De dolo ⁊ cōtuma. 8 ⁊

⁊ contu. li. vj. Si ꝟo actus ad quē fuit citatus nō fuitexpeditus in termino tenet̉ cōparere poſt terminū neceſt de nouo citandus ⁊ ſic ꝓcedit opi. hoſt. Sexta opinio colligi pōt ex dictis bar. in. l. aut qͥ alit̓. ⁊. l. fi. ff. qd̓vi aut cla. vbi dicit̉ ꝙ ſi actus expediat̉ alio t̓mino qͣꝫin citatōe p̄fixo nō valet actus niſi iteꝝ citet̉. Et optime facit. d. l. fi. ⁊ hanc opi. ſentit Spe. in ti. de ſen. ꝓla.§. iuſta. ꝟ. ē etiā nulla. vbi dicit ſnīam latā pꝰ diē citatōis eē nullaꝫ. allegat. l. ſi vt ꝓponis. C. quō ⁊ qn̄ iudexSeptima opi. colligit̉ ibi ex additōe Io. an̄. dicit eniꝫꝙ ſi fert̉ altera die ꝓxima valet indiſtincte ꝑ. c. cōſuluit ſi fert̉ altera die longiori ⁊ tūc ſi citatus comparuit⁊ morā purgauerit ſeu cōtumaciam nō valuit ſi alteradie ferat̉. ſi aūt nō purgauerit cōtumaciā valet etiampoſt longū tp̄s. Do. an̄. ſequit̉ opi. bar. cū tēperamētovt ſi citatio fiat ad totā cāꝫ teneat̉ poſt terminū cōꝑarere qꝛ tūc poſt terminū etiā remanet vis citatiōis ſꝫ ſiad vnū articulū tūc ꝓcedat opi. Bart. niſi iudex ꝓrogauerit terminū. ꝙ ſi ꝓrogat in ſequētem diē ſolitaꝫ ꝓrogari artat citatio ad validitatē actus ⁊ cōdēnatōemexpeſarū. ſi ꝓrogat in vlteriorē diē nō putat citatū artari niſi hoc ſibi intimet̉. Et hͦ dicit tenere do. de rota.deciſio. cccxxxviij. ⁊ deciẜ. cccix. all̓. Inno. in. c. cōſuluit de offi. dele. ⁊ arch. in. c. j. de dol. ⁊ ꝯtu. li. vj. Et ſatisplacet mihi hec opi. ⁊ ꝯcludo oīa ſic. aut citatio habuit terminū ita breuē ꝙ impoſſibile erat cōparere in termino ⁊ tūc citatio nō artat citatū vt cōpareat etiaꝫ ꝑterminū qꝛ fuit impoſſibilis ⁊ temeraria. ar. in. l. aut quialiter. vbi hͦ exp̄ſſe tenet bart. ff. ꝙ vi aut clam. facit. c.bone. ij. de elec. Nā impoſſibile p̄ceptū nō ligat. l. fi. ff. q̄ſen. ſine app. reſcin. Aut habebat cōpetentē terminū ſꝫcitatus fuit impeditus in termino vel fuit cōtumax ettūc ſi fuit facta ad totā cām tenet̉ cōparere pꝰ al̓s valꝫilla citatio vt poſſit ꝓcedi ad vlteriora ⁊ vt ille poſſitcōdēnari ad expēſas ſi n̄ ꝓcedit̉ vt hic. ⁊ vid̓ qd̓ d̓ haccitatōe ad totā cām plene dixi in. c. fi. de dilat. aut fuitfacta ad certū articulū expediēdū/ ⁊ ſi iudex ꝓrogauitin diē ſequētē valet etiā ſine noua citatōe. tex. dico expreſſum in. c. cōſuluit p̄all̓. aut in diē lōgiorē nō credoꝙ valeat actus poſtea explicatus ſine noua citatōe necamplius artat illa citatio. Moueor ꝑ dictū. c. cōſuluita ꝯtrario vbi videt̉ hͦ expreſſū ex mente. nam tūc dicitabſentem nō citandū qn̄ ꝓrogauit citationē in diē ſequētē. nā tunc ꝟtute ꝓrogatōnis remanet virtus citatōnis ſꝫ cū nō poſſet in aliū diē ꝓrogare extinguit̉ virtus citatōis. actus