De pluſpetitionibus

rei vendi. ⁊ hoc voluit Bar. in. d. l. j. C. eo. Et ex hͦ habes duos modos practicandi remediū huius. c. Qn̄qꝫquis neqꝫ ꝑ doluꝫ exigit cautionē de pluri neqꝫ ꝑ dolūplus petijt ſed ꝑ temeritatē tm̄ ẜm Bart. in. d. l. vna.punit̉ tm̄ in expenſis. ff. d̓ iudi. l. eū quē temere. hoc admitto qn̄ petit̉ plus re vel cā. Si vero petit̉ plus tꝑevel loco tunc habēt locū pene hic exp̄ſſe vt duplicent̉inducie ⁊ fiat condēnatio ad intereſſe. nam iſte tex. nōexigit dolū ſed importunitatē vt ptꝫ in text. Aut quispetijt plus debito iuſto errore ⁊ parcit̉ ſibi qꝛ ceſſat temeritas de qua h̓ ⁊ dolus ⁊ calūnia. ꝓ hͦ. c. ſacro. de ſen.ex. vbi eſt bonus tex. ⁊ in. c. finem. p̄all̓. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ ꝓbatur in terminis noſtris. inſti. de acti. §. ſiquis agens.vtputa petebat vigore teſtamēti legatū integrum ſibirelictū ꝓducit̉ codicillus factus eo ignorante in qͦ adimit̉ ſibi ꝑs legati. Itē ſi eſſet minor ſuccurret̉ ſibi cauſa cognita. vt in. d. §. ſiquis agens. ⁊ qd̓ ibi no. vtputaſi ex facilitate plus petijt. ſecus ſi dolo. vt. l. auxiliuꝫ. ff.de mino. ⁊. l. ſi ex cā. §. fi. ff. e. ti. ⁊ ſic habes clare hāc materiā. ⁊. in. d. l. vnica. ¶ Sed vltra q̄ro iſte text. dicit illum plus petere qui hꝫ obligatū debitorē in genere etpoſtea petit in ſpe vel hꝫ obligatū ſub alternatōe ⁊ petit p̄ciſe vnū ex alternatis. quid ſi petit id qd̓ eſt viliusputa eſt obligatus ad dandū equū ego peto vilioremqui poſſit reperiri vel eſt obligatus ad dandū titiū velſeium. peto titiū qui eſt vilioris p̄cij nūquid incidā inpenam? doc. cōiter ꝙ ſic. ⁊ eſt tex. exp̄ſſus inſti. de acti.§. p̄te rea. nam ſepe accidit vt ꝓmiſſori facilius ſit illudſoluere qͣꝫ qḋ maioris p̄cij eſt ⁊ ſic adimit̉ vtilitas ſibi⁊ facultas eligendi petendo rem p̄ciſe. ¶ Quero prodeclaratiōe lr̄e dicit̉ in tex. ꝙ cōtra petentē ante tꝑusduplicant̉ inducie nec reus cogit̉ poſtea ſuſciꝑe iudicium niſi ei ſoluant̉ expenſe an ꝑ hanc exceptionē quātu petis plus tꝑe ſuſpēdat̉ iudiciū in toto. an vero debeat ferri ſnīa diffinitiua cuꝫ penis appoſitis de quibꝰin text. Sol̓. duplex eſt intellectus ẜm Inno. Primopōt intelligi ꝙ impedit̉ iudiciū in totū donec finite fuerint inducie duplicate ⁊ hͦ qn̄ excipit̉ declinatorie. puta de pacto ꝙ nō debeat cōueniri an̄ certū diē ⁊ ſic loquit̉ inſti. de excep. §. tꝑales. vel qn̄ ante lit. conteſt. appoſuit ⁊ ꝓbauit parte cōſentiente dilatoriā ſolutionēin his em̄ caſibꝰ nō cogit̉ debitor litē inchoare niſi p̄dictis ꝑfectis inſti. de excep. §. hodie. ¶ Adute qꝛ ex p̄dictis ſentit Inno. ꝙ dilatoria ſolutio nō pōt opponi etꝓbari an̄ lit. conteſ. niſi ꝑte ꝯſentiente. Et idē Hoſti.hic ⁊ alij ſed nō bn̄ dicunt immo Inno. eſt in alia opi.