Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
140v
Einzelbild herunterladen
 

De cau. poſ. propri.

poſſeſſorio. ſed ſi obtinui poteſt iudex ꝯpellere reuꝫ adreſtitutōem ſeu relaxatōeꝫ poſſeſſiōis. qꝛ exquo ꝯſtateſſe meā debet iudex te ꝯpellere ad relaxandū. vt no. inſti. de acti. in pͥn.. l. fi. C. rei ven. niſi tu habeas aliquādefenſionē circa poſſeſſionē: puta pactū de petendopoſſeſſionē vel vſucapionē. forte em̄ vſucepi .i. p̄ſcripſi iure feudi. vn̄ licꝫ ꝓprietas ſit tua: tn̄ habeo ius circapoſſeſſionē. hoc vult glo. in pͥmo membro. Secundūmembꝝ eſt qn̄ fuit actu ſimul petitorio poſſeſſorio: etꝓbaui in poſſeſſorio in petitorio: īmo ſuccubui tūchꝫ locū ꝯͣriū vt ꝓprietas attrahat ad ſe poſſeſſionē. Etintelligo hoc vltimū membꝝ glo. qn̄ ꝯſtitit in petitorio te. nam ſi ſuccubui in petitorio qꝛ potui ꝓbare:nunciabit̉ in poſſeſſorio me. ar. in. c. venerabilis ..reli. do. meliꝰ in. c. dilectꝰ. de cap. mo.. c. ſuborta. .. reiudi. dicā de hoc late.. ſuꝑ glo. pe Sꝫ aduerte quiaglo. hic in pͥn. tetigit pulchrū difficile dubiū: an ſentētia lata ſuꝑ petitorio obſtat agere volenti ſuꝑ poſſeſſorio? cōcludit. Idem ſentit glo. in. l. certi. C. interdict̉. aliud ſentit glo. in. l. ij. §. ꝗ̄daꝫ. ff. e. Dy. in regula ad agendū. de reg. iu. li. vj. cōcordādo diſtīguit inter poſſeſſoriū recuꝑande ex vna ꝑte: petitoriū retinēde ſeu adipiſcende ex alia ꝑte. vt p caſu ob. exceptiorei iud̓. ſcd̓o ꝟo caſu ſic. Io. an. ſimpl̓r tͣnſit hac diſtinctōe Dy. Bar. pleniꝰ diſtinguit. in. l. natural̓r. §. nihil cōmune. ff. de acqͥ. poſ. do. An. hic. Ex quoꝝ dictisaliquibꝰ additis ſic diſtinguo. aut q̄rit̉ an ſnīa lata inpetitorio p̄iudicet poſſeſſorio recuꝑande. aut poſſeſſorio retinende. aut poſſeſſorio adipiſcende. Primo caſuaūt ſnīa eſt lata actore obtinuit ſe ſnīaꝫ in petitorio obſtet ei ſi vult agere poſſeſſorio. Et ſi dice̓s adquid valebit iſta ſnīa: ſnīaꝫ latā ī petitorio debeatꝯſequi poſſeſſionē ſaltē ex officio iudicis. vt. l. reſtituere. ff. de rei ven. no. glo. inſti. de acti. in pͥn. in. nullo iure. rn̄deo valet vt ꝯſequat̉ fructꝰ a tꝑe deiectōis ꝑceptos. Item eos ꝑcipi potuerūt. vt no.. ti. ꝓx. grauis.quos ꝯſequeret̉ rei vēdi. ſed tm̄ a tꝑe litis ꝯtēſ. vtl. certū. C. de rei ven. Itē interdictū ꝯſequit̉ oīa mobilia etiaꝫ aliena erāt in re inuaſa. vt. l. j. §. ſi fundꝰ. ff. devi vi ar̄. ſecꝰ ī rei vēdi. qꝛ veniūt niſi bōa ꝓpriadicata. Ad hoc et ſil̓ia pōt vtile intētare interdictūpoſt obtentā ſnīam in petitorio. Aut ſnīa ī petitorio lata fuit reo: tūc aūt eſt tale poſſeſſoriū qd̓ hꝫ ī ſe cauſam ꝓprietatis vt eſt interdictū. de libe. exhi. ſil̓a. vt. l.ij. §. quēdā. ff. de interdict̓. Et tūc obſtat agere volentipoſſeſſorio. qꝛ videret̉ idem