De cau. poſ. ⁊ propri.
tia cū in eis nō ſit ꝯͣrietas. ar. l. cū fundū. in fi. ff. de vi ⁊ viar. Et hāc opi. dicit approbari ꝑ. c. paſtoralis. sͣ. e. ⁊ ſeqͥtur glo. in. l. ſi de vi. ff. de iudi. Et ad ꝯͣria ſuꝑius formata rn̄det vt in eis nō. Tercia fuit opi. Pe. de bel. qͥ dicitꝙ nunqͣꝫ potuit cadere in capite ſuo ꝙ petitoriū nō cōcurreret cū poſſeſſorio. ideo tenet ꝙ omne poſſeſſoriuꝫpoſſit intētari cū petitorio. ⁊ hoc ꝓbat multis legibus ⁊rōnibꝰ. Primo ꝙ tūc cogit̉ qͥs eligere vnam actōem qn̄agit̉ ad ideꝫ. vt. l. nemo ex his. §. quotiēs. ff. de reg. iu. ſꝫꝓprietas ⁊ poſſeſſio ſunt diu̓ſa. l. ſi duo. in fi. ff. vti poſ.⁊ in. d. §. nihil cōmune. Secūda ratio qꝛ tūc nō admittit̉ ꝯcurſus duarū actionū qn̄ abſolutoria lata ī vna parit exceptionē rei iudicate in alia. vt. l. fundi. et. l. fundū.ff. de excep. ſed hoc ceſſat in iſtis iudicijs. vt. l. ⁊ an̄ eadē.ff. de excep. rei iudi. ⁊. c. ſignificauerūt. de teſti. ⁊. jͣ. c. fi. ꝓhac etiā opi. inducit. l. nulli. C. d̓ iudi. ⁊ dicit hic Io. an.ꝙ ſi nō calūniet̉ videt̉ caſus in. d. l. nulli. Ad ꝯͣria ſuꝑiꝰformata rn̄det dictus Pet̓. ꝙ nulla neceſſitas impeditaccumulatōem cū eſſet oīs regula impediēs vt. sͣ. ꝓbatum eſt. ſed ordo litis bn̄ impedit. qꝛ ſi vult vti cōmodopoſſeſſiōis oportꝫ vt priꝰ declaret̉ qͣs ſit poſſeſſor exquoapparebit ꝑſona petitoris et rei. qͣſi velit dicere ꝙ cū nōꝯtendit ſe poſſidere tūc pn̄t ſimul accumulari vel ſi vultaſſumere in ſe onus ꝓbandi. ſi aūt ꝯtendit ſe poſſidere ⁊vult vti cōmodo poſſeſſiōis vt releuet̉ ab onere ꝓbandi in ꝓprietate ⁊ aduerſarius etiā ꝯtendit ſe poſſidere:tūc ordinarij iuris eſt vt pͦ diſcutiat̉ de poſſeſſiōe: vt ſicappareat qͥs poſſideat. Et dic̄ Cy. hāc opi. verā vt euāgeliū. ⁊ ponit hoc in. d. l. ordinarij vbi multū late ꝓſeqͥtur has dictas opi. Bar. in. d. §. nihil cōmune. dicit hācopi. Pe. ſic indiſtincte ꝓut ip̄e ponit eſſe falſam. qꝛ nōſolū ordo: ſed regule impediētes accumulatōem ſeu cōcurſum duarū actionū eſt reꝑire int̓ petitoriū ⁊ poſſeſſorium. Tres em̄ ſunt regule impediētes accumulatōem.Prima cū duo iudicia ſunt ꝯͣria. Secūda ſi electōe tolluntur. Tercia ſi abſolutoria lata in pͦ: parit exceptōemrei iudicate in ſecūdo. vt plene no. ꝑ Oy. in regula nullus pluribꝰ. d̓ reg. iu. li. vj. ⁊ ꝑ Cy. et Bar. in. l. edita. C.de eden. aliqͥd tetigi in. c. ij. de lib. oblat̓. Prima ꝯͣrietasad eſt cū ꝓpono petitoriū ⁊ poſſeſſoriū retinēde eodē reſpectu vt .sͣ. dixi ⁊ pleniꝰ in. c. p̄cedenti. ⁊ no. in. d. §. nihil cōmune. Secūda regula poteſt adeſſe cū tollunt̉ electionē. iuxta no. in. l. fi. C. de codic̄. Et pone aliud exempluꝫ: ſi ſciēs me poſſidere ꝓpono rei vendicatōem videor renūciare poſſeſſiōi ⁊ per ꝯn̄s poſſeſſorio retinende.Tercia regula pōt habere locū. naꝫ abſolutoria lata inpetitorio parit exceptiōem