ꝙ eſt in facultate rei opponere an̄ vel poſt. ⁊ ſi opponit̉an̄ habet vim dilatorie. ſi poſt habet vim ꝑemptorie.nam ſi opponit̉ an̄ concludit̉ actorē male agere an tp̄sarg. l. item qꝛ. ff. de pac. ⁊. l. j. ff. qn̄ di. vſufruc. le. ce. ⁊ hͦvoluit Bar. in. l. exceptionē. C. de ꝓba. vn̄ ordo qui ibiponit̉ nō eſt neceſſitatiuus ſed cōſultiuus. habꝫ em̄ inſe tacitū pactū vt nō petat̉ ante tp̄s. ꝓ hͦ vide bonumtex. in. §. tꝑales. vbi dr̄ ꝙ impedit̉ actio. ⁊ in. l. j. in fi. iūcta gl. ff. qn̄ dies vſufru. le. ce. Et de hac dilatoria ſol.no. Inno. in. c. ꝑaſtoralis. de except. ⁊ glo. in. c. pe. ⁊ ibidicam eo. ti. ¶ Scd̓s principalis intellectus huius. c.eſt qn̄ excipit̉ poſt lit. conte. ⁊ tunc debet ferri ſnīa diffinitiua condēnatoria de ſoluendo tꝑe debito appoſitis penis de quibꝰ in tex. qꝛ exquo iudex reꝑit obligationem lꝫ ad diem debet ſic condēnare. ar. in. l. de qua reff. de iudi. ⁊. c. cū ſuꝑ. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊ in. l. in om̄ibꝰ. ff. de iudi.et tunc debet exponi iſte text. ꝙ nō cogit̉ reus ſuſciꝑelitem .ſ. de re iam iudicata vel officiū iudicis ſuꝑ executionē ſnīe iam late ſuꝑ principali debito niſi finitis inducijs duplicatis et ſolutis expenſis. Alij tn̄ vt refertInno. intelligunt ꝙ etiā lit. conteſ. ſi de hͦ excipit̉ noncogit̉ reus litē ꝓſequi nec debet iudex ferre ſnīam ſuꝑprincipali ſed tm̄ abſoluere reū ab inſtantia iudicij qd̓dicunt etiā ꝓcedere qn̄cūqꝫ apparuerit petitū an̄ tp̄s.

ar. ꝓ eis in. l. qd̓ ſi in diem. ff. de peti. here. ſed p̄cedensdictū plus placet Inno. ⁊ alijs. Ad. l. ꝙ ſi in diē. rn̄detInn. ꝙ ibi nō agebat̉ ad debitū in diem ſoluendū ſedad cautionē p̄ſtandā ad quā fuit bn̄ condēnatus. ff. deiudi. l. in oībꝰ. vl̓ illd̓ iō eſt qꝛ petitio hereditatis nō cōpetit cōtra debitoreꝫ in diem qꝛ nō poſſidet ꝓ heredevel ꝓ poſſeſſore. ſed actio ex mutuo ⁊ conſil̓es bn̄ competunt cōtra debitorē in diem lꝫ male agit̉. ff. qn̄ diesvſu fru. le. ce. l. j. in fi. ⁊ hunc vltimū intellectū ad illā. l.qd̓ ſi in diē. tenent ibi glo. ⁊ Bar. Concludo ergo breuiter declarando totū tex. ꝙ aut opponit̉ ꝙ in alio loco fiēda eſt ſolutio ⁊ tunc nō impedit̉ iudiciū ſed fit cōdemnatio cū refectōe intereſſe vt. sͣ. dixi. ⁊ hͦ tenet hicGoff. aut opponit̉ ꝙ petit an̄ tp̄s et aut dilatorie autꝑēptorie. Primo calu impedit̉ iudiciū ſuꝑ pͥncipali.ſcd̓o nō vt ptꝫ ex p̄dictis. aut opponit̉ ꝙ petit plus cāet tunc puto ꝙ pōt an̄ lit. cōteſ. qꝛ cōcludit̉ actorē male agere cū circa rem p̄ciſam nō ſit obligatio. arg. in. c.cum dilecti. de emp. ⁊ ven. ⁊ impedit̉ tūc iudiciū ⁊ fietcondēnatio in expēſis. Itē etiā p̄t poſt excipi ꝑemptorie ⁊ tunc fert̉ ſnīa diffinitiua abſolutoria ⁊ actor condemnabit̉ in expenſis qꝛ quo ad rem p̄ciſe petitam nōeſt obligatio. ſed poſtea poterit agere ẜm naturā