De dolo et cotu.

impedimētum neceſſariū ⁊ ꝓbabile vtputa infirmitasmodico tꝑe veriſil̓r duratura. ⁊ ſic cā eſt ardua nō tenet̉ ꝓcuratorē mittere. vt. d. c. querelam. Idē puto finō ē ardua. ar. in. l. ij. ff. ſiquis ca. ⁊ ſentit hic gl. ꝑ ꝟbūp̄cipue quā ſic intelligo ⁊ reſtringo .ſ. ad impedimētuꝫbreue. Si ꝟo veriſil̓r eēt longum tūc ſatis puto ꝙ exqͣcauſa eſt leuis tenet̉ mittere ꝓcuratoreꝫ. ar. d. c. querelam a ꝯtrario. Si ꝟo impedimētū ē longū ⁊ cā nō ē leuis ⁊ tūc ſi impedimētū p̄ceſſit ꝯte. lit. nō cōpellit̉ mittere ꝓcuratorē al̓s ſecus. vt videt̉ ꝓbari in. l. eundemff. de lega. ij. ⁊ hͦ vltimū voluit Bar. in. d. l. j. qd̓ no. puto tn̄ ꝙ teneat̉ mittere ſaltē vt actor ꝯteſtet̉ litē ad interrūpendū p̄ſcriptōeꝫ vt h̓ ſentit notabilit̓ glo. facitqd̓. sͣ. dixi in. l. ſenatus. ff. de offi. p̄ſi. ⁊. d. l. j. ff. d̓ diuer.⁊ tēpo. p̄ſcrip. Sed dices tu quid agendum eo caſu qͦimpeditus tenet̉ cōſtituere ꝓcuratorē ſꝫ ipſe dicit ſe nreꝑire volētem acceptare ꝓcuratoreꝫ? dico ꝙ nemoad hoc cōpellit̉. inſti. mā. §. ſicut ⁊. §. recte. Certe nō videt̉ imputandū impedito nō valenti reꝑire qꝛ nullusobligat̉ ad impoſſibile. de pac. c. fi. ⁊. ff. que ſen. ſine appel. reſcin. l. fi. dicit h̓ hoſti. ꝙ circa potēteꝫ ⁊ diuitē hͦnō eſt p̄ſumēdū maxīe qꝛ pecunie obediūt oīa Eccleſiaſtici. xvj. ſꝫ in pauꝑe qͥ nil fingit ſi ꝑpetuo tūc impediret̉ ꝑpetuo ⁊ excuſaret̉ a cōſtitutōe ꝓcuratoris qͥcqͥddicat finis huiꝰ glo. qͥd aūt tūc fiet? notabilit̓ dicit iudicē debere ad eū ire vel mittere delegatū. ar. c. ij. de teſti. eo. ⁊ de plano. ⁊ ſine ſtrepitu cām decidat. in aucͣ. deman. prin. §. ſꝫ tibi. aut in ciuilibꝰ ꝑ ceſſionē facile expediat de ſolū. odardus vult dicere in hͦ vltimo ꝙ ſi pauper nō habeat vn̄ ſatiſfaciat defacili expediet̉ cā ꝑ ceſſionē. Et noͣ. bene hͦ dictū hoſti. qꝛ facit ꝓ his que dixi ꝯtra Do. an. in. c. olim. ij. sͣ. ti. ꝓxi. vt p̄textu paupertatis nō excuſet̉ quis ſubire iudiciū. ⁊ nō. bn̄ oīa predicta ꝑ quē plene declarat̉ hec materia. ¶ Glo. in ꝟ. diutius. colligit ꝙ in crimine pōt mora purgari. Opp. d̓c. cū in tua. ⁊ n̄ ſoluit. Io. an̄. remittit ad. c. ꝓpter. xviij.di. ⁊ ad. c. mora de re. iur. li. vj. dic̄ ꝙ hic nō dicit̉ comparendo purgaſſe morā quo minꝰ nō fuiſſet in expenſis cōdēnatus. nā licet qͥs cōpareat infra breue tp̄s pmorā nihilominꝰ expēſe cōtumacie bn̄ pn̄t peti vt ſentit glo. ⁊ clariꝰ Bar. in. l. ⁊ ſi pꝰ tres. ff. ſi quis ca. ⁊ purgatio more de qua in. d. l. ⁊ ſi poſt tres. nō extendit̉ adexpēſas ſꝫ reſpectu pene cōmiſſe ꝑ ſtipulatōem int̓poſitā de iudicio ſiſti. de qͦ dic vt le. ⁊ no. in. d. l. ⁊ ſi pꝰ tresqd̓ nō. ¶ Glo. in ꝟ. calores. colligit ar. ex tex. ꝙ nō excuſat auguſtꝰ quin teneat̉ quis ꝓſequi appellationeꝫad