De reſti. ſpolia. Nō

no. in ſpe. de peti. ⁊ poſ. §. j. ꝟ. ſꝫ cū ſpoliatꝰ. Do. an. putat ꝙ ſi fatet̉ ſpoliatōem nō differt̉ iudiciū: ſꝫ ꝯdēnabitur ⁊ differt̉ ſolū executio. idē ſi alit̓ notorie ꝯſtet. ſi autem diffitet̉ tūc ſi tāta eſt eiꝰ inopia ꝙ excludat facultateꝫ etiā litigādi ⁊ ſe defendēdi differt̉ iudiciū. l. ſi ꝓcuratorē. §. ſi ignorātes. ff. mand̓. ad idē qd̓ noͣ. in. c. nō iniuſte. de ꝓcu. ⁊ in. l. īuitꝰ. C. e. Si ꝟo excludit facultatē ſedefendēdi fiet ꝯdēnatio: ſꝫ differt̉ executio ẜm eū. Egoputo hoc dictū do. An. nō eſſe veꝝ: īmo eſt ꝯͣ tex. in. d. c.freq̄ns. vbi indiſtincte diſponit̉ ꝙ ſpoliatiōis exceptioa tercio facte opponi in ciuilibꝰ nō pōt ad differenduꝫiudiciū. qd̓ dꝫ intelligi etiā ſi fuerit ſpoliatꝰ tota ſua ſb̓ſtātia. qd̓ aꝑte ibi colligit̉ ꝑ ꝟba ibi ſequētia: vbi pōitſpecialitas cū ꝯuenit̉ qͥs crimīal̓r. ⁊ tūc ſi eſt ſpoliatus atercio tota ſubſtātia vel maiori ꝑte poſſit eā exceptiōeꝫopponere. qꝛ nec nudi ꝯtēdere ⁊cͣ. Et pondera illa ꝟbanec nudi. ⁊ hoc fuit ſtatutū ꝓpter grauiſſimū p̄iudiciūqd̓ īminet in crimīalibꝰ. In ciuilibꝰ gͦ nō hꝫ locū illa exceptio ſpoliatōis a tercio facte licꝫ ꝯcludat nuditatē. etſic fortiꝰ nec alterius impotētie ſine ſpoliatiōe. ⁊ ꝓ hͦ ꝙpauꝑtas nō excuſat a litigādo: vide ꝙ no. ꝑ glo. in. c. cūab oī. de vi. ⁊ ho. cle. ⁊ in. c. ſtatutū. §. inſuꝑ. d̓ reſcrip. li.vj. in glo. in ꝟ. qͣſi ab alio. vide tex. bo. in aut̓. de mand̓.pͥn. §. ſit tibi quoqꝫ. Ad iſtuꝫ tex. rn̄deo dupl̓r. Primoꝙ loquit̉ in exceptōe reſpectu executōis: nō aut reſpectu ꝓceſſus ſeu diffinitōis. ⁊ hoc videt̉ velle iſte tex. duꝫmādat iſtū nō debere ꝯpelli ad reſtitutōem fructuū ⁊cͣ.nō em̄ dicit ꝙ nō ꝯpellat̉ rn̄dere ⁊ ſuſciꝑe in ſe iudiciū.⁊ ꝓ hoc quod no. Hoſti. Io. mo. ⁊ Archi. in p̄allega. c.ſtatutū. Secūdo pōt rn̄deri ⁊ meliꝰ. vt ibi dicit Io. an̄.ꝙ nō loquit̉ de exceptōe ſpoliatōis: ſed d̓ exceptōe ſeuallegatōe īopie q̄ pōt allegari nō ſolū cū ꝓuenit ex ſpōliatōe: ſed etiā aliude. puta ex incēdio vel naufragio vl̓alluuiōe. nō gͦ repellit agentē a litigādo: ſed allegat inopiā ne ꝯpellat̉ reſtituere qd̓ nō pōt. ⁊ in hoc caſu ꝓprieloquit̉ hoc. c. nā hic fatebat̉ ſpoliatōem. ⁊ ẜm vnū ītellectū ſatis lr̄e ꝯgruentē facta fuerat reſtitutio quo ad īmobilia occupata: ſꝫ tm̄ petebatur delatio reſpectu fructuū: vt ſatis īnuit hec lr̄a. Nec ob. iura allegata ꝑ do.An. naꝫ. §. ſi ignorātes potiꝰ ꝓbat oppoſitū. loquit̉ em̄in fideiuſſore ꝯdēnato: qͥ ſi nō appellat p̄textu pauꝑtatis ſibi nō eſt imputādū. debꝫ tn̄ hoc denūciare pͥncipali vt ip̄e ſi vult ꝓuocet. Nō gͦ inopia impedit trāſitū inrem iudicatā. nec excuſat a litigādo reſpectu pͥncipaliscreditoris: ſed tm̄ reſpectu fideiuſſoris cuiꝰ pͥncipal̓r nōintereſt. vn̄ lꝫ hic reꝑiat̉ ſtatutū in fideiuſſore ad hoc vthabeat