De ſequeſ. poſ. ⁊ fruc. 202
debet ꝑs offerēs puniri ī expēſis poſtea factꝭ. ⁊ hoc optime facit ad ea q̄ plene tetigi in. c. j. ⁊. ij. sͣ. de eo qͥ mit.in poſ. qd̓ bn̄ noͣ. ¶ Extra glo. o ppo. ꝯͣ tex. in eo ꝙ papa ꝯdēnauit archiep̄m ī expēſis moderatꝭ ⁊ nō exp̄ſſitquātitatē nec p̄miſit taxationē nec recepit iuramentūa ꝑte. vn̄ obſtāt multa iura ⁊ pͥmo. C. de ſen. q̄ ſine cer.quāti. ꝑ totū. et. l. ſācimꝰ cū aucͣ. ſua. C. de iudi. ⁊ ī aucͣ.de iudi. §. oportꝫ. ⁊ sͣ. de ꝓcur. c. ꝯſtitutꝰ. So. Inno.mētu ꝯtrarij ſupplet ad tex. intelligēdo ꝙ ꝑ̄ceſſit taxatio. ſed Io. an̄. ⁊ Hoſti. intelligūt plane lr̄aꝫ ꝓut iacꝫdicētes ꝑ iſtā lr̄aꝫ in expēſis poſſe dare ſnīaꝫ generalē⁊ īcertā non ſolū de p̄terito ſꝫ etiā de futuro. ad hͦ. sͣ. dedolo in. c. cū dilecti. ⁊ de ꝓcur. auditꝭ. vbi de hͦ. ⁊ remittit Io. an. de hoc ad Spe. in ti. de excep. §. viſo. ꝟ. qͥdſi reus. vbi dicit Spe. ꝙ hodie cōiter nō p̄cedit taxatio ſꝫ fit cōdēnatio reẜuata taxatiōe. ⁊ dictū Hoſti. h̓videt̉ approbare Inno. in. c. finē de do. ⁊ ꝯtu. vbi notāter dicit ꝙ ſemꝑ ſuꝑ expēſis pōt ferri ſnīa īcerta talis:ſcꝫ cōdēnamꝰ talē tali ad expēſas qͣs fecerat vel ꝓbatſe feciſſe. allegat. l. termīato. C. de fruc. ⁊ litꝭ expē. quādic̄ ſic ſe intellige̓ ⁊ nō ꝓut quidā intelligūt dicētes ꝙiudex ibi nō ꝯdēnauit ſꝫ reſeruauit ꝑti poteſtatē agedi de expēſis qd̓ nō placet Inno. ibi qꝛ expēſe petuntaut iudicis officio et hoc officium ceſſat finito negocio. inſti. de offi. iudi. §. p̄terea. ⁊ d̓ appel. c. cū appellationibꝰ. li. vj. aut iure actiōis ſed actio nō cōpetit ꝓ expenſis niſi facta ſit ꝯdēnatio ⁊ tūc datur actio ī factū⁊ ex re iudicata. ⁊ ita ſentit Inno. in dicto. c. finē. ⁊ ſequit̉ h̓ Io. an. vbi apparet ꝙ. l. illa intelligat̉ qn̄ iudexꝯdēnauit ſꝫ ad īcertas expēſas. Et ex oībꝰ p̄dictis concludūtur ſeu eliciūt̉ due cōcluſiōes. pͥma ꝙ ꝯdēnatioexpēſaꝝ tā p̄teritaꝝ qͣꝫ futuraꝝ pōt eē general̓ abſqꝫalia taxatōe ⁊ determīatōe tꝑe ꝯdēnatiōis fiēda. ſc d̓aꝯcluſio ꝙ iudex cōdēnando in expēſis ſaltē generalit̓mō p̄dicto .ſ. reſeruādo ꝑti victrici petitiōeꝫ expēſaꝝnil agit rōne predicta. ſed an he ꝯcluſiōes ſint vere. jͣ.ſb̓ijciā. Primo em̄ expediā dicta Inno. an. hic qͥ q̄ritan̄ iudex poſſit reſeruare ſibi ꝯdēnationē expenſaꝝ q̄veniūt ex ſuo officio ſicut pōt ſibi illaꝝ taxatōnē reſeruare? refert Guil. tenuiſſe ꝙ ſic ea rōne q̄ reſeruat taxatiōꝫ. Itē qꝛ reẜuādo et pꝰ ea ꝯdēnādo vr̄ ꝯdēnaſſetꝑe reẜuatiōis. ad hͦ habes bonū tex. in. l. aſſe. ff. de heredi. inſti. vbi tex. noͣbilit̓ dicit ꝙ ſi teſtator nō diſtributo aſſe ſeu ſua hereditate dixit quē codicillis declarauero illū heredē inſtituo ⁊ poſtea ī codicill̓ declarauerit ille ſic declaratꝰ heres erit lꝫ in codicillis hereditas dari nō poſſit. ita in ꝓpoſito