ergo poſtea explicatus eſt ſine citatōe. Itē nō ſequit̉ fuit tūc cōtumax ad illuꝫ diē gͦ eratnūc. ar. eoꝝ que no. glo. in. d. c. ij. eo. ti. li. vj. Citet gͦ eūſi vult ꝓcedere die vlteriori al̓s ſine citatōe videt̉ proceſſiſſe. ar. in. d. l. fi. ff. qd̓ vi aut clam. ⁊ hec no. qꝛ qͦtidiana. ¶ Scd̓o op. ꝯtra fi. c. in eo ꝙ iſte fuit cōdēnatusin expēſis a tꝑe citatōis emiſſe. nā cōtumax fuit nō abillo tꝑe ſꝫ poſt terminū ſtatutū ad cōparendū qꝛ an̄ nōdicit̉ cōtenere gͦ a tꝑe ꝯtumacie ⁊ nō a temꝑe citatōisemiſſe veniebat ꝯdenādus. So. varij varie dicūt Io.hic ſtat ꝯtrario ⁊ rn̄det ad iſtū tex. ꝙ habet̉ reſpectusad tp̄s ad qd̓ facta fuit citatio nō ad tēpus in quo fuitfacta. ſed certe iſta lectura non placet tanqͣꝫ nō cōgruens huic lr̄e. nam expreſſe hic fit condemnatio a tꝑe citatōnis emiſſe. ⁊ reddit clariſſimā ratōeꝫ qꝛ tūc aduerſarij expectare ceperūt nō dicit qꝛ extunc fuit cōtūaxa tꝑe em̄ a quo emanat citatio ad inſtātiaꝫ ꝑtis incipitꝑs expectare ⁊ cā iudicij ibi eſſe. Inn. ſimplicit̓ inheretverbis huiꝰ lr̄e. ⁊ noͣ. ex tex. expenſas cōputandas a tꝑecitatōis ⁊ nō a tꝑe cōtumacie tm̄. ſꝫ ad cōtraria nō rn̄det nec illud tangit Hoſt. dicit tn̄ dicta Inno. ꝓcedere qn̄ citat̉ is de cuius cōtumacia iam apparet ſic. sͣ. deꝓcur. audit. ⁊ dicit Io. an. dictū Hoſt. verificari conſiderata antiqua cōſuetudine curie ẜm quā in appellatōnis cauſa poſt aduentum vnius ꝑtis expectat̉ altera

pars ꝑ. xl. dies. ⁊ ꝓ hoc facit prin. c. vbi ante citationēponderat̉ cōtumacia iſtiꝰ electi in nō ꝓſequēda appellatōne. vel forte ẜm eū ſtatutus fuit terminus ad appellationē ꝓſequēdā. vt in. iiij. glo. ſed certe hoc dictū mihi nō placet. ſi em̄ fieret iſta cōdemnatio ꝓpter cōtūaciaꝫ cōmiſſaꝫ in appellatōe nō habuiſſet h̓ papa reſpectū ad citatōem tm̄ ſed cōdēnaſſet a tꝑe cōtūacie commiſſe in cā appellatōis. vt in. c. rep̄hēſibilis. ⁊.c. ſepe. deappella. Itē ratio poſita in fi. huiꝰ lr̄e ꝯtradicit omniocōſideratōi Hoſt. ꝯſiderat em̄ ꝙ a tꝑe emiſſe citatōesinceperūt expectare. ſi em̄ haberet̉ reſpectus ad appellatōem debuiſſet fieri cōdēnatio a tꝑe quo venerūt adappellatōeꝫ ꝓſequēdā qꝛ extūc expectare ceperūt. Io.an. dicit ſe putare ꝙ expēſe citatōis reſtituēde ſint ſaluo qd̓ ip̄e no. in. c. que relā de ꝓcura. ſꝫ expēſe victualium ſolū veniūt a tꝑe cōtumacie ⁊ debēt detrahi ille qͣsdomi feciſſet iuxta no. in. c. fi. sͣ. eo. Expenſe ꝟo an̄ contumaciā debent reſeruari ad finē cāe niſi ꝓut dixit ho.