De reſti. ſpo.

etiam de iure canonico. ⁊ maxime facit illud. c. qͣnto cūmateria ſua. ¶ Oppo. vlterius contra tex. ⁊ videt̉ etiāꝙ ſi iſte reus nō cōceſſiſſet non tn̄ ꝓpter hoc debebatante oēm contētionē reſtitui. nam pōt reus ſe defendere ſuꝑ poſſeſſorio ⁊ etiā actorē recōuenire. vt in. c. fi. d̓ordi. cog. ⁊ in. c. olim. el. j. j. e. So. Io. an. exponit tex. ⁊bn̄ qꝛ h̓ ꝯcludit̉ oīs cōtentio .ſ. ſuꝑ proprietate qͣſi ſecus ſuꝑ poſſeſſorio. immo aduerte qꝛ immo etiam vbiius cōe ē contra reū poſſidentē nihilominus pōt ſe defendere adu̓ſus actorē p̄tendentē ſe ſpoliatū ſuꝑ poſſeſſione. vn̄ dicūt dn̄i de rota deci. cliij. ꝙ ſi rector parochialis agat ꝯͣ religioſos ſuꝑ decimas p̄dioꝝ aſſiſtētium infra limites ſue parochie p̄tendēs ſe ſpoliatuꝫ ax. annis citra admittuntur religioſi volētes probare ꝙa. xxx. annis citra ſꝑ fuerūt in poſſeſſione. nam ꝑ hoc excludūt poſſeſſione ⁊ ſpoliatōem p̄tenſam ꝑ rectorem.Nec ob. c. ad decimas. eo. ti. li. vj. qꝛ illud ꝓcedit quādo is contra quē facit ius cōe ē actor petēdo reſtōnemſꝫ in caſu noſtro iſti ſe defendūt dicēdo ſe non ſpoliaſſeAgat ergo rector ſi vult de ꝓprietate ⁊ obtinebit niſireligioſi ꝓbent ltīmam p̄ſcriptionē vel alium titulū legitimū. ſcias em̄ ꝙ lꝫ ius cōe faciat ꝓ rectore in petitorio non tn̄ in poſſeſſorio vt colligit̉ ⁊ no. in. c. olim. iij.jͣ. eo. ti. Et ex hoc nota duas limitatōnes ad. c. ad decimas. ¶ Ultīo oppo. ⁊ videt̉ ꝙ iſte clericus nō debuitadmitti ꝓ eccl̓ia ſine mādato. vt ī. c. j. de ꝓcu. So. dic̄Guill. nazo ꝙ habuit mādatū al̓s non fuiſſet admiſſusſꝫ Io. an. dicit ꝙ etiam ſine mandato fuiſſet admiſſusad defenſionē. xij. q. ij. non liceat. ⁊. jͣ. de re. eccle. nō ali.c. ſiquis. vide de hoc bo. glo. in. c. coram. de offi. dele. ⁊in. c. j. de ꝓcura. Et an poſſit clericus de eccl̓ia age ſine mādato ſaltē alijs negligētibꝰ ⁊ defendere tunc ſinecautione vide pulchre ꝑ Inno. in. c. cū olim. de teſtibꝰ.vbi dicam. nam ad defendēdum alium quilibet admittitur cum cautione. vt. l. qui proprio. ff. de procura. etno. in. c. j. de procura. ¶ Sed dubiū ē nūquid clerioeccl̓ie admittat̉ ad defendēdum vel agēdum ſine mandato. vide in. d. c. cum olim. ⁊ habes bonam glo. in. d.c. coram.C Caſus petēti reſtitutionemD Olll Cli E. nō obſtat exceptio abiurationis facte poſt ſpoliationē. h. d. ẜm Io. an. qͥin hoc videt̉ ſequi lec. glo. Uel ſic ẜm do. an. Contraagētē recuꝑande nō veriſimilis exceptio non admittit̉ſꝫ ea reiecta admittitur ꝓbatio poſſeſſorij ⁊ diffinitio.Ego tercio modo ſummo ⁊ ſic. Petēti reſtōnem bn̄ficij non ob. renūciatio facta poſt ſpoliationē qꝛ p̄ſumit̉nō ſpōtanea ⁊ ſerioſe addidi qꝛ p̄ſumit̉ non ſpōtaneaqm̄ ⁊ ſi ꝓbaret̉ ſpontanea