De cau. poſ. ⁊ propri.
enim cōpetit in alio caſu. vt dicet̉ in. c. cū quis. jͣ. ti. ꝓxi.¶ Terciū iudiciū poſſeſſoriū dat̉ ꝓ retinēda poſſeſſionē. ⁊ iſtud etiā eſt duplex qꝛ ꝓ rebꝰ īmobilibꝰ in quaruꝫpoſſeſſione quis moleſtat̉ datur interdictū vti poſ. quaſi iudex debeat decernere illū debere libere poſſidere ſicut poſſidebat ⁊ poſſidet. Pro mobilibꝰ ꝟo datur int̓dictum vtrobi .i. apud que vt iudex decernat apud quēdebeat eſſe poſſeſſio illius rei mobilis de qua eſt ꝯtentio⁊ de hoc interdicto retinēde vide glo. plene in. c. licet. jͣ.de ꝓba. vide tex. inſti. de interdic. §. retinende ⁊ ſe. ⁊ hecſufficiunt ꝓ declaratione terminoꝝ. de iure tū canonicohabemꝰ interdictū recuperāde magis largū. vt in. c. ſepejͣ. ti. ꝓxi. ⁊ adhuc aliud magis largū. vt. iij. q. j. reintegrāda dicā plene in. d. c. ſepe. ⁊. c. cuꝫ ad ſedē. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ perhoc ſit expedita glo. iſta vſqꝫ ad ꝟ. ſi ergo aliquis ibi gl.querit. qꝛ ſupra viſuꝫ eſt de interdictis an̄ ⁊ qn̄ inchoato petitorio poſſit intētari poſſeſſoriū ⁊ ſic querit de intellectu ꝟ. alijs que videlicet ſint illa poſſeſſoria que p̄cedere debēt rei vendi. Et rn̄det ꝙ intētato petitorio pōtredire ad poſſeſſoriū recuperāde vel adipiſcēde quia ibinulla ꝯͣrietas cū petitoriū ꝯpetat reſpectu dominij. poſſeſſoriū ꝟo reſpectu poſſeſſionis quā nō habet. ſicut dicit glo. in caſu ecōuerſo. qꝛ intētato poſſeſſorio poſſit redire ad petitoriū. ¶ Aduerte qꝛ hoc ꝓcedit qn̄ vult ꝓponere poſſeſſoriū accumulatiue vt qꝛ vtrūqꝫ vult ꝓſequi. nō .n. obſtāt regule accumulationū. de quibꝰ dic̄ dereg. iur̄. c. nullus pluribꝰ. li. vj. ⁊ ī. l. edita. C. de eden. dixiin. c. ij. de li. ob. ſi aūt vult ꝓpone̓ petitoriū ſuſpēſiue .i.ſuſpēdendo poſſeſſoriū nō videt̉ ꝙ glo. bn̄ dicat ꝙ hocpriuilegiū videt̉ tributū poſſeſſorio tm̄ non aūt petitorio qd̓ nō eſt ita pͥuilegiatū ſaltē in hoc. vn̄ debēt habere locū alie regule quibꝰ cauet̉ ꝙ exquo qͥs incepit vnaꝫactionē intētare debet eā ꝓſequi vſqꝫ ad finē. vt in aucͣ.qui ſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex ⁊ in. c. cauſaꝫ. ⁊ qd̓ ibi no. dedo. ⁊ ꝯtu. Et de hoc vide bo. glo. in cle. vnica. e. ti. in ꝟ.ſpoliantꝭ. ſecus eſt ẜm glo. ī interdicto vti poſſidetis velvtrobi que dant̉ ꝓ tuēda poſſeſſione. illa .n. nō pn̄t ꝓponi intētato pͥus petitorio ꝓpter ꝯͣrietatē inde ſurgētem. nā qui agit rei vendicatōe dicit aduerſariū poſſide̓vt in. c. exaīata. sͣ. de iudi. ſed agens vti poſſidetꝭ dicit ſepoſſidere ⁊ moleſtari ꝑ aduerſariū ergo eſſet ſibi ꝯͣrius⁊ ꝑ ꝯn̄s nō admittēdus. vt in. c. ſolicitudinē de ap. ¶ Etex his dat vnū intellectū in ꝟ. alijs. vt ꝓcedat in interdictis vti poſ. ⁊ vtrobi. nec ob. ẜm glo. ff. de acqͥr. poſ. l.naturalit̓. §. nihil cōe. vbi dicit̉ ꝙ nō negat̉ interdictuꝫvti poſ. ei qͥ ceperat rem vēdicare qꝛ pōt intelligi