De reſti. ſpoli. S
caſu cum alij tradit poſſeſſionē ſpōte. glo. hic tenet qd̓idē vt ſic iſti duo caſus parificent̉. Idē no. gl. ⁊ Bar.in. d. l. fi. quidā cōtra vt ibi no. ꝙ hic vltīo caſu dn̄s nōꝑdit poſſeſſionē ſuā ciuilē. qd̓ tenet glo. in. c. quiſquis.xij. q. ij. ſed prima opi. eſt cōior quā etiā ſequit̉ hic Ange. de peruſio. ⁊ ꝓ hac opi. videt̉ text. in. d. l. j. §. qd̓ ſiſeruus. ff. de acqui. poſ. ſuccurrit̉ tn̄ ſibi ꝑ cōditionemillius. l. fi. cum nō poſſit agere interdicto qꝛ nulla violentia interuenit. puto tn̄ ꝙ dn̄s incōtinenti poſſit illārecuperare ſi is cui fuerat tradita poſſeſſio ſciebat eaꝫad aliū ꝑtinere qꝛ tūc largo mō videt̉ eum ſpoliare ſidn̄m venientē nō admittit iuncto hͦ vltimo cum temeraria receptiōe. ar. opti. hic. Tercio caſu cum colonusdeſerit poſſeſſionē aūt aīo nō ꝑdēdi poſſeſſionē ⁊ dn̄sretinet ꝑ eum naturalē nec interrūpit̉ vſucapio. ff. deacqui. poſ. l. ſi colonus. ⁊ ſic in dubio p̄ſumendū eſt ꝙdolus ⁊ iactatio p̄ſumi nō debet. vt. l. qͦtiens. §. qui dolo. ff. de ꝓba. ⁊ de renunc. c. ij. li. vj. ⁊. c. ſuꝑ hoc. e. ti. autrecedit aīo deſerendi poſſeſſionē ⁊ dn̄s ꝑdit naturaleꝫet idem ſi colonus deceſſit retinet tn̄ ciuilem quā tn̄ ꝑdidit ſi negligit recuꝑare naturaleꝫ. hec ꝓbant̉ in. l. ſide eo. ff. de acqui. poſ. ⁊ ibi ꝑ Bar. qn̄ dr̄ negligere naturalē dixi in. c. cum veniſſet s. e. Quarto caſu qn̄ perdit .i. malitioſe recedit vt alius intret poſſeſſionē tuncdn̄s ꝑdit naturalē ⁊ nō ciuilem. vt no. in. d. l. fi. niſi negligat naturaleꝫ. vt. sͣ. dixi. hec ſufficiunt ꝓ intellectuterminoruꝫ poſſet em̄ materia ampliari ꝑ ea q̄ habent̉in. l. colonus. ⁊. l. cum fundū. ff. de vi ⁊ vi ar. Ad vnū tn̄aduerte qd̓. sͣ. dixi ꝙ ſi poſſidens naturaliter expellit̉vel alij tradit poſſeſſionē dn̄s ꝑdit etiā ciuilem. hoc intelligit verum Odof. in. d. l. fi. qn̄ poſſidens naturaliter poſſidet noīe alieno qꝛ tunc ciuilis fundat̉ ſuꝑ illanaturali ideo expulſo colono ꝑdit̉ in ea ciuilis vt ſuꝑilla fundata. ſecus eſt in poſſidente ſibi naturaliter vtin vſufructuario ⁊ ſi. tūc em̄ lꝫ ille expellat̉ vel alij tradat poſſeſſionē nō ꝑ hoc ꝑdo meā ciuilem qꝛ nō eſt ſuper illa fundata qd̓ eſt notādū. ¶ Glo. in ver. cum ſtatim vim vi repellere lꝫ. q̄rit qn̄ dr̄ ſtatim vim vi repellere? Rn̄det ꝙ ꝙͣto citius poterit. qd̓ no. qꝛ ſentit qd̓. sͣ.concluſi. ¶ Glo. pe. colligit ex tex. ꝙ petenti reſtōnemnō ſufficit ꝓbare deiectionē niſi ꝓbet etiā poſſeſſionē¶ Quid aūt ſi in veritate poſſidebat ſed poſſeſſioneꝫꝓbare nō pōt? Io. an. ꝓ conſilio remittit ad Spe. depeti. ⁊ poſ. §. j. in fi. vbi Spe. dat cōſilium vt vadat adpoſſeſſionē teſtibꝰ vocatis ſi admittit̉ bn̄ quidē. ſi nonadmittit̉ ſtatim ꝓbat̉ deiectio dicit do. An. ꝙ iſtud cōſilium eſt bonū