De confeſſis.

minus notabilē. quē etiā ſentit glo. lꝫ nō ꝑfecte explicet. Siqͥs cōfitetur crimē in iudicio incidenter poteſtiudex ordinarius nouū inchoando ꝓceſſum illū punire pena ordinaria. h. d. ſingulariter. Diuidit̉. nā pͥmoponit̉ depoſitiōis cā. ſecūdo deponit ibi nos. ¶ Nota ꝙ crimē ſimonie cōmittit̉ nō ſolū recipiēdo actualiter tꝑale ꝓ ſpūali .j. q. j. in ſumma. ſed etiā recipiēdoobligatione tēporalitatis. pro hoc. jͣ. q. j. c. ſunt nōnulli. ¶ Nota ibi mediator. ẜm vnū intellectū videlicꝫ ꝙiſte canonicus recepit hanc obligationē non ad commodū ſui ſed alterius. de quo in glo. fi. quia mediatorſimoniace prauitatis patitur penas ordinarias ſimoniacorū quod bene notabis. facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. j. deoffi. dele. ¶ Nota ẜm aliū intellectū ꝙ iſte recepit obligationem ad ſui cōmodum vt daret ſibi vocem ſuaꝫꝙ licꝫ canonicus ex ſola ſua voce non tranſferat iusin electum nihilominus ſi aliquid recipiat vt voce̓ tradat cōmittit ſimomiā ⁊ punitur pena ordinaria ſimoniacorū. ius em̄ vocis dande tanqͣꝫ ſpirituale debꝫ eſſegratuitum al̓s cōmittitur ſimoniā. jͣ. de ſimo. c. de hoc¶ Nota vltimo penam ſimoniacorū. deponit̉ em̄ abomni beneficio ⁊ officio. de quo dic plenius vt dicamjͣ. ſuper glo. ¶ Oppo. contra tex. videt̉ em̄ ꝙ iſte canonicus ex ſua cōfeſſionē debuit tm̄ ſuſpēdi. vt in. c. qͣꝫ ſutgraue de exceſ. p̄la. Glo. j. in pͥncipio reſpōdet ꝙ iſtaconfeſſio hic fuit facta corā iudice ſuo. al̓s aūt ꝓcederet contratriū. quaſi ſentiat glo. ꝙ vbi confeſſio de crimine non fuiſſet facta coraꝫ iudice ſuo imponeret̉ tm̄pena ſuſpenſionis. tu ꝟo dic̄ diſtinguēdum an fiat cōram iudice incompetēti an extra iudicium ſine aliquocalore iudicij. ⁊ tunc ſubdiſtinguēdū an fiat preſentiaeius cuius intereſt vel non. ⁊ ꝓſequere hanc materiaꝫvt plene dixi in. c. at ſi clerici de iudi. ¶ Oppo. ſecūdovidet̉ em̄ ꝙ lꝫ in iudicio iſte fuerit confeſſus nihilominus iſte non debuit puniri pena ordinaria quia tanqͣꝫteſtis incidenter fuit confeſſus gͦ ſatis erat ipſuꝫ repellere a teſtimonio. vt in. c. ij. de or. cog. ⁊ in. c. j. d̓ excep.⁊. l. lutius. ff. de his qui no. infa. Item ſine accuſatorenemo eſt puniendus. jͣ. vt eccle. benefi. vt noſtrū. ff. demune. ⁊ ho. l. reſcripto. So. glo. iſta. j. poſt prin. ponitquatuor lecturas. pͥma ꝙ iſte canonicus fuit denūciatus vel inquiſitio ꝯͣ euꝫ facta fuit. Secūda ꝙ dominꝰpapa hic proceſſit ex ſuo officio in odiū criminis. Tercia ꝙ crimen iſtud contingebat principale negociummerito punitur pena ordinaria. de except. c. j. l. ij. §. ſipublico. ff. de adul. Quarta lec. ꝙ hic. ꝓceſſit in odiūcriminis. vt innuere videt̉ littera vbi vitium huius ⁊cͣſicut al̓s dicimus in marito qui punitur pena lenocinij deducti per exceptionis viam ab vxorē accuſata etſic directe non agebatur ibi contra eum. ¶ Sed nūcaduerte ſubtiliter in examinatiōe iſtarū lec. vltra doc.nam contra primā lecturā que tamen diuinat preſuppoſita pro vera opi. ſi agebatur contra iſtum ꝑ viamdenūciationis vel inquiſitionis nō debuit procēdi addepoſitionē ab officio ⁊ beneficio qꝛ licꝫ accuſatio tendat ad depoſitionē denūciatio tamen tendit ad correctioneꝫ. vt in. c. ſuper his de accu. inquiſitio ꝟo tenditad remotionem ab adminiſtratiōe ſi eſt prelatus vt inc. qualiter ⁊ qn̄. ij. de accu. vel ſi non eſt prelatus imponitur pena extraordinaria arbitrio iudicis moderādanō autē fit depoſitio ſicut in accuſatiōe. vt in. c. inquiſitionis. e. ti. So. doc. aperte nō tangūt hoc cōtrariuꝫſed ex dictis incidenter per Do. an̄. poſſet colligi vnaſolutio ꝙ iſtud erat de delictis que impediunt ordinisexecutionē etiam peracta penitentia merito imponit̉pena ordinaria ſicut ſi fuiſſet ꝓceſſum per viam accuſationis. vt in dicto. c. inquiſitionis. Sed certe ſidiligēter ponderet̉ illud. c. inquiſitiōis. hoc nō ꝓbat. loqͥtur eniꝫ qn̄ ſimonia fuiſſet cōmiſſa in ordine quo caſuimpediret executionē ordinis etiā poſt peractam pe-