regreſſuꝫ ꝯͣ prīcipalē: nō tn̄ reꝑit̉ ſtatutū in ip̄opͥncipali. ⁊ ſic videt̉ in eo ſecꝰ. ar. d̓ p̄ſump. nōne. ⁊. l. cūp̄tor. ff. de iudi. Eodē mō pōt rn̄deri ad noͣ. in. l. īuitus.C. de ꝓcu. ⁊ ad. c. nō iniuſte. sͣ. e. ti. loquūtur em̄ in ꝓcuratore qͥ excuſat̉ ꝓpter inopiā ab appellādo a ſnīa ꝯͣ ſelatā. dꝫ tn̄ hoc denūciare dn̄o. vn̄ reſpectu dn̄i nō fit illa diſtinctio. ⁊ ꝓ hoc facit. l. pe. ff. qͥ bo. ce. poſ. vbi pꝫ ꝙetiā ad ceſſionē bonoꝝ reus nō admittit̉ anteqͣꝫ ꝯfiteatur debitū ſeu ꝯdēnet̉. ad idē. l. cū ⁊ filij. C. e. vbi filiuſfa.qͥ nihil hꝫ fuit ꝯdēnatꝰ. ⁊ admittit̉ volēs cedere bōis. etex his habes verū intellectuꝫ. c ¶ Et no. ex lr̄a ⁊ p̄dictisꝙ clericꝰ ⁊ maxime p̄latus nō ꝯuenit̉ vltra qͣꝫ facere poſſit. nec tenet̉ cedere bonis ſicut nec miles. vt no. in. l. miles. ff. de re iudi. ⁊ plene hūc articuluꝫ ꝓſequor in. c. ij. depigno. ⁊ in. c. odardus. de ſolū. qd̓ ꝓcedit quādo cōuenitur non ex maleficio: al̓s autē non habet̉ ratio ne egeat. vt. sͣ. dixi.Per excōmunicatiōemo ẜLIM INTEI. aliquibꝰ diebꝰ obſeruatam in obſeruātes nō acquirit̉ iuris parochialis poſſeſſio. h. d. ẜm Io. an̄. Uel alit̓ ſumma quo ad ītellectū. e. Per excōicatōis ꝓbatōem nō ꝓbat̉ qͣſi poſſeſſio iuriſditōis lꝫ aliqͥbꝰ diebꝰ fuerit obſeruata. ido petens reſtitutōeꝫ hoc ſolo ꝓbato ſuccūbit. Prima pars

deciſe ponit factū ⁊ ꝓceſſuꝫ. Secūda diffinit: ibi nos attēdētes. ¶ No. pͦ ar. ꝙ libellꝰ a ſnīa ſuꝑ iuribꝰ eccl̓ie ſuntip̄ius eccl̓ie noīe ꝯcipiēdi. de quo plene dixi in. c. lr̄e. dedila. Itē nota ꝙ d̓ abbate dicit ꝙ agebat ꝓ abbatia. d̓ep̄o ꝟo dicit ꝙ agebat noīe eccl̓ie. ex quo infert̉ ꝙ ideꝫeſt dicere ſeu agere ꝓ eccl̓ia vel noīe eccl̓ie ¶ No. ⁊ teneſemꝑ mēti ꝙ licꝫ ep̄us fundet intentōem ſuā de iure cōiquo ad ꝓprietatē ſuꝑ oībꝰ eccl̓ijs ſue dioceſis: adeo vteoip̄o ꝙ nō ꝓbat̉ ꝯͣriū dꝫ ꝯͣ quecūqꝫ obtinere. iuxta eaq̄ le. ⁊ no. in. c. cū venerabil̓. ⁊ in. c. cū dilectꝰ. de reli. do. d̓p̄ſcrip. auditis. ⁊ xvj. q. vij. oēs baſilice. x. q. j. ꝑ totū. ſecus tn̄ eſt quo ad poſſeſſionē. vn̄ non p̄ſumit̉ poſſiderevel aliqn̄ poſſediſſe niſi ꝓbet. vt hic ſingularit̓ ꝓbat̉. ⁊ ꝓhoc qꝛ poſſeſſio ꝯſiſtit in facto. de cōceſ. p̄ben. c. cū nr̄is.poſſibile em̄ eſt ꝙ ep̄atus illā eccl̓iam nunqͣꝫ poſſederita tꝑe ſue fundatōis. Et ex hoc ⁊ ex tex. no. ꝙ dn̄s nō p̄ſumit̉ poſſidere. ideo ſuccumbit in poſſeſſorio niſi ꝓbetpoſſeſſionē ⁊ deiectōem. ⁊ hoc eadē rōne qͣ. sͣ. qd̓ bn̄ no.⁊ plene dixi. sͣ. e. c. cū ad ſedē ¶ No. iūcta glo. j. ꝙ ꝓ iuribus incorꝑalibꝰ pōt agi poſſeſſorio. de quo in. l. j. §. hocinterdictū. ⁊. §. vn̄ vi interdictū. ff. de vi ⁊ vi ar. qd̓ intellige vt no. in. c. q̄relā. de elec ¶ No. ſingularit̓ ibi vel prius habuiſſet ⁊cͣ. ꝙ intantuꝫ q̄ ſemel poſſidebat p̄ſumitpoſſidere ꝙ hec p̄ſumptio ſufficit ad obtinendū in poſſeſſorio recuꝑande vi: ſic ſufficiat ꝓbare poſſeſſionē dep̄terito ⁊ allegare eā exiſtere tꝑe ſpoliatōis: qd̓ alibi nōita bn̄ ꝓbat̉. ⁊ vide qd̓ plene dixi in. c. cuꝫ ad ſedē. sͣ. eo.