deberet obſtare tal̓ exceptōvel renuciatio in bn̄ficialibꝰ vt. jͣ. dicā. Diuidit̉. primoponit cāe cōmiſſionē in qua prius ꝓuidet replicatōniqua ꝓbata repellit exceptionē ſubmittēs rōnem ibi qꝛnō ē. ſcd̓o ponit finalē det̓minatōnē ibi ſꝫ teſtes. ¶ Nōſingularit̓ ex iſto tex. ꝙ vbi aliqua exceptio ꝓponit̉ ingenere q̄ in certa ſpecie ſub genere ꝯtēta cōcludit intētum excipientis incerta ꝟo non ꝑ hoc non dꝫ excludiſtatim. ſꝫ debet iudex inſtare ex officio vt declaretur anopponat̉ in caſu concludētis aut non vt pͥmo caſu admittat̉ in ſcd̓o reijciat̉. hoc colligit̉ hic ex eo qꝛ opponebat̉ exceptio renūciatiōis in genere que dꝫ admittiſi fuit facta ante ſpoliationē. ſecus ſi fuit facta pꝰ ſpōliationē ꝑ ratione quam infra ſubijciam nec ꝓpt̓ ipſiꝰgeneralitatē excludit̉ ſꝫ fit inqͥſitio in quo caſu opponitur. ⁊ ſic intellige tex. no. cum glo. in. c. pia. de excep. li.vj. vbi dicit̉ ꝙ opponēs excōicatōnē ꝯͣ agentē debꝫ exprimere ipſius excōicatōnis ſpēm. debꝫ em̄ intelligi vtnon incontinēti iudex reijciat exceptionē in genere ꝓpoſitam ſꝫ inducere ꝑtem opponētis ad expreſſionē qͣlitatis ⁊ ſpeciei. ſi aūt admitteretur talis exceptio generalis non vitiaretur actus dummodo in probando de-

ueniret̉ ad ſpeciem ꝯcludētem qꝛ tūc p̄ſumit̉ illa ſpēsdeducta. ad hoc quod nō. Innocē. in. c. ceteꝝ. de iudi.facit. l. fi. C. de anna. excep. ⁊ qd̓ no. in. c. ij. de libel. obl̓.ſecꝰ ſi ꝓbatio eēt generalis tūc non ſufficeret ſi ī qͣlibetſpecie ſb̓ gene̓ ꝯtēta non cōcluderet̉ intētio ꝓbātis. vtꝓbat̉ in. c. in p̄ſentia. de ꝓba. Ex quo habes vnā differētiam inter exceptionem ⁊ ꝓbationeꝫ. ⁊ diueſitatisratio eſt qꝛ exceptio pōt declarari. ſꝫ ꝓbatio iam factapoſt ꝯcluſionē non. de fi. inſtru. cum dilectus. ſi autemexceptio vel ꝓbatio generaliter facta eēt talis ꝙ ī qualibet ſpecie ſub genere contēta includeret̉ intētus excipientis ſeu ꝓbantis non obſtaret generalitas. pro hocvide bo. glo. in. d. c. pia. ⁊ ar. optimū in. d. c. in pn̄tia. facit. c. ex ꝑte. sͣ. de reſcrip. cum ſi. ¶ Sꝫ ꝯtra p̄dicta etcontra tex. oppo. ⁊ videt̉ ꝙ iudex non debeat ex officioinquirere ſuꝑ ſpoliatione ad vtilitatem priuatam vt. l.iiij. §. hoc aūt iudiciū. ff. de dā. infec̄. ⁊ quod ibi no. ⁊ ꝑInno. in. c. ad noſtram. ij. de iureiur. Hoſt. dicit ꝙ ſpōliatio non ē expedienda ꝑ viam inquiſitōis niſi quādolitigantes ſunt ꝑſone miſerabiles .s. e. c. j. vel qn̄ ep̄uscognoſcit inter clericos ſuos. xj. q. j. ſiquis cū clerico. hͦvltimū mihi non placet indiſtincte cū nullibi probeturꝙ tūc poſſit ep̄s officium ſuū non poſtulanti impartiriad vtilitatem priuatam. Et fortiter ob. quod no. Inno. in. d. c. ad nr̄am. ij. ⁊ glo. iij. in. c. bone. el. j. d̓ poſtu.p̄la. do. an. dicit ꝙ iudex hic non inquirit ex officio ſuꝑprincipali petito. ſꝫ bene ſupplet quando ꝓponit̉ exceptio non veriſimil̓ vel non ꝯcludēs. ſed ꝑ hoc nō rn̄detur recte ad ꝯͣriū ideo dico ꝙ in caſu huiꝰ. c. iudex ſuꝑpleuit de iure ⁊ nō de facto. debet em̄ iudex ꝓuidere neiudicium ſit deluſoriū nec admittere ꝓ bationes nō cōcludētes de iudi. c. cām. ⁊ in. d. c. pia. ⁊ no. glo. in. c. j. deelec. li. vj. iō voluit diſcuti prius quo caſu ꝓponereturilla exceptio generalis an in caſu cōcludentis vel non.alia non colligo qꝛ veniūt examināda cum intellectu. c.¶ Uenio ad glo. ⁊ oppo. in eo ꝙ papa mandat inquiri quo tꝑe iſte fuerit ſpoliatus. videt em̄ ꝙ ante omnēcontentionē ſpoliatus ſit reſtituendus. vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ.eo. c. in lr̄is. ⁊ in. c. itē cū quis. ¶ Glo. j. circa hoc multaꝟba nō neceſſaria effundit. hꝫ tn̄ bonū intellectum. cōtraria em̄ loquūtur de exceptione ꝯcernēte ꝓprietatē.ſꝫ h̓ loquim̄ de exceptione ſeu defenſione ꝯcernēte poſſeſſorium ſeu detrahēte iuri agendi poſſeſſorio. ſi enimiſte renūciauit ⁊ poſtea veniēs non fuit admiſſus vel fuit inde eiectus nō pōt p̄tendere ſpoliationē. qꝛ vt dicitInno. ⁊ Io. an. hic̄. ⁊ no. etiam in. c. ſuꝑ hoc. de renun.ꝙ ꝑ renuciationē ſpontanee factam iſte ꝑdidit dn̄ium⁊ poſſeſſionē. facit. l. ſiqͥs. in. §. dr̄ia. ff. de acqui. poſſ. etſic non pōt agere poſſeſſorio de offi. dele. c. ꝯſultatōibꝰ⁊ hoc intellige qn̄ ſtatim pꝰ renūciationē fuit inde eiectus vel non admiſſus. ¶ Quid aūt ſi poſt renūciationem iſte incubuit poſſeſſioni defacto ⁊ poſtmoduꝫ fuitinde eiectus? Inno. in. c. ſuꝑ hͦ p̄all̓. dicit ꝙ pōt peterereſtōnem. Nec ob. ſibi exceptio renūciationis. ⁊ euꝫ ſequūtur do. de ro. deci. clj. al̓s. clxiij. ⁊ do. an. jͣ. c. ꝓxi. ratōdiuerſitatis eē pōt. qꝛ ſi incontinēti poſt renūciationēnon admittat̉ vel eijciat̉ non pōt p̄tendere ſpoliatōeꝫcū ſeip̄m ſpoliauerit ſponte renūciādo. amiſit em̄ ꝑ renunciationē dn̄ium ⁊ poſſeſſionē. vt in p̄dicta. l. ſiquisin. §. dr̄ia. ⁊ ita no. Inno. hic ⁊ in. d. c. ſuꝑ hoc. vn̄ ſi volebat non obſtāte renūciatione poſſidere nō dicit̉ ſpōliari ſi incontinēti eijciat̉ ſicut ille nō poteſt age̓ interdicto qͥ vi incepit poſſidere ⁊ incontinēti fuit ſpoliatꝰvt in. c. olim. el. j. de reſti. ſpolia. ⁊. l. iij. §. cum igit̉. ff. devi ⁊ vi armata. ſed ſi poſt renūciationeꝫ incubuit poſſeſſioni ⁊ ex interuallo fuit ſpoliatꝰ poteſt p̄tēdere ſpoliationem. qꝛ etiam ille qui vi incepit poſſidere nō poteſt ex interuallo repelli. al̓s agit interdicto vnde vi. vtd. §. cum igit̉. ⁊. d. c. olim. ⁊ hoc dictum Inno. ſic declaratū ſingulariter nota. ⁊ limitat multuꝫ maͣm huius. c.