obligationis. ar. in. d. c. cum dilecti. ⁊ in. l. querit̉. cum ſe. ff.de excep. rei iud. ⁊. c. aduerſario. ⁊ qd̓ ibi no. jͣ. de excepQuero dr̄ hic ꝙ inducie debent in penā duplicari. anhabeat hic locū ſiue ſint inducie iuris ſiue hoīs? doct.hic ꝙ ſic. ⁊ eſt exp̄ſſum inſti. de except. §. hodie. ⁊ de inducijs iuris potes ponere exemplū in. c. qd̓ ad cōſultatione. de re iudi. ⁊ in. l. vna. C. de rei vxo. acti. ⁊. l. ꝓmiſſor. ff. de cōſti. pecu. cum multis ſil̓ibꝰ. ¶ Sed q̄ro anſoluꝫ duplicet̉ qd̓ ſuꝑeſt de termino. an vero integerterminus? exemplū habebat quis annū ad ſoluendumpetijt creditor in decimo mēſe ⁊ ſic ꝑ duos mēſes anteterminū an ſolū duplicabunt̉ iſti duo menſes an verointeger annus? Io. an. tenet ꝙ integer annus. videt̉ ſefundare ꝑ dictū. §. hodie. vbi dr̄ ꝙ inducie quas ipſeactor ſpōte indulſerit vel quas natura actiōis cōtinetduplicabunt̉. refert tn̄ Io. an̄. Fran. tenuiſſe ꝙ ſolumduplicabunt̉ iſti duo menſes. do. An. tranſit h̓ cū opi.Io. an. ſꝫ ego adduco tex. notabilē in cōtrariū in. l. autdamnū. §. quiſquis. ff. de penis. vbi dr̄ ꝙ ille qui rapitcōfinia debꝫ puniri vt ſtet in cōfinibꝰ duplicato tꝑe. ⁊ſubijcit ibi tex. ꝙ illud tp̄s dꝫ duplicari qd̓ ſupereratdum fugit ⁊ hͦ aꝑte repperi ibi tenere Bar. dicentē itadebere intelligi. §. tꝑales. inſti. de excep. ⁊ hͦ ꝓfecto habet maximaꝫ equitatē vt nō puniat̉ delinq̄ns vltra qͣꝫin eo reperit̉ delictū in. c. queſiuit. de his q̄ fiūt a maio.par. ca. ⁊. l. reſpiciendū. ff. de penis. facit qd̓ in ſil̓i dicimus in integ. reſti. aduerſus tꝑis leſioneꝫ in cle. j. de ininteg. reſt. Ad. §. hodie reſpondeo ꝙ noluit aliud niſiꝙ ſiue inducie ſint hoīs ſiue iuris debent in penā duplicari. ſed debꝫ intelligi vt duplicent̉ iuxta delictū. vtin. d. §. quiſquis. ¶ Nunc q̄ro de quotidiana ⁊ notabili qōne. pone ꝙ in libello petit̉ plus debito vt qꝛ debeo. .x. ⁊ petis. xx. vel debeo partem alicuius rei ⁊ tu petis totā rem an poſſim ſimpliciter negare totā petitionem: et idem qri pōt circa poſitionē an poſitio habēsaliquā ꝑtem falſitatis poſſit negari rōne ꝑtis falſe? gl.in. c. fi. de confeſ. li. vj. ⁊ in. c. ij. de teſti. eo. li. videt̉ velleꝙ ſic. ꝑ. l. ſi is qui ducenda. §. vtrū. ff. de re. du. Idemtenet Spe. in ti. de lit. cōteſt. §. nunc dicendū poſt pͥn⁊ in ti. de poſi. §. vij. ver. xj. vbi idem dicit ſi poſitio ſitfalſa in qͣlitate vt qꝛ ponis me hodie ꝯmediſſe in eccleſia poſſuꝫ ẜm eū negare totū lꝫ alibi comederim qꝛ verum eſt ꝙ nō comedi in eccleſia. vide Io. an̄. in Spec.in. d. ver. nūc dicendū. in pͥn. vbi idem videt̉ firmare ⁊loquit̉ de libello. ⁊ cōiter aduocati ſequunt̉ hanc ꝑtēin practica. ſed Bar. in. l. j. §. ſi ſtipulanti. ff. de ver. ob.⁊ ī. l. ſiqͥs cū totū. ff. d̓ excep. rei iudi. ⁊ ī. l. ſi is qͥ ducēta