Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
168v
Einzelbild herunterladen
 

De reſti. ſpolia.

vi. tri. oleo le. Tercius principalis intellectus illius. c.eſt vt inducat nouū ſpecificū remediū poſſeſſoriū contra quēlibet poſſeſſorē etiā vicioſum. iſte intellectꝰvidet̉ hodie cōis. tenet eum glo. hic in. d. c. ſepe. ibiclare dicit ꝯditōem canōis ꝯpetere ꝯͣ quēlibet poſſeſſorem etiā ignorantē. idē ibi Inno. in. c. relam. de elec.Gof. in ſumma. e. §. ſciendū. in p̄al. c. ſepe. idē arch̓.in. d. c. reintegrāda. Hoſti. ī ſumma. e. §. iij.. ſꝫditōe. idē Io. cal. An. de bu. Io. de lig. fere oēs ſeq̄ntes maxime bar. in duobꝰ locis. in. l. fi. C. de furt̓.. l.. ff. de acqͥ. poſ. in. l. ſi colono. C. de agri. cenſi. li. xj.qͣꝫqͣꝫ iſte intellectꝰ videat̉ durꝰ ea dixi.. in intellectu. attamē qꝛ minime ſunt mutāda certā interp̄tationem ſꝑ habuerūt. l. minime. ff. de legi.. c. dilectus. deꝯſue. nec facile diſcēdi dꝫ ab eo qd̓ diu equū viſum eſt.ar. in. l. in rebꝰ. ff. de ꝯſti. pͥnci. qꝛ al̓s ſic practicatū extitit. vt no. Lapus ſua allegatione. lij. a practica recedi dꝫ de interp̄tatōe legis q̄rit̉. vt. l. ſi de īterp̄tatōe.ff. de legi. Quapropt̉ in ꝯſulēdo vl̓ iudicādo eſt abhoc ītellectu recedendū. ar. c. ne īnitaris. de ꝯſti. hocintellectu inducit̉ eqͥtas in rebꝰ dubijs ſeruāda eſt.de trāſac. c. fi.. l. placuit. C. de iudi. difficillimū ſitꝓbare dn̄iū vt no. in. l. res. C. de ꝓba. durū eſt cadenti a poſſeſſiōe p̄ẜtim eccl̓ie ꝯpetat aliqd̓ remedium poſſeſſoriū forte trāſiuerit multas manꝰ: maxime ſuccurrat̉ eccl̓ie iudicis officio etiā ſi negligentiam ꝑdidit poſſeſſionē. vt in. c. accedēs p̄al. vt lit̓.teſ. ẜm notabilē intellectū Hoſti. faciūt etiā verbailliꝰ. c. reintegrāda. ibi qͣcūqꝫ ꝯditiōe tꝑis vl̓ captiuitatꝭ⁊cͣ. ibi qͣſcūqꝫ iniuſtas cauſas ⁊cͣ. ꝟba ſunt ſolūdeclaratoria ꝯpletoria: ſed etiā diſpoſitiua et generalia nouā generale remediū inducētia. debēt inſuꝑ verba legis intelligi vt aliqͥd īducāt in caſu al̓s multa iura ꝓuiſo. ar. in. l. labeo. ad carbo.. l. domitiꝰ. teſta.. l. j. ad muni. in fi. facit cleri. vl̓ vo. c. rurſus.. c.in iure. of. dele. in deciſa. Itē multū coadiuuat hūc intellectū. c. eccl̓ie. iij. q. ij. vbi tex. innuit oīa reſtituēda ꝯͣ voluntatē rectoris poſſident̉. ꝟbū legibꝰ ibipoſitū videt̉ ſe referre ad. c. reinte grāda ſimilia iura. ob. c. iſtud qd̓ allegaui ꝯͣrio in ītellectu. poteſtem̄ intelligi libellꝰ hic̄ exp̄ſſe ꝯcludebat ad interdictūvn̄ vi licet dicat̉ hic in tex. qꝛ hic referunt̉ verbaformalia libelli qd̓ ſatis elici pōt ex verbis pape ſe reſtringit in ꝓbatōe ſnīe erat hic locꝰ interdicto vn̄vi. Ad. c. ſepe qd̓ magis obſtat fortiter vrget pōt dici ꝓcedit general̓r