De cāpoſſ. et proprie.3o
poſſeſſorio pōt iudex receptis ꝓbationibꝰ ſuꝑ vtroqꝫprius diſcutere poſſeſſionis ꝓbatiōes ſuꝑ poſſeſſorio⁊ illud termīare. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi nos aūt. ¶ Nota caſum in quo iudex ſupplet ex officio ad vtilitatempriuatarū ꝑſonarū. lꝫ em̄ ꝑtes egerint petitorio ⁊ poſſeſſorio. pōt tn̄ iudex ſuſpēſo petitorio examinare poſſeſſoriū ⁊ illud terminare. Et aduerte qꝛ tex. loquit̉ qn̄prius recepit ꝓbatōes ſuꝑ vtroqꝫ. an aūt poſſit iudexa principio ſolū admittere ꝓbatiōes ſuꝑ poſſeſſorio. ⁊ſuꝑ eo tm̄ ꝓcedere vſqꝫ ad deciſionem? tex. nō aper tnec doc. ſed ſatis puto ꝙ nō. nam de iure maxime canonico qn̄ iſta duo cōpaſſibilia ſunt poſſunt ſil̓ tractari.et iudex tenet̉ vtrunqꝫ diffinire. vt in. c. cum dilectus.et in. c. cum eccleſia. jͣ. e. ⁊. l. cum fundū. ff. de vi et vi ar.cum ergo ab illis iuribꝰ nō reperiamus fore receſſum.niſi in caſu huius. c. qd̓ loquit̉ modo predicto ergo ⁊cͣ.Item qꝛ ſi aliter diceremus poſſet cōtrarius effectusoriri vt qꝛ ꝑtes facerent maiores ſumptus in ꝓducendo teſtes bis ſuꝑ iſtis iudicijs ſeꝑatis. Item mos gerēdus eſt partibꝰ ꝓbare volentibꝰ. vt. l. circa. ff. de ꝓba. ⁊c. lꝫ. eo. ti. ¶ Prima glo. eſt facilis. vlterius vero in pͥncipio allegat concor. poſtmodū oppo. de. c. ꝓximo. ⁊. c.cum dilectus. in quibꝰ ſil̓ ꝓcedit̉ ſuꝑ vtroqꝫ ⁊ vna ſententia terminant̉. Glo. aliquantulū ſe inuoluit habettn̄ bonam mentē hanc videlicet ꝙ maxime de iure canonico poſſunt ſil̓ accumulari vt in contrarijs. ⁊ placebat hoc Martino gloſatori antiquo ⁊ eius ſequacibꝰſed Io. ⁊ ſequaces dicebāt oppoſitū ꝙ accumulari nōpoterat ſꝫ de ncc̄itate pͥus debebat diſcuti ⁊ t̓mīari qōpoſſeſſoria. ꝑ. l. ordinarij. C. de rei ven. l. incerti. C. d̓ interdic. ſꝫ pͥma opinio verior ē. vt plene dicet̉ ī. c. paſtoralis. jͣ. e. hͦ p̄ſuppoſito ꝙ ſil̓ poſſunt accumulari reſpōdent ad contrariū dupliciter. Primo ꝙ debet intelligi hoc. c. ẜm illa iura vt prius terminet̉ poſſeſſorium tn̄incōtinenti debet ꝓnunciari ſuꝑ petitorio. Certe hicintellectus nō applaudet lr̄e. qꝛ aperte innuit poſſeſſorium prius examinandū ⁊ terminandū. Item nihil denouo induceret hoc. c. qd̓ nō eſt dicendum maxime cūfaciat mentionē de iure ciuili videlicet de legibꝰ p̄alle.in quibꝰ prius diſcutit̉ ⁊ terminat̉ poſſeſſorium. ideoforte glo. tranſit ad alium intellectuꝫ ꝙ de iure exquoſil̓ actum eſt debet vtrunqꝫ vna ſnīa terminari. ſed iudex ex officio ſuo vbi hoc viderit expedire poterit diſcutere ꝓbationes ſuꝑ poſſeſſorio ⁊ illud prius terminare. Et certe iſte intellectus ſic declaratus eſt verus ⁊notabilis. Concludo ergo aliqͣ. dic ꝙ aut dubitat̉ qͥspoſſideat ⁊ tunc nō debꝫ agi petitorio ⁊ poſſeſſorio exquo quilibet cōtendit ſe poſſeſſorē ⁊ dn̄m qꝛ inſurgeret quedā cōtrarietas nec appareret quis ſubire haberet onus ꝓbādi in petitorio. ⁊ hͦ caſu dꝫ agi ⁊ diſcuti ⁊terminari prius poſſeſſoriū ⁊ ſic loquunt̉ illa iura ciuilia. l. incerti. ⁊. l. ordinarij. ſed vbi quis p̄tēdit ſe ſpoliatum ⁊ intentat vtrūqꝫ iudiciū tunc data cōpaſſibilitate pōt. qd̓ qn̄ eſt no. in. d. c. paſtoralis. pōt ꝓcedi ꝓutdicit̉ in. d. c. cum dilectus. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. vt ſil̓ terminet̉ data p̄rogatiua poſſeſſorio in ordine ꝓnunciandi. ſi tn̄ iudici videbit̉ poterit ex officio ꝓcedere ꝓut hic dicit̉.et iſte eſt verus intellectus huius. c. ¶ Sed nunc q̄rode intellectu lr̄e ibi pͥus audiunt ⁊cͣ. So. duplex eſt intellectus. Primus ꝙ receptis teſtibꝰ ſuꝑ vtroqꝫ pͥusaudiūt .i. publicant atteſtatōes ſuꝑ poſſeſſorio. Scd̓sintellectus eſt vt exponat̉ audiunt .i. examinant. vt qꝛpublicatis atteſtatōibꝰ ſuꝑ vtroqꝫ pͥus examināt ſuꝑpoſſeſſorio quilibet intellectus eſt bonus ſed ſcd̓s videt̉ magis amicus lr̄e. ¶ Querit Inn. an̄ ꝯtra agentēpoſſeſſorio recuperande vel adipiſcēde audiat̉ reus deꝓprietate illius rei vel de crimine agere volēs? et dicitꝙ nō. allegat. c. in lr̄is. ⁊. c. ſeq̄ns. jͣ. ti. ꝓxi. Hoſti. tenetcōtrariū in interdicto adipiſcēde qꝛ nō reperit̉ in hͦ illud interdictū priuilegiatū. tu vero circa interdictū re
cuperande dic vt plene dicet̉ in. c. in lr̄is. jͣ. de reſti. ſpoCirca interdictū adipiſcēde an admittat̉ exceptio criminis in bn̄ficialibꝰ: dic vt legit̉ ⁊ no. in. c. accedens. deaccu. An aūt admittat̉ volens docere de ꝓprietate? dicꝙ ſic ſi incōtinenti vult ꝓbare. vt in. l. iij. §. ibidem. ff.ad exhiben. ⁊ no. glo. in. c. j. ⁊ in. c. lr̄as. jͣ. ti. ꝓxi. tractatetiam hic Inno. ⁊ Hoſti. quedam que expedient̉ pleniſſime in dicto. c. in lr̄is. ⁊. c. ex conqueſtione. e. ti. ideodic vt ibi dicet̉.Si ſpoliatus poſUm eccleſta. ſenorio r petitoriocſil̓ agens poſſeſſionē ⁊ ſpoliationē ꝓbat ſed nōdominiū ſeu ꝓprietatē optinet in poſſeſſorio ſed ſuccūbet in petitorio. Et due ſunt ꝑtes principales. In prima facti ⁊ ꝓceſſus narratio. In ſcd̓a diffinitio. ibi nosigit̉. Prima ſubdiuidit̉ in quinqꝫ. Primo em̄ ponitpetitionē actoris. ſcd̓o reconuentionē reorū ibi vero.tercio modū ꝓceſſus. ibi partibꝰ. quarto allegationemactoris. ibi ꝑs canonicorū. quinto allegatione reorum.ibi ꝑte clericorū. Scd̓a pͥncipalis ſubdiuidit̉ in duas.Nam pͥmo diffinit poſſeſſoriū. ſcd̓o petitorium. ibi verum. ¶ Nota pͥmo ibi ſicut moris eſt ⁊cͣ. ꝙ inuocatioſpūſſancti que fit in electione fiēda ꝑ dedicationē hymni. Ueni creator ſpūs. vel