in illoqui ignorabat ſe poſſidere. puta qꝛ ſucceſſerat in locū alterius vel fuit ei ignorāter queſita poſſeſſio ꝑ ſeruū. velſcd̓o mō pōt intelligi qn̄ pͥus vult renunciare pͥme actōianteqͣꝫ intētet ſcd̓aꝫ. ⁊ ſic dant̉ due ſolutōnes ad illū. §.nihil cōe. Tu vide latius ꝑ glo. ⁊ Bar. ibi. Et coīter dātur ibi qͥnqꝫ intellectꝰ. Primꝰ ꝙ ibi accumulauit poſſeſſoriū retinēde poſtqͣꝫ ſuccubuit in petitorio ⁊ ſic nulla ꝯͣrietas. Scd̓us intellectꝰ ꝙ expreſſe renūciauit petitoriopͥmo inchoato. Et an̄ ꝑ talē renūciationē reſpectu cauſe ⁊ litis dominiū rei renūciate acꝗrat̉ reo: vide notabiliter ibi ꝑ Bart. qui ꝯcludit ꝙ nō. ſed renūciatio refertad actionē ſibi cōpetentē vt ſic ei agenti poſtea petitorio obſtet exceptio renūciationis. qd̓ eſt notādū ꝓ intellectu. l. poſtqͣꝫ liti. C. de pac. Tercius intellectꝰ ꝙ renunciauit tacite agēdo ⁊ intētando ꝯtrariū iudiciuꝫ. ar. c. vtquis duas de elec. li. vj. Quartus intellectus ꝙ egit rōepoſſeſſionis poſtea adeptē. Quintus ꝙ accumulauit ſimul reſpectu diuerſarū ſpecierū poſſeſſionis. ⁊ hos intellectus eleganter ibi examinat Barto. Sed vlterius hicnō ꝓſequor qꝛ eſſet legere illā. l. dic ergo verificādo intellectū glo. ꝙ pōt ꝟ. alijs. intelligi ī int̓dicto vti poſ. qn̄ſic intētat̉ ꝙ reſultat ꝯͣrietas in agēte. vt qꝛ nō poſſidēsnaturaliter vel ciuiliter nec detinēs agit rei vendicatōneꝯͣ poſſidētē naturalit̓ vel detinētē poſtea vult agere vti
poſ. durāte pͥmo iudicio. certe nō admittit̉ ꝓpter ꝯͣrietatē ſed vbi intētat̉ reſpectu diuerſe ſpeciei poſſeſſionisita ꝙ euitaret̉ ꝯͣrietas nō ꝓcederet iſta glo. qꝛ tūc beneadmitteret̉ accumulatio. vt in. d. §. nihil cōe. ⁊ per Io.an̄. hic ponit exemplū poſſidēs naturalit̓ agit rei vendi.ꝯtra poſſidentē ciuiliter. qd̓ pōt iuxta no. ꝑ glo. ff. de reiven. ſuꝑ rubrica poterit accumulare interdictū vti poſreſpectu naturalis poſſeſſionis in qua turbat̉. vel poſſidens ciuiliter agit rei vendicatōe ꝯͣ poſſidentē naturalit̓vel detinentē poterit accumulare vti poſſidetis reſpectuciuilis in qua turbat̉. his .n. caſibꝰ ⁊ ſimilibꝰ nulla dat̉ cōtrarietas ideo pn̄t ſimul ꝯcurrere. Itē in incorꝑalibꝰ inquibꝰ etiā poſſeſſori dat̉ actio. l. ⁊ ſi forte. ff. ſi ſer. vend.⁊ not. in. c. exaīata. sͣ. de iudi. indiſtincte pn̄t accumularipetitoriū ⁊ poſſeſſoriū retinēde. vtputa negat quis alteri ius ꝯpetere ⁊ cū hoc agit vti poſſidetis ne turbetur inpoſſeſſione ſeu quaſi. Ex bis habes declaratū ⁊ verificatum pͥmū intellectū. Scd̓us intellectus ad ꝟ. alijs. aſſignat ꝑ iſtaꝫ glo. vt ꝓcedat in iſtis interdictis que habētmixtā cauſaꝫ .