replicare velle. Auttinet in ſe cauſam ꝓprietatis: tūc aut reus fuit abſolutus qꝛ actor ꝓbauit. aut qꝛ ꝯſtitit de iure ip̄iꝰ rei. autqꝛ ꝯſtitit de defectu ip̄ius iuris actoris. Primo caſuob. ſnīa lata ſuꝑ petitorio. qꝛ ſequit̉ ꝓbauit ergo habet ius poſſet hr̄e tn̄ non potuit ꝓbare. vt. l.duo ſunt titij. ff. de teſtamē. tute.. l. ſed ſi poſſeſſori. ff.de iureiur̄. ita ſentit do. An. hic. Secūdo caſu qn̄ ꝯſtitit de iure ip̄ius rei. vt qꝛ ꝓbauit ſe dn̄m eo fuit ꝓnūciatū. iuxta no. in. c. ex ꝯꝗſtione. de reſti. ſpō. et tūc Dytenuit ob. exceptio. Idem bar. in. d. §. nihil cōmune. Mouet̉: qꝛ ante oīa ſpoliatus eſt reſtituēdus. vt. l. ſiquis ad ſe fundū. C. ad. l. iul̓. de vi publ̓. in. c. lr̄is.. ti.xi. Inno.. e. c. dilectus. tenet ſnīam obſtare: niſi agatur de ſpoliatōe facta poſt ſnīaꝫ: qͣſi de ſpoliatōne factaante ſnīam notorie cōſtat de defectu ꝓprietatis. non ſicpoſt ſnīam. qꝛ obtinuit ius de nouo acquirere. Ideꝫ videt̉ ibi ſequi Io. an̄. Hoſti. allegāt vlti. c. teneamur.. de ap. Ego allego tex. meliorē ibi no. in. c.licꝫ ep̄us. de p̄ben. li. vj. ſequit̉ idē Io. an. in addi. ſpe.in ti. de peti. poſ. §. j.. qͥd ſi vno. do. An. hic. ſatis puto opi. do. An. veriorē. qꝛ hoc caſu notorie ꝯſtatꝓprietatis defectu ꝯͣ agentē: et fundata eſt intētio rei ꝯͣquē agit̉ ſic ſumus qͣſi in terminis. c. ad decimas. et qd̓ibi no. de reſti. ſpo. li. vj. Inno. in. c. ꝯſtitutꝰ. de fi. p-

ſby. Fateor tn̄ poterit agere ꝯͣ ſpoliatorē ex ꝯditōe. l.ſiqͥs in tantā. C. vn̄ vi.. c.. de p̄bend̓. li. vj.. xvj. q.vj. placuit. vt priuet̉ dn̄io illiꝰ rei: ex quo ꝓpria aucͣte intulit violentia. vt etiā ſentit Io. an̄. in. d. c. ad decimas.in fi. An aūt poſſit agere ad fructus ꝑceptos qui ꝑcipi potuerūt a tꝑe ſpoliatōis vſqꝫ ad tēpus lit̓. ꝯteſ. ſuꝑpetitorio? Do. an. hic. qꝛ aut naturales ſunt ſuos facit ꝯͣ dn̄m. aut induſtriales ꝯſumpti tenetur illos reſtituere exquo cōſumpſit. obſtat reo exceptio dolo facit ⁊cͣ. forte poſſꝫ dici in illis fructibꝰ oppoſitū quos feciſſet ſuos. qꝛ ex facto et dolo illiꝰ aduerſarijeos ꝯſumpſit. vnde dolꝰ debꝫ illi ꝓdeſſe iſti obeſſe: debeat eſſe ꝯͣriū. in. c. ſi neceſſe. de do. poſt di. re.. c. fi. de his vi metuſue. qd̓ ibi noͣ. facit qd̓ dixi in. c. ſuꝑ.. c. eccl̓ia.. e. Tercio caſu qn̄ fuit ꝓnūciatu reo: qꝛ ꝯſtat de defectu iuris actoris. tūc aut ſumꝰ īrebꝰ ꝓphanis obſtat ſnīa in petitorio. qꝛ licꝫ haberem ius: tn̄ non licuit tibi me ſpoliare. licite poſſidebam donec alius ꝓbaret de iure ſuo ſuꝑ ꝓprietate. vt inl. fi. C. rei vendi. Et pōt dici ſpoliatꝰ quo ad te: exquo ꝯſtat de iure tuo liberas edes habeo. l. loci. §. ꝯpetit.ff. ſi ſer. ven. qd̓ no. glo. in. d. c. ad decimas.. c. j. deſcrip. li. vj. In bn̄ficialibꝰ ꝟo ſpūalibꝰ alijs vr̄ ſecus. qꝛſine titulo iſta poſſideri pn̄t. vn̄ ſufficit ſola poſſeſſio. vt in regula. j. de reg. iu. li. vj. in. c. ex frequētibꝰ.de inſti. ne detur vicioſus ingreſſus. vt in. c. vno. de eomit. in poſ. li. vj. Exquo ꝯſtat de defectu iuris agendidebꝫ iudex lacerare libellū. vt no. Inno. in. c. j. de off. vi.ca. ſic pōt intelligi qd̓. Io. an̄. in addi. ſpecu. ſuꝑ rubrica. de reſti. ſpō. Secūdo caſu pͥncipali qn̄ ꝓponit̉ interdictū retmuēde an̄ obſtet ſnīa latam petitorio? Diſtīguit bar. in. d. §. nihil cōe. aut cōſtat de iuſta poſſeſſione eius interdictū intētat: obſtat ſibi exceptio dominij vl̓ rei iudicate. vt ī. d. §. nihil cōe ẜm vnā lec. noin. d. l. ſi de eo. in fi. ff. e. ti. qd̓ ſatis placet. al̓s liceret eiquo lata eſt ſnīa moleſtare ꝓpria aucͣte poſſeſſorē: qd̓ ēfalſuꝫ: executio ſnīe eſt fienda iudicē. ad hoc quodno. Inno. in. c. noſtris. de ꝯceſ. p̄ben. bar. in. l. meminerint. C. vn̄ vi.. l. a diuo pio. ff. re iudi. hoc videqd̓ dicā poſt Inno. in. c. veniēs. de p̄ſcrip. Aut non ꝑfecte cōſtat intētāte interdictū. ſed ꝓbationes vtriuſqꝫſunt pares ſuꝑ poſſeſſiōe. tūc ſnīa ſuꝑ petitorio faceret agentē ſuccubere ſuꝑ poſſeſſorio. ad hoc. c. lꝫ. ꝓba. qd̓. Cy. in. l. j. C. vti poſ. ī pe. qōne. Tercio caſu qn̄intentat̉ interdictū adipiſcēde. tūc aut reus fuit abſolutus qꝛ actor non ꝓbauit. aut qꝛ reꝰ erat dn̄s. Primocaſu parit exceptōem rei iudicate. qꝛ nihil hꝫ cōmune ⁊cͣ. vt.. dixi. ꝓbat̉ ẜm vnā lec. in. d. §. nihil cōmune. Secūdo caſu aut docet de ſnīa incōtinēti: cōſequēs de dn̄io obſtat exceptio. Aut docet incōtinēti. ob. vt ꝓbat̉ in. d. l. ſi de vi. ff. iudi. ẜm bar. in. d.§. nihil cōmune. facit qd̓ habet̉ in. l. iij. §. ibidē. ff. ad exhiben. qd̓ no. glo. in. c. j.. c. lr̄as.. ti. ꝓx.. adde qd̓ le. no. in. c. accedens.. de accu. vbi habet̉ de hoc interdicto adipiſcēde in iſtis bn̄ficialibꝰ Sꝫ q̄rit̉ quid ecōtraan ſnīa lata in poſſeſſorio obſtet agere volēti ſuꝑ ꝓprietate? iura cōiter vident̉ velle. vt in. c. olim.. e. in. c. q̄relā. de cau. poſ. ꝓpri. in. d. §. nihil cōe. hoc limita verū niſi ſit tale poſſeſſoriū qd̓ habeat ānexā cauſam dn̄ij. vt in. d. l. ij. §. quedā. ff. de interdict̓. per hochabes hunc articuluꝫ late declaratum Oppo. capiendo glo. pe. dicitur hic etiam poſt concluſionē poteſtactor tranſire ad poſſeſſoriuꝫ ſi reus malicioſe vel caſuſubtraxit ſibi facultatem probādi dominiuꝫ. videt̉ eniꝫ hec ſententia ſuper poſſeſſorio nullius erit effectꝰ. exquo enim non poteſt probare dominiuꝫ: ergo ſuccumbet in petitorio. ſentētia lata ī petitorio abſorberet effectum ſnīe ſuꝑ poſſeſſorio. vt ī. e. ꝓxi. Glo. ſoluēdo aſſignat tres effectꝰ huiꝰ ſnīe. Primꝰ ad fructꝰ. Secundus quo ad cōmodū retentōis ī futuꝝ: niſi adu̓ſariꝰ ꝓ-