de diuinacōne ex ſeip̄o aꝑtiſſime oppugnat p̄ſciētiā futuroꝝ. Hocautē totū facere videtur ne fatū eſſeoſentiāt: et p̄dat liberā volūtatē. Putat enī ꝯceſſa ſciētia futuroꝝ. ita eſſecōſequens fatu: ut negari oīno nonpoſſit. Sed quoquomō ſe hēant. tortuoſiſſime ꝯcertacones et diſputacōnes ph̓oꝝ: nos ut ꝯfitemur ſūmū etverū deū. ita volūtatem ſumamqꝫ poteſtatem ac p̄ſciētiā eius confitemur:nec timemus ne ideo nō volūtate faciamus qd̓ voluntate facimus. quia idnos facturos ille p̄ſciuit. cuius p̄ſciēcia fallinō poteſt. Qd̓ cicero timuit ut