De reſti. ſpolia.
vi. tri. ⁊ oleo le. Tercius principalis intellectus illius. c.eſt vt inducat nouū ⁊ ſpecificū remediū poſſeſſoriū contra quēlibet poſſeſſorē etiā nō vicioſum. ⁊ iſte intellectꝰvidet̉ hodie cōis. ⁊ tenet eum glo. hic ⁊ in. d. c. ſepe. ⁊ ibiclare dicit ꝯditōem canōis ꝯpetere ꝯͣ quēlibet poſſeſſorem etiā ignorantē. ⁊ idē ibi Inno. in. c. q̄ relam. de elec.Gof. in ſumma. e. §. ⁊ ſciendū. ⁊ in p̄al. c. ſepe. ⁊ idē arch̓.in. d. c. reintegrāda. Hoſti. h̓ ⁊ ī ſumma. e. §. iij. ꝟ. ſꝫ cōditōe. idē Io. cal. ⁊ An. de bu. Io. de lig. ⁊ fere oēs ſeq̄ntes ⁊ maxime bar. in duobꝰ locis. in. l. fi. C. de furt̓. ⁊. l. rēq̄. ff. de acqͥ. poſ. ⁊ in. l. ſi colono. C. de agri. ⁊ cenſi. li. xj. ⁊qͣꝫqͣꝫ iſte intellectꝰ videat̉ durꝰ ꝑ ea q̄ dixi. sͣ. in pͦ intellectu. attamē qꝛ minime ſunt mutāda q̄ certā interp̄tationem ſꝑ habuerūt. l. minime. ff. de legi. ⁊. c. cū dilectus. deꝯſue. nec facile diſcēdi dꝫ ab eo qd̓ diu equū viſum eſt.ar. in. l. in rebꝰ. ff. de ꝯſti. pͥnci. ⁊ qꝛ al̓s ſic practicatū extitit. vt no. Lapus ſua allegatione. lij. a qͥ practica recedinō dꝫ cū de interp̄tatōe legis q̄rit̉. vt. l. ſi de īterp̄tatōe.ff. de legi. Quapropt̉ in ꝯſulēdo vl̓ iudicādo nō eſt abhoc ītellectu recedendū. ar. c. ne īnitaris. de ꝯſti. ⁊ ꝓ hocintellectu inducit̉ pͦ eqͥtas q̄ in rebꝰ dubijs ſeruāda eſt.de trāſac. c. fi. ⁊. l. placuit. C. de iudi. nā cū difficillimū ſitꝓbare dn̄iū vt no. in. l. cū res. C. de ꝓba. durū eſt ꝙ cadenti a poſſeſſiōe p̄ẜtim eccl̓ie nō ꝯpetat aliqd̓ remedium poſſeſſoriū cū forte trāſiuerit ꝑ multas manꝰ: maxime cū ſuccurrat̉ eccl̓ie iudicis officio etiā ſi ꝑ negligentiam ꝑdidit poſſeſſionē. vt in. c. accedēs p̄al. vt lit̓. nō cōteſ. ẜm notabilē intellectū Hoſti. ꝓ hͦ faciūt etiā verbailliꝰ. c. reintegrāda. ibi qͣcūqꝫ ꝯditiōe tꝑis vl̓ captiuitatꝭ⁊cͣ. ⁊ ibi ꝑ qͣſcūqꝫ iniuſtas cauſas ⁊cͣ. q̄ ꝟba nō ſunt ſolūdeclaratoria ⁊ ꝯpletoria: ſed etiā diſpoſitiua et generalia nouā ⁊ generale remediū inducētia. debēt inſuꝑ verba legis intelligi vt aliqͥd īducāt ⁊ nō in caſu al̓s ꝑ multa iura ꝓuiſo. ar. in. l. ꝙ labeo. ad carbo. ⁊. l. domitiꝰ. d̓ teſta. ⁊. l. j. ad