in quocūqꝫ foro int̓ quoſcūqꝫ agat̉ hoc rōne peccati: qd̓ ſatis videt̉ innuere iſta lr̄a. ſꝫ. c.reinte grāda ꝓcedit ſpāliter in rebꝰ eccl̓iaſticis ſeu clericoꝝ. vt vult hic Io. cal. ſentit hic glo. Io. de lig. licꝫdo. An. dicat hic videt cauſaꝫ ſic reſtringētem illud. c. gnaͣl̓r loquit̉ ordinet̉ ad finē corrigēdi peccatuꝫ. ideo ẜm eſſꝫ illud. c. ſeruādū in foro ciuili: hocqd̓ no. glo. in regula poſſeſſor. li. vj. dato em̄ ẜm euꝫloquat̉ illud. c. in ep̄is: tn̄ ad illos debꝫ reſtringi cuꝫeadē ratio ſit in alijs. nec ſit illd̓ ius correctū: ſꝫ noue ſpeciei inductiuū. hoc ideꝫ voluit bar. in. l. ſi coloni. C. deagri. cenſi. li. xj. allegat Inno. Io. an. hic. ſed dꝫ allegare in c. ſepe.. e. vbi hoc ſentiūt. ſꝫ hoc dictū mihi indiſtincte placet. tum qꝛ illud. c. tūc fortit̉ obſtaret ſepeinducēdo vt.. qꝛ ceſſat ratio ſua vbi ageret̉ ꝯͣ bonafide poſſidentē in quo caſu ceſſat peccatū. Nec ob. pͥncipiū illius. c. reinte grāda. licꝫ em̄ ī principio faciat tm̄mentōem de ſpoliatis eiectis: poſtea tn̄ in medio loqͥtur de ꝑdētibꝰ poſſeſſionē qͣcūqꝫ ꝯditōe cauſa iniuſtaar. in. l. filiabꝰ. ff. de le. j. Sꝫ circa iſtū vltimū ꝯmunem intellectū reſtat dubiū an̄ agēti ꝯditōe illiꝰ c. reintegrāda: incūbat onꝰ ꝓbādi iniuſticiā āmiſſiōis: an ſufficiat ꝓbare ſe antiqͥtꝰ poſſediſſe? vr̄ d̓beat ꝓbareiniuſtā cauſam amiſſiōis. qꝛ illud. c. fundat intentōeꝫ ſuam ſuꝑ iniuſticia. agens ex eo debꝫ ꝓbare illā qͣlitateꝫ

videt̉ cauſa ſue intentōis. ar. c. piſanis.. e. eoꝝ quēno. bar. in. l. j. ff. qd̓ vi aūt clā.. l. hoc iure. ff. de. ob. eiInno. in. c. ſuꝑ his. de accu. ar. opti. in. l. fi. C. de rei ven em̄ tenet̉ qͣs reſtituere etiā rem aliā niſi fundāti intētionē ſuā vt ibi. ꝯͣriū tn̄ aꝑte ſentit Inno. valde notanter in p̄al. c. ſepe. vbi dicit ſi aliqͥs poſſidebat bona fide aliꝰ eandē poſſeſſionē occupat bona fide: niſi ꝯſtiterit poſſeſſorē bone fidei iuſte poſſeſſionē amiſiſſe fieridebꝫ reſtitutio poſſeſſiōis etiā ꝓbata ſpoliatōe. C.agri. cēſi. l. ſi coloni. li. xj. in aut̓. de māda. pͥn. §. etiā. iij.q. j. reintegrāda. hoc dicit notandū poſſeſſioribꝰ eccleſiaꝝ. amittūt eaꝝ poſſeſſionem. nec poſſunt ꝓbarecanonica inſtitutōem. ſic aꝑtiſſime ſentit incumbit actoribꝰ onus ꝓbandi iniuſticiā amiſſiōis p̄ſumatur eoip̄o ꝓbat̉ ꝯͣriū. ad idē qd̓ no. in. c. licꝫ. deba. bar. in. l. celſus. ff. de vſucap. vbi dicit in quolibet poſſidēte p̄ſumit̉ bōa fides: niſi alius poſſeſſor antiquior appareat. ille em̄ pōt dicere tuū erat ⁊cͣ. vtl. fi. C. vn̄ vi. hoc tn̄ limita ꝓut ip̄e bar. notāter poſuitin. d. l. fi. C. vn̄ vi. in fi. ſic exquo ꝓbat ſe prius poſſediſſe eo p̄ſumit̉ alius iniuſte acqͥſiuerit. hoc etiāſentit Cal. dic̄ em̄ canonē