ſ. poſſeſſionis ⁊ ꝓprietatis in quibꝰ neceſſeeſt docere de ꝓprietate ⁊ poſſeſſione vt qn̄ qͣs agit interdicto de iti. actuqꝫ priua. vel interdicto qd̓ dat̉ de aquaex caſtello ducēda ⁊ eſt caſtellū receptaculū ī quo aquacoadunat̉ ⁊ colligit̉ que poſtea ꝑ riuulos ducit̉ ad locaſingularia. habes em̄ ius ſic ꝑ riuulos ducēdi ſi impedit̉habes illud interdictū qd̓ mixtꝭ. habet cauſaꝫ ⁊cͣ. ẜm glſed vide qd̓ dixi in. c. cū eccl̓ia .s. e. hic intellectus nō placet glo. qꝛ iſta interdicta ex ſui natura nō p̄cedunt queſtionē dominij īmo ſimul agit̉ de poſſeſſione ⁊ de iure ꝓprietatis. ¶ Itē dic ꝙ dictū glo. nō eſt verū in ſe qꝛ hecduo interdicta nō habēt annexā cauſaꝫ ꝓprietatis. īmoſufficit ꝓbare de ſola poſſeſſionē vt ꝓbat̉ in. l. j. §. ſed ⁊ſi iure. ff. de aqua quo. ⁊ eſti. ⁊ idē Bar. ⁊ glo. in. l. j. ī pͥn.ff. de iti. actūqꝫ pͥua. niſi ageret illo interdicto ex ſcd̓o capite .ſ. vt liceret īter reficere. vt. l. iij. §. ait p̄tor. ff. e. ti. ⁊ ꝓbatur in. l. ij. §. quedā. ff. de interdi. facit qd̓ dixi in. d. c.cū eccl̓ia. Item ex alio nō habet locuꝫ iſte ꝟ. alijs. in iſtisduobꝰ interdictis qꝛ nulla ꝯͣrietas reſultat ſi primo egitpetitorio nūc vult adducere poſſeſſoriū. Tercius intellectus ꝟ. alijs. eſt vt intelligat̉ de interdictꝭ que ſunt qͣſi p̄paratoria ad rei vendicatōꝫ. vt eſt interdictū de ta. exhi.⁊ de libe. exhi. vt pͥus appareat qͥs poſſideat ⁊ poſtea datur rei vendicatio alteri. vt. l. ordinarij. C. de rei vendi. ⁊Bar. in. d. §. nihil cōe in fi. recitat hāc glo. ⁊ eam reprobat ⁊ bn̄ inquātū elicit ꝙ interdictū de libel. exhi. p̄ceditſui natura rei vēd. qꝛ h̓ interdictū habet annexā cām ꝓprietatis. vt ꝓbat̉ in. l. ij. §. quedā. ff. de interdic̄. ſꝫ inquātuꝫ glo. hic dicit de int̓dicto de ta. exhi. approbat̉ ibi perBar. intātū .n. debet p̄cede̓ petitoriū ꝙ ſi pͥus ſuꝑ petitorio eēt lis ꝯte. nō poſſet agi poſtea illo int̓dicto de taexhi. l. fi. ff. de ta. exhi. ⁊ ſic etiā in hͦ int̓dicto poſſet verificari intellectus huiꝰ ꝟ. alijs. Quartus intellectꝰ ẜm gloeſt qn̄ agit̉ de poſſeſſione ⁊ violētia. vt qꝛ qͥlibet dicit ſepoſſidere ⁊ ſibi circa poſſeſſionē violētiā illatā. debet .n̄.tūc agi pͥus de poſſeſſionē vt appareat qͥs poſſideat ⁊ ſicpoſſidēs poſſit agere poſtea de violentia ſibi illata. vt inl. j. C. de appel. Cōtra hūc intellectū facit tex. in ꝟ. alijsibi que vendicatōeꝫ dominij ſui natura p̄cedunt ⁊cͣ. queꝟba innuūt ꝙ hic agebat̉ de ꝓprietate ⁊ poſſeſſione nōaūt de violētia ⁊ poſſeſſionē ꝓut hꝫ iſte intellectꝰ. Sol.dicit glo. ꝙ iſta verba nō faciūt implicatōeꝫ ſed demonſtrationē notāt .i. nō implicāt ad terminos lr̄e ſꝫ demonſtrant naturaꝫ iudicioꝝ poſſeſſorioꝝ. plus tn̄ glo. placetintellectus p̄cedens. Io. an̄. dicit ꝙ ſi volumus expone̓tex. in ꝟ. alijs. ibi que .i. quoꝝ quedā lr̄a eſt ſatis plana. ⁊bene dicit qꝛ quedam ſunt interdicta vt p̄paratoria adrei vendicatōeꝫ de quibꝰ. sͣ. dictū eſt. vel dic vltimo ꝙ tāta altercatio nō videt̉ neceſſaria in tex. nr̄o. ſenſus eniꝫclarus huius lr̄e in ꝟ. alijs eſt. qꝛ ſupra dictū fuerat ꝙ depetitorio poterat fieri trāſitus ad poſſeſſoriū recuꝑāde