De cau. poſ. ⁊ propri. 39
Concluſuꝫ dicit̉ ꝓprie cū ſic ꝯcludit̉ qn̄ vlterius nec d̓facto nec de iure quicqͣꝫ vlterius dicat̉ qd̓ no. An auteꝫſufficiat alterū ad impediēdū poſſeſſoriū? Io. an̄. ſentitꝙ nō ſed ꝙ requirat̉ cōcluſio. vnde exponit tex. ibi autꝓ et qͣſi nō ſufficiat ſola renunciatio. nihil allegat. Egoallego ꝓ hͦ cle. vnicā. e. ti. vbi ſolū fit mētio de ꝯcluſionediſtinguo ſic. ꝙ aut capit̉ renūciatio ſtricte cum quis renūciat ꝓductioni teſtiū dūtaxat ⁊ nō ſufficit ſola renūciatio qꝛ cū adhuc poſſet inſtr̄m ꝓduci ⁊ fieri confeſſiones nō haberet locuꝫ ratio huius lr̄e in ꝟ. ſi ꝟo. vt cauſapoſſit ſtatim diffiniri aūt capit̉ hic renūciatio largo modo quādo quis renūciat omnibꝰ ꝓbationibꝰ quibuſcūqꝫ ⁊ allegationibꝰ ⁊ tūc idem eſt renūciare qd̓ cōcludere⁊ habeat locū opi. Goſ. ſed dicit̉ renūciatio qn̄ fit ꝑ partem. ꝯcluſum qn̄ fit ꝑ iudicē. nam iudex pōt inuitis partibus vel altera earū exquo ſufficiētes ſunt date dilationes ⁊ elapſe ꝓnūciare ꝯcluſuꝫ eſſe in cauſa. vt dicit glo.ſing. in cle. ſepe ꝓpe fi. de ꝟ. ſig. Et ita puto ꝙ capit̉ hicꝟ. renūciatio ꝑ ea que habent in iſto ꝟ. ſi ꝟo. ibi vt iampoſſit cā ꝓprietatꝭ diffinitiue ſnīe ⁊cͣ. Idē putarē ſi fuiſſet renūciatū oībꝰ ꝓbationibꝰ facti licet nō allegationibus iuris vt tūc etiā impediat̉ poſſeſſoriū licet adhuc incauſa nō ſit ꝯcluſuꝫ ꝑ ratōeꝫ lr̄e. vt iam poſſit cauſa ꝓprietatis diffinitiue ſnīe calculo termīari nec debēt liteslitibꝰ inculcari vt in tex. ¶ Nota in ꝟ. niſi. ꝙ iniꝗtas etdolus ꝓbat̉ ex ꝑſpicuis .i. claris indicijs ⁊ cōiecturis. ergo ꝓbat̉ iniqͥtas ⁊ fraus alicuiꝰ qꝛ vere ꝓbari nō pōt cūꝯſiſtat in aīo. de renū. c. ij. ⁊ in. l. dolū. C. de dolo. glo. j. exponit tex. ibi auſpicia .i. exordia. ¶ Sed quero qͣre exordia litis dicunt̉ auſpicia? Sol. dicit abbas ꝙ ſicut olimin aſpectu auiū p̄cipue ꝯſiſtebāt auguria. xxvj. q. iiij. c. j.poſt prin. ſic augurio ⁊ rei dubie ſe ꝯmittit qui iudiciuꝫinchoat cuius euētus eſt dubius. ff. de peculi. l. qd̓ debet̉⁊. c. fraternitatis. jͣ. de fri. ⁊ dicunt̉ auſpicia ſiue auguriaquaſi auigeriū quod aues gerunt. Et duo ſunt generaauſpicioꝝ. vnū ad oculos ꝑtinet vt volatus autū. alterum ad aures vt earū vox. de quibꝰ in. d. c. j. ¶ Queroan iudex datus ſuꝑ ꝓprietate poſſit cognoſcere de cauſa poſſeſſoriaꝫ glo. ij. dicit ꝙ ſic. ſiue cauſa ſit ei ſimpliciter cōmiſſa ſiue ſit cōmiſſa cauſa ꝓprietatis ne ꝯtinentiacauſe diuidat̉. ¶ Contra qd̓ op. de. l. de ꝓprietate. C. ſia nō compe. iudi. ⁊ nō ſoluit. ſed ex dictis doc. pn̄t colligi quatuor ſolutōnes. Prima ꝙ ꝓcedat ille tex. quādocauſa ꝓprietatis fuit dutaxat cōmiſſa. puta cū dictionetm̄. Secūda ſolū. quando delegatus exp̄ſſe ꝓhibuit necognoſceret̉ de poſſeſſione. Tercia ſolū. ꝙ ibi nō valuitꝓnūciatio ſuꝑ poſſeſſionē ex defectu ꝓponendi qꝛ fuitdatus libellus ſuꝑ petitorio tm̄ ⁊ iudex ꝓnunciauit ſuper poſſeſſorio. Quarta ſolū. ⁊ melior ꝙ ibi nō dicit̉ iudicem nō poſſe ꝓnūciare ſuꝑ poſſeſſionē. ſed ꝙ ꝑ ſnīaꝫlatā ſuꝑ poſſeſſione nō p̄iudicat volēti agere ſuꝑ ꝓpͥetate nec nos dicimus oppoſitū. vt no. in. c. ſuꝑ. s. ti. ꝓxi.