reintegrāda: ſubuenit̉his quocūqꝫ iniuſte amiſerūt poſſeſſionē rei quaꝫrepetūt ſi violentiā vel mētu vel dolū: ſꝫ forte al̓siniuſtā p̄ter culpā tn̄ ſuā qͥs cecidit a poſſeſſiōe quā alius nūc tenet ſiue cuꝫ titulo: ſiue ſine. forte em̄ poſſeſſorẜm receſſerat de loco mētū vel famē vel ſil̓em cauſam. hoc vult lr̄a illiꝰ canonis in fi. ibi qͣſcūqꝫ īiuſtascās ⁊cͣ. vnde pondera duꝫ ponit exemplū de eo receſſerat de loco mētū vel famē ⁊cͣ. Iſte em̄ poteſt alit̓ꝓbare niſi qꝛ de loco receſſit alius poſſeſſionē detinetoccupatā. Idem etiā ſentit Goſ. in loco p̄al. archid̓.poſt. dicūt em̄ vtilius eſſe agere ꝯditōe. c. reinte granda: qͣꝫ ꝯditōe. c. ſepe. Nam agēs ꝯditōe. c. ſepe: habꝫbare poſſeſſor ſciēter ſucceſſit in viciū qd̓ eſt difficile. ſic ſentiūt in ꝯditōe. c. reintegrāda: eſt neceſſebare niſi poſſeſſionē ꝑdidiſſe. Iniuſticia em̄ p̄ſumit̉ qͥaquilibet pſumit̉ diligēs in facto ſuo. c. ſuꝑ hoc. de renūcia.. l. de indebito. ff. de ꝓba. q̄dam em̄ ꝓbant̉ eo ip̄o ꝓbat̉ ꝯͣriū. l. j. qd̓ ibi no. C. de fi. inſtru. iur̄. aſtefi. li. x. Et ex p̄dictis oībꝰ ꝯſului in. q. facti rector eccleſie agēs ad reſtitutōem rei quā eccl̓ia poſſederatditōe. c. reintegrāda. obtineat reſtitutōem ꝓbandotaxat ſuā pacificā poſſeſſionē licꝫ ꝓbet cauſam amiſſionis: puta dolū mētū vel aliam iniuſtā cauſam. ſuſficiāt quo ad iſtū articulū Opp. aliter ꝯͣ tex. exqͦ eniꝫfamilia iſtiꝰ ep̄i violentiā fecit: res circa quā illata fuit violētia ꝑuenit ad dn̄m familie .ſ. ep̄m preſumenduꝫerat de volūtate dn̄i fuiſſe factū. ar. j. q. iiij. qꝛ p̄ſulatus. de teſti. c. ꝯſtitutis. ſi. Rn̄det hec glo. hoc eſtp̄ſumendū. qꝛ poteſt eſſe dn̄s poſſeſſionē vacuā īuenit quā intrādo nullā violētiam intulit. ſic tenebatur interdicto vn̄ vi. nec dn̄s tenet̉ de facto familie niſi⁊cͣ. vt in glo. De hoc an̄ qn̄ dn̄s teneat̉ ex facto familie: vide qd̓ plene dixi in. c. j.. e. ſꝫ qͣꝫtuꝫ ad ꝓpoſitū noſtruꝫ Inno. do. An. Io. an̄. multum inſtāt ampliādomateriā vltra qͣꝫ expediat. ſꝫ breuit̓ eliciēdo intellectusc. dicendū iſti ſuccubuerūt vel ꝓpter ineptā intentioonē vel ꝓpter īeptitudinē in ſubſtātia actꝭ. vel ꝓpt̓ ineptitudinē in qͣlitate actōis. Propter īeptā intentōempotuit ꝯtingere multis modis. Primo qꝛ iſti ꝓbauerūt poſſeſſionē nec deiectōem. licꝫ em̄ vis fuiſſꝫ illatacirca cruces: non tamē hoc infertur poſſiderētdeiecti fuerūt Secūdo p̄ſuppoſito hoc ꝓbareturpoſſeſſio deiectio propter vicinitate ad poſſeſſionemnon tamē hoc fuit probatū: ſꝫ videbat̉ probatū: vt hicdicit tex. multa vidētur ſunt. Terciop̄ſuppoſito fuiſſꝫ probata poſſeſſio deiectio: tn̄ fuit ꝓbatuꝫ ep̄us mādaſſꝫ vel ratū habuiſſꝫ vl̓ ſpoliaſſꝫ. Necob. ſi dicatur exquo ſua familia fecit: p̄ſumenduꝫ eſt