miſſe de ſpiritu ſancto noneſt de ſolennitate ſubſtantiali ipſius electiōis nec de iure cōi ſed potius ex quadā conſuetudine. ꝓ hͦ. c. qꝛ ꝓpter. de elec. ¶ No. de ſignificato iſtius verbi vnanimiter. innuit em̄ ꝙ nemine diſcreꝑante. qd̓ clarius ꝓbat̉ in. c. bone. ij. de poſtu. p̄la. ⁊ in. c. ⁊ ſi vnanimiter. e.ti. ⁊ ſentit hic Inno. dum dicit cōmendabile eſſe vt fiat vnanimiter. vt in. c. innotuit. de elec. lꝫ raro ſic fiat.viij. q. j. nec nouū. qd̓ nota ꝓ licentia q̄ dat̉ examinandis dum dicit̉ ꝙ fuit ꝑ collegiū vnanimiter approbatum. ¶ Nota tercio ibi clerici eccl̓iarū ꝯuentualiū ⁊cͣꝙ eccleſie ſeculares collegiate pn̄t dici conuentuales.verbū aūt cōuentuales eſt ꝓportionabile nō ſolū eccleſie religioſorū ſed etiā clericorū ſeculariū. ⁊ ꝓbat̉ etiāex etymologia vocabuli. dr̄ em̄ cōuentus a cōueniēdoqꝛ ſil̓ cōuenūit. vt in. c. j. in fi. xv. di. de cōſuetudine. tn̄vocat̉ ꝯuentualis eccl̓ia religioſorū. de qͦ dic vt no. inc. capitulū. sͣ. de reſcrip. ¶ No. ibi ꝯſueuerūt intereſſe⁊cͣ. ꝙ poſſeſſio iuris eligendi acquirit̉ ex ſolo exercitioeligēdi abſqꝫ alio titulo. Et duo h̓ pōderant̉ ꝙ clerici iſti interfuerūt in electōibꝰ ⁊ ꝙ vocē dederint. nō ergo ſufficit ſolū interfuiſſe ⁊ vocē nō dediſſe. qꝛ pͥmū ſolet cōcedi plerūqꝫ ex gr̄a ſed ſecundū nō. vt nō. Inno.in. d. c. bone. ij. de poſtula. p̄la. ¶ Et ex hͦ no. ꝙ eo ipſoꝙ quis ſciente ⁊ patiēte eo ad quē ꝑtinet exercet actūqui de facili gratioſe cōcedi nō ſolet videt̉ exercuiſſeintendens vti iure ſuo. ⁊ ex hͦ acquirit qͣſi poſſeſſioneꝫexercēdi decetero illud ius. qd̓ no. ꝓ intellectu. l. fi. ff.quēadmodū ſer. amit. ⁊ valet ad multa. ¶ Itē ex hͦ etex tex. nota ꝙ electio ep̄i ſpectat ſolū de iure cōi ad canonicos eccleſie cathedralis. hͦ tn̄ ius eſt p̄ſcriptibileꝑ extrinſecos de collegio. oꝑtet tn̄ ꝙ tāto tꝑe poſſideatur ſine interruptōe ꝙ ꝑducat̉ ad tp̄s legitimū de qͦjͣ. dicet̉. ¶ Nota ꝙ ſuꝑ eodeꝫ facto admittunt̉ libelliꝯtrarij ex ꝑte actoris ⁊ rei ⁊ ſuꝑ vtriſqꝫ ꝓnunciat̉ hicem̄ nō ſolū petierūt canonici electione cōfirmari ⁊ clericis in futurū ſilentiū imponi ſed etiā ipſi clerici recōmendando petierunt electionē infirmari rōne qͣſi poſſeſſionis ⁊ ius eligendi adiudicari. ꝓ hoc habes tex. infi. ibi actore nō ꝓbante ⁊cͣ. Ex qua lr̄a etiā collige ꝙ reus in reconueniendo ⁊ dando contrariū libellum efficitur actor. ¶ Nota vnum modū ꝑdendi poſſeſſionēſeu quaſi iuriū incorꝑalium. exquo em̄ excludit̉ a locovbi debebat exercere actū vnacum alijs ⁊ actus ille exercet̉ ꝑ alios ꝑdit quaſi ſuā poſſeſſionē ¶ Ex quo etiam nota ꝙ in retinēda qͣſi poſſeſſione iuriū incorꝑalium nō ſemꝑ ſufficit animꝰ qd̓ eſt notādū ꝓ limitatōe