rei iudicate in poſſeſſorio inmultis caſibꝰ: vt dictū fuit in. c. p̄cedenti. Et ex his ptꝫopi. Pe. indiſtincte nō eſſe vera. ⁊ circa hoc multuꝫ inſtat Bar. ſed breuiter cōcludo mentē ſuā inferendo adintellectū huiꝰ. c. ꝯclude ꝙ vbi regule p̄dicte nō obſtātſatis poterūt accumulari petitorium ⁊ poſſeſſoriū: ſiue īeodē: ſiue in diuerſis libellis. Poteſt gͦ primo ꝓcedereiſte tex. in petitorio ⁊ poſſeſſorio recuꝑande ⁊ hoc multipliciter. Primo em̄ poteſt vnus ⁊ idem intētare illa ſimul. qꝛ nulla reſultat ꝯͣrietas: nec electōe tollunt̉ cuꝫ cōpetāt ad diuerſa. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ obſtat alia regula.videlicꝫ ꝙ ſentētia lata in petitorio obſtat agere volētiin poſſeſſorio. qꝛ illud ꝓcedit qn̄ reus aſſumit in ſe onusꝓbandi ꝓprietatē ⁊ ꝓbat. ſed hoc cōmuniter non cōtingit ẜm cōeꝫ curſuꝫ cauſarū: vt dicit bar. ⁊ bn̄ in. d. §. nihil cōmune. ſola em̄ abſolutio facta ī petitorio qꝛ actornon ꝓbauit: nō obſtat agere volenti in poſſeſſorio. quiaex hoc nō ꝯſtat de defectu ꝓprietatis. vt no. sͣ. c. p̄cedenti. Secūdo poteſt practicari qn̄ actor egit petitorio ⁊ reus recōuenit eū poſſeſſorio: deducēdo ſpoliatōem ꝑ viāagendi. tūc em̄ nihil obſtat iudicia hic accumulari: ⁊ hocſuꝑ diuerſis rebꝰ. vt ꝓbat̉ in. c. dilectꝰ. sͣ. de ordi. cogni.¶ Quid autē ſi fiet recōuentio ſuꝑ eadē re ſuꝑ poſſeſſorio? dic vt le. ⁊ noͣ. in. c. ex ꝯq̄ſtiōe. de reſtit̓. ſpō. At dixi
aliquid in. c. fi. de or. cog. Tercio pōt practicari ꝙ actoregit poſſeſſorio ⁊ reus recōuenit eū ſuꝑ ꝓpͥetate ⁊ actornihil excepit. vt no. in. d. c. fi. de or. cog. ſecūs ſi excipit qͥhabꝫ priuilegiū vt nō cogat̉ rn̄dere ſuꝑ petitorio anteqͣꝫ reſtituat̉. vt. d. c. fi. de or. cog. Secūdo pͥncipal̓r poteſt practicari in petitorio ⁊ poſſeſſorio adipiſcende. nāab eadē ꝑte ⁊ a diuerſis pn̄t ſimul intētari ſi nō eſt ꝯcluſum in cauſa. vt in. d. c. paſtoralis. sͣ. e. Tercio pͥncipal̓rpoteſt practicari in petitorio ⁊ poſſeſſorio retinēde. ⁊ hͦmultipliciter. Et pͦ ab eadeꝫ ꝑte ſi agit̉ ſuꝑ iuribꝰ incorporalibꝰ. In illis em̄ etiā poſſeſſori eſt ꝓdita actio. vt. l. ſꝫ⁊ ſi. ff. ſi ſerui. vendi. ⁊ noͣ. in. c. examīata de iudi. ⁊. in. c. cūeccleſia. sͣ. e. Itē ſecūdo in corꝑalibus qn̄ intētat̉ ab eodem reſpectu diuerſarū ſpecieꝝ poſſeſſiōis: ita vt euitetur ꝯͣrietas. qd̓ qͣl̓r intelligat̉ dixi in. c. p̄cedenti. Tercioqn̄ hoc intentat̉ a diuerſis. vt qꝛ vnꝰ agit poſſeſſorio retinēde: dicens reū turbare eū in poſſeſſiōe ſua: ⁊ reus recōuenit eum petitorio vel ecōtra. vt. in. c. audita. de reſti. ſpō. ⁊ ſi vis videre magis ſpecifice hāc materiā videbar. in. d. §. nihil cōmunē. ⁊ limita oīa p̄dicta ẜm eū ī dicto. §. nihil. ꝙ vbicūqꝫ poſſeſſoriū qd̓ ꝓponit̉ hr̄et cauſam dn̄ij nō cōcurrit cū petitorio obſtāte illa regula. qͥaabſolutoria lata in vno parit exceptōem