De reſti. ſpoli.
ſic nō debuiſſet iſte magiſter violēter repelli ſecus aūtqn̄ ſciuit rem ad alium ſpectare qꝛ tūc temere occupauit ⁊ nō admittendo dn̄m dicit̉ illum ſpoliare meritopōt violenter repelli. vt hic. Alij dicunt ⁊ forte meliusẜm Inno. ꝙ qͣꝫuis mgr̄ ⁊ fratres hanc poſſeſſionē fuerint adepti ignorātes ad ep̄m ꝑtinere tn̄ ſi ꝑ ep̄m moniti illā nō reddunt licite pōt illis vis inferri cum incipiunt eſſe violenti. ar. xxiij. q. j. §. j. ⁊ ꝑ totū. ⁊. q. ij. c. j. ⁊ij. Hoſti. dicit hoc vltimū poſſe tolerari ſi notoria ſitoffenſa. de accu. euidentia. ⁊ in. c. j. de of. dele. lib. vj. Indubio aūt ſi moniti nō reddant ſed offerūt ſe paratosſtare iuri nō putat ꝙ ep̄s ius ſibi dicere potuiſſet hͦ caſu. C. vn̄ vi. l. ſiquis in tantā. ff. qd̓ me. cā. l. extat. dꝫ em̄quiſquis qd̓ ſibi debet̉ ꝑ iudicē repoſcere nec verecundie nec pietati nec dignitati cōuenit quicqͣꝫ nō iure facere. ff. de vi priua. l. pe. do. An. putat ꝙ ſi aliquantulūdiu ſteterunt in poſſeſſione ita ꝙ negligētia poſſit imputari dn̄o ⁊ ſic ꝑ hͦ ꝑdidit dn̄s poſſeſſionē ciuilē. vt. l.ſi de eo. §. j. ff. de acqui. poſ. ⁊ ſic nō pōt ꝓpria aucͣte repellere. Si nō pōt negligentia imputari aut ingreſſusillum nō admittit ꝓteſtando ꝙ nō vult acquircre ciuilem ſed vult tm̄ retinere naturalē ⁊ tunc pōt eſſe dr̄iaan̄ clam fuerit ingreſſus ⁊ poſſet repelli. aut palā et nōpoſſet. ſed ſi veniens ſtatim ⁊ nō admittit̉ dr̄ ꝙ repellens priuat eum poſſeſſione iō ſtatim pōt illā indiſtincte recuꝑare. nec eſt neceſſe ꝙ in hͦ habeat ſtare iuri vl̓ad ius recurrere qꝛ ſuā poſſeſſionē cōtinuare pōt ⁊ eoꝙ eam cōtinuat ⁊ repellit̉ pōt ꝓpria aucͣte illum reijcere vel pōt ſuā ciuilem defendere ne illā ꝑdat. ⁊ hͦ dicitfore de mente Bar. in. l. j. ff. de acqui. poſ. hec vera qn̄nō inuenit vacantē poſſeſſionē. ſed ſi ingrediens inuenit eam vacantē tunc nō lꝫ eū eijcere ⁊ ipſe poſſet vimvi repellere. de quo ꝑ Bar. in. l. j. §. interdictum. ff. vtipoſſi. hec dicta mihi placent p̄terqͣꝫ in eo ꝙ dicit ꝙ ſiingreſſus ꝓteſtet̉ ꝙ nō intēdit acquirere ciuilē ſꝫ vultretinere tm̄ naturalē ⁊ palā fuit ingreſſus ꝙ nō pōt ꝓpria aucͣte expelli. Ego em̄ credo ꝙ indiſtincte pōt repelli exqͦ retinebat ciuilē cum nō poſſit cōtinuare ciuilem ſuā niſi ille deſiſtat a naturali. nec habꝫ iſte curarean ille ſit in bona fide vl̓ nō cum nemini iniuriā facit qꝛvtit̉ iure ſuo. de elec. cum eccl̓ia vulterana. ⁊ qd̓ ibi no.et vide Bar. in. l. j. C. vn̄ vi. poſt prin. ponderat̉ ergohic ſcīa mgr̄i ad maiorē exaggerationē ſuā ⁊ vt ſine q̄libet admonitōe poſſit violenter expelli. Uel pōt diciꝙ iō ponderat̉ in tex. ꝙ ſub cōditione habuerunt poſſeſſionē ⁊ ꝙ mgr̄ erat iuſticie ep̄i n̄ inſcius qꝛ forte iſtihumiliati nō ſimpl̓r tradiderunt ſibi poſſeſſionē ſꝫ admiſerunt