in ꝓbante poſſeſſionē ⁊ nō valente ꝓbare deiectionē. qͣſi dicat ꝙ ꝑ hunc actū nō ꝓbat̉ poſſeſſio ⁊ bene dicit. ſed tu aduerte qm̄ ſi Spe. recte conſideret̉ dico ꝙ habuit alium intellectū. ſentit em̄ ꝙ dꝫꝓbari ꝙ illo anno fuit in poſſeſſione ⁊ ꝑ illū acceſſumad poſſeſſionē p̄ſumit̉ cōtinuatio poſſeſſionis ⁊ ꝙ medio tꝑe nō habuit animū deſerendi poſſeſſione cum ꝑextrema p̄ſumant̉ remedia. ar. in. l. pe. C. d̓ apo. publi.li. x. ⁊. l. ſi ſeruus pluriū. ff. de le. j. ⁊ qd̓ no. glo. in. c. accedens de cōuer. coniū. ⁊ in hoc forte voluit Spe. imitari opi. ſuā. de qua in ti. de ꝓba. §. j. ꝓpe fi. verſi. ſed q̄rit̉vbi dicit ꝙ ad ꝓbandū poſſeſſione requirit̉ ꝙ ſaltemꝓbent̉ extrema ꝙ olim poſſedit ⁊ nūc poſſidet̉. qd̓ etiam videt̉ velle glo. in. c. volumus. xvj. q. iiij. ſꝫ certe egoarbitror ꝙ hoc dictū ſuū nō ſit neceſſariū nec cōſiliumſupra poſituꝫ qꝛ ſatis ꝓbat̉ poſſeſſio de pn̄ti ꝓbandoꝙ aliqn̄ poſſedit ⁊ allegando poſſeſſione de pn̄ti quiapoſſeſſio ſemel poſita p̄ſumit̉ continuta ſi poſſeſſor infauorē ſuū eam allegat de pn̄ti. vt no. in. l. ſiue poſſidetis. C. de ꝓba. ⁊ in. c. cum veniſſet. sͣ. e. ⁊ ꝑ doc. etiam adeffectū agendi interdicto vn̄ vi. vt ſingulariter ꝓbat̉in. c. olim. iij. jͣ. eo. vbi dico ⁊ no. Bart. in. l. celſus. ff. devſuca. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cōſiliū ſuū nō eſt neceſſariū vt experiat̉an admittat̉. nec eſt vtile quia poſſet occidi ꝑ aduerſa
rium. ad hoc allego glo. notabilē in. l. ſi nulla. ff. de ac.poſſ. vn̄ ſatis eſt ꝓbare ꝙ olim poſſidebat et allegarepoſſeſſionem qn̄ ille clamdeſtine intrauit ⁊ ſubijcere q̄nō audet ire ad poſſeſſionē qꝛ ſuſpicat̉ ſe poſſe repelliex his cōpetit vtile interdictuꝫ vn̄ vilꝫ aliud nō ꝓbet̉vt eſt tex. no. iuncta glo. in. d. l. ſi nulla. bn̄ facit. l. clampoſſidere. §. qui ad nundinas. ff. de acqui. poſ. ⁊ tex. iūcta glo. in. c. item cum quis. sͣ. eo. vbi ẜm vnum intellectum ex ſolo clamdeſtino introitu cum ſuſpitiōe ꝙ nōadmitteret̉ agit̉ interdicto vn̄ vi. ſed intelligo vt dixide vtili interdicto nō de directo. vt dicit glo. in. d. l. ſiuulla. ⁊ hec no. ¶ Nunc quero tex. hic dicit ep̄m ⁊ canonicos teneri ſi exceſſerant modū. qn̄ dicunt̉ exceſſiſſe modū? glo. fi. in prin. dicit ſi expulerūt ſine moderamine inculpate tutele. ſed certe hec rn̄ſio eſt obſcuriorqueſito. ſꝫ glo. noluit vti his verbis qꝛ ſic ea ponit tex.in. l. j. C. vn̄ vi. ſed horū verborum ſenſus eſt ꝙ volensdefendere ſuā ciuilem ſeu recuꝑare ſuā poſſeſſionē incōtinenti debet ſeruare moderamen ⁊ tutelā ſeu defenſionem inculpatam qꝛ nō debet reperiri in culpa. Qn̄aūt ſeruat̉ hoc moderamen inculpate tutele? dic breuiter vt colligitur ex glo. in. c. ſignificaſti. ij. de homi. ⁊Bar. in. d. l. j. C. vn̄ vi. qn̄ id fit quo omiſſo iniuria repelli nō poterat. nō em̄ alicui imputat̉ qd̓ facit ſi aliternō poterat defendere ⁊ iniuriā repellere. vt ꝓbat̉ in. l.