rei iudicate inalia: et de interdictis hn̄tibꝰ cauſam dn̄ij. vide in. l. ij. §quedā. ff. de interdict̉. ⁊ aliqͥd dixi. sͣ. c. ꝓxi ¶ An autemvbi iſta duo iudicia non pnt ſimul accumulari obſtātealiqͣ ex p̄dictis regulis valeat iudicium ſi accumulent̉ ⁊nō excipiat̉: vide plene ⁊ copioſe ꝑ bar. in. d. §. nihil cōmune. hic nō inſerui. qꝛ eēt legere leges ¶ Nūc venio adalia exempla glo. q̄ hic tangunt̉ ꝑ doc. ſuꝑ ter. Et pͦ quero hic dr̄ prius eſſe ꝓnūciādū ſuꝑ poſſeſſorio qͥd ſi peruertit̉ hic ordo ⁊ ꝓnūciat̉ pͥꝰ ſuꝑ ꝓprietate: nūqͥd viciet? vide ꝑ ſpe. e. ti. §. j. ꝟ. ꝗͥd ſi pͥmo. vbi pͦ arguit ſnīamnon valere ex defectu ordinis iudiciarij. vt. l. ꝓlatam. C.de ſen. ⁊. ij. q. vj. diffinitiua. ⁊ hoc tenēt quidā vt ip̄e refert qui etiā dicit alios tenere oppoſitū. qꝛ non eſt ꝑuerſio ordinis ſed actionū. ⁊ lꝫ ſpeculator nō firmet: videttn̄ magis huic opiniōi inherere quā expreſſe ſequit̉ glo.ij. q. j. in ſumma. ⁊ ſequūtur etiā Cal. ⁊ do. an. Et videt̉velle bar. ꝑ theoricā ſuā in. l. ꝓlatā. vbi dicit ꝙ ſi ꝑuertitur ordo cauſe ad cauſaꝫ valet ꝓceſſus ſi non appelleturvt in. l. j. C. de app. ſecus ſi ꝑuertit̉ ordo cauſe ad ſeip̄aꝫ⁊ ita loquit̉. l. ꝓlatā. ⁊. ij. q. vj. diffinitiua. vtputa qꝛ obmittit̉ lit̓. ꝯteſt. vl̓ ꝑuertit̉. Et in caſu huius. c. plus putat Cal. ꝙ licꝫ ꝑuertat̉ iſte ordo de quo in tex. in ꝓnunciando: nō tn̄ ꝑ hoc poterit appellari. qꝛ in nullo ꝑs leditur. Et habꝫ locū illud multa ꝓhibent̉ fieri facta tn̄ tenent. de regū. ad apl̓icam. qͥ cle. vel vo. rurſus nō obſtatl. j. de app. q̄ videt̉ hoc caſu ꝑmittere appellatiōem. quiaaliud eſt ex toto p̄termittere id qd̓ eſt ꝑmittendū: ⁊ tūcpoteſt appellari vt ibi. qͥa iudex obmittebat ibi ex totocauſam poſſeſſiōis ⁊ volebat cognoſcere de violētia. aliud eſt ordinē iſtū non ſeruare in ꝓnūciando. ⁊ qꝛ tūc cuꝫnulli p̄iudicet̉ nō poterit appellari cum appellatio fundetur ſuꝑ grauamīe. de ap. vt debitus. qd̓. nō. Et ꝑ hechabemus expeditas duas ꝑtes. c. prima pars cōſiſtit circa facultatē accumulādi hec duo iudicia. ⁊ de hac primaꝑte ſatis fuit dictuꝫ ſuꝑ hac pͥma parte glo. Secūda ꝑscōſiſtit circa modum ꝓnunciandi. ⁊ de hoc dictū fuit inp̄cedenti queſtiōe ¶ Nunc reſtat expedire vltimā parteꝫ de modo ⁊ effectu exequēdi. Et ideo pͦ quero hic diꝙ in modo exequēdi ꝓprietas debet p̄ualere qͣlit̓ debeat hͦ intelligi? Uin. videt̉ velle intellige̓ ꝙ p̄ualebit ſententia lata ſuꝑ petitorio in executiōe finali. quia etiā ſuper poſſeſſione mandabit̉ ſnīa executōi ẜm euꝫ. allegatc. cum eccleſia. sͣ. eo. Io. an. hic ſimplicit̓ trāſit recitādo⁊ miror cū ꝯͣriū ita aꝑte ſenſerit in. c. p̄cedenti. in illa magna diſtinctōne quam feci poſt eum. At ideo capiendomentē ſuā ibi. ⁊ do. An. ſic diſtinguo. ꝙ aut fert̉ ſnīa ꝓactore tā in petitorio qͣꝫ in poſſeſſorio ⁊ nō habet dubin