De cau. poſ. ⁊ propri. A
bauerit ꝓprietatē. Tercius quo ad facultatē excipiendiſi reus ageret de ꝓprietate ꝯditōe. l. ſiquis ī tantā. Nota bn̄ ex fi. huiꝰ glo. extenſionē ad. l. ſiqͥs in tantā. vt nōſolū poſſit paſſus violentiā intentādo ꝯditōeꝫ illiꝰ. l. cōſequi ꝓprietatē: ſꝫ etiā poſſit exciꝑe de ea ꝯͣ dn̄m agentēꝯͣ eū poſſidentē de ꝓprietate. ⁊ idē ſentit Fede. de ſenisꝯſilio. xlvij. ſequēdo ſimpl̓r iſtā glo. ſꝫ ego nō puto hͦ dictū ſimpl̓r ꝓcedere. qꝛ ꝑ. l. ſiqͥs in tantā. nō inducit̉ pͥuatio ip̄o iure: ſꝫ reqͥrit̉ ſnīa. vt ī bipꝫ. ſed ꝑ exceptiōem qͥspͥuari nō pōt. vt in. c. ij. de or. cog. ad idē qd̓ no. Inno.in. c. inter dilectos. de exceſ. p̄la. vbi dr̄ ꝙ ꝯͣ vendicantēbn̄ficiū nō admittit̉ exceptio delicti niſi ſit tale ꝙ inducat pͥuatōem tituli ip̄o facto. In ꝯͣriū facit regula vtriuſqꝫ iuris ꝙ qͥ admittit̉ ad agēdū: fortiꝰ admittit̉ ad excipiendū. vt ī regula qͥ ad agendū. de reg. iu. li. vj. ⁊. l. īuitꝰ. §. cui damꝰ. ff. e. ti. Cōcludo ſic ſequēdo theoricāInno. in. d. c. int̓ dilectos. ꝙ aut ſumus in bn̄ficialibꝰ ⁊tūc nō ſufficit exciꝑe ꝯͣ agentē de violētia. Non ob. illaregula qͥ ad agendū. qꝛ nō hꝫ locū qn̄ ad aliud cōpetitexceptio. vt ibi no. Inno. naꝫ in hoc caſu actio dat̉ advindictā vt priuet̉ bn̄ficio: ꝑ hoc tn̄ nihil accreſcit ſibiiuxta no. in. c. olim. de reſcrip. ſed exceptio ꝯpetit ad cōſeruatōem poſſeſſiōis bn̄ficij. pōt tn̄ ſi vult exciꝑe ⁊ addere iſto modo. dico te nō audiendū qꝛ me ſpoliaſti: etpeto ꝑ hoc te pͥuari ꝓprietate: iuxta no. in. d. l. ſiqͥs ī tātaꝫ. ⁊ qd̓ dixi in. c. ſi diligēti. de fo. ꝯpe. Si ꝟo ſumꝰ inꝓphanis ⁊ tūc habeat locū iſta glo. ⁊ dictū Fede. qꝛ exceptio ⁊ actio ad idē tendūt in effectu. ⁊ ſic hꝫ locuꝫ illaregula cui damꝰ. Iſta tn̄ glo. male loquit̉ dū dicit ꝙ reus pōt exciꝑe actorē nullū ius hr̄e. qꝛ intulit violētiā. qꝛvt p̄dixi ꝑ hoc nō ꝑdit̉ ꝓprietas ip̄o iure: ſed ꝑ ſnīam.ſed debꝫ exciꝑe modo p̄dicto vl̓ illū pͥuandū. ⁊ ſic ob. ſibi regula dolo facis. qꝛ petis qd̓ reſtiturꝰ es. vt in reguladolo facis. lib. vj. ¶ Nunc pro declaratione tex. ⁊ materie quero de pluribus. Primoⁱ an ſi actor velit intētarepoſſeſſoriū ſuſpēſo petitorio poſſit reus petere vt ꝓcedat̉ etiā ſuꝑ petitorio? Secūdo an ſuſpēdēs petitoriuꝫꝯdemnet̉ in expēſis factis ſuꝑ petitorio intētato? Tercio ſi nō vult ſuſpēdere petitoriuꝫ: ſed accumulare poſſeſſoriū cum petitorio: et cōſtet de vno in poſſeſſorio dealio in petitorio: vel aliter qͣliter ſit ꝓnūciandū? Quarto an in cauſa appellatōis habeat locū iſta ſuſpēſio petitorij? Quinto an ſufficiat cōſtare de iniqͥtate īuaſorisad hoc vt admittat̉ iſta ſuſpēſio ſeu accumulatio poſſeſſorij poſt cōcluſioneꝫ in cauſa? Sexto an publicatisatteſtatōibꝰ ſuꝑ petitorio ⁊ diſputatōe ſuꝑ illis habitanō facta cōcluſione adhuc in cauſa vel renuciatōe