De ſequeſ. poſ. ⁊ fruc.

ſequi hic Do. an. ⁊ Spe. in ti. de excep. §. viſo. ꝟſi. qd̓ſi reus. ¶ Uenio ad terciā cōcluſionē in qͣ dr̄ iudiceꝫnō poſſe ī diffinitiua reẜuare ſibi cōdēnationē expenſaꝝ hāc firmat Io. an̄. vt. sͣ. dixi. ſꝫ Spe. ſentit ꝯͣriū inti. de except. §. viſo. ꝟ. ſtatim allegato. Et ꝓ hac opi.ꝯͣria faciūt rōnes Bar. sͣ. allegate in p̄cedēti cōcluſiōemihi plus placet opi. Io. an̄. qꝛ ī iſtis acceſſorijs expirat iudicis officiū illa die ꝓnūciatiōis diffinitiue. d. c.cū appellatiōibus. §. ſi ꝟo iudex. nec hoc pōt diſpone̓ꝯͣ. l. ar. eorum q̄ noͣ. in. c. cū. m. de cōſti. aliud eſt ī cōcluſiōe p̄cedēti qꝛ ibi reſeruat ꝑti ius petēdi hic reſeruatſibi ꝯdemnationē. ad idē. l. iiij. C. dep̄o. ¶ Ultīe ꝯcluſioni ꝙ iudex cōdemnādo poſſit ſibi reſeruare taxationē oēs cōſentiūt. vt noͣ. hic̄. ⁊ ī. d. l. termīato. et Spe.vbi. sͣ. ⁊ ita cōiter practicat̉. ¶ Sed circa hāc vltimācōcluſionē q̄rit̉ ꝑ quē fiet poſtea iſta taxatio? Accur. īl. termīato vr̄ velle ꝙ per executorē ſnīe. hoc nō placꝫSpe. in p̄all̓. ꝟſi. qd̓ ſi reus. qꝛ executor nō pōt extendere manu ad ea q̄ iudex ſibi reſeruat. Dic gͦ latius pSpe. ⁊ colligendo dicta Bar. in. d. l. termīato. aut .n.iudex qui reſeruauit pōt ſuā ſentētiā exequi aut nō. pͦcaſu tā ipſe qͣꝫ ſucceſſor ſuus poterit illd̓ exeqͥ qꝛ vnaeſt dignitas ⁊ eadē iuriſditio. l. ꝓponebat̉. ff. d̓ iudi. facit. l. modeſtinꝰ. ff. de ſolū. Nec obſtat ſi dicat̉ quē nōpoſſe declarare mentē alteriꝰ. vt. l. pōponius ſcribit ſifrumētū. ff. de rei vendi. qꝛ reẜuatio hic videt̉ potiusfacta dignitati ⁊ iuriſditiōi qͣꝫ pͥuate ꝑſone. vn̄ ſuccedit diſpoſitio. c. qm̄ abbas de offi. dele. aūt eſt talis qͥnō pōt ſuā ſnīaꝫ exeqͥ puta delegatꝰ inferioris ẜm vnaopi. d̓ quo tn̄ pleniſſime dic vt dixi in. c. ſiqͥs ꝯͣ clericūde fo. cōpe. ⁊ tūc delegatꝰ taxabit qꝛ cū iſta taxatio fiat tꝑe executiōis iuxͣ no. in. l. ij. C. d̓ ſen. q̄ ſine cer. quā.nō potuit ille iudex ſibi reẜuare taxationē. vn̄ videtpotiꝰ reſeruaſſe iuriſditiōi ⁊ dignitati. ⁊ hoc noͣ qꝛ exp̄ſſe firmat Bar. in. d. l. termīato ¶ Qualiter aūt fiat taxatō: dic ꝙ ſi expēſſe potuerīt legittime ꝓbari bn̄qͥdeꝫ. al̓s aūt puta ſuꝑ expēſis minimis qͣs fecit litigāsin hoſpitio vl̓ in aduocatꝭ et ſil̓ibꝰ iudex taxabit officio cōſiderata quātitate ⁊ qͣlitate cauſe ⁊ mora quamtraxit ⁊ qͣlitatē ꝑſone ⁊cͣ. vt ē tex. no. in. l. non ignoret.C. de fru. ⁊ litꝭ expen. ⁊ ibi de hoc. ⁊ ꝑ Spe. in. d. §. viſo. ꝟ. qd̓ ſi reus. ⁊ ſtatī aliqͥd ſi ālius dicā. Ex p̄dictishabes diuerſas practicas ꝓnūciandi ſuꝑ expēſis ꝓutsͣ. tactū fuit in cōcluſiōibꝰ. ſꝫ magis cōis eſt illa vt fiatcōdēnatio tꝑe ſnīe ⁊ taxatio reſeruet̉ q̄ fit poſtmodūin executiōe mō p̄dicto. ſꝫ ē ⁊ alia magꝭ iuri ꝯſentaneavt ante ſnīaꝫ iudex cognoſcat d̓ expeſis ⁊ eas taxet aciuramētū a ꝑte recipiat vt iuret quātū expēdit vltraſummā taxatā. ⁊ ẜm iuramētū infra ſūmā taxatā p̄ſtitū faciat ꝯdēnationē. vt colligit̉ ex mēte tex. in aucͣ. deiudi. §. oportꝫ. ⁊ in. l. ſancimꝰ cū aucͣ. ſua. C. d̓ iudi. ⁊ inc cōſtitutꝰ de ꝓcur. ⁊ de excep. c. pia. li. vj. ⁊ de reſtitu.