curiā. ⁊ dicit de mēſe auguſti qꝛ tūc eſt romē aerisintēperies. vt no. ꝑ glo. in. c. ſi ꝟo de iuretur. ⁊ vide qd̓ibi no. ¶ Sꝫ ꝯtra hͦ glo. op. de. c. qͦrūdā. ⁊ non ſoluit.Uin. dicit ꝙ nō ꝯtradicit qꝛ ibi igͦrās qualitateꝫ ſcd̓iloci reſtituit̉ de gr̄a prīo loco. hic in iudicio loquit̉ ꝙreddit̉ in inuitū. vt. l. inter ſtipulātē. §. j. ff. de verb. ob.Et facit ad p̄dicta ẜm Io. an. c. ad ſupplicatōem de renū. ex hoc dicto noͣ. Do. an̄. ꝙ ſi ius redderet̉ in aliqͦ loco tꝑe peſtis ⁊ mortalitatis ꝓpter hoc citatus nō excuſaret̉ a cōparitōe. ⁊ ſi peſtis eēt etiā in curia romana n̄excuſaret̉ a proſequenda appellatōe niſi alit̓ ferie inducerent̉. nihil aliud ad hoc allegat. ſꝫ ꝓ dicto ſuo videt̉ glo. in cle. ꝙͣdiu de appella. in verbo al̓s. In ꝯtrariū videt̉ glo. in. c. cōis filius. xxiij. di. que general̓r dic̄quē excuſari ꝓpter intēperiē aeris. aꝑtius tenet Bar.in. l. de etate. ff. ad trebel. vbi dicit citatū poſſe exciꝑe ſicitat̉ ad locū vbi ē malꝰ ⁊ corruptꝰ aer. ar. illius text. etc. ad ſupplicatōem iūcta glo. de renūc. puto ꝙ ſi aeriscorruptio ſit vehemēs ⁊ cōplexio citati ē talis ꝙ veriſimiliter ex acceſſu dubitaret̉ de morte nō tenet̉ cōꝑarere in loco vbi de morte timet̉. vt in. c. accedens. ij. vt li.nō ꝯte. ⁊. c. ex ꝑte de appella. ⁊ cle. paſtoralis. §. piſana.de re iudi. nā ⁊ locū peſtis qͥs licite fugit. lxxxviij. di. negociatorē. Nā ſtare in loco peſtis ē deū tētare ⁊ homo

debet laborare qͣꝫtū in ſe eſt vt mortē effugiat ⁊ demūcōmittere ſe dei miſericordie. xxiij. q. viij. c. ſi nulla. Siꝟo nō eſt aer ita corruptus ſeu cōplexio citati nō ē talis ⁊ tūc nō puto eū excuſari. ⁊ ita ꝓcedit opi. cōtrariafacit ad hāc diſtinctōeꝫ no. doc. in. c. ſi ꝟo de iureiurꝭ.vbi vide in ſil̓i queſtione. ¶ Glo. vltīa colligit arg. extex. ꝙ in cā criminali habet locū cōdemnatio expēſarūſiue ꝓcedat̉ ꝑ viam accuſatōis ſiue inquiſitōis ſiue denūciatōis. Et no. glo. inqͣꝫtū dicit de viā accuſatōnis.vide qd̓ plene dixi in. c. finē. sͣ. eo. nec in hͦ punit̉ accuſatus vl̓ accuſator duplici pena qꝛ expenſe petunt̉ vtintereſſe. Itē iſta imponūtur ꝓpter diuerſa. Nā penaꝓpter crimē expenſe ꝓpter temeritatē litigādi. ſil̓e in. c.jͣ. de crimine fal. Inqͣꝫtū glo. dicit de inquiſitōe. Hoſ.⁊ Io. an. limitant ⁊ bene qn̄ ꝓcedit̉ altero ꝓſequenteprincipalit̓ inqͥſitōnem nec fuit motus infamia vl̓ aliaiuſta cā. nā tunc excuſaret̉ a cōdemnatōne expenſarū.ꝑ hoc alle. bo. tex. in. c. j. in fi. de elec. li. vj. Idē dicēduꝫin iudice. ſi em̄ inquiſiuit infamia legitima nō ꝓcedēteabſoluto reo tenebit̉ ſibi ad expenſas tanqͣꝫ ad intereſſe. de ſen. excō. ſacro. vbi eſt bo. tex. a ſimili. ſecūs ſi p̄ceſſit legitima infamia. nā tunc p̄ceſſit ex debito officij.de accu. qualit̓. ij. ⁊ de ſymo. licet heli. ⁊ ſic excuſat̉ a calūnia. facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. ab arbitris de offi. dele. li. vj.