De cau. pͥoſ. ⁊ propri. 42
latum ſuꝑ vtroqꝫ: tunc iuſtificata appellatōe poſſꝫ adhuc habere locū diſpoſitio dicte cle. quia tota cauſa eſtcoram iudice ad quem. nec ob. ſi fuiſſet concluſuꝫ corāiudice a quo. qꝛ iam ꝑ ſententiā appellatōis tollit̉ virtuscōcluſiōis. ⁊ hꝫ locū illa regula nō oppoſitū opponā ⁊cͣ.de fi. inſtru. cū Ioānes. ⁊. C. de temp. ap. l. ꝑ hac. facit adhoc qd̓ no. Inno. in. c. cū veniſſent de reſti. ſpol̓. ⁊ ſpe. inti. de renūci. ⁊ ꝯclu. poſt prin ¶ Et aduerte qꝛ dn̄i de rōta deciẜ. ccx. tenēt ꝙ in cauſa appellatōis in iſtis ꝓphanis nō poterit quis ſuſpēdere petitoriū ab aduerſa parte intentatū. ſed a ſe intentatu ſic: dūmodo vtrūqꝫ ſit deductū ⁊ deuolutū ad iudicem appellatōis exp̄ſſe vel aliomodo. ſed certe hoc dictū mihi nō placꝫ. qꝛ non videoin hoc ratōem differētie inter bn̄ficialia in quibꝰ licꝫ. vtin dicta cle. ⁊ inter ꝓphana exquo tota cauſa deuolūtaeſt modis p̄dictis ad iudicē ad quē. vnde militāt ratōesillius cle. et fortius in alijs qͣꝫ in bn̄ficialibus in quibꝰ nōeſt dare iuſtā poſſeſſionē ſine titulo: vt. sͣ. dixi. ⁊ hͨ ſufficiant ꝓ hoc vtili articulo ¶ Ad qͥntū an̄ ſufficiat ꝯſtareex ꝑſpicuis indicijs d̓ iniquitate inuaſoris ⁊cͣ. ad hoc vtadmittat̉ iſta ſuſpenſio poſt ꝯcluſionē in cauſa? Pet̓.videt̉ velle ꝙ ſic. ⁊ ponit exemplū vt qꝛ ſpoliatus d̓ hochabet ꝓbatōes in ꝓmptu. Inno. dicit hoc ſolū nō ſufficere: niſi appareat ſubtractio ꝓbationū malicia vel caſuvel alia iuſta cauſa. Et imputet ſibi ſpoliatus qui ꝯcluſit in petitorio. hoc etiam videt̉ approbare Hoſti. dicens ꝙ ſi ex hoc inſurgit aliquis fauor ſpoliatoris. nontn̄ hoc fit ꝓpter ip̄ius fauore: ſꝫ ꝓpter equitatē iudicij.ſimile de excep. c. cū inter. Et ꝓ hac opi. facit ẜm Io. an.copula que ſtatim ſequit̉ ⁊ caſu ⁊cͣ. ⁊ ponit caſum cū p̄ter ꝓpoſituꝫ hoc ꝯtingit maliciā cū ex ꝓpoſito. puta excaſu incendi domū mea ⁊ tuā vicinaꝫ ꝓpter qd̓ ꝑdidiſtiinſtrumēta. vel caſu occidi teſtes tuos: vel his ſil̓ia. malicia ꝟo cū ad hūc finem p̄dicta feciſſeꝫ ⁊cͣ. Et qͣꝫqͣꝫ hͨ videatur ꝯmunis opi. tn̄ ſi bn̄ aduertat̉ opi. Pe. videturp̄ſtantior. nam due ratōes ꝓhibitiue ponūtur in tex. qͣre iſtud pͥuilegiū petitorij ſuſpenſiuū nō hꝫ locum poſtcōcluſionē in cauſa. pͥma ne lites litibꝰ inculcent̉. ſecunda qꝛ poſſet fraudibꝰ via aꝑiri .ſ. qꝛ videns ſe deficere inpetitorio intentaret poſſeſſoriū q̄ ratōes ceſſant cum facile arguit̉ iniquitas inuaſoris: vt qꝛ probatiōes ſunt inꝓmptu. tunc em̄ nō inculcant̉ lites. qꝛ hodie ꝯſtat: hodie agat̉ ceſſat fraus: cū facile arguit̉ iniquitas ⁊ in mora modici tꝑis nō eſt p̄iudiciū. l. ſi debitori. ff. de iudi. ergo hec ſola cauſa debet ꝑ ſe ſufficere: maxime cū tractemus d̓ fauore rōnabili ex ꝑte ſpoliati: ⁊ odio rōnabili