poſſit rediri ad poſſeſſoriū ¶ Ad pͥmū Inno. hic ꝯcludit ꝙante finē poſſeſſorij ⁊ ip̄ius executiōem ſi ſnīa ferat̉ proactore nō audit̉ reus petēs vt ꝓcedat̉ ſuꝑ petitorio. ſic̄em̄ nō pōt intentare aliā actōem petitoria pendēte poſſeſſorio aduerſarij. vt in. c. fi. de or. cog. ita nec petere vtꝓcedat̉ ſuꝑ petitorio intētato ante reſtitutōem ſpoliationis ſeu finē poſſeſſorij. nā iſta ſuſpēſio a iure ꝑmittitur in odiū inuaſoris et in fauorē ſpoliati. ⁊ ſic n̄ ꝯpellit̉cauſam ꝓſequi ſemel inceptā. vn̄ ceſſat hoc caſu aut̓. qͥſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊. c. cauſaꝫ. de do. ⁊ ꝯtu. ſꝫ pꝰ finem poſſeſſorij poterit reus petere vt ꝓcedat̉ ſuꝑ petitorio iam ſuſpēſo. tūc em̄ nihil impedit qͦminꝰ audiat̉.ar. in. c. fi. de or. cog. ⁊ in. c. ſignificauerūt. d̓ teſti. in fi. nōtn̄ tenet̉ iſte reſtitutꝰ poſſeſſionē reſtituere niſi reus doceat de ſua ꝓprietate. ar. ī. l. fi. C. de or. cog. inducit Inno. ſil̓e in miſſo in poſſeſſionē in reali. Exquo em̄ factuseſt verus poſſeſſor nō hꝫ ampliꝰ onus ꝓbādi dn̄iuꝫ: ſedaduerſariꝰ. vt le. ⁊ no. in. c. qm̄. §. in. alijs. vt lit̓. nō cōte⁊ in. c. ꝓut. d̓ do. ⁊ ꝯtu. ⁊ in. l. ꝓperandū. C. de iudi. ſi em̄hoc oꝑat̉ ibi ꝯtumacia: fortiꝰ debꝫ hic oꝑari violentia.Hoſti. videt̉ hic p̄cedens dictū Inno. impugnare. dicit em̄ ſe nō videre qͣliter in hoc poſſit iudex ꝯgrue ꝓnūciare exquo reſtituit poſſeſſione actori ⁊ nunc deficit in
ꝓbando dominiū. Non em̄ poteſt dicere iudex: adiudico tibi ſpoliato rē quā vēdicaſti cū ip̄e dn̄iū n̄ ꝓbaueritnec pōt dicere abſoluo te ab impetitōe ſpoliatoris cumip̄e nil petierit: ſed ſolū cōuentus fuit. qͣre cōcludit ꝙ ꝓpter neceſſitatē ꝓnūciandi debēt oīno ceſſare ꝑtes iudicis ī petitorio reſtituto ſpoliato. ſed ſi ſpoliator poſteaagit tūc reus ꝯgrue abſoluet̉ actore nil ꝓbante: vel probante ⁊ repulſo ꝑ ꝯditōem. l. ſiquis in tantā. Io. an. dicit ꝙ dictū Hoſti. de impoſſibilitate ꝓnunciādi videt̉eſſe falſum: niſi intellexerit de ſnīa ferēda ꝓ actore reſtituto. dic latius poſt do. An. ꝙ aut reus petit vt ꝓcedat̉ſuꝑ petitorio ſuſpēſo an̄qͣꝫ ꝓnūciet̉ ſuꝑ poſſeſſorio vt fiat eius executio ⁊ nō eſt audiēdus. vt .sͣ. dixi p̄dicta ratione. Aut hoc ꝯpetit poſt ꝓnūciatōem: ⁊ tūc aūt ſentētia fuit lata ꝓ eo in poſſeſſorio. vt qꝛ actor nō ꝓbauit etdebet vtiqꝫ audiri. qꝛ exquo ſemeledidit actōem: tenet̉illam ꝓſequi. vt in aut̓. qui ſemel. C. quō et qn̄ iudex. ⁊ īc. cauſaꝫ. de do. ⁊ ꝯtu. Aut ſnīa in poſſeſſorio fuit lata ꝯͣip̄m reū ⁊ ſic fuit ſibi ablata poſſeſſio ⁊ aſſignata actoriet tūc aduertēdū qͣl̓r venit nūc reus ſuꝑ petitorio. Autem̄ ꝯſtituit ſe actorē inchoando nouā inſtātiā: ⁊ ẜm omnes debꝫ audiri. qꝛ nihil obſtat. ad hoc qd̓ le. et no. in. c.