¶ Nūc glo. ſuppletis formo duas oppoſitōnes notabiles. videt̉ em̄ ꝙ lapſo termino incitatōne p̄fixo nonteneat̉ iſte citatus cōparere cū nō poſſit ꝓcedi ad vlteriora ſine noua citatōe al̓s ꝓcederet̉ ſine citatōne. ar.in. l. fi. ff. ꝙ vi aut clam. vbi dicit̉ ꝙ clam videt̉ edificatſe qui longe poſt terminū in denūciatōne cōtentuꝫ edificauit. Itē ꝑ lapſū termini circūducit̉ .i. tollit̉ edictuꝫſeu citatio. l. ⁊ poſt edictū. ff. de iudi. So. in hoc ſūt ml̓te opinionēs. Inn. hic recitat duas. prima vt teneaturire poſt terminū ſi ſcit aduerſarium ibi eē al̓s ſecūs. adquid em̄ ſe tunc fatigaret laboribꝰ ⁊ expenſis. Nec obſtat. l. celſus. ff. de arbi. que hic in tex. inducit̉ qͥa aliudeſt in ſolutōne que ſꝑ liberat debitorē ⁊ ad quā ſꝑ tenet̉ debitor etiam poſt terminū aliud in cōparitōne coram iudice a quo nō liberat̉ ſi tempore nō idoneo cōpareat ⁊ hoc videt̉ placere Inno. Scd̓a opinio eſt ꝙſemper etiam poſt terminuꝫ tenet̉ cōparere ad minusvt excuſet abſentiam vel vt litiget ſi ibi reperiet aduerſarium. Tercia opinio eſt diſtinguēs inter conſiſtoriūpape vel alterius ordinarij ſeu delegati vt primo caſuteneatur cōparere ſcd̓o nō. Hoſti. dicit oīa iſta conſiſtere in ſubtilitate allegationū ſed veritate carere. ſi eīꝯtractus qui a principio ſunt voluntarij obligant pterminū vt hic fortius precepta que ſunt neceſſitatis.vnde concludit citatū ad certū diem ⁊ locū ſi nō venitin die venire tenet̉ poſt diē qͣꝫcitius poterit. Nec obſtat ꝙ illa ſit allegatio que ponitur in tex. qꝛ papa ẜmeaꝫ diffinit. At maxime dicit hͦ procedere quando index citans habet certū domiciliū vel locū iudicij et tūcmaxime qn̄ ſcit aduerſariū vel eius ꝓcuratorē ibi eē vl̓in ꝓpinquo. ſi ꝟo non habet citans certum locuꝫ iudicij non ſic aſtringitur poſt terminū imꝑpetuuꝫ ſꝫ infrapaucos dies quibꝰ iudex expectare cōſueuit pꝰ qͦs nondicit̉ aſtrictus licet ſit cōtumax. Intelligo hoc vltimūvt cenſeat̉ contumax qn̄ potuit cōparere. ſecus ſi fuitimpeditus toto illo tꝑe de re. iudi. cum bertoldus. Etex dictis Hoſt. habes quartam opi. Pau. de leaza. sͣ.eo. c. finem. ponit quintam dicens ꝙ aut citat̉ quis adtotam cauſam ſeu ad actū ſucceſſiuū ⁊ tenet̉ comꝑarere poſt terminū maxime qn̄ tempus eſt appoſitū ad denotanduꝫ tp̄s ex qͦ debet ꝓcēdi vt hic. Aut citat̉ quisad certū articulū ⁊ tp̄s apponit̉ ad ſignificandū tꝑs inquo debet expediri ⁊ tunc ſi actus eſt expeditus ꝓptereiꝰ ꝯtumaciā nō tenet̉ ampliꝰ comparere niſi iteꝝ citetur all̓. no. ꝑ Inno. in. c. cū ad petitōnem de accu. ⁊ vtlit. nō ꝯte. accedens. Ego allego glo. no. in. c. ij. de dolo