ſcīam. §. qui cum aliter. ff. ad. l. aquil. habebit ergo bonus iudex arbitrari an ſteterit in meris finibꝰ defenſionis ſeu recuꝑande poſſeſſionis an̄ exceſſit modū. de hͦ eīnō pōt dari certa regula ſed oꝑtet conſiderare qualitatem ꝑſonarum ⁊ actuū ⁊ veriſil̓em timorem imminētem. ⁊ ꝑ hoc relinquit̉ ſuꝑflua cōſideratio glo. in. l. p̄alle. que dicit tria attendenda in hoc moderamine inculpate tutele .ſ. modus tp̄s ⁊ cā. modus attēdit̉ circaqualitates armorū. nō em̄ debet cum armis reſiſtere ſiſine armis innadit̉. vel ſi venit aggreſtor cū paruo baculo nō debeo reſiſtere cum armis ꝑiculoſis. ſed certede hoc non poteſt dari certa doctrina. vt no. in. d. l. j.¶ Quid em̄ ſi aggreſſor eſt robuſtus ⁊ fortiſſimus homo qui plus pōt cum pugno vel baculo paruo qͣꝫ aggreſſus cum enſe. ideo dic vt dixi ꝙ hoc relinquendūeſt arbitrio iudicis. Scd̓m moderamen eſt in tꝑis curſu .ſ. vt fiat incōtinenti nō ex interuallo. In hoc etiamnon pōt dari recta doctrina. vt. sͣ. dixi ſuꝑ glo. in verbo p̄iudicium. Sed ꝓ informando iudicis arbitrio eſtaduertendū ꝙ aut vis infert̉ ꝑſone aut rebus. primocaſu anteqͣꝫ quis ꝑcutiat̉ pōt incōtinenti illum ꝑcutere ad effectū euadendi ꝑcuſſionē ſeu iniuriā ⁊ tunc dr̄potius repellere iniuria qͣꝫ inferre. et ſic intelligo glo.in. l. ſi ex plagijs. §. tabernarius. ff. ad. l. acqui. ⁊ ibi no.Bar. ſed ſi iniuria iam eſt facta ꝑſone nō eſt licitū percutere etiā incōtinēti qꝛ nō eſſet defenſio ſed vindictaque nō eſt ꝑmiſſa ſingulis ſed iudici. vt. l. nō eſt ſingulis. ff. de re. iur. ⁊. d. §. tabernarius. ⁊ ibi no. Bar. ⁊. l. ſcientiā. §. qui cum aliter. p̄al. ⁊ hic ꝑ Inno. ſcriptū eſt eīNon vos vindicantes niſi forte vt ipſe dicit timeretgeminat a ꝑcuſſio. ⁊ idem Barto. in. d. l. j. Aduerte tn̄ad vnū notabile dictū Ia. de are. quē ſequit̉ hic Do.An. ꝙ lꝫ nō debeat inſequi ꝑcuſſus ſuū ꝑcuſſoreꝫ exqͦnō vult amplius ꝑcutere. vt. d. §. tabernarius. tn̄ ſi defacto inſequit̉ ꝑcucientē ⁊ eum vulnerat nō debet puniri vt doloſus ſed vt culpabilis qꝛ incōſultus calor vitio calumnie caret. vt. l. j. ff. ad turp. ⁊. ij. q. iij. §. notandum ego allego tex. no. in. l. ſi adulteriū. §. imꝑatores.ff. de adul. vbi minus punit̉ qui iuſto dolore motus ꝓrupit in delictū. ⁊ ꝓ primo dicto vide glo. no. ⁊ plenā.xxiij. q. j. in ver. ꝓpulſanda. qd̓ no. Si vero vis infertrebus debet repelli incōtinenti .i. qͣꝫ primū poterit licetiniuria ſit facta. qꝛ illa nō eſt vindicta ſed potius quedam defenſio. ⁊ qn̄ dr̄ incōtinenti hoc caſu dic vt. sͣ. dixi ſuꝑ glo. p̄alleg. in ver. p̄iudiciū. Terciū mederamen