Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
195r
Einzelbild herunterladen
 

De eo quimit. in poſ. ca. reiſer. 19⁊

reſtituere potuiſſet cum ſolum a iudice illa recuperetur. vt in. c. paſtoralis. §. p̄terea. de offi. ordi. quod clariꝰſentit Io. an. hic videt̉ ſequi ꝯcluſionē glo. ad. l. tutor qui. §. j. alle. in glo. rn̄det loquit̉ in tutoribꝰ quorūofficiū quilibet exercet inſolidū ne vtilitas ꝑſone cui dati ſunt impediat̉. ff. de admi. tu. l. ſi plures. ff. de tu. et ra.diſ. l. j. §. nūc tractemus. delegati ꝟo ſimpl̓r dati exercent inſolidū. īmo vnus ſine alio nihil pōt. de offi. dele. c. prudētiā. Sed p̄ſuppoſito qd̓ coīter ſequūturdoc. nr̄i. ego fortiter op. ſi .n. iſte archidiaconꝰ poterat iſtā cautionē acciꝑe tanqͣꝫ iudex quare iſte preſtitit corā ordinario loci in ip̄ius defectū corā publicis honeſtis ꝑſonis. ꝓut diſponit̉ in. d. c. paſtoralis. §.terea. Sol. pōt rn̄deri ꝓut ſentit Inno. in quadā gloſella. in. ꝯſtiterit. vbi videt̉ velle iſtū reū excuſari ſi ꝑſonam idoneā habe̓ non potuit corā caueret qͣſi velitpapa hic ī deciſione refert ſe ſolū ad cautionē oblatācorā iſto archidi. ſed loquit̉ generalit̓ ſi iſtū reū ſteterit. quo minꝰ infra annū ⁊cͣ. Ex hoc nullū remanet dubiū qꝛ eſt imputādū ei quē ſtetit. vt in regl̓a imputari. de reg. iu. li. vj. ſed certe lr̄a iſta ſolū pōderat oblationē factā corā iſto archidiacono. ꝑs .n. nihil aliud allegabat. vn̄ verba generalia pape ſunt referēda ad caſū. narratū. ar. in. c. ſedes. de reſcrip.. l. fi. §. cui dulcia. ff.de vi. tri. ole. le. Itē opi. Inno. p̄ſupponit qͣſi impoſſibile. .n. pōt ſaltē defacili ꝯtinge̓ aliquā ꝑſonā habē potuiſſet corā cautionē iſtā p̄ſtitiſſet. Et ideo puto exquo qͥs diligētiā ſuā adhibuit in cautōe p̄ſtāda.vtputa qꝛ adiuit vnū ex pluribꝰ ꝯiudicibꝰ valēs aliorum p̄ſentiā habere realiter coraꝫ eo cautionē obtulitnec defecit eo quo minus fuerit p̄ſtita tūc ꝯſeruatindēnis aduerſus lapſuꝫ anni qm̄ ſatis ꝯſtat non neglexit. .n. tenet̉ ire ꝓſequēdo totaꝫ vrbē quis velitcautionē reciꝑe. Et ſi diceres vnus ex ꝯiudicibꝰ nonpoſſit tanqͣꝫ iudex reciꝑe cautionē ſed tanqͣꝫ honeſtaſona. vt.. dictū eſt quare adiuit ordinariū loci anteomnia. vt dicit̉ in. c. paſtoralis in fi. rn̄det ibi ponitur ordo neceſſarius. vt ibi no. Io. an̄. poſt alios. Itē iniſto ꝯcurrebat qualitas honeſtatis officiuꝫ iudicandi.qͣꝫqͣꝫ .n. exercitiū non ꝯpetat inſolidū iuriſditio tamē ſic ſit indiuiſibilis. vt no. ī. c. prudētiā de offi. dele. Glo.vlti. no. ſi me ſtat quo minꝰ facio qd̓ debeo mihi eſt imputādū ꝯcordat regula imputari de re. iur̄. li.vj.. c. qꝛ diuerſitatē de ꝯceſ. p̄ben. facit lr̄a iſta iunctaglo. ad ſtatutū quo cauet̉ vicini ſub certa pena teneātur capere malefacto rem maleficio ꝯmiſſo in vicinia.