flagicia incitāt bomīes cū cōmittēdis ſceleibꝰ quaſi diuināexempli ſui auctoritatē interponunt.xxvi De ſecretis demonū monitisq̄ ꝑtinebant ad bonos morescū palā in ſacris eoꝝ omis nequicia diſceret.xxvij. Quāta euerſione publice diſcipline romani dijs ſuis placandis ſacrauerint obſcena ludorum.xxviij. De criſtiane religionis ſalubritate.xxix ¶ De abiciendo cultu deoꝝ cōhortatio ad romanos.¶ Expliciūt capitula libri ſcd̓i.¶ Incipit liber ſecūdus. ¶ Ca. i.Irationi ꝑſpicucveritatis infirmus hūane cōſuetudinis ſenſus nō auderetobſiſte̓. ſꝫ doctriVne ſalubri languorē ſuū taꝙͣ medicine ſb̓de̓t. donecpiuino adiutorio fide pietatis impetrante ſanaretur: non multo ſermoneopus eſſet ad conuincendū quēlibetvane opinacōnis errorē. hijs qui recte ſentiūt. et ſenſa verbis ſufficiētibꝰexplicat. Nunc vero quantū ille ē maior et deterior inſipiētiū morbꝰ ammorū. quo irracōnabileſ motus ſuos etiāpoſt racōne plene redditā quāta homini ab hoīe debetur. ſiue minia cecitate qua nec apta cernutur. ſiue obſtinatiſſima ꝑuicaciā quā et ea que cernūtur nō ferutur. eamqꝫ tanquā ip̄amracōne veritateqꝫ defendūt: ſic neceſſitas copioſius dicendi plerūqꝫ res claras. velut eas nō exſpectātibꝰ intuendas ſed quodāmodo tangēdas palIIIGºDilipātibꝰ et cōniuētibꝰ afferamus. Et tn̄qͥs diſceptādi finis ei̓t ⁊ loquēdi modus: ſi reſpondēdū eſſe reſpondētibꝰ ſꝑexiſtimemus. Nā qui vel non poſſuntintelligere qd̓ dicitur. vel tam duri ſūtaduerſitate mentis. ut etiā ſi intellexerint nō obediāt. reſpondēt ut ſcriptum eſt. aut loquūtur iniquitatē atqꝫinfatigabiliter vam ſūt. quoꝝ dictacontraria ſi totiens velimus refellerequociēs obnixa fronte ſtatuerint nōcogitare qͥd dicādū quoquomo nrisdiſputacōnibꝰ contradicāt: ꝙ ſit infiintu et erunoſū et infructuoſū vides.Quamobre nec teip̄mini fili marcelline nec alios quibꝰ hic labor noſterin xp̄i caritate vtiliter ac liberaliterſeruit. tales meoꝝ ſcriptoꝝ velim iudicēs que reſponſionē ſemꝑ deſideret.cū hijs qui legūtur audierint aliqͥdcontradici. ne fiāt ſil̓es eaꝝ muliercūlarum quas cōmemorat apoſtolus.ſemꝑ diſcentes et ad veritatis ſcientiammuinꝙͣ ꝑueniētes. ¶ Ca. ij.vꝑiori itaqꝫ libro cū de ciuitate dei dicere inſtituiſſeꝫ. vn̄ hocvniuerſū opus illo adiuuante in manus ſumptū eſt: occurrit michi reſpōdendum eſſe pͥmitus eis qui hec bellaquibus mūdus iſte cōteritur. maximeqꝫ romane vrbis recente a barbaris vaſtacōnēqꝫ xp̄iane religiōi tribuūt. qua ꝓhibentur nephandis ſacrificijs ſeruire demonibꝰ: cum potiushoc deberet tribuere xp̄o ꝙ ꝓpter eiꝰnomē contra inſtitutu moreqꝫ belloꝝeis quo confugerent religioſa et anpliſſima loca barbari libera p̄buerūtatqꝫ in multis famulatum deditu xp̄onō ſolū verū. ſed etiā timore cōfictum.ſic honorauerūt: ut quod in eos belliiure fieri licuiſſet illicitū ſibi eſſe iudicarent. Inde incidit queſtio cur hecdiuina bn̄ficia et ad impios ingͣtoſqꝫꝑuenerint: et cur illa itidem dura que