De dilationibus.

vt ī criminali nūqͣꝫ dent̉ deliberatorie qꝛ ſatis debet reus eē certus an cōmiſerit vel non ⁊ ſic non egēt tꝑe adnegandū vel ꝯfitēdum. Io. de lig. dicit eas oīno eē dādas quātumcūqꝫ reſcriptū ſit trāſmiſſum qꝛ ibi exigit̉libellus bn̄ formatus. ⁊ multa pn̄t opponi ꝯͣ libelluꝫ. ij.q. viij. libelloꝝ. Itē debēt dari deliberatorie vt diſcutiat̉ ꝑſona accuſatoris. ⁊ hͨ fuit opi. Hoſti. in ſumma.eo. ti. §. j. ꝟ. alie deliberatorie. Do. an. ſaluādo glo. dicit poſſe intelligi quādo petebant̉ deliberatorie circaſubſtantiā petiti. tūc em̄ nō debēt dari cū habuerit tp̄sad deliberandū. ſecus ſi petit̉ dilatio circa factū libelli tunc em̄ ē concedēda. nec glo. iſta negat ⁊ ideꝫ fortedicit ꝙ quidā ad cautelā faciūt inſeri cōpiaꝫ libelli. etſic non dat̉ poſtea dilatio etiam ad opponēdum libello. ſatis ergo dici poteſt ꝙ ſi copia libelli fuit inſerta ⁊reus habuit tantū tp̄s ꝙ potuerit deliberare tam circa factum principale qͣꝫ circa formam libelli ⁊ ꝑſonaꝫaccuſantis ꝙ non ē concedēda alia dilatio ſaltem magna. ar. hic ſecus vbi non potuit deliberare circa oīa pͥdicta. ⁊ hoc videt̉ h̓ ſatis voluiſſe Hoſt. ¶ Sꝫ circap̄dicta querit̉ nūquid illa copia libelli in citatōe trāſmiſſa ſufficiat ad lit. conte. Hoſt. hic ꝙ non. lꝫ em̄ ſufficiat ad deliberatorias negadas non tn̄ ſufficit ad ſententiā ferendā īmo erit neceſſe ꝙ libellus iteꝝ in iudicio offerat̉. C. de li. ꝯte. l. vna. ⁊ aucͣ. offerat̉. ⁊ pn̄te aduerſario. iij. q. ix. charte. qꝛ nec dat̉ dilatio a iudice ꝓcedente. C. e. l. a iudice canonizata. iij. q. iij. nec ob. ẜmeū. ff. de adul. l. miles. §. ſexaginta. vbi dicit̉ ꝙ die feriata quo tn̄ ius non reddit̉ pōt libellus offerri qꝛ licitū ēiudici ẜm eū ⁊ ꝓ primo vt non ſufficiat oblatio extraiudicialis vide Io. an. in addi. Spe. in ti. de libel. ꝯce.§. nunc videndū. in pͥn. ⁊ ibi tenet etiā hunc intellectūad. §. ſexaginta. vel ẜm eū pōt intelligi quādo agit̉ dere tꝑe peritura. loquit̉ em̄ qn̄ maritus accuſat iure mariti qd̓ debet facere infra certū tp̄s. Bart tn̄. ī. d. §. ſexaginta. indiſtincte tenet ꝙ in qualibet cā etiam in ciuili pōt libellꝰ offerri et̓ die feriato. vide qd̓ plene circavtrūqꝫ. dc̄m tetigi in. c. fi. de iudi. ¶ Tercio dicit glo.ꝙ ꝓ amicis ꝯſulēdis ē dād a dilatio. hoc admittit hoſtienẜ. ſi non malicioſe ſꝫ bona fide petat̉. qd̓ ē arbitrioiudicis relinquendum ẜm no. de iudic. c. paſtoralis. etvt lit