De cāpoſſ. et proprie.

eorum que no. Inno. in. c. olim. de reſti. ſpo. ⁊ vide qd̓ibi dicā ⁊ ꝑ Inno. in. c. ij. de in inte. reſti. ¶ Nota triadetrahētia fidē teſtiū. Primo ſi variant. ſcd̓o ſi vacillant. tercio ſi negatiuā ſatagant ꝓbare. de pͥmis duobus quid ſit variare ⁊ quid vacillare vide Inn. in. c. p̄terea de teſti. co. de tercio vide qd̓ no. in. c. bone. el. ij. deelec. vj. q. v. actor. Et pondera ꝙ dictio tm̄ eſt taxatiua ſonans reſpectu eorū quibꝰ annectit̉ ⁊ excludens ⁊tacite negans reſpectu aliorū. verbi gratia dico ꝙ iuseligendi ſpectat ad canonicos tm̄ reſpectu canonicorūponit ſed reſpectu aliorū negat vt hic dicit tex. qd̓ no.ꝓ dictis teſtiū. ¶ Nota ꝙ vbi plures habēt exercereeundē actū diuerſo iure ſi aliqui ꝓcedunt ad actū nōadmiſſis alijs debentibꝰ intereſſe alio iure vident̉ aliosſpoliare. Quid aūt ſi nō vocarent eos vel ſi actus ſpectaret ad oēs eodē iure an nō vocatus cenſeat̉ ſpoliatus: vide no. ꝑ Inn. in. c. querelā. de elec. ⁊ ꝑ Fede. cōſi. xcvij. ¶ Nota ibi irritandū. ꝙ electio facta aliquibꝰexcluſis ⁊ ſpoliatis nō eſt nulla ſed annullanda. qd̓ no.qꝛ ampliat. c. qd̓ ſicut. de elect. vt ꝓcedat nō ſolum qn̄aliqui contemnunt̉ ſed etiā ſi ſpoliant̉ illo iure vt hicoptīe ꝓbat̉. qd̓ intellige vt no. in. d. c. qd̓ ſicut ¶ No.practicā ferendi ſnīam cum agit̉ poſſeſſorio ſuꝑ iuribꝰincorꝑalibus debet em̄ fieri reſtitutio ad eam poſſeſſionem vel qͣſi quā habuerat ſpoliatus an̄ motam cōtrouerſiam. ¶ Nota in ver. verū. ꝙ libellus eſt largiſſimiiuris ſeu largiſſime interp̄tandus quo ad vim cōprehenſiuā. cōprehēdit em̄ oīa q̄ poſſunt adaptari ad materiam deductā in iudicio niſi fuerit exp̄ſſe exceptū. etſic intellige tex. nō em̄ cōprehēdit extranea. vt in. c. examinata. de iudi. ⁊. l. fi. C. de fideicō. lib. ¶ Uenio nūcad glo. ⁊ primo q̄rit q̄re iſti habētes eligere cōuenerūtin vnūe rn̄det ꝙ ſpūſſanctus ⁊cͣ. vt in ea. vel redde meliorem rōnem qꝛ actus collegij debēt expediri ꝑ cōſenſum p̄ſtitum in cōi vn̄ nō ſufficit ꝙ ſinguli cōſentiantſed collegialiter. vt in. c. in geneſi. de elec. ⁊. l. ij. C. de decu. li. x. nec eſt ſpāle in electōne quicquid ſentiat glo. inc. j. de re. eccle. nō alie. li. vj. Et aliter ſentit poſtmodūIo. an. ibi in nouella. ⁊ firmat Io. cal. in. c. cum oēs. decōſti. ⁊ Bar in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. et iur. dicā pleniusin. d. c. cū oēs. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ canonici nō debebantadmitti ſuꝑ ꝓprietate exqͦ clerici agebāt poſſeſſorio recuperandē. vt in. c. fi. de or. cog. Soluit glo. ij. ꝙ cōtrarium ꝓcedit ſi clerici ſolū egiſſent poſſeſſorio ſꝫ exqͦ accumulauerūt petitoriū cū poſſeſſorio licitū fuit canonicis ſe defendere ſuꝑ vtroqꝫ ⁊ in hͦ dicit glo. iſtos clericos minus caute ꝓceſſiſſe qꝛ debuiſſent agere poſſeſſorio tm̄. vt. l. is cui. ff. de rei ven. Uel ſolue extra gl. ẜmHoſt. ꝙ cōtraria locū habēt cū prius intentat̉ poſſeſſorium. hic vero intentabat̉ ꝑ modū recōuentōis ⁊ ſicerant due mutue petitiōes. vt. sͣ. ti. ꝓxi. c. cū dilectus. ⁊c. fi. ⁊ hec ſolutio eſt bona. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ ſaltim remedio exceptionis debebāt ibi canonici repelli doneceſſet facta reſtitutio ꝑ. d. c. cum dilectus. nam pōt ad hͦdupliciter rn̄deri vt colligit̉ ex dictis Inno. Primoꝙ iſti canonici noluerūt exciꝑe. ſil̓e in. c. j. jͣ. ti. ꝓxi. Uelſcd̓o ⁊ melius eſto ꝙ excepiſſent nō ꝑ hͦ fuiſſent iſti repulſi a petenda cōfirmatione. rō eſt qꝛ exceptio ſpoliationis cōpetit ſtimulato ſeu in iudiciū vocato contraactorē ſtimulantē. vt in. d. c. ij. ſed h̓ nō agebat̉ cōtraclericos ſed petebat̉ cōfirmatio implorādo offm̄ iudicis quo caſu nō habet locū ſpoliatōis exceptio. de quoplene dixi in. c. ij. p̄al. ⁊ ꝑ Io. cal. in. c. fi. sͣ. ti. ꝓx. Et circa hoc inſtat Inno. ⁊ alij ego vero dico ꝙ verior ⁊ clarior intellectus huius. c. eſt ꝙ canonici ſolum in principio petierūt cōfirmationē. clerici vero ſolū cōtradixerunt petendo eam infirmari deducētes ꝑ modū cauſeet nō principal̓r poſſeſſoriū ⁊ petitoriū dum dicebantillam electionē infirmandā tanqͣꝫ factam eis renitentibus ⁊ excluſis qui cōſueuerant ⁊ debebant intereſſe et

hoc clare ptꝫ ex principio. poſtmodū ꝑtes inceperuntprincipaliter diſputare ſuꝑ ꝓprietate ⁊ poſſeſſione deductis ꝑ modū cāe ita ꝙ vtraqꝫ ꝑs videt̉ voluiſſe deducere quicquid iuris habebat in electōe. ⁊ hͦ aꝑte innuit lr̄a in ver. verū. Si em̄ directe ⁊ principaliter deduxiſſent petitoriū et poſſeſſoriū tex. nō argueret ꝓutarguit in ver. verū. ⁊ ſic debet intelligi iſta gl. dum dicit ꝙ iſti clerici egerunt poſſeſſorio ⁊ petitorio. Et perhͦ tollit̉ vnum cōtrariū circa qd̓ multū ⁊ ꝓlixe inſtanthic Inno. ⁊ alij doc. qͣre fuit hic ꝓnunciatū ſuꝑ poſſeſſione ⁊ iure eligendi cum in libello ſeu petitōe vtriuſqꝫ ꝑtis cōtendebat̉ dūtaxat de electione cōfirmandavel infirmanda. ⁊ ſic eſt cōtra. c. qualiter ⁊ qn̄. de accuet. c. lꝫ heli. de ſymo. ⁊ alibi dicit. l. fatuum eſſe iudicemqui ꝓnunciat ſuꝑ nō petitꝭ. vt. l. fi. C. de fideicō. li. rn̄dendum eſt em̄ vt ptꝫ ex p̄dictis ꝙ poſtea ꝑtes inceperūt poſtmodū plene agere ſuꝑ poſſeſſorio ⁊ petitoriodeductis ꝑ modū cauſe et plene ꝓducere ꝓbationes.