muni. in fi. facit qͥ cleri. vl̓ vo. c. rurſus. ⁊. c. cūin iure. d̓ of. dele. in deciſa. Itē multū coadiuuat hūc intellectū. c. cū eccl̓ie. iij. q. ij. vbi tex. innuit oīa eē reſtituēda q̄ ꝯͣ voluntatē rectoris poſſident̉. ⁊ ꝑ ꝟbū legibꝰ ibipoſitū videt̉ ſe referre ad. c. reinte grāda ⁊ ſimilia iura.Nō ob. c. iſtud qd̓ allegaui ꝓ ꝯͣrio in pͦ ītellectu. poteſtem̄ intelligi ꝙ libellꝰ hic̄ exp̄ſſe ꝯcludebat ad interdictūvn̄ vi licet nō dicat̉ hic in tex. qꝛ hic nō referunt̉ verbaformalia libelli qd̓ ſatis elici pōt ex verbis pape dū ſe reſtringit in ꝓbatōe ſnīe ꝙ nō erat hic locꝰ interdicto vn̄vi. Ad. c. ſepe qd̓ magis obſtat ⁊ fortiter vrget pōt diciꝙ ꝓcedit general̓r in quocūqꝫ foro int̓ quoſcūqꝫ agat̉⁊ hoc rōne peccati: qd̓ ſatis videt̉ innuere iſta lr̄a. ſꝫ. c.reinte grāda ꝓcedit ſpāliter in rebꝰ eccl̓iaſticis ſeu clericoꝝ. vt vult hic Io. cal. ⁊ ſentit hic glo. ⁊ Io. de lig. licꝫdo. An. dicat hic ꝙ nō videt cauſaꝫ ſic reſtringētem illud. c. cū gnaͣl̓r loquit̉ ⁊ ordinet̉ ad finē corrigēdi peccatuꝫ. ideo ẜm eū eſſꝫ illud. c. ſeruādū in foro ciuili: ꝓ hocqd̓ no. glo. in regula poſſeſſor. li. vj. dato em̄ ẜm euꝫ ꝙloquat̉ illud. c. in ep̄is: nō tn̄ ad illos debꝫ reſtringi cuꝫeadē ratio ſit in alijs. nec ſit illd̓ ius correctū: ſꝫ noue ſpeciei inductiuū. ⁊ hoc ideꝫ voluit bar. in. l. ſi coloni. C. deagri. ⁊ cenſi. li. xj. allegat Inno. ⁊ Io. an. hic. ſed dꝫ allegare in c. ſepe. jͣ. e. vbi hoc ſentiūt. ſꝫ hoc dictū mihi indiſtincte nō placet. tum qꝛ illud. c. tūc fortit̉ obſtaret ſepeinducēdo vt. sͣ. tū qꝛ ceſſat ratio ſua vbi ageret̉ ꝯͣ bonafide poſſidentē in quo caſu ceſſat peccatū. Nec ob. pͥncipiū illius. c. reinte grāda. licꝫ em̄ ī principio faciat tm̄mentōem de ſpoliatis ⁊ eiectis: poſtea tn̄ in medio loqͥtur de ꝑdētibꝰ poſſeſſionē qͣcūqꝫ ꝯditōe ⁊ cauſa iniuſtaar. in. l. qͥ filiabꝰ. ff. de le. j. ¶ Sꝫ circa iſtū vltimū ⁊ ꝯmunem intellectū reſtat dubiū an̄ agēti ꝯditōe illiꝰ c. reintegrāda: incūbat onꝰ ꝓbādi iniuſticiā āmiſſiōis: an ſufficiat ꝓbare ſe antiqͥtꝰ poſſediſſe? ⁊ vr̄ pͦ ꝙ d̓beat ꝓbareiniuſtā cauſam amiſſiōis. qꝛ illud. c. fundat intentōeꝫ ſuam ſuꝑ iniuſticia. gͦ agens ex eo debꝫ ꝓbare illā qͣlitateꝫ