ꝯtingit vicini occurrerūt fecerūt qͣntuꝫ potuerūt ſꝫꝓpter potentiā aut violentiā ſeu velocitatē malefactoris valuerūt illum caꝑe nūquid teneant̉ vicini penain ſtatuto ꝯtenta? dicendū eſt qꝛ defecit proeis. ar. in iuribꝰ p̄al. Idē vbi ꝓbabiliter ignorauerūtar. in. d. c. qꝛ diuerſitatē in fi. de ꝯceſ. p̄ben. Et ē bo. tex.in ſil̓i in. l. j. §. occiſoꝝ. ff. ad ſyl. ibi Bar. expreſſe ponithāc queſtionē. vide ad materiā qd̓ ip̄e no. in. l. nequidff. de incen. rui. nau. facit etiā ad ꝯſimilē queſtionē dicitſtatutū ſiqͥs impetrauit inhibitōeꝫ iudici fieri eccleſiaſticū teneat̉ cām expediri facere infra. xxx. dies in foro eccl̓iaſtico ſub certa pena is aūt qui impetrauit fecitquicqͥd in eo fuit ꝓducēdo iura ſua infra talē tp̄s eccleſiaſticꝰ poterat cām expedire infra tp̄s ſtatutū ſꝫ adu̓ſarius eo reſiſtēte ꝓteſtante ſe ſtabat impetrauit dilatōes lōgiores quarū occaſione fuit expedita infra terminū. nūquid aūt ſit locꝰ pene ad ip̄m impetrantē? Cōſuluit in facto dn̄s meꝰ etiā p̄ſuppoſitavaliditate ſtatuti qꝛ ſtetit. faciūt iura ſuꝑius allegata qd̓ le. no. in. c. ex inſinuatōe de appel. dicit etiā ſtatutū eſt nullū qꝛ indirecte venit ꝯͣ libertatē eccleſiede īmu. eccle. c. fi. li. vj. ſatis placet deciſio. tex. vr̄ exp̄ſſus in. l. ſi ip̄e. ff. de excu. tu. em̄ ē imputāduꝫ eiinfra certū tp̄s debebat aliꝗd expediri face̓ ſi cauillatō

aduorſarij fuit impeditꝰ. ad idē. c. ex rōne de appel.Caſus. Si reꝰm veniſſent ꝯtra quē factaeſt miſſio doceat ſe ꝯtumacē fuiſſe ꝯdēnabitur ad expēſas. hoc dicit. vel ſūma ſubtiliꝰ ſic. Si paſſus miſſionē repetēs poſſeſſionē allegat ſe ꝯtumacē nonfuiſſe reſtituit̉ in pͥſtinū ſtatū p̄ſtita cautōe dilata ꝯdinatione expēſaꝝ quā euitat ſi poſtea ꝯſtiterit fuiſſe ꝯtumace. pͥmo ponit factū corā papa narratū querelevel appellatōis remedio. ſcd̓o dat iudices ibi nos igitur. Nota pͥmo laicū poſſe ꝯueniri etiam in mere ciuilicorā legato pape qd̓ intellige de locis ſunt de tꝑali iuriſditione eccl̓ie ẜm Io. an̄. qd̓ tn̄ fieri non pōt in terrisimperij etiā vacāte imꝑio vt no. Spe. in ti. ij. §. nūc on̄dendū.. xix. An aūt legatꝰ in locis ſunt de tꝑali iuriſditione eccl̓ie poſſit alienare bona ſpectātis ad eccl̓iamromanā? dic vt no. bar. ī. l. ꝓhibe̓. ff. de vi aūt clā.Spe. ī ti. de lega. §. nūc on̄denduꝫ.. pe. Nota ſcd̓o ꝯſuetudo t̓re ligat etiā clericos pōt intelligi qn̄ conſuetudo ē coīs clericis laicis. Quid aūt ſi tm̄ foret laicoꝝ: dic vt plene dixi ī. c. qd̓ clericis de fo. ꝯpe. in. c. eccleſia ſancte marie de ꝯſti. Nota tercio ar. ſatis ſtringēs appellatōe iurꝭ ꝯp̄hēdit̉ ꝯſuetudo. Et