ſecus aūt ſi ſummarie fuiſſet agitatū ⁊ cognitū. et ꝓ hͦvide tex. optimū ⁊ gl. ⁊ Bar. in. l. ſi iudex. ff. de his quiſunt ſui vel alie. iur̄. ⁊ in. l. ij. C. de ordi. cog. facit. l. ij. C.ad. l. cor. de fal. ⁊ ꝓ hoc intellectu facit lr̄a in ver. parscanonicorū. ibi intentionē ſuā ⁊cͣ. ⁊ in verbo parte clericorum. ibi aſſertionē ſuam ⁊cͣ. Et hūc etiā intellectūſentit Inno. lꝫ multū ſe inuoluat. in hoc. Hoſti. autētenuit ꝙ expreſſe fuit petitum. qd̓ in veritate nō congruit lr̄e nec haberet aliquā dubitationē ⁊ fruſtra papa argumētaret̉ ꝓut facit in ver. verū. ⁊ ꝑ hoc aperit̉ntellectus huius. c. ⁊ decidunt̉ multa hic ꝓlixe ⁊ cōfuſe ſcripta ꝑ doc. ¶ Et ex p̄dictis nota an̄ ⁊ qn̄ ſit ꝓnūciandū ſuꝑ deductis ꝑ modū cauſe et an ſnīa lata ſuꝑdeductis ꝑ modū cauſe p̄iudicet ſi poſtmodū ille cauſe deducant̉ principaliter. nam debet diſtingui modop̄dicto. ¶ Quero nūquid fuit neceſſe ꝙ hoc fuerit capitulatum et ꝓbatum iſtos interfuiſſe electioni eoruꝫqui vltimo ⁊ immediate p̄fuerunt huic eccl̓ie. Glo. iij.ſentit ꝙ ſic. ideo em̄ dicit vltimo qꝛ nō ſufficit ad optinendā reſtitutionē ꝙ aliqn̄ fuerunt in poſſeſſione lꝫ ſecus in dominio. vt. l. ſiue. C. de ꝓba. Itē qꝛ in p̄ſcriptōne vltima tꝑa conſiderant̉. ponderat̉ etiā ꝙ immediate ad denotandū continuationē poſſeſſionis ſine interruptione hoc vult in effectu. ¶ Aduerte latius qꝛ gl.p̄ſupponit quedaꝫ nō neceſſaria nec vera. Primo em̄ſentit differentiā inter dominiū ⁊ poſſeſſionē in hoc qͣolim dn̄s nunc p̄ſumit̉ dn̄s ſed ſecus in poſſeſſione qd̓nō ꝓcedit exqͦ quis allegat nunc ſe poſſidere ad commodū ſui. vt no. in. d. l. ſiue. ⁊ dicā plene in. c. cum ad ſedem. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ no. Bar. in. l. celſus. C. de vſuca. ⁊ ꝓbatur in. c. olim. iij. de reſti. ſpo. vbi eſt tex. no. ⁊ aꝑte ꝓbatur ibi ꝙ etiam ad cōſequendā reſtitutionē ſufficit ꝓbare ꝙ aliquo tꝑe poſſederit qꝛ tunc p̄ſumit̉ tꝑe ſpoliationis poſſediſſe qd̓ videt̉ cōtra hanc glo. in pͥn. Fatet̉ tn̄ cautū eſſe vt ꝓbet̉ exp̄ſſe poſſeſſio tꝑe ſpoliationis. Et ideo ad maiorē cautelā fuit hͦ capitulatū ⁊ ꝓbatū de poſſeſſione tꝑe ſpoliatōis. hͦ etiā ſentit Innohic in ver. affuiſſe. in pͥn. dum dicit ꝙ petēs reſtitui adius incorꝑale debet ꝓbare ſe poſſidere tunc qn̄ fuit deiectus de poſſeſſione. ff. de vi ⁊ vi ar. l. j. §. interdictū. etſubijcit ꝙ bene ꝓbat ſe poſſidere ſi ꝓbat ſibi cautū eſſede non impediendo vti iure ſuo de quo agit̉. vel ſi ꝓbat ſe vſum ſaltem vna vice dn̄o ad quem ꝑtinet ſciēte ⁊ patiente ⁊ tanqͣꝫ iure ſuo vtat̉. qd̓ noͣ. Et ex hͦ etiam infero ꝙ glo. nō dicat verum in fi. dum dicit ꝙ adp̄ſcriptionē ꝓbādam requirit̉ vt ꝓbet̉ poſſeſſio in fi.lꝫ idē ſentiat Spe. in ti. de ꝓba. in. §. j. ver. ſed queritquare. ⁊ glo. xvj. q. iiij. nolumus. nam de neceſſitate ſatis eſt ꝓbare principiū poſſeſſionis ⁊ allegare poſſeſſionem de pn̄ti ꝑ p̄dicta. ⁊ no. Bar. in. l. celſus. palle. ſedinqͣꝫtum glo. hic dicit de poſſeſſione ꝯtinuata bn̄ dicitqꝛ interruptio impediret p̄ſcriptione vt in. c. illud. ⁊. c.