q̄ videt̉ cauſa ſue intentōis. ar. c. piſanis. jͣ. e. ⁊ eoꝝ quēno. bar. in. l. j. ff. qd̓ vi aūt clā. ⁊. l. hoc iure. ff. de ꝟ. ob. eiInno. in. c. ſuꝑ his. de accu. ar. opti. in. l. fi. C. de rei vennō em̄ tenet̉ qͣs reſtituere etiā rem aliā niſi fundāti intētionē ſuā vt ibi. ꝯͣriū tn̄ aꝑte ſentit Inno. valde notanter in p̄al. c. ſepe. vbi dicit ꝙ ſi aliqͥs poſſidebat bona fide ⁊ aliꝰ eandē poſſeſſionē occupat bona fide: niſi ꝯſtiterit poſſeſſorē bone fidei iuſte poſſeſſionē amiſiſſe fieridebꝫ reſtitutio poſſeſſiōis etiā nō ꝓbata ſpoliatōe. C. d̓agri. ⁊ cēſi. l. ſi coloni. li. xj. in aut̓. de māda. pͥn. §. etiā. iij.q. j. reintegrāda. ⁊ hoc dicit notandū ꝓ poſſeſſioribꝰ eccleſiaꝝ. qͥ amittūt eaꝝ poſſeſſionem. nec poſſunt ꝓbarecanonica inſtitutōem. ⁊ ſic aꝑtiſſime ſentit ꝙ nō incumbit actoribꝰ onus ꝓbandi iniuſticiā amiſſiōis cū p̄ſumatur eoip̄o ꝙ nō ꝓbat̉ ꝯͣriū. ad idē qd̓ no. in. c. licꝫ. de ꝓba. ⁊ ꝑ bar. in. l. celſus. ff. de vſucap. vbi dicit ꝙ in quolibet poſſidēte p̄ſumit̉ bōa fides: niſi alius poſſeſſor antiquior appareat. ille em̄ pōt dicere ꝙ tuū nō erat ⁊cͣ. vtl. fi. C. vn̄ vi. hoc tn̄ limita ꝓut ip̄e bar. notāter poſuitin. d. l. fi. C. vn̄ vi. in fi. ⁊ ſic exquo ꝓbat ſe ꝑ prius poſſediſſe ꝓ eo p̄ſumit̉ ⁊ ꝙ alius iniuſte acqͥſiuerit. hoc etiāſentit h̓ Cal. dic̄ em̄ ꝙ ꝑ canonē reintegrāda: ſubuenit̉his qͥ quocūqꝫ mō iniuſte amiſerūt poſſeſſionē rei quaꝫrepetūt ⁊ ſi nō ꝑ violentiā vel mētu vel dolū: ſꝫ forte al̓siniuſtā p̄ter culpā tn̄ ſuā qͥs cecidit a poſſeſſiōe quā alius nūc tenet ſiue cuꝫ titulo: ſiue ſine. forte em̄ poſſeſſorẜm eū receſſerat de loco ꝑ mētū vel famē vel ſil̓em cauſam. ⁊ hoc vult lr̄a illiꝰ canonis in fi. ibi ꝑ qͣſcūqꝫ īiuſtascās ⁊cͣ. vnde pondera duꝫ ponit exemplū de eo qͥ receſſerat de loco ꝑ mētū vel famē ⁊cͣ. Iſte em̄ nō poteſt alit̓ꝓbare niſi qꝛ de loco receſſit ⁊ alius poſſeſſionē detinetoccupatā. Idem etiā ſentit Goſ. in loco p̄al. ⁊ archid̓.poſt eū. dicūt em̄ vtilius eſſe agere ꝯditōe. c. reinte granda: qͣꝫ ꝯditōe. c. ſepe. Nam agēs ꝯditōe. c. ſepe: habꝫ ꝓbare ꝙ poſſeſſor ſciēter ſucceſſit in viciū qd̓ eſt difficile.