De eo quimit. in poſ. ca. rei ſer.
neceſſarias ſed ſimpl̓r ꝯdēnauerūt. Scd̓o ſoluit ꝙ hicdubitabat̉ de viribꝰ appellatōis ⁊ ideo oīa manēt in ſuſpenſo quare non trāſiuit in rē iudicatā. Sed certe nechec ſolutio ꝓcedit qꝛ attētata poſt appellatōeꝫ ab interlocutoria depēdent ex futuro euētu .ſ. ex validitate appellationis. vt in. c. non ſolū de ap. li. vj. Tercia ſolutioẜm eū qꝛ iſta nō fuit ſnīa nec habuit vim ſnīe qꝛ nō oīsvox iudicis aucͣtem rei iudicate ꝯtinet. l. ex ſtipulatōne.C. de ſen. ⁊. c. afferte de p̄ſump. ſed ꝯͣ hoc facit qꝛ corā legato abbas inſtabat ſuꝑ ꝯdēnatōe. xxx. libraꝝ ꝓut iudices taxauerāt ⁊ iſte paſſus miſſionē volebat reſtituere legitimas. Alij aliter ſoluūt ſed oēs ſolutōes potiꝰ ſunt ꝑſuaſiue qͣꝫ neceſſario ꝯcludētes. pͥma tn̄ qua ego dedi eſtmagis tuta. ¶ Op. ſcd̓o videt̉ .n. ꝙ exqͦ appellās ad papam ꝯparuit corā iudice a quo vel alio inferiori renuciauerit appellatōi ſue. vt in. c gratū de offi. dele. ⁊ in. c. ſollicitudinē. jͣ. de appel. in fi. Cuiꝰ ꝯͣriū innuit hec lr̄a vbi papa hoc nō obſtāte mādat inqͥri de ap. glo. iij. allegat ꝓ ⁊ꝯtra ⁊ ſoluēdo notabilit̓ dicit ꝯͣriū ꝓcede̓ qn̄ actus geſtus corā inferiori iudice recipit̉ ab aduerſario ſꝫ aduerſario ꝯͣdicēte licitū eſt appellatōeꝫ ꝓſequi ⁊ hāc ſolutionē ſingl̓r noͣ. limitat .n. multū egregie iura allegata in ꝯͣriū. ⁊ ꝓ ea facit. c. cū pridē ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de pactꝭ. ⁊. c. mulieri. jͣ. de iureiur. de cēſi. cū olim. ⁊ in regl̓a ex eo. de re. iur̄.li. vj. Alij aliter ſoluūt ꝯͣriū. ⁊ primo dicit hoſti. ꝙ iſte. p.nō ꝯparuit corā iſto iudice ſed ꝯpoſitōeꝫ querēdo ⁊ ſicut corā honeſta ꝑſona ꝓteſtādo ꝙ ꝑ hoc appellatōi n̄renūciabat. ¶ Nota aliā limitatōeꝫ ad iura ſuꝑius allegata in ꝯͣriū vt ꝑ ꝯparitionē extraiudicialē corā iudice aquo querēdo ꝯpoſitōeꝫ nō videat̉ appellans renūciareappellatōni. Alij dicūt vt refert Io. an̄. eū nō renūciaſſeappellatōni qꝛ nō ꝯparuit corā iudice a quo appellauit.nō .n. appellauerat ab iſto legato vel p̄deceſſore. ſed a delegatis. ſed hec ſolutio nō tollit ꝯͣriū de. c. ſollicitudineꝫ.Alij dicūt iſtū legatū cognouiſſe nō vt iudicē ſed vt cauſam inſtructā ad papā remitteret. ⁊ de hͦ vide. jͣ. de ap. c.ꝯſtitutus. Alij dicūt iſtū habuiſſe priuilegiū cognoſcendi de appellatōnibꝰ interpoſitis ad papā. At hͦ p̄uilegiūcoīter ꝯſueuerūt habere rectores marchie vt refert Inno. vt .ſ. prius cognoſcāt de appellatōnibꝰ interiectis adpapā. Pe. ⁊ Ab. ſentiūt vnā notabilē ſolutionē ꝙ licetiſte renūciauerit appellatōni ꝑ hāc ꝯparitionē poſtea factam prius tn̄ geſta poſt appellatōeꝫ erāt nulla que nonpoterāt ꝯualidari ꝑ renūciatōeꝫ appellatōis quaſi dicātꝙ iſte. p. ꝓſequebat̉ ꝑ viam nullitatis ⁊ induxit appellationē ad ꝓbandā nullitatē ꝯdēnatōis cū fuerit facta pēdente appellatōe legitima. Et hec opīo optime videturꝓbari ẜm