ſti. qn̄ fit citatio de eo qͥ priꝰ erat ꝯtumax. ſꝫ ip̄e Io. an.in addi. Spe. ī ti. de expēſis. §. fi. ꝟ. hͦ qͦꝫ. tenet qd̓. sͣ. tenuit ꝑ. l. ſancimus. C. de iudi. vbi ꝓbat ꝙ veniūt a diecōtumacie. Et dicit ꝙ expēſe illiꝰ diei in quo tenebat̉cōparere nō computant̉. Itē inqͣꝫtū dicit hic venire expenſas citatōis dicit hoc veꝝ niſi purget cōtumaciamvt qꝛ ſponte poſtea cōparuit tūc apparet illā expenſaꝫcitatōis fruſtra fuiſſe factā. Do. an. ſub dubio forte dicit nō eſſe peccatū tenere illū cōdemnari ad oēs expenſas ꝓut hic dicit̉ qꝛ cōtumacia tūc declarat priores expenſas inutiliter fuiſſe factas quas nō feciſſet illo comparēte. Et ꝙ dicit Io. an̄. vt de illis habeat̉ reſpectusin fine cauſe dicit ꝓcedere quando ſperat̉ diffinitiuaſed hic nō ſperabat̉. ſꝫ certe hoc vltimū dictū nō ꝓcedit nec dictū Io. an̄. nam ſi n̄ cōpareret citatꝰ in terminō ſꝫ eſt d̓nuo citandus nōne ille expenſe prius facte atꝑe prime citatōnis ſunt inutilit̓ facte ꝓpter cōtumaciam ſuā. ſi em̄ cōparuiſſet nō fuiſſet opus citare ſcd̓o vl̓facere illas expēſas gͦ fruſtra facte ſunt eo nō cōparēte ꝓpter cōtumaciā ſuā ſꝫ eo tūc cōparente in terminonō fuerūt fraſtra facte cū ipſius vigore ꝓcedat̉ in cauſa. E ideo attingendo veritatē credo poſſe dici ꝓbabiliter ⁊ vere ꝙ aut cōtumax cōparuit ſponte an̄ ꝯdēnatōeꝫ ⁊ offert ſe paratū ꝓcedere in cā ⁊ fiet ſolum cōdēnatio a tꝑe cōtūacie. Et ita loquit̉. l. ſancimꝰ quamallegat Io. an̄. qꝛ priꝰ facte ſatꝭ hn̄t nūc ſuum effectuꝫ.Aut fuit opꝰ face̓ ſcd̓am citatōeꝫ vl̓ nō ꝓcedit̉ ampliin cā ꝓpter defectū ip̄iꝰ ⁊ tūc fiet cōdēnatio ī oībꝰ expēſis factis a tꝑe citatōis qꝛ fruſtra illas fecit exqͦ in cauſa n̄ ꝓcedit ꝓpter defectū cōtūacie ⁊ ita ꝓprie loquithec la. h̓ em̄ ponderat̉ ꝙ nō erat ſpes d̓ vicinio aduētu qd̓ ſine cā ponderat̉. nec huic intellectui ꝯtradicit.l. ſancimꝰ. ſed potiꝰ ꝯcordat. dicit em̄ oīa reſartiendadāna q̄ ꝓpter ꝯtumaciā ꝑtis abn̄tis ſuſtinuit pn̄s ſedcerte dāna ſūt a tꝑe citatōis emiſſe ſi poſtea nō cōparuit nec ꝓcedit̉ in cā vigore illiꝰ citatōis.Io. an̄. nō ſūmat dicēsUUM olliN gͣtioſā eē ſꝫ qͣtenus iusponit pōt ſic ſūmari. In cā electōis ꝓcedit̉ cōtra cōtumacē etiā ad diffinitiuā ⁊ cōtūax de miſericordia citari p̄t ⁊ audiri. Scd̓o ſūmo notabiliꝰ ſic. Snīain cā bn̄ficiali nō trāſit in rē iudicatā reſpectu ſuꝑiorꝭquo minus poſſit de iuribꝰ partiū inquirere maxīe qn̄ſnīa fuit lata ꝯtra abn̄tē lꝫ cōtumacit̓ ⁊ indefēſū. Diuidit̉. nā prīo ponit factū plura cōtinēs. ſcd̓o cōmiſſiocū mādato ibi nolētes. in hͦ loco reaſſūpſi ad reſcribendū poſtꝙͣ papa martinꝰ papa qͥntꝰ ī papatu vſqꝫ ad hͦtꝑa feliciſſimꝰ mihi lꝫ indigno de notabili abbatia moniacꝭ. dyocꝭ. meſſanien̄. ꝓuidit ⁊ me ꝓnūciauit in publico cōſiſtorio. x. Ianuarij. M. cccc. vigeſimoquintodeū pijſſimis p̄cibꝰ oro vt hoc nō tam ad excellentiamcorporis ꝙͣ anime ſalutis tendat. ¶ Uenio nunc ad