lꝫ poſt ſnīaꝫ ſimplicit̓latā nō poſſit ī expēſis ꝯdēnare niſi die late ſnīe: vt dicto. c. cū appellatiōibꝰ tn̄ ſi iudex reẜuauit ſibi ꝯdēnationē expeſaꝝ poterit poſtea ꝯdēnare. Itē qͥ ꝓteſtataliqͥd ſe factuꝝ tūc feciſſe videt̉ cū ꝓteſtat̉. d̓ appel. c.fi. C. de manu. teſ. l. j. Io. an. hic̄ tenet ꝯͣriū ꝑ. l. paulus.ff. de re iudi. ⁊. l. termīato p̄all̓. ⁊ dicto. c. cū appellationibꝰ. Et dictū Guil. dicit ꝓcedere ī int̓locutorijs ī qͥbus vſqꝫ ad diffinitiuā pōt fieri ꝯdēnatiōis reẜuatiovt plene noͣ. ꝑ Inno. ⁊ alios in. c. ſepe. jͣ. de appel. Necobſtat ẜꝫ eū qd̓ de ꝓteſtatiōe dictū ē qꝛ cū iſte actꝰ nōdepēdeat a volūtate iudicis nil oꝑat̉ ꝓteſtatio. ⁊ ꝙ n̄depēdet a poteſtate iudicꝭ pꝫ qꝛ finito pͥncipali nō durat iudicis officiū. vt in p̄all̓. iuribꝰ. ¶. Ad. l. aſſe reſpōdet ꝙ potiꝰ facit ꝓ opi. ſua ⁊ ſic inducēdo cōdēnatioexpēſarū dꝫ fieri cū pͥncipali ſicut heredis inſtitutio īteſtamēto. C. de iure codi. l. ij. de his qͥ. vt īdig. l. hereditas. ſꝫ ſi teſtator dicit heredē inſtituo que ī codicill̓declarauero declaratꝰ poſtea ī codicill̓ videt̉ inſtitutus ī teſtamēto. vt ibi ⁊ de cōdi. inſti. l. illa. ⁊ ille ſic ꝯdēnatꝰ reẜuata declaratiōe ſeu taxatiōe vt ſic faxatio referat̉ ad tēpus ꝯdētiōis videt̉ ī ſnīa ꝯdēnatꝰ. ſecꝰ aūtſi reſeruaret̉ ꝯdēnatio vltra diē ꝑ iura p̄dicta. ⁊ ī hacopi. reſidet Io. an̄. ¶ Et ex p̄dictis elitio duas alias
cōcluſiōes. Prima q̄ eſt tercia reſpectu p̄dictaꝝ eſt hͨlꝫ iudex ī interlocutoria poſſit ſibi vſqꝫ ad diffinitiuāreẜuare ꝯdēnationē expēſaꝝ ſecus eſt ī ipſa diffinitiua. Quarta cōcluſio lꝫ iudex nō poſſit ſibi reſeruarecōdēnationē expēſaꝝ ī diffinitiua pōt tn̄ in ꝯdēnādogeneralit̓ reſeruare ſibi taxationē. ¶ Nūc examinemp̄dictas cōcluſiōes ⁊ pͥmo primā nūquid cōdemnatioexpenſarū poſſit eſſe generalis? Ultra opi. doc. nr̄oꝝglo. ⁊ Bar. vident̉ hac ꝯcluſionē firmare in p̄all̓. l. terminato. ⁊ clarius loquit̉ Bar. dicēs ꝙ cū expēſe certein iudicio nō ſint petite pōt ferri ſnīa īcerta. vt. l. ij. C.de ſen. q̄ ſine certa quāti. ⁊ lꝫ iudex nō reẜuauerit ſibitaxationē poterit tn̄ poſtea taxare ẜꝫ eū lꝫ aſſerit cōeꝫpracticā eſſe vt iudex reẜuet ſibi taxationē. ¶ Aduerte qꝛ lꝫ ſic trāſeat in dicta. l. termīato. tn̄ aliud ſentit īdicta. l. ij. Ego dicerē ſic ꝙ aut expēſe veniūt acceſſorie vt qꝛ iudicꝭ officio petut̉ vna cū re petita ⁊ tūc ꝓcedit p̄fata ꝯcluſio qꝛ ī acceſſorijs ſnīa pōt eſſe generalis. vt no. Inno. in. c. tanta de exceſ. prela. facit qd̓ no.Bar. in. l. j. ff. de eden. ⁊ in. l. ex diuerſo. ff. de rei vendi⁊ ſic loquit̉. l. terminato p̄all̓. aut veniunt pͥncipaliteriure actionis ⁊ tūc aut ſunt certe aut certificari poſſūtin ꝓceſſu ⁊ dꝫ ſeqͥ ſnīa ſpālis al̓s nō valet ſnīa. ad hocl. pe. ⁊ vlti. C. de ſen. q̄ ſine