De feriis.

tm̄ ſemel ī aliquibus nō fit īmerſio: ſed ſatis ē vt balneetur: vt legitur ⁊ no. in. d. c. de trina. ⁊ ꝑ Inno. in. c. j. debaptiſ. quinīmo nec conſuetudinē romane eccl̓ie tenemur obſeruare vbi verſat̉ extra fidē ſeu eius articulosniſi mandet ꝙ debeamus obſeruare vt hic in fine. ⁊ vide bonā glo. jͣ. c. j. de ſumma tri. li. vj. ⁊ in. c. nolite. ix. di.¶ Nō tercio ꝙ vnū feſtuꝫ maius ē altero. ad hͦ vide. c.fi. de ſen. excō. li. vj. ⁊. jͣ. i. c. vl. ¶ Noͣ ex ꝟ. ī diebus ⁊cͣ.ꝙ dies domīcus eſt feſtū precipuū ⁊ ſolēne. quod probat illa dictō ⁊ alijs que lequit̉. facit em̄ poſitōeꝫ eiuſdem qualitatꝭ. de quo noͣ ī. c. ſedes. de reſcpͥ. ¶ Noͣ ꝙ īp̄cipuis feſtiuitatibus nō debet fieri genuflexio. qd̓ intellige ex edicto ẜm Inn. i. ex p̄cepto ſacerdotꝭ. qm̄ nōdicit flectamꝰ genuā ita ꝙ nō p̄cipit ex humilitate genuuꝫ flexionē. ex deuotōe ergo poſſumus facere. vndecū corpus dn̄i eleuat̉ flectimus genua. d̓ cele. miſ. ſanequare ſacerdos iſtis feſtiuitatibꝰ nō pōt dicere. flectamus genua. colligit̉ ex. c. ſcire. ⁊ qd̓ ibi noͣ. lxxvj. diſt. ſitem̄ ad reuerentia feſtoꝝ. ⁊ ſic ſtemꝰ capite eleuato ⁊ leti ⁊ nō meſti. ¶ Noͣ ꝙ epūs dr̄ conſecrari ⁊ clericus inferior ordinari. ⁊ ſic eſt ar. ꝙ ep̄atus nō ē ordo vt dicūttheologi. ſed tu dic̄ melius. vt dicit glo. no. ī ꝓemio. vj.¶ Nō ex ꝟ. p̄terea. ꝙ ad veneratiōem dei pōt ciuitasvel ppl̓s induce̓ aliquod nouū feſtū ſine auctoritate ſedis apoſtolice. ⁊ intellige ꝙ interueniat ꝯſenſus ep̄i. dequo dic vt legit̉ ⁊ noͣ. jͣ. ī. c. fi. vbi dicā. ¶ Noͣ ꝙ gl̓a patri ⁊ filio fuit inducta ⁊ inſtituta vt dicat̉ ad honoremtrinitatis ſācte. ⁊ fert̉ ẜm Io. an. ꝙ Damaſus papa adp̄ces Hieronymi ſtatuit hͦ dici ī fine cuiuſlibet pſalmi⁊ ꝑ hͦ dicebat ſe quidā clericus dicere horas trinitatꝭ qͦī mane dicebat ſepties. In nomīe patris ⁊ filij ⁊cͣ. Deus in adiutoriū ⁊cͣ. Gloria patri ⁊cͣ. ſed ꝑ hoc nō releuabat̉. vn̄ contra eū facit. c. dolētes. de cele. miſ. ⁊ de cōſe.di. v. c. iudei ¶ Noͣ vltimo arg. ꝙ ei qͥ honorat̉ qͦtidienō ē neceſſe ꝙ ſolēniter deferat̉ honor ſicut ei qͥ honorat̉ raro. ⁊ ꝑ hanc lr̄am arguit Fran. ꝙ qui ſingul̓ diebus ꝑ magnatē vel principē honorat̉ nō debet ſibi iniurioſum putare ſi inter alios ſpāliter nō honorat̉ certo die vel tꝑe. quod noͣ. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ feſtū nō computet̉ de veſpera in veſperā vt h̓ dicit̉. nec debet attēdi conſuetudo. qꝛ expreſſum ē vt dies incipiat a medianocte. ⁊ in media parte noctis ſequentis finiat̉. vt. l. more romano. ff. de fer̄. vel ſaltē incipit mane in ortu ſol̓. etfinitur de ſero in occaſu. vt in. c. conſuluit. de offi. dele.⁊ in aut̓. de iud̓. §. ſedebūt. So. dicit glo. ij. ꝙ diuerſisreſpectibus dies incipit et terminat̉ diuerſis horis ⁊cͣ.qͣꝫtum ad officij celebratōem incipit a veſꝑis vt h̓. ⁊ ſupra. c. ꝓxi. ſed certe hͦ mihi nō placet. qꝛ idem dicendūquo ad opera ſeruilia. nam illa verba de veſpera ad veſperā ⁊cͣ. nō fuerunt dicta ad ſacerdotes tm̄ ſed ad omnē populū. vnde in hoc dic vt dixi ſupra. c. ꝓxi. Quoad iudicium dicit glo. ꝙ incipit in mane ⁊ terminat̉ inſero. vt in. d. c. conſuluit. Sed an valeat ſententia latade nocte: dic vt no. in. c. conſuluit. quo ad ꝯtractꝰ habet locū vt incipiat a media nocte. vt. d. l. more romāo⁊ hoc intellige vt ꝯtractus initi valeāt. ſꝫ nō poteſt altera ꝑs compelli ad faciendū aliquid de nocte vel ad recipiendū ſolutōem ſicut ī die pōt. qͥa tacite videt̉ priusactū vt fiat ꝯgruo tꝑe. vt no. glo. ⁊ Bar. ī. d. l. more romano. Item inqͣꝫtum glo. dicit de contractu idē dicitde vltimis voluntatibus. vt. l. ad teſtiū. §. poſſe. ff. de teſta. ⁊ idem in tranſactionibus. vt. l. nō minorē. C. d̓ trāſac. quo ad eſum carniū incipit dies poſt cenam ẜm glo.alleg. de conſe. di. iij. de eſu. ¶ Sed aduerte qꝛ glo. loquit̉ ī hoc multū gnaͣliter. quid em̄ ſi qͥs vellet differrecenā poſt mediā noctē ⁊ ſequēti die ē ieiuniū vel abſtinētia carniū? certe nō videt̉ hͦ fieri poſſe. qꝛ ſic eēt ī option cenātis īchoare diē quo ad eſū carniū. vn̄ tex. ī. d.c. de eſu. loquit̉ magis ſtricte dicēs. ꝙ quo ad hͦ incipitdies a cene termino q̄ fit in principio noctis qͣi velit di

cere. ⁊ ſentit ibi Hug. ꝙ ꝑ totā noctē quinte ferie ⁊ ſexte ferie. ⁊ ꝑ ipſam die ſexte ferie abſtineat ab eſu carniū. ⁊ ſic dicendū in ſimilibus. vt qn̄ eſt ieiuniū ſeu abſtinētia a carnibus abſtineat̉ ꝑ totum illum diem ⁊ ꝑ noctē p̄cedentē ⁊ ſequentē. ⁊ ſic duabus noctibꝰ ⁊ vno die⁊ ſic ẜm illum intellectū quem in veritate videt̉ ſonareille tex. dicit ibi Laurentius ꝙ peccāt ſcholares comedentes in hyeme de ſero. quaſi velit dicere ꝙ cum deberent abſtinere ꝑ totam noctem nō abſtinēt: ſed cenantin tercia vel quarta hora noctis. ſed ipſe videt̉ intelligere illum tex. ꝙ dies incipiat quo ad eſum carnium amedia nocte. vt ꝓbatur in. d. l. more romano. ⁊ iſte intellectus eſt magis ꝓbabilis ⁊ rationabilis in ſe. ⁊ conuenit cōi obſeruantie. nam duꝝ eſſet ꝙ in hyeme ꝓpter ieiuniū ſequens teneret̉ quis cenare ſtatim in pͥncipio noctis. vnde ſequēdo hunc intellectū concludo ꝙ quo adeſum carniū dies incipit a termino cene dici p̄cedētis.ita tamē ꝙ fiat cena ante mediā noctē ⁊ terminet̉ ī media nocte ſequenti. ⁊ ad tex. c. de eſu. dum dicit a terminō cene que fit in principio noctis dico ꝙ id qd̓ fit ante mediam noctem refertur ſeu deputat̉ principio noctis. quod ꝟo fit poſt mediam noctē deputatur alt̓i extremo .