facit iſtetex. ad qſtionē ſi mādat̉ decidi ẜm ius dꝫ attēdiſtatutū vel ꝯſuetudo iuri ꝯͣriū. hic .n. fuit exp̄ſſum vtdecideret̉ ẜm ius t̓re ꝯſuetudineꝫ. Et ita dicit Gui. deſuza. fuiſſe iudicatū videt̉ ſeqͥ Io. an. ī ti. de arb. §. excipitur. itē ē corruptꝰ. ꝯͣriū tenui ſuꝑ rubrica de ꝯſue ita repꝑi poſtmodū tenuiſſe do. an. in. c. ꝗntauallis deiureiur. ī fi. vide latiꝰ ī locis p̄all̓. Et pōt iſte tex. adduci ꝯͣria opīonē ibi ẜm ius tm̄ ⁊cͣ. Itē in alio qꝛ iuriꝯſonū eſt vt attēdat̉ ſolū ius cōe ſed etiaꝫ ꝯſuetudo ſatis decidit̉ ẜm ius ſi attēdit̉ ꝯſuetudo. ad. l. ſi fundus. ff. de euic. qd̓ no. Inno. ſuꝑ rubrica ꝯſue Notaquarto iudicē tꝑe miſſionis poſſe declarare expēſasdēnare ꝑtes ad illas qḋ ſentit Io. de lig. ī. c. ij. do.tu. vide qd̓ dixi ī. c. qm̄. §. ī alijs. vt lit. ꝯt No. ibilaudabilē eſſe ꝯſtiterit ⁊cͣ. allegās ꝯſuetudinē iuri ꝯͣriam onerat̉ ꝓbare ipſiꝰ rōnabilitatē. p̄ſumit̉ .n. irratōnabilis eoip̄o eſt ꝯͣ ius. vt no. ī. c. ij. de ꝯſue. ī. c. j. de ꝯſti.li. vj. Nota tex. notabilē paſſus miſſionē audit̉ volens recuꝑare poſſeſſionē p̄ſtita dūtaxat cautōne ſi allegat ſe ꝯtumacē fuiſſe poſtea diſcutit̉ de viribꝰ ꝯtumacie. ſecus ſi de ꝯtumacia aꝑte ꝯſtaret tūc .n. auditniſi etiā expēſas reſtituat. vtrūqꝫ ꝓbat̉ ī ſil̓i in. c. venerabilibꝰ. §. ideꝫ.. §. ſecus de ſen. ex. li. vj Op. ꝯͣ ꝓceſſum iſtoꝝ iudicū in eo ꝯdēnauerūt in expēſis recepto iuramēto ꝑtis nec p̄miſſa eos taxatōe ꝯͣ. l. ſancimꝰC. de iudi.. c. ꝯſtitutus de ꝓcu. Glo. ij. hic fatet̉ inmale ꝓceſſerūt iſti iudices etiam in alio qꝛ ꝯdēnauerūtin expēſis tꝑe miſſionis debuiſſent expectare tp̄s p̄ſtāde cautōis. ar. ī. c. qm̄. §. in alijs. vt lit. ꝯͣtͣ. Nota expͥmo dicto iūcto tex. ꝯdēnatio expēſaꝝ facta p̄miſa taxatōe iudicis nec ſecuto iuramēto ꝑtis trāſit in remiudicatā niſi p̄ceſſerit appellatio ſꝫ certe hoc dictū mihi placet. qꝛ talis ꝯdēnatio reꝑit̉ facta ꝯͣ ſolitū ordinē iudicioꝝ. tum qꝛ lata ſine medijs ſic a minꝰ inſtructo quoꝝ quodlibet reddit ſnīaꝫ nullā. vt le. no. ī. l.latā. C. de ſen.. c. bertoldus de re iudi. talis ꝯdēnatio ſit nulla videt̉ ꝓbari hic ī fi. c. vbi etiā iuſtificata appellatōe mādat tacite primā ꝯdēnatōeꝫ reformari neceſſarias expenſas dūtaxat reſtitui. Et hoc ſoluit̉clariſſime ꝯͣriū qḋ formari pōt ꝯͣ finem. c. ſi appellatioerat minꝰ legittima ꝯdēnatio expēſaꝝ trāſiuerat in reꝫiudicataꝫ ꝯn̄s debebat retractari vel aliter reformari iuſtificata appellatōe. vt dixi hoc ꝯtingitpter ip̄ius ꝯdēnatōis nullitateꝫ ex cauſis p̄dictis. Coff.ſoluit aliter videlicet pͥmi iudices ꝯdēnauerūt ſuꝑ volūtarijs ſuꝑ neceſſarijs ſed certe hec ſolutio valet qꝛ non reſtrinxerunt ſe iudices ad volūtarias nec ad