ſignificauerūt. de teſti. ⁊ de elec. q̄relā. Si aūt venit ꝓſequēdo antiquā inſtantiā: ⁊ tūc aut offert paratū ꝓbareſe dn̄m ⁊ debꝫ admitti. ar. in. l. circa. ff. d̓ ꝓba. ⁊ eoꝝ queno. in. c. ex ꝯqueſtione. d̓ reſti. ſpō. ⁊ ſi ꝓbauerit dn̄iū ꝓnūciabit̉ ꝓ eo in petitorio: iuxta no. in. d. c. ex ꝯqueſtione. ⁊ attrahet ad ſe poſſeſſionē. jͣ. c. ꝓxi. Aut nihil ꝓbauit: ⁊ tūc aut actor ꝓbauit dn̄iuꝫ ⁊ ꝓnūciabit̉ ꝓ eo nonad effectū vt ꝯſequat̉ poſſeſſionē cum iam eā habeat: ſꝫvt declaret̉ dn̄s: ⁊ ꝓderit ſibi hec declaratio ſaltē ad effectū ſi ille aduerſariꝰ in futurū reꝑiret̉ poſſidere: vel ſide nouo vellet agere petitorio: iuxta no. in. c. examīata.de iudi. ⁊. l. iiij. ff. de re iudi. ⁊. in. l. ſi a te. ff. d̓ excep. rei iuAut venit vt actor ꝓſequat̉ ⁊ prius ꝓbādo dn̄iuꝫ. ⁊ tenet do. an. eū non audiendū. qꝛ actor hꝫ cōmodū retinēdi poſſeſſionē donec ꝯͣ eū ꝓbet̉. credo hͦ ſimpl̓r nō eē verum cū regulariter teneat̉ actor ꝓſequi actōeꝫ ſemel intentatā vt dictis iuribꝰ. et ſuſpēſio fit ex cauſa premiſſa.Ceſſante gͦ cauſa debet ꝯpelli ꝓſeqͥ: vt ſic ſaltē eo nō ꝓbante abſoluat̉ reus ſuꝑ petitorio ⁊ ꝯdēnet̉ actor ī expenſis. ¶ Ad ſecundū an iſte ſuſpendēs petitoriū ſeu renunciās ⁊ trāſiens ad poſſeſſoriū ſit ꝯdēnādus in expenſis ſuꝑ petitorio? Cōclude poſt Hoſti. ⁊ Io. an̄. ꝙ autrenūciat petitorio ⁊ eſt ꝯdemnādus niſi aliquo extrinſeco excuſet̉. ar. in. c. calūniā. de penis. ⁊ in. l. eū quē temere. ff. de iudi. ⁊ qd̓ le. ⁊ no. in. c. fi. de do. ⁊ cōtu. Aut vulttm̄ ſuſpēdere: ⁊ tūc ex eo ſolo ꝙ ſuſpēdit nō eſt ꝯdēnādus. qꝛ hoc facit aucͣte iuris in odiū ſpoliātis ⁊ in fauorem ſpoliati. vt hic. ⁊ in cle. j. e. ti. Aut ſuccūbit in poſſeſſorio ⁊ pōt etiā ꝯdemnari. qꝛ nūc ꝯſtat euꝫ fruſtratorieſuſpendiſſe. Aut obtinuit: ⁊ tūc aut redit ad petitoriū 3ſuccubuit ⁊ idem. aut nō reuertit̉ ⁊ etiā idē eſt dicendūſi reus inſtat vt abſoluat̉ ſuꝑ petitorio. ar. in. l. ꝓperādum. C. de iudi. Aut redit ad petitoriū ⁊ obtinet ⁊ nonꝯdemnabit̉: ſed victus ſibi ꝯdemnabit̉ ꝑ regulā victusvictori ⁊cͣ. vt in. d. c. calūnia. ⁊. d. l. eum quē teme̓. ¶ Adterciū qͣlis debeat eſſe exitus cū ſimul petitorio ⁊ poſſeſſorio fuerit actū? Io. an̄. ſic notabil̓r diſtinguit. aut liq̄tꝓ eadem ꝑte de altero tm̄. aut de vtroqꝫ. aut de vno ꝓvna ꝑte. aut de alio ꝓ alia ꝑte. Si de vtroqꝫ liquet ꝓ eadem parte. ſi ꝓ reo planū eſt ꝙ ſuꝑ vtroqꝫ abſoluit̉: ſiueliqueat qꝛ ꝓbauit de iure ſuo: ſiue qꝛ non ꝓbauit actor.vt. sͣ. c. ij. in fi. ſed ſi ꝓ actore liquet: vt quia vendicās etagens poſſeſſorio ꝓbauit vtrūqꝫ: tunc iudex ꝓnūciabitſuper vtroqꝫ. quia de qua re ⁊cͣ. sͣ. c. ꝓxi. Et ſi dicas ꝙpro nihilo pronūciabit ſuꝑ poſſeſſorio: exquo ſuꝑ proprietate pronūciat cum in executiōe poſſeſſio ſequaturproprietatem. vt. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. ff. de publici. l. pe. ⁊ vlt. Reſpondet ip̄e id veꝝ quo ad effectū reſtituende poſſeſſi-