¶ No. ꝙ impoſſibile eſt ꝓbare ſpoliatōem ſi nō ꝓbaturpoſſeſſio. nā pͥuatio p̄ſupponit habituꝫ. de deſpō. impu.ad diſſoluendū. xxxij. q. ij. qd̓ ꝟo nō formatu. l. dece. ff.de ꝟ. ob ¶ No. ꝙ ꝑ ſolū actu excōicandi etiā ꝓbata obſeruātia excōicatōis nō ꝓbat̉ poſſeſſio iuriſditōis. namſi hoc ſufficeret poſſꝫ qͥs defacili acqͥrere hāc ptātē excōmunicādi vl̓ iuriſditōeꝫ exercēdi. qualiter aūt acqͥrat̉. jͣſubijciā ¶ Ultimo no. libellū ⁊ ſnīam nō viciari lꝫ ꝟbaimpropria ad ſubiectā materiaꝫ inſerant̉. colligit̉ hͦ extex. qꝛ incorꝑalia nō poſſident̉: ſed qͣſi poſſident̉. vt inc. ꝯq̄ſtus. ⁊ qd̓ ibi no. de fo. cōpe. ⁊ in. c. fi. de iudi. vbi eſtbonꝰ tex. tam reſpectu ꝓprietatis iſtoꝝ iuriū incorꝑaliūqͣꝫ reſpectu poſſeſſiōis. ⁊ tn̄ hic in libello ⁊ ſnīa pure allegabat̉ poſſeſſio ī iſtis īcorꝑalibꝰ. ꝯcor. tex. jͣ. e. c. piſanis⁊ in. c. cū veniſſent. iūcta glo. j. de in integ. reſti. et in. c. cūolim. de cau. poſ. ⁊ ꝓpri. ⁊ vide boͣ. tex. ⁊ ibi d̓ hoc ꝑ bar.in. le. ſed ſi poſſeſſori. §. itē ſi iurauero. ff. de iureiur. vbidicit idē dicendū in dictis teſtiuꝫ qͥ qn̄qꝫ improprie loquūtur. Idem etiā dico in alijs diſpoſitōibꝰ ⁊ etiā contractibꝰ vt ꝟba impropria ẜm ſubiectā materiā intelligi debeāt. vt in. l. ſi vno. ⁊ qd̓ ibi no. ff. loca ¶ Opp. multipliciter expediēdo glo. ij. nam qͥ timore deuictꝰ abſtineta poſſeſſiōe illā ꝑdit. ff. de acqͥ. poſ. l. poſſideri. §. ſiqͥs nūciet. vbi dr̄ ꝙ ſiquis nūciet domū a latronibꝰ occupataꝫ⁊ dn̄s timore ꝯterritꝰ noluit accedere poſſeſſionē: ꝑdit.Ad idē extra glo. pōt adduci. §. qd̓ ſi ẜuꝰ. in eadē. l. vbidr̄ ꝙ ſi ẜuus vl̓ inquilinꝰ alij tradit poſſeſſionē dn̄s eaꝫamittit. ergo ideꝫ dicendū in caſu noſtro. obediēdo em̄ſnīe excōmunicatōis videt̉ trāſtuliſſe poſſeſſionē abbatis in ep̄m ⁊ abbatē eam amiſiſſe. qꝛ timore videt̉ deſtitiſſe a poſſeſſiōe ſua. Ad idem ⁊ tercio adducit̉. c. ex ore.de his q̄ fi. a ma. par. ca. ⁊ de capel. mo. dilectus. in quibꝰcauet̉ ꝙ ſiquis exhibet alicui reuerentiā ſeu obedientiātanqͣꝫ ſuꝑiori videt̉ illū approbaſſe in ſuꝑiorē. ergo ⁊cͣ.¶ Ex iſta glo. ij. poſſunt colligi qͣtuor ſolutiōes. Primaꝙ p̄dicta ꝓcedūt quādo quis facit animo obediēdi. ſecus ſi animo deliberādi qd̓ ſibi magis expediat. Ex hacpͥma ſolutōe nota ẜm Inno. ⁊ Hoſti. ꝙ ſicut in acquirente poſſeſſionē iuris in ꝑſonis eſt neceſſaria intētio acquirētis: ſic etiaꝫ eſt neceſſaria intentio illius in quē iusacquirit̉. ⁊ idem dicūt in ſeruitutibus reꝝ acquirēdis .ſ.ꝙ in eis requirit̉ intentio acquirentis ſeruitutē. ⁊ illiꝰ ſimiliter cōtra quem ſeruitus acquirit̉ ⁊ cui p̄iudicat: vel