exꝑte ſpoliatoris. ꝓ hoc etiam adduco tex. in ꝟ. his ⁊ alijs⁊cͣ. vbi p̄ſupponit plures cauſas fuiſſe p̄miſſas. ſi em̄ ſb̓tractio ꝓbationū caſu vel malicia ſemꝑ eſſet neceſſaria:nō dixiſſet in plurali his cauſis: ſed hac cauſa ⁊cͣ. Et ſicdictio ⁊ ſtat potiꝰ diſiūctiue. vel cōpulat plures cauſaseque principaliter. ſufficit ergo aliqͣ iſtarum cauſarum.Et idem vbi ſubeſt alia equitas: vt ptꝫ in tex. ẜm Pe.⁊ Ab. quādo ſunt in mortis articulo teſtes ꝑ quos volo ꝓbare poſſeſſoriū vt lit̓. nō ꝯteſt. quoniā. ⁊ nota hocexemplū. qꝛ eſt ſatis notabile. ¶ Ad ſextuꝫ ⁊ vltimum anpublicatis atteſtatōnibꝰ ſuꝑ petitorio ⁊ diſputatōe ſuꝑillis habita nondū facta ꝯcluſione in cauſa habeat locuhec ſuſpenſio petitorij? Inno. ꝙ ſic. qꝛ adhuc pōt fieriꝓbatio ꝑ ꝯfeſſionem ⁊ inſtrumēta: vt in. c. cum dilectꝰ.de fi. inſtru. ⁊ ſic cauſa nō eſt adhuc tam liquida ꝙ diffiniri poſſit. ⁊ ſic ceſſat dictū lr̄e. Sed dicēs cuꝫ etiā poſtcōcluſionē in cauſa poſſunt fieri ꝓbatōes ꝑ beneficiū reſtitutōis in integrū. ergo eadem ratiōe deberet licere redire ad poſſeſſoriū. Reſpondet notabiliter Inno. ꝙ illud non dicit̉ poſſe fieri qd̓ fit ꝑ remediū extraordinarium: quod nota. qꝛ quotidie allegat̉. ꝓ hoc facit quia illud dicimur poſſe quod de iure poſſumꝰ. xxij. q. ij. faciathomo. ⁊. l. filius. ff. de cōdi. inſtit̓. non ergo dicitur poſſe fieri quod ius ꝓhibet.
p9 Si petitorio ⁊ poſcOm dilect. ſeſſorio fimulē actuvna ſentētia termīatur ⁊ p̄mittit̉ poſſeſſoriū interminādo: ſꝫ in exequēdo p̄ualet petitoriū. vel ad idemſic. In ꝓcedendi facultate pn̄t ꝯcurrere petitoriū ⁊ poſſeſſoriū. in terminādi modo poſſeſſoriū petitorio p̄fert̉.in exequēdo ꝟo petitoriū poſſeſſorio p̄ualet. h. d. Primo ponit̉ deciſa ꝯſultatio. Secūdo rn̄ſio ibi ad quartūq̄ facit tria. Primo p̄ſupponit modū ꝓcedendi. Secūdo declarat ordinē terminādi. Tercio effectū exeq̄ndi.¶ No. pͦ ꝙ due actōes tendētes ad diuerſa pn̄t ſil̓ accumulari. No. poſſibilē ꝯcurſum petitorij ⁊ poſſeſſorij ⁊cū tex. nō diſtinguat: poteſt intelligi generaliter ſiue abeadem parte: ſiue a diuerſis intentent̉. ⁊ hoc ſi non obſtat ꝯͣrietas ſine alia regula iuris vl̓ priuilegiuꝫ iuris. dequo. jͣ. latius dicā ¶ No. ꝙ ſentētia ſuꝑ diuerſis articulis ſeu cauſis vel actōibꝰ in eodē tꝑe lata pōt dici vna inveritate cū ſunt plures. qꝛ qͦt ſunt articuli tot ſunt ſnīe.vt. l. etiā. ff. de mino. ſed dicit̉ vna ꝓpter vnitatē charte⁊ tꝑis. de quo vide glo. in c. ij. de or. cog ¶ No. ꝙ ꝓprietas eſt longe nobilior qͣꝫ poſſeſſio. hinc eſt ꝙ ſnīa lata ſuper ꝓprietate abſorbet effectuꝫ ſentētie ſuꝑ poſſeſſiōe.Ex qͦ etiā nota ꝙ magis dignū trahit ad ſe minꝰ dignū.de ꝯſe. ec. vl̓ al. c. qd̓ in dubijs. ⁊. c. vno. e. ti. li. vj. ¶ Op. ꝯͣtex. videt̉ em̄ ꝙ impoſſibile ſit ꝯcurſus petitorij ⁊ poſſeſſorij. ſed pͦ debet diſcuti poſſeſſoriū vt appareat qͣs poſſideat. ⁊ ſic ſit certū qͥs debeat onus ꝓbandi ꝓprietateꝫſubire. vt ꝓbari videt̉ in. l. ordinarij. C. d̓ rei ven. ⁊. l. incerti. C. de interdict̉. ⁊. l. ſi de vi. ff. de iudi. ¶ Glo. j. laborat in ſoluēdo. ⁊ in effectu ponit tres opi. Quidā enimintelligūt hunc tex. ꝙ vnus agebat vti poſſidetis. ⁊ aduerſarius recōueniebat eū rei vend̓. ſed iſti non rn̄dentad ꝯͣria. īmo glo. reprobat hūc intellectum: dicēs ꝙ iſtaduo iudicia nō poſſūt ſimul obſtāte ꝯͣrietate ꝯcurrere.naꝫ interdictū vti poſſidetis dat̉ inter duos qͥ ꝯtendūtſe poſſidere. Et ſic etiā cū reus ꝯtendat poſſidere nō poteſt agere rei vendicatōe ꝯͣ actorē: cū rei vendicatio nōcōpetat poſſeſſori. vt in. c. examīata. de iudi. ⁊. l. in reꝫ. ff.de rei vendi. Hec reprobatio glo. nō eſt vera. pͦ qꝛ int̓dictū vti poſſidetis pōt ꝯpetere etiā interpoſſeſſorē ⁊ eūq̄ moleſtat licꝫ non poſſideat: vt in. c. licꝫ. ⁊ qd̓ ibi no. inglo. jͣ. de ꝓba. Et ſequit̉ hi. Io. an̄. ⁊ ſic nihil obſtat quominꝰ a diuerſis iſta duo iudicia ſil̓ accumulent̉. An aūtab eadē ꝑte poſſint accumulari? dixi plene in. c. p̄cedenti vbi vide. ⁊. jͣ. aliqͥd dicaꝫ. ¶ Secūda eſt opi. Ia. de bel.qͥ tenuit ꝑ ꝯͣria ſupra formata ꝙ iſta duo iudicia nunqͣꝫpoſſunt ſil̓ ꝯcurrere. ſꝫ ad hoc. c. et ſimilia iura nō rn̄det.¶ Tercia eſt opi. Mar. dicētis ꝙ excepto īterdicto vtipoſſidetis pn̄t alia īterdicta ꝯcurrere cū petitorio. et ꝙꝯria ſuꝑius allegata intelligunt̉ de interdicto vti poſſidetis. Illud em̄ nō ꝯcurrit ꝓpter euidentē ꝯͣrietatē. qͥaqͥ agit īterdicto vti poſſidetis: dicit ſe poſſide̓. gͦ nō pōtſimul intētare rei vendi. q̄ poſſeſſori nō ꝯpetit: vt. sͣ. dixi. ⁊ hāc opi. approbat glo. nr̄a: ⁊ poſtea ponit aliqͣ queſunt clara ¶ Aduerte qꝛ Io. cal. ꝯmentauit hoc. c. ⁊ more ꝯmentātiuꝫ poſuit hic multa que ſatis expedita ſuntſupra in ſuis locis. ⁊ do. An. fere poſuit hic totā vnā repetitōem bar. in. l. naturaliter. §. nihil ꝯmune. ff. de acqͥ.poſ. Et magis legit leges qͣꝫ capitula ⁊ multa repetit d̓expeditis in p̄cedētibꝰ capl̓is: maxīe in. c. p̄cedēti. Ideoego attingā dūtaxat ꝑtinētiā ad intellectū huiꝰ. c. clariſſime ⁊ ſuccincte loq̄ndo. Scias eniꝫ ꝙ anteqͣꝫ dn̄i legiſte vidiſſent et bn̄ ponderaſſent iura nr̄a poſuerūt trespͥncipales opiniōes in materia noſtra: de quibus extenſius poteris videre ꝑ bar. in. d. §. nihil ꝯmune. ⁊ in p̄al. l.incerti. Prima opi. fuit Io. ⁊ Azo. ⁊ quorūdaꝫ aliorū qͥindiſtincte dixerūt nullū poſſeſſoriū cōcurrere poſſe cupetitorio ꝑ iura allegata ſuꝑius in ꝯͣrio. Scd̓a fuit opi.Mar. qͥ dicit ꝙ petitoriū ⁊ poſſeſſoriū retinēde nō poſſunt ꝯcurrere rōne ꝯͣrietatis circa poſſeſſoria ꝯcurren-