⁊ ſic ſentiūt ꝙ in ꝯditōe. c. reintegrāda: nō eſt neceſſe ꝓbare niſi poſſeſſionē ꝑdidiſſe. Iniuſticia em̄ p̄ſumit̉ qͥaquilibet pſumit̉ diligēs in facto ſuo. c. ſuꝑ hoc. de renūcia. ⁊. l. cū de indebito. ff. de ꝓba. q̄dam em̄ ꝓbant̉ eo ip̄oꝙ nō ꝓbat̉ ꝯͣriū. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. C. de fi. inſtru. ⁊ iur̄. aſtefi. li. x. Et ex p̄dictis oībꝰ ꝯſului in. q. facti ꝙ rector eccleſie agēs ad reſtitutōem rei quā eccl̓ia poſſederat cōditōe. c. reintegrāda. obtineat reſtitutōem ꝓbando dūtaxat ſuā pacificā poſſeſſionē licꝫ nō ꝓbet cauſam amiſſionis: puta dolū mētū vel aliam iniuſtā cauſam. ⁊ hͨ ſuſficiāt quo ad iſtū articulū ¶ Opp. ⁊ aliter ꝯͣ tex. exqͦ eniꝫfamilia iſtiꝰ ep̄i violentiā fecit: ⁊ res circa quā illata fuit violētia ꝑuenit ad dn̄m familie .ſ. ep̄m preſumenduꝫerat de volūtate dn̄i fuiſſe factū. ar. j. q. iiij. qꝛ p̄ſulatus.⁊ de teſti. c. ꝯſtitutis. cū ſi. Rn̄det hec glo. ꝙ hoc nō eſtp̄ſumendū. qꝛ poteſt eſſe ꝙ dn̄s poſſeſſionē vacuā īuenit quā intrādo nullā violētiam intulit. ⁊ ſic nō tenebatur interdicto vn̄ vi. nec dn̄s tenet̉ de facto familie niſi⁊cͣ. vt in glo. De hoc an̄ ⁊ qn̄ dn̄s teneat̉ ex facto familie: vide qd̓ plene dixi in. c. j. sͣ. e. ſꝫ qͣꝫtuꝫ ad ꝓpoſitū noſtruꝫ Inno. do. An. ⁊ Io. an̄. multum inſtāt ampliādomateriā vltra qͣꝫ expediat. ſꝫ breuit̓ eliciēdo intellectusc. dicendū ꝙ iſti ſuccubuerūt vel ꝓpter ineptā intentioonē vel ꝓpter īeptitudinē in ſubſtātia actꝭ. vel ꝓpt̓ ineptitudinē in qͣlitate actōis. Propter īeptā intentōempotuit ꝯtingere multis modis. Primo qꝛ iſti nō ꝓbauerūt poſſeſſionē nec deiectōem. licꝫ em̄ vis fuiſſꝫ illatacirca cruces: non tamē ꝑ hoc infertur ꝙ poſſiderēt ⁊ ꝙdeiecti fuerūt ¶ Secūdo p̄ſuppoſito ꝙ ꝑ hoc ꝓbareturpoſſeſſio ⁊ deiectio propter vicinitate ad poſſeſſionemnon tamē hoc fuit probatū: ſꝫ videbat̉ probatū: vt hicdicit tex. ⁊ multa vidētur q̄ nō ſunt. Terciop̄ſuppoſitoꝙ fuiſſꝫ probata poſſeſſio ⁊ deiectio: nō tn̄ fuit ꝓbatuꝫꝙ ep̄us mādaſſꝫ vel ratū habuiſſꝫ vl̓ ꝙ ſpoliaſſꝫ. Necob. ſi dicatur ꝙ exquo ſua familia fecit: p̄ſumenduꝫ eſt