ſpo. c. freq̄ns. ē. li. iij. q. iij. qd̓ fieri. no. Spe. ī dicto. ꝟ.ꝙ ſi reus. dicit tn̄ ꝙ hec practica nō eſt tuta qꝛ faciendo taxationē ante ſnīaꝫ iā ꝓpalaret animū ſuū ꝯͣ queꝫiudicare nō intēdit qd̓ nō eſt tutū īmo ꝯͣ cōſiliū. l. vbiC. de fal. qꝛ poſſet ꝑs ingere̓ difficultate circa ꝓlationē ſnīe. ſed hoc ē p̄cauendū vt dicit Io. an. e. ti. de expen. §. poſtremo ī pͥn. qn̄ ꝑſona ꝯͣ qua ferēda ē ſnīa talis ē ꝙ veriſil̓r ingeret difficultatē ī ꝓlatione ſnīe al̓sſatꝭ ſuſtineri ⁊ practicari pōt ⁊ ad euitandū hoc ꝑiculū poſſꝫ taxare expēſas vtriuſqꝫ ꝑtis ⁊ deferre iuramētum vtriqꝫ ⁊ poſtea cōdēnare dutaxat ꝑtē ſuccūbētēquare aūt hoc caſu recipit̉ iuramentū an̄ taxationē ⁊aliud ſeruat̉ ī iuramēto an̄ litē qd̓ ē de aſſertiōe. videglo. in. c. j. de elec. li. vj. ¶ Sed circa hoc cadit dubiuꝫqͥd ſi iudex recipit pͥus iuramētū. ſecūdo taxat. tercioꝯdēnat? Do. an. refert ſe vidiſſe cōſultū ꝙ ſnīa tenetqꝛ ē ꝯͣ ius ꝑtis. ip̄e tn̄ dicit poſſe dici ſnīaꝫ nullā eē qͥaexquo delatū ē iuramētū notoriū ſibi de expēſis nec ē

data ſibi poteſtas moderādi iuramentū. vn̄ cū iudicꝫꝯͣ notoriū ſnīa eſt nulla ⁊ nihil allegat ꝙ nō poſſit moderari iuramentū. ſꝫ tex. eſt ī dicta aucͣ. de iudi. §. oportet. ſꝫ mihi plus placet dictū ꝯͣriū vt teneat talis ꝯdemnatio niſi releuet̉ ꝑ appellationē. pͥmo ꝑ id qd̓ dictū ēqꝛ hec ſnīa eſt ꝯͣ ius ꝑtis. ⁊ opti. facit tex. ẜm cōmunē ītellectū in. c. iij. de eo ꝗ mit. in poſ. vide tn̄ qd̓ ibi dixi.Itē ad dictū. §. oportꝫ. pōt rn̄deri dupliciter. pͥmo ꝙiudex non habet poteſtatem moderādi iuramētū qn̄ſcꝫ p̄ceſſit taxatio. ⁊ ita loquit̉ iſte tex. qꝛ exquo ſemeltaxauit ⁊ recepit iuramētū nō pōt ampliꝰ venire ꝯtraſecus vbi non taxauit. Secūdo rn̄deri pōt ꝙ ꝓceditniſi iudex errauerit manifeſte ī taxādo. vt aꝑte dicitSpe. in ti. de expē. §. poſtremo in pͥn. facit. l. vnica. C.de erro. cal. ⁊. l. j. ff. q̄ ſen. ſine appel. reſcin. fortius hͦ poterit qn̄ oīno taxationē omiſit. nec puto illū ordine vtpͥus fiat taxatio ſubſtātificuꝫ ſꝫ potiꝰ de iuſticia ꝑ ea q̄no. glo. in. d. c. j. de ele. li. vj. ⁊. ij. q. j. in ſūma. ⁊. l. j. C. deappel. facit ad predicta qd̓ no. Bar. in. l. j. C. qn̄ ꝓuo.nō eſt neceſ. vbi tractat generalit̓ an valeat ſentētia ꝯͣiuramentū a ꝑte p̄ſtitū vbi videas. nō tn̄ loquit̉ ī terminis. ⁊ ꝑ hoc habes hāc vtilē maͣꝫ expeditā. ¶ Ultimo ꝓ iuuenibꝰ oppo. ꝯͣ tex. in eo ꝙ Celeſtinꝰ ꝯmiſit tācām poſſeſſiōis qͣꝫ cām ꝓprietatis ⁊ tn̄ cā poſſeſſionisfuerat pͥus determīata ⁊ ſic ē cōtra. c. cū int̓ de re iudiIo. anſoluit multiplicit̓. pͥmo ꝙ illa dictio ⁊ ponat̉ expoſitiue ⁊ ſit ſenſus ꝙ cōmiſit cām poſſeſſiōis ⁊ ꝓprietatis .i. ꝓprietatꝭ. vel loquit̉ de poſſeſſiōe ſb̓tracta monaſterio ꝑ archiep̄m an eſſet fienda reſtitutio. vel dictū fuit ex ſuꝑabudāti ⁊ q̄libet eſt bona. vel dic vltraeū ꝙ verbū plenius poſitū in tex. ſoluit ꝯͣriū. forte em̄plenius nō fuit plene de poſſeſſione cognitū.Caſus. Si miſſus in poſſeſIle CIS. ſonē cā cuſtodie fructꝰ diſIdipat diſſipati reuocāt̉ et cū alijs ſequeſtranthoc dicit. Primo ponit q̄relā rei paſſi miſſionē. ſecūdo dat ei iudices. ¶ Noͣ ꝙ cū agit̉ d̓ eccl̓ia vt de ꝓpͥetate vtputa qꝛ p̄tendit̉ vnica ⁊ de mēſa hꝫ locū miſſioꝓpter cōtumatiā etiā ſi a reo teneat̉ ī titulū. vt hic no.ꝓbat̉ qd̓ nō ꝓ limitatiōe. c. eū qui de eo qͥ mit. in poſ.li. vj. Ceſſat ergo miſſio qn̄ petit̉ ab actore ratione tituli. ſecus ſi tenet̉ rōne tituli ⁊ petit̉ tanqͣꝫ ꝓprietas. et⁊ vide circa maͣꝫ qd̓ plene dixi ī. c. ꝯtingit de do. ⁊ ꝯtu.¶ Nota ꝙ miſſus in poſſeſſionē ex pͥmo decreto nō ſolum fructus ſuos nō facit qͥnīmo eos detrahere ꝓ ſuolibito nō pōt ſꝫ debet cōſeruare eos ad effectū. de quoin glo. j. ⁊ in. c. qm̄. §. in alijs vt lite non ꝯte. hoc limitaniſi iudex obnimiā rei cōtumaciā decreuerit actorē lucraturū fructus medij temporis qd̓ pōt vt no. ꝓbat̉ẜm vnū intellectū cōmunit approbatū. vt. l. fulcinius.in fi. ff. ex qui. ca. in poſ. ea. dixi plene in. d. §. in alijs.¶ Pota bene ⁊ tene mēti ſignificatū horū verboꝝ ꝓſuo libito volūtatis. importat em̄ liberā volūtate nōautē arbitriū boni viri. facit ad multa ⁊ maxīe ī cōpromiſſis ī quibꝰ ſolēt apponi iſta verba vt ꝓ libito volūtatis poſſint diſponere. Item ꝓ ſtatuto huiꝰ vniuerſitatis ſenen̄. in qͦ cauet̉ ꝙ rector ꝓ ſuo examine nonteneat̉ aliqͥd ſoluere niſi ꝓut ꝓceſſit ex ſuo libito volūtatis. nō em̄ eſt recurrēdū ad arbitriū boni viri ſꝫ adſuā nudā ⁊ liberā volūtatē. nā verbū libet importat liberā volūtatē. vt. l. j. ff. de teſ. mili. ⁊ plene ꝑ Bar. in. l.alio. ff. de ali. ⁊ cib. le. ⁊ ſatꝭ bene hic ꝓbatur qd̓ nota. ⁊no. de hoc verbo libuerit qꝛ ſolet apponi ī multis diſpoſitiōibus. ¶ Nota vlteriꝰ ꝙ lꝫ ꝯtumax nō audiat̉appellans. ij. q. vj. ſunt quoꝝ. audit̉ tn̄ al̓s ꝓponēs perviā q̄rele iniuſtū gͣuamē a ꝑte ſibi inflictū vt hic circaꝯẜuationē fructuū rei ī quā facta ē miſſio. ¶ Nota ꝙmiſſio nō reuocat̉ lꝫ miſſus ꝑuerſe ſe habeat ī ꝯſeruatiōe fructuū ſꝫ fit ſeq̄ſtratio fructuū vt h̓. ſi aūt miſſusnon diſſipat. fructꝰ ſꝫ eſt ſuſpectꝰ de dilapidatōne tūc