⁊ de materia huius glo. no. in. c. j. jͣ. de ſequeſtra. ¶ Op. ⁊videt̉ ꝙ male fuit iſte interrogatꝰ quo iudicio vellet experiri. nam reus dicit̉ experiri. ponit̉ .n. ꝓ defendere. vtsͣ. de iudi. c. j. Soluit glo. iij. ꝙ regulariter ponit̉ ꝓ agere. vnde alibi dicit̉ nemo ſine actione experit̉. vt. l. ſi pupilli de neg. geſ. ſed qn̄qꝫ ponit̉ pro defendere. vt. d. c. j.tunc dic ꝙ reus largo modo dicit̉ experiri .ſ. reſpectu exceptionis ſibi cōpetētis. nam in ꝓbado efficit̉ actor. vtl. j. ff. de excep. ⁊ noͣ. in cle. fi. de reſcrip. ¶ Ultimo glo.colligit ꝙ qn̄qꝫ alicui nomine eiuſdeꝫ rei cōpetunt plures actiones ⁊cͣ. de hoc dic plenius vt no. in. c. dilecti deiudi. ⁊ in. c. querelā de elec. vide melius ꝑ Inno. in. c. fi.de collu. ⁊ clarius ꝑ glo. inſti. ſi quadr. pa. fe. di. ¶ Quero h̓ in tex. ⁊ in multis alijs fit mētio de poſſeſſorio recuperande ⁊ adipiſcēde ⁊ retinēde ⁊ in multis alijs qualiaſunt iſta interdicta ⁊ qn̄ cōpetunt ⁊ vnde habuerūt originem? glo. iiij. ꝓſequit̉ hanc materiā. ⁊ Io. an. aliquidhic ⁊ do. an̄. ſed ꝯiungēdo glo. ⁊ materiam dic ꝙ triplex
eſt interdictū ſeu iudiciū poſſeſſoriū. aut .n. dat̉ pro adipiſcenda poſſeſſione aūt ꝓ recuperāda aūt ꝓ retinendaꝓ adipiſcēda ꝟo ꝓponit̉ interdictū quoꝝ bonoꝝ ⁊ interdictū quoꝝ legatoꝝ ⁊ interdictū ſaluianuꝫ. Interdictum quoꝝ bonoꝝ datur poſſeſſori ⁊ heredibꝰ hereditarijs inſti. de interdic. §. adipiſcēde. ⁊ bonoꝝ poſſeſſio eſtnomē iuris. Et dicit̉ ille bonoꝝ poſſeſſor qui ſuccedit d̓iure p̄torio. Scias .n. ꝙ ius ciuile nō admittebat ad ſucceſſionem patris filiū emācipatū. vndeʳ filius ſic deſtitutus adibat pretorē qui ex equitate diſcernebat ſibi bonorum poſſeſſionē cū nō poſſet exp̄ſſe ꝯtra ius ciuile euꝫfacere heredē ⁊ poſtmodū cōtra detētores illoꝝ bonorūdabat̉ h̓ interdictū quoꝝ bonoꝝ. ac ſi diceret ago vt aſſignes mihi poſſeſſionē talis rei cū ſit de illis bonis quorū bonoꝝ auctoritate iudicis poſſeſſionē agnoui. ⁊ olimerat neceſſe habere decretū iudicis. hodie ꝟo ſufficit ſolum corā iudice agnoſcere bonoꝝ poſſeſſionē. vt. l. fi. C.qui admit. ad bo. poſ. Et inquātuꝫ glo. dicit h̓ interdictum etiā dari heredibꝰ hereditarijs. dic̄ ꝙ eis competitvtile interdictū ſed illis qui ſuccedūt ex p̄toris beneficiocompetit directū quia illis ꝯueniūt verba edicti ⁊ mens.alijs ꝟo qui ſuccedūt de iure ciuili competit mens edictiſed nō verba ⁊ ideo dat̉ vtile. iuxta no. ꝑ Ci. in. l. ex placito. C. de