nitentiam quia character eſt vitioſus vel quādo ſimonia in beneficio acquiſito fuit cōmiſſa quo caſu impedietur retentio beneficij etiā poſt peractam penitētiāquia cuꝫ illicite ⁊ ſimoniace illud acquiſiuit nō poteſtſine periculo anime ſue retinere quātūcūqꝫ egerit penitentiā. vt ibi ⁊ in. c. niſi cum pridem de renūci. ſed incaſu noſtro ſimonia fuit cōmiſſa in electiōe alteriꝰ nōautem in ſuo ordine vel beneficio. Et ideo bene poterit permanere in illis peracta penitētia. ⁊ ſic cū ſumusextra diſpoſitionē. c. inqͥſitiōis debuit ꝓcedi ẜm iurahodierna. ꝓ hoc optime facit. c. inſinuatū de ſimo. vbiclerici qui ſimoniace habuerunt ingreſſum in beneficijs ſolū priuātur illis beneficijs nec deponūtur ab ordine qꝛ non fuit actum per viam accuſatiōis. quid dicemus cōtrariū eſt difficile. Primo poteſt dici ꝙ papa hic ꝓceſſit ex ſuo officio ꝓ hoc ibi ꝓſequi volumꝰ⁊cͣ. nō em̄ tenetur papa obſeruare modū ⁊ viam ꝓcedendi. exquo em̄ ſibi cōſtat de delicto maxime per cōfeſſionē poteſt imponere penā cōdignā ſupplendo explenitudine poteſtatis omnē defectum proceſſus. prohoc. c. ad petitionē de accu. ⁊ quod ibi no. alius auteꝫiudex inferior hoc nō poſſet. ad hoc quod no. Ioan.an. poſt Compo. in. c. mandatum de reſcrip. vbi dicitꝙ ſi in cauſa beneficiali reus confitetur ſe ius non habere et acfor nihil ꝓbat de iure ſuo ꝙ inferior a papanō poteſt ꝓcedere ſuper illa inſtātia cōtra reum cōfitentem quia nihil poteſt vltra libellum. de ſimo. lꝫ heli. C. de fideicōmiſ. libe. l. fi. ſed inchoando poſtea nouam inſtātiam per viam inquiſitiōis poterit ꝓcederecōtra illum ⁊ eum priuare ex illa cōfeſſione. per noͣ. inc. per inquiſitionē de elec. de papa dicit ꝙ poteſt ⁊ cōſueuit incōtinenti ſuper illa inſtantia ꝓnunciare contra vtrūqꝫ ⁊ alij conferre beneficiū. ⁊ hoc idem ſequitArchi. in. c. fi. de iureiur. li. vj. Et Spe. in ti. de acti. etpeti. §. ſuper actionibus. ꝟſi. ſed quid ſi reus. ita dicoin ꝓpoſito noſtro ⁊ odiū huius criminis ſimonie multum habuit inducere papam ad tranſgrediendā viaꝫordinariam vt ſatis innuit hec littera. Et per hoc habes vnam ſolutionē ad contrarium. Aſſigno et aliamad quam aduerte diligenter quia habet̉ nouus intellectus ad multa nec al̓s conſideraui. dico enim ꝙ vbiꝓceditur per viam inquiſitionis poteſt iudex ſi vultmoderari penam ordinariam imponēdo mitiorē nonautem ad hoc aſtringitur. vnde ſi vult poteſt imponere ordinariam. hoc recte probat dictuꝫ. c. inquiſitionis. ſi certe pōderetur per illa verba penā poterit iudicātis diſcretio moderari ⁊cͣ. cōmittit ergo hoc arbitrio iudicis. nō aūt ſubijcit neceſſitati qꝛ nō quicquidarbitrio iudicis ⁊cͣ. vt. l. nō quicqͥd. ff. de iudi. ⁊. c. ꝯſuluit de offi. dele. Et ꝓ hoc elegāter facit qꝛ de iure ciuili nō eſt differētia in modo puniēdi inter accuſatiōꝫ⁊ inqͥſitionē. vt nō. Bar. in. l. infamē. ff. d̓ pub. iudi. dixi ſuꝑ rubrica de iudi. ⁊ in. c. inqͥſitiōis p̄all̓. Itē iudexetiā ex cauſa pōt imponere maiorē penā debita. vt. l.quid ergo. et qd̓ ibi no. ff. de his qui. no. infa. §. pena.grauior. ⁊ maxīe qn̄ multis craſſantibꝰ locus eſt exemplo. ff. de penis. l. aut facta in fi. potuit ergo papa ⁊ ſicalius iudex imponere penā ordinariā lꝫ ꝓceſſiſſet perviā inqͥſitiōis maxīe in odiū ſimonie qd̓ crimē multuꝫfrequetatur. ⁊ hec ſufficiāt quo ad iuſtificandam primā lec. ¶ Uenio ad ſecūdam que fuit ꝙ papa hic ꝓceſſit ex officio ad quā etiā aduerte. pͥmo em̄ pōt intel.ligi ꝙ papa hic ꝓceſſit ſuꝑ pͥma inſtātia inchoata ī cāelectiōis ip̄e em̄ potuit ingredi vires libelli. vt ī p̄cedēti lec. dixi. ⁊ punire delicta ꝑ quēcūqꝫ modū ſibi claruerint. ar. xxiiij. q. iij. ecce. ⁊ sͣ. dixi. ⁊ tūc ē ſpeciale ī eo.ſed ſi volumus ſaluare hūc intellectum iure ordinariovt ſil̓i modo liceat cuicūqꝫ iudici dico ꝙ debemus intelligere ꝙ inchoauit nouū ꝓceſſum inqͥſitiōis. Et exilla confeſſione tulit ſententiam depoſitionis. Et ẜm