ciuitatibus. in anguſtū fuerant coartati. Ita euacuata eſt pulchritudo auſpicorū: remanſit contra ioue contumacia non deorū. ſed demoniorū. Aliud eſt enim nō ceſſiſſe: aliud vn̄ ceſſeras rediſſe. Quanqͣ et poſtea in orientalibꝰ partibus adriam voluntatemutati ſūt termini imperij romam. Illenamqꝫ tres ꝓuincias nobiles. armeniā. ineſopitamnā. aſſiriā. ꝑſarumconceſſit imperio: ut deus ille terminus qͥ romanos terminos ſcd̓m iſtoˢtuebatur ⁊ ꝑ illud pulcherrimū auſpiciū loco nō ceſſerat ioui: plus adrianum regem hoīm ꝙͣ regem deoꝝ tiinuiſſe videatur. Rcceptis quoqꝫ aliotēpore proiuncijs memoratis noſtrapene memoria retrorſus terminuſceſſit: quādo iulianus deoꝝ illoꝝ oraculis deditus. immoderato auſu naues iuſſit incendi quibꝰ alimonia portabat̉: quā exercitus deſtitutus. mox.etiam ip̄o hoſtili vulnere extincto intantam eſt redactus inopiā ut in denullus euaderet. vndiqꝫ hoſtibꝰ incurſantibus. milite imperatoris morteturbato. niſi placito pacis illic imperatorij fines cōſtituerent̉ vbi hodieqꝫ peruſtūt: non quidem tanto detrimento quantū conceſſerat adrianus:ſed media tamen compoſicōne defixi.vano igitur augurio deus terminuſnō ceſſit ioui qui ceſſit adriam volūtati: ceſſit etiam iuliam temeritati: etrouiniani neceſſitati. viderūt hec intelligentiores grauioreſqꝫ romam. ſꝫcontra cōſuetudine ciuitatis q̄ demonicis ritibus fuerat obligata parumvalebat: quia et ip̄i etiā ſi illa vana eēſentiebant. nature tamē rerū ſub vnius veri dei regimme atqꝫ imperio cōſtitute. religioſū cultū qui deo debeturexhibendū putabant: ſeruientes utait apoſtolus creature potius ꝙ creatori qui eſt benedictus ī ſecula. Hu-ius dei veri erat auxiliuꝫ neceſſariū. aquo mitterētur ſancti viri et veraciterpij: qui pro vera religione morerētur:ut falſa ea viuentibus tollerentur.Icero augur irri­ ¶ Ca. xxx.det auguria: et rep̄bendit hoīeſcorui et corncule vocibus vite conſilia moderātes. Sed iſte achademicus qui omnia eſſe contendit incerta: indignus eſt qui habeat vllam inhijs rebus autoritatē. Diſputat apd̓eum quitus lucilius balbus in fecūdode deorū natura libro: et cū ip̄e ſuꝑſticōnes ex natura rerū velut phiſicas etphiloſophicas inſerat: indignat̉ tamen inſtitucōe ſmmulacrorū. et opinionbus fabuloſis ita loquēs. Videtiſne igitur ut a phiſicis rebus beneatqꝫ vtiliter inuentis. racō ſit tracta.ad ꝯmenticios et fictos deos? Queres genuit fallas opiniones: erroreſqꝫ turbulentos. et ſuꝑſticōnes pene aniles. Et forme enim nobis deorūet etates et veſtitus ornatuſqꝫ noti ſūtgenera p̄terea. coniugia. cognacōeſ.omniaqꝫ traducta ad ſimilitudineminbecillitatis humane: nam et ꝑturbatis inducūtur animis. Accepimus enīdeorū cupiditates: egritudines. iracundias. Nec vero ut fabule ferūt dijbellis prelijſqꝫ caruerunt: nec ſoluꝫ utapud homerū cū duos exercitus cōtrarios alij dij ex alia parte defenderunt: ſed etiam aut cum titanis aut cugigantibus ſua propria bella geſſerūt. Hec et dicuntur ⁊ creduntur ſtultiſſime: et plena ſunt vanitatis ſūmeqꝫ leuitatis. Ecce intermi que confitentur: qui defendūt deos gentiū. Oeinde cū hec ad ſuperſticoneꝫ ꝑtineredicat. ad religione vero que ip̄e ſcd̓mſtoicos videtur docere: non enī philoſophi ſolum inquit: verum etiā maiores noſtri ſuperſticonem a religione ſeperauerunt. Nam qui totos dieˢ