p̄ſcri. ꝟ. ⁊ noͣ. in. l. actio. ff. de neg. geſ. ¶ Secundū interdictū adipiſcēde eſt quoꝝ legatoꝝ ⁊ hoc datur heredi ꝯtra legatariū. qꝛ iacēte hereditate apprehēdit legatū ꝓpria aucͣte cū debeat capere ex manibꝰ heredis vt poſſit detrahere falcidiā ſi opus eſt. ⁊ dicit̉ quoꝝlegatoꝝ ex verbis edicti. vt. jͣ. dicā. q. d. heres ago ꝙ mihi aſſignes poſſeſſionē talis rei cū ſit de illis legatis quorum legatoꝝ ego ſum heres. de hoc vide glo. pe. in. c. fi.de ſuc. ab inte ¶ Terciū interdictū adipiſcēde dicit̉ ſaluianū ⁊ dat̉ dn̄o ꝓ rebꝰ quas colonus vel inquilinus infundo ſeu domo intulit ne ſuaꝫ amittat penſionē. vndeſi ille res fuerūt ante ſolutā penſionē alibi exportate cuꝫeſſent ſibi tacite obligate pōt agere ꝑ illud interdictū vtadipiſcat̉ illarum poſſeſſionē. Et dicunt̉ iſta interdictaadipiſcēde qꝛ agens intēdit adipiſci poſſeſſionē quā nūqͣꝫ habuit. habet aūt diuerſa nomīa qꝛ quedā aſſumpſerunt ſibi nomē ab inuentore. ⁊ iſtud ſaluianū a ſaluianop̄tore. quedā aſſumūt nomē ſibi a verbis edicti vel ip̄oꝝparte vt quoꝝ bonoꝝ quoꝝ legatoꝝ vn̄ vi ⁊ ſimilia vtpatet ex p̄dictis. quedā a ſui natura. vt interdictū neqͥdin loco ſacro interdictū ne vis fiat ei. ⁊ de ta. exhi. ⁊ ſi. ſicut hodie in ſimili dicimꝰ de formis lr̄arū papaliū vt ẜmformā cum ẜm apl̓m vt quicqͥd poſt iter arreptū ⁊ ī forma pauperū ⁊cͣ. de p̄ben. cū ẜm. quādo .n. p̄tor in ueniebat vnā bonā equītatē reducebat eā in ſcriptis ꝑ paucaverba. Eſt .n. interdictū actio p̄toria .i. inducta a p̄tore.⁊ dicit̉ interdictum qꝛ ꝑ ip̄m p̄tor interdicit ſeu ꝓhibetaliqͥd fieri. vel dicit̉ interdictuꝫ qͣſi inter duos datū. vtſequit̉. jͣ. in glo. ⁊ de nouē interdictis publicis ⁊ .xxviij. pͥuatꝭ. vide in Spe. e. ti. §. qꝛ ꝟo. ⁊ ſe. ⁊ de his ⁊ de edictisvide in Spe. de act. ⁊ pe. §. fi. ꝟ. ſequit̉. ⁊. ꝟ. ſe. Et ſciasꝙ h̓ interdicto adipiſcēde vtimur nos canoniſte cū bn̄ficiatus ſeu inſtitutus vel electus ⁊ ꝯfirmatus qui nunqͣꝫ habuit poſſeſſionē nec de facto habere poteſt agit adpoſſeſſione nāciſcendā. ⁊ de ip̄ius natura in beneficialibus dic vt plene le. ⁊ no. in. c. accedens. jͣ. de accu. ⁊ hͦ quoad interdictū adipiſcēde ¶ Scd̓m interdictū ſeu iudicium poſſeſſoriū datur ꝓ recuperāda poſſeſſiōe ⁊ iſtudeſt duplex. nam ꝓ rebꝰ īmobilibꝰ vi ablatis dat̉ interdictum vn̄ vi. qd̓ al̓s dicit̉ poſſeſſoriū recuperāde quiaagit ad recuperādā poſſeſſionē quā vi ꝑdidit. dicit̉ vn̄vi ex ꝟbis edicti qꝛ in edicto p̄torio forte erāt iſta verbaputa vn̄ vi qͥs eiectus eſt illū reſtituaꝫ ⁊cͣ. Pro rebꝰ ꝟomobilibꝰ datur interdictuꝫ vi bonoꝝ raptoꝝ. Ego em̄ago ad recuperādā rē quaꝫ mihi rapuiſti. vt. l. j. §. illudff. de vi ⁊ vi ar. ⁊ inſti. vi bo. rap. ī pͥn. ⁊ hoc tene mēti. lꝫglo. hic ⁊ male dicat dari interdictū qd̓ vi aūt clā. illud