Io. an̄. ī. c. licet de ſen. ex. li. vj. ⁊ facit qd̓ no. inSpe. de pͥmo decreto. §. iam de effectu ꝟ. ſꝫ ꝗd ſi iudex.Et nota ſingl̓r hāc ſolutōeꝫ qꝛ extēdit diſpoſitōe ī. d. c.licet ad alias cās ꝓphanas qḋ ſatis placet eadē rōe ⁊ idēno. in. c. ſepe de appel. vbi pleniꝰ inuenies hūc articulumUel ſolue vltra oēs ꝙ iſte ꝯparebat ꝓ reuocatōe grauamīs qͦ caſu nō renūciat appellatōni etiā ſi vult grauamen ꝓbare corā iudice a qͦ qꝛ nō directe ꝯparet ſuꝑ pͥncipali. vide glo. notabilē incto tex. ī. c. ſi a iudice de ap. li.vj. ¶ Sed qͣro qͥd ꝓfuit iſta appellatio? hec glo. iij. dicitꝙ multū qꝛ ſi fuit legitima euitat in totū ꝯdenatōeꝫ expēſaꝝ vt hic ī fi. ſi aut nō fuit legitima tūc obtinet reformatōeꝫ illiꝰ ꝯdēnatōis qꝛ tm̄ cogit̉ ſolue̓ neceſſarias expēſas vbi ſi nō appellaſſet reſtituiſſet ſimpl̓r oēs. ¶ No.iſtā glo. ꝙ clarius hic ſentit qd̓ dixi. sͣ. glo. ij. vt hec ꝯdēnatio lꝫ nō legitime facta trāſiuiſſet ī re iudicatā ſi nō fuiſſet appellatū. ſed tu dic latiꝰ vt ibi dixi ſed glo. nō tollitꝯͣriū qd̓ poſſet formari. ſi .n. appellatio nō fuit legitima qͣre obtinet reformatōeꝫ ꝯdēnationis cū paria ſint nō appellare vel fruſtratorie appellare de appellationibꝰ nō ſolum. ⁊. c. romana li. vj. ſed tu dic vt dixi ſuper. d. glo. ij.¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ nō ſolū veniat iſte paſſus miſſionē cōdēnādus ī expēſis factis ī lite ſed etiā ī illis que facte fue
rūt in re in qͣ facta fuit miſſio. Glo. pe. h̓ fatet̉ dicēs illasvenire nō ſolū ſi ſint neceſſarie ſed etiaꝫ ſi credebat illasexpedire ꝑ. l. p̄tor ait. ff. de bo. auc. iu. poſ. ⁊ ē ſpāle dicitglo. in hoc caſu al̓s aūt nō ſufficit crede̓ illas expedire niſi in veritate expediāt. ff. de neg. ge. l. ſed an vltro ẜm gl.ſufficit .n. hoc caſu ꝙ nō ſit in dolo ẜm Io. an. de quo remittit ad Spec. de ſcd̓o decre. §. iuſta. ꝟ. quid ſi actor. ⁊idem qd̓ glo. tenet hic Inno. ⁊ Hoſtiē. dicit ꝙ licet ẜmrigorē iuris ciuilis ſic dici poſſit videt̉ tn̄ de iure canonico ſeu de benignitate canonica ꝯͣriū ſentiēdū .ſ. ꝙ nō teneatur ꝯtumax niſi ad expēſas neceſſarias ⁊ ī lite factasvt hic ⁊ in. c. j. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊. jͣ. de penis. c. ſuā. mihi n̄ placet dictū ſuū qꝛ nō reꝑit̉ exp̄ſſe reuocatū de iure cano. ⁊maxime qꝛ ille qui eas fecit certat de dāno vitādo ⁊ bona fide fecit. vnde plus etiā ẜm canonēs ē fauendū ei qͣꝫreo qui fuit in ꝯtumacia cū nō debeat eē melioris ꝯditionis ſtultus qͣꝫ ſapiēs de p̄ben. eū qui li. vj. De expēſis vero factis in lite qͣles reſtituant̉ dic̄ vt plene dixi in. c. finēsͣ. de do. ⁊ ꝯtu. ¶ Op. extra glo. ꝯͣ tex. aut em̄ iſta appellatio fuit legitima aut minꝰ legitima. pͥmo caſu nō debuitiſte appellās artari ad p̄ſtandū aliquā cautionē qꝛ quicquid fit poſt appellatōeꝫ legitimā debet ſine aliqͦ grauamine reuocari de appel. non ſolū