cer. quāti. ⁊ optime facit. §.curare. inſti. de act. et qd̓ le. ⁊ no. maxīe ꝑ Bar. in. d. l.ij. C. de ſen. que ſine cer. quāti. aut non pn̄t certificari.vtputa qꝛ quedā expēſe ſunt facte quedā fiende ⁊ tūcvalet ſnīa gnaͣlis. vtputa ꝯdemno te ī expēſas factas⁊ fiēdas. ⁊ ita ꝓprie loquit̉. c. auditꝭ de ꝓcu. ⁊. c. cū dilecti de do. ⁊ ꝯtu. ī fi. ⁊ tꝫ ſpe. ī ti. de expēẜ. §. poſtremoꝟ. itē ſcias. ⁊ facit. c. finē. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ tex. opti. cū ibinoͣ. in. d. l. ij. C. de ſen. q̄ ſine cer. quā. ⁊ valebit iſta ſnīageneralis. qꝛ poſtmodū tꝑe executiōis poterit fieri taxatio ⁊ ꝓbatio ſine libello ⁊ alia tela iudicij. vt no. ī ſimili ī. d. l. ij. ⁊ facit. l. iiij. ff. d̓ peti. here. ⁊ hͦ quō ad pͥmāꝯcluſione. ¶ Et ē aduertēdū qꝛ puto iſtū tex. nil face̓ad p̄dicta lꝫ Hoſti. ⁊ Io. an. fundāt ſe ſuꝑ eo. qm̄ hicnō fuit lata diffinitiua ſentētia ſuꝑ qōne pͥncipali necetiā agebat̉ pͥncipalit̓ de expēſis ſꝫ papa reuocādo ſequeſtrū ⁊ īnitēdo miſſiōi pͥus facte declarauerit id qd̓iuris erat. videlicꝫ vt in reſtitutiōe poſſeſſiōis archiep̄o fiēda caueret̉ abbati qͥ fuit miſſus ⁊ reſtituerēt̉ ſibi expēſe moderate ꝓut dicit̉ in. c. qm̄. §. ī alijs vt litenō ꝯte. vn̄ iudices qͥbꝰ negociū pͥncipale cōmittit̉ facient iſtam declarationē. ⁊ iſte eſt ꝓprius caſus huiꝰ. c.¶ Uenio nūc ad ſecūdā ꝯcluſioneꝫ in qͣ dr̄ iudicē nilagere reſeruādo ꝑti ius petēdi expēſas ꝑ rōnes ſuꝑiallegatas. hāc opi. vltra doct. noſtros de qͥbꝰ. sͣ. tenuitCi. in. l. termīato. ⁊ vltra rōnes ſuꝑiꝰ allegatas mouetꝙ iudex nō pōt iudicare ꝓ ꝑte ⁊ ꝓ ꝑte nō. vt. l. ī hͦ iudicio. ff. fami. her. glo. in. d. l. termīato. ſentit oppoſitūꝙ valet talis reẜuatio. et ſic vno mō intelligit illū tex.l. termīato. ⁊ illā glo. ſeqͥtur ibi Bar. pͥmo ꝑ tex. illiusl. termīato. vbi dic̄ eē caſum. Itē ꝑ iſtā ꝓnūciationē ⁊reſeruationē illud qd̓ prius erat ī iudicis officio incipit poſt iudicis ꝓnūciationē poſſe cōpetere iure actionis vigore ſnīe. ad hoc dicit eē tex. in. l. ſi finita. §. elegāter. ff. de dāno infec̄. ⁊ caſum ī dicta. l. termīato. ꝑ hͦrn̄det̉ ad motiuū Inno. ⁊ Io. an̄. ⁊ Ci. ⁊ alioꝝ tenētiūꝯtrariā opi. Non ob. aliud motiuū ꝙ iudex nō debetꝓnūciare ꝓ ꝑte qꝛ id verū qn̄ iudex cognouit de omnibus ſed ſi de aliquo non cognouit pōt de illo nō ꝓnūciare. vt. l. licet. C. de iudi. ita in caſu noſtro exquoiudex nō cognouit de expēſis fatet̉ tamē ꝙ alia practica vt fiat cōdemnatio ⁊ reſeruet̉ taxatio ē cōmunis ⁊obſeruāda. ¶ Noͣ bene hoc vltimū dictū Bar. ⁊ pleniſſime dicā in. c. cū int̓ de re iudi. an̄ ⁊ qn̄ iudex poſſitꝓnūciare ꝓ ꝑte? ſed quo ad materiā noſtrā ſatꝭ placet mihi hec opi. Bar. ⁊ glo. iuris ciuilis. ⁊ limitat multum. c. cum appellationibꝰ. §. ſi ꝟo iudex p̄all̓. ⁊ videt̉