eos ſub cōditiōe ſi placeret ep̄o ⁊ capl̓o ⁊ iōeo ipſo ꝙ eis diſplicuit inceperunt nō poſſidere. Necob. qd̓. sͣ. dixi ꝙ poſſeſſio habet plurimū facti ideo exnō exiſtentia cōditionis nō deſinit quis poſſidere niſide facto reſignet. illud em̄ pōt ſimpl̓r ꝓcedere qn̄ ſimpliciter ſub cōditione dat̉ alicui poſſeſſio. qd̓ nō contingit hic qꝛ iſti remanſerunt in poſſeſſione ⁊ mgr̄ ⁊ fratres admiſerunt ſub illa cōditione qua nō exiſtente nihil reꝑiunt̉ habere. ⁊ ſic pōt limitari dictū Inno. p̄cedens. ⁊ ſic fundat̉ iſte tex. ſuꝑ duplici rōne. Prima qꝛiam nō poſſidebant ꝑ rōnes iam dictas. Scd̓a qꝛ incōtinenti vim vi cōpulſerunt ⁊ ſic verba aliquid oꝑant̉.et hͦ plus placet qͣꝫ qd̓. sͣ. dixi. Et p̄dicta ꝓcedunt in reimmobili vt habens poſſeſſionē ciuilē poſſit incōtinenti recuꝑare naturalē. In re vero mobili lꝫ ꝑdat̉ vtraqꝫpoſſeſſio. l. ſi rem mobilē. ff. de acquirē. poſ. tn̄ pōt antiquus dn̄s incōtinenti recuꝑare etiā inferendo violentiam. l. ſiquis in ſeruitute. ff. de fur. ⁊ no. Bar. in. d. l. j.de acqui. poſ. idē no. dicit hic Inno. in re immobili vtlꝫ quis ꝑdiderit poſſeſſionē ciuilē ⁊ naturaleꝫ. puta qꝛveniens nō fuit admiſſus qͦ caſu ꝑdit̉ etiā ciuilis vt. d.§. qui ad nūdinas. tn̄ incōtinenti pōt exercitū ſeu amicos cōgregare ⁊ illā vi recuꝑare. vt. l. j. C. vn̄ vj. et qd̓
hic no. ⁊ hoc faciunt ad materiā glo. ſe. ¶ Supra viſum eſt an ex traditōe cōditionali facta ꝑ inferiorē preiudicet̉ dn̄o? nūc q̄ro generaliter ad declarationē materie an̄ ⁊ qn̄ p̄iudiciū generet̉ dn̄o ſiue poſſideat ꝑ ſeſiue ꝑ aliū? glo. hic in ver. p̄iudiciū intrat hāc materiāet eam no. qꝛ ſolet qͦtidie allegari. ſed plenius attingēdo materiā maxīe ex no. in. l. fi. C. de ac. poſſ. colligēdodicta doc. diſtinguēdū eſt. ꝙ aut quis poſſidet ꝑ ſe autꝑ aliū. primo calu ſi aliquis ingredit̉ poſſeſſionē eo abſente tunc ille acquirit naturalē q̄ cōſiſtit in facto ſꝫ antiquus poſſeſſor retinet ciuile. ⁊ dicit̉ ciuilis qꝛ retinetaucͣte iuris ciuilis. nam naturaliter nō poſſet poſſidereſine facto ſuo ⁊ hanc naturalē ꝑdit ꝑ ingreſſum alterius quā etiā poſſideret abſentādo ſe a cōſpectu rei ꝑ. x.miliaria. de qͦ vide ꝑ glo. ij. in. l. j. ff. de acqui. poſ. ⁊ conſiderat̉ tanta diſtantia qm̄ infra eam p̄t res cōſpici naturaliter ꝑ ip̄m poſſeſſorem ⁊ ſic in veritate interuenitactus naturalis. ſil̓e qd̓ dicimus de tradēte poſſeſſionēex ſola on̄ſione ⁊ traditōe vocali abſqꝫ alio facto corporali. vt. l. qd̓ meo. §. ſi vēditorē. ff. de acqui. poſ. ⁊ qd̓no. glo. in. c. ij. de cōſue. ⁊ hec naturalis acquiſita ꝑ talem ingreſſum parit interdictū vn̄ vi cōtra terciū ſi abeo iſte poſſeſſor expellat̉. vt no. hic Io. an. ⁊ Bart. in.d. l. j. ff. de ac. poſ. lꝫ nō cōtra poſſidentē ciuiliter vt hicet. l. j. C. vnde