ſ. alteri diluculo. ideo de dilucl̓o tex. facit ibi mētionē. ar. iiij. q. iij. hermaphrodita. ⁊ in. l. queritur. ff. deſtatu bo. ⁊ quod no. Di. in regula qui tacet. de reg. iur̄.li. vj. ⁊ quod no. in. l. ij. ff. de verb. obliga. ⁊ ſic eſt neceſſe ꝙ abſtineat̉ ꝑ duas noctes integras vt habet aliꝰ intellectus. Et ad p̄dicta eſt bonus tex. in. l. nemo arbitretur. C. de tempo. ap. ꝑ quem tex. dicit noͣ. Bar. ꝙ ſi ſtatuto cauet̉ vt poteſtas teneat̉ aliqͥd facere in pͥncipioſui officij. intelligit̉ ī pͥncipio face̓ ſi actū agit an̄ mediūſui officij. et totū illud tp̄s dicat̉ pͥncipiū. facit qd̓ not.glo. ī. l. j. ſi qͥs ius di. ⁊ vide ad p̄dictā cōcluſionē bonaꝫglo. de ꝯſecra. di. iij. c. j. que aꝑte tenet ꝙ qͦ ad eſū carniū dies incipit a media nocte. et terminat̉ ad aliā mediā. et hec no. qꝛ nō ſunt diſcuſſa neqꝫ tacta hic ꝑ aliosquo ad treugā dicit h̓ glo. diem incipere ab ortu ſolisde quo in. c. j. de tre. et pa. ¶ Oppo. et videt̉ ꝙ indiſtincte nō debet fieri genuflexio. xxx. di. c. vlti. et. c. ſcirelxxvj. di. So. dicit glo. in ver. ſecreto h̓ ꝯtraria intelligēda ẜm hͦ. c.ſ. vt in ſecreto pro deuotione poſſit fieri.¶ Op. et videtur ꝙ pētecoſtes careat octauis. vt in. c.capellanus. jͣ. eo. Glo. nō ſoluit. ſed dic ẜm Io. an. ꝙ illud ꝓcedit quo ad officij celebratōem. iſtud quo ad numeꝝ dieꝝ. ¶ Op. et videt̉ ꝙ debeamus ſequi cōſuetudinē romane eccl̓ie. xij. di. nouit. ⁊. c. nō debet. So. dicvt. sͣ. dixi ꝙ quo ad articulos fidei debemus tene̓ ⁊ ſeq̄quod ſequit̉ ⁊ tenet romana eccl̓ia. ſed quo ad alia nōniſi ſequat̉ ⁊ mādet qͥd debeamus ſequi. vt no. glo. ī. c.j. de ſum. trini. li. vj. et in. c. nolite. ix. di ¶ Extra glo. q̄ro de exemplo in eo ꝙ dicit attendēda ꝯſuetudinem inprincipiādo et finiēdo feſtum? So. vt dicit Inno. in feſto reſurrectōis alicubi tribus diebus alicubi octo feriatur. h̓ dicit Hoſtiē. ꝙ planū ē iſtos. viij. dies feriatoseſſe in. c. fi. jͣ. eo. ſed dicit Inno. forte intellexiſſe de ſolēni celebratōe pontificali que fieri conſueuit die lune ⁊die martis. ſed certe ſi Inno. bn̄ ponderet̉ nō videturintellexiſſe de ſolēni hac celebratione pontificali ſꝫ indiſtincte ꝓut loquit̉ iſte tex. vn̄ ſatis poſſet dici ꝙ licꝫ dictū Hoſt. ꝓcedat de iure cōi tn̄ de ꝯſuetudine aliud e.nā coīter feriant̉ tres dies reſurrectionis et nō plures.et huic cōſuetudini puto ſtandū arg. huius. c. ¶ Ultīmo Hoſt. dicit h̓ ſuꝑ ꝟbo dn̄icis diebus. ꝙ omnes dies denoīantur a ſeptē planetis preter diē ſolis qͥ appellatur dn̄icus. nam ad veneratiōem domini feſtiuamusillum diē. ideo appellat̉ dn̄icus ꝓpter excellentiaꝫ. pōtetiam appellari dies dn̄icus dies ſolis. qꝛ ſicut ſol alijsplanetis dn̄atur ita et iſte dies dn̄icus ſeu ipſe dominꝰnoſter. ſabbatū etiā non noīatur a planeta .ſ. a ſaturnoſed a ſabba quod idē eſt qd̓ requies. qꝛ eadē die iudei