li. vj. facit. c. j. de ſen. ex.eo. li. ſcd̓o caſu cū fuit minꝰ legitima debuit nedū cautiop̄ſtari prius ſed etiā expēſe reſtitui. vt in. c. qm̄. §. ī alijs.vt lit. nō ꝯt. paria .n. ſunt nō appellare vel minꝰ legitime.Sol. dic capiēdo mētem Io. an̄. ꝙ vbi a pͥncipio ꝯſtaret de legitimitate appellatōis vel illegitimitate ꝓcedātp̄dicta. Idē vbi nō ꝯſtat ſed paſſus miſſionē non curatpͥus recuꝑare poſſeſſionē qͣꝫ cognoſcat̉ de appellatōis illegitimitate. ad hͦ. c. venerabilibꝰ. §. ſecus. ⁊ p̄cedenti deſen. ex. li. vj. Si aūt petit de pn̄ti poſſeſſionē negādo cōtumaciā ⁊ offerēdo cautōeꝫ tūc debet illico audiri qꝛ inhoc nullū intereſſe pōt p̄tēdere actor ⁊ iſte eſt ꝓprius caſus huiꝰ. c. ⁊ facit. d. c. venerabilibꝰ. ⁊ ꝯdēnatio expēſarūdiffert̉ in euentū ꝓbatōis ꝯtumacie vel nō ꝯtumacie. etſic limita dictū. §. in alijs qd̓ no. Et dicit notāter hic Inno. ꝙ quilibet iudex ad queꝫ appellat̉ pōt de iure ſi reusappellās hoc petierit ſtatim anteqͣꝫ ꝯſtet an ſit legitimaappellatio vel nō reſtituere illi poſſeſſionē p̄ſtita cautōe⁊ reſtitutis expēſis ſi certe ſint vel infra breue tp̄s certificari pn̄t ⁊ ſic dicit intelligendū. c. qm̄. §. in alijs p̄all̓. alioquin ſi incerte ſint expēſe ⁊ lōgiores ꝓbatōes requirantnō retardabit̉ ꝓpter hͦ reſtitutio poſſeſſionis ſꝫ fiat ſtatim reſtitutio p̄ſtita ſola cautōne ⁊ poſtea cognoſcet iudex de appellatōe ⁊ ſi interuenit eā illegitimā faciet miſſo fundi expēſas al̓s nō. ⁊ ſic intelligat̉ qd̓ hic dicit̉ ẜmeum. Et mouet̉ ad hͦ duplici ratōe. prima qꝛ paꝝ amittit qui poſſeſſionē cā cuſtodie aſſignatā reſtituit ex qͦ aduerſarius paratꝰ eſt ſtare iuri īmo ei expedit ꝙ ſic fiat qꝛtalis poſſeſſio nullū ius ei tribuit ⁊ tm̄ poſſit differri cognitio ꝙ ꝓbatōes ſue a rerū natura caderēt. vt. sͣ. vt lit.nō ꝯteſ. qm̄. iij. rn̄ſo. Scd̓a ratō ſurgit ex appellatōe cuiin dubio erat deferendū ⁊ appellatōe pendēte nihil eratinnouādū. jͣ. de appel. dilecti. Expenſarū aūt refuſio retardat̉ qꝛ incerte ſunt nec defacili pōt fieri taxatio vt dictū eſt ⁊ h̓ noͣ. qꝛ limitat multū dictuꝫ. §. in alijs. ¶ Opſcd̓o ⁊ videt̉ ꝙ nō ad papā ſed ad ip̄m delegāteꝫ debebat appellari. vt in. c. ſuꝑ q̄ſtionū. §. porro. s. de of. dele.Sol. doc. multipl̓r. pͥmo ꝙ tota cā fuerit delegata hͨ nōeſt bona ſolutio qꝛ legatꝰ iſte qui ꝯmiſit habebat ordīariā. vt in. c. ij. de offi. le. li. vj. ꝯmittēdo ergo in totū illamcām nō deſinit hr̄e iuriſditōeꝫ. vt ī. c. ſiꝗs ꝯͣ clericū cū ibino. de fo. ꝯpe. Scd̓a ſolutio ẜm Uin. ꝙ legatus hꝫ ordinariā ideo pōt appellari ad papaꝫ eo omiſſo ⁊ hec bona qꝛ a quolibet iudice excepto delegato pape ſubdelegante nō in totuꝫ poteſt appellari omiſſo medio ad papam. ij. q. vj. ad romanā de pͥui. antiqua ī fi. ⁊ q̄ ſit ſpālitatis rō in delegato ſubdelegāte dic vt no. in. d. c. ſuꝑ oſtionū. Tercio ſoluit hoſti. ꝙ forte iſte legatꝰ receſſerat