vi. et. l. iij. §. cum igit̉. ff. de vi et vi ar. qꝛiſte dr̄ potius vim ꝓpulſare ⁊ ſe defendere rōne ſue ciuilis qͣꝫ vim inferre. vt. sͣ. dixi. p̄dicta ſunt vera ꝙ antiquus poſſeſſor abſens nō ꝑdit ſuā ciuilem regulariter.fallit ī tribꝰ caſibꝰ. Primo ſi ſcit aliū poſſeſſionē ingreſſum ⁊ negligit vt. l. ſi de eo. §. ſunt quidā de acqui. poſet vide qd̓ dixi in. c. cū veniſſent. sͣ. e. ⁊ qd̓ no. in. c. q̄relam. de elec. ꝑ Inno. Scd̓s caſus qn̄ ſuſpicat̉ ſe poſſerepelli ⁊ iō nō audet ire ad poſſeſſionem. vt hic in glo.Tercius caſus qn̄ iuit ⁊ nō fuit ꝑ poſſeſſorē admiſſus.ſꝫ violēter ſibi reſiſtit. tunc em̄ vbi pͥmo ille poſſidebatnatural̓r ⁊ clam nūc incipit poſſidere etiā ciuiliter ſedcum violētia. vt. l. clam poſſidere. §. qui ad nūdinas. p̨̄alle. pōt tn̄ dn̄s incōtineti poſſeſſione recuꝑare etiamviolentiam inferendo vt hic ⁊. l. iij. §. eum. ff. de vi ⁊ viar. dubiū tn̄ eſt qn̄ dr̄ facere incōtinenti. glo. in. c. ſignificaſti. ij. de homi. dicit ꝙ debet hͦ facere qͣꝫcitius poterit ⁊ ſciuerit collectis amicis. ff. de ac. poſ. l. quod meo.§. fi. ⁊. l. clam poſſidere. §. qui ad nundinas. eo. ti. ⁊ hicIo. an. ⁊ Hoſti. dicunt ibi hͦ verū vt licitū ſit inſiſterecū amicis ad recuꝑationē rei inuaſe ſi hͦ fit anteqͣꝫ adalia diuertat̉ al̓s eſſet guerra ⁊ vindicta q̄ ꝓpria aucͣtemouēda nō eſt. vt. C. de iude. l. nullus. xxiij. q. j. ⁊. ij. pertotū. Bar. in. l. j. C. vn̄ vi. videt̉ ſentire ꝙ hͦ debeat fieri infra tres dies ſꝫ melius loquit̉ in. d. l. iij. §. cum igit̉.vbi dicit hͦ relinquendū arbitrio boni viri cōſiderataqͣlitate deiectōis ⁊ ꝑſone deijciētis ⁊ rei inuaſe. Quidem̄ ſi nobilis eſt expulſus a caſtro ſuo qd̓ eſt in comitatu ⁊ ſic oꝑtet ꝙ veniat ad ciuitatē ⁊ requirat amicoset faciat ſe multū fortē? certe hͦ nō poſſet fieri fortaſſeinfra ſex menſes ꝓpter potentiā deijcientis ⁊ iō dicamincōtinēti fieri qͣꝫprimū poterit nō diuertendo ad aliena negocia. ar. in. l. ij. §. cōfeſtim. ff. ad tertul. ⁊. l. continuujs. de ver. ob. ⁊ hͦ videt̉ fuiſſe de mēte glo. ⁊ Io. an̄.in. d. c. ſignificaſti. ⁊ hͦ placet. facit qd̓ no. in. c. qꝛ ꝓpterde elec. in glo. in ver. mox. ⁊ ꝑ Bar. in. l. j. ff. de ver. obl.et. c. de cauſis de of. dele. ⁊ in. l. j. ff. de iure deli. ⁊ hͦ qͦ adprimū membrum qn̄ dn̄s poſſidet ꝑ ſe. Si vero poſſidet ꝑ aliū puta ꝑ colonū ſeruū mancipiū ſeu penſionariū. ⁊ tunc ꝯſidera principal̓r qͣtuor caſus. aut iſte perquē poſſidemus expellit̉. aut alij tradit ſpōte poſſeſſionem. aut deſerit poſſeſſionē. aut ꝑdit .i. doloſe recedit.vt aliter ingrediat̉ poſſeſſionē. primo caſu qn̄ expellit̓tunc ẜm oēs dn̄s ꝑdit naturalē quā poſſidebat ꝑ aliuꝫet ciuilē quā poſſidebat ꝑ ſeip̄m. vt in. c. ex ꝑte. s. de reſcript. ⁊ noͣ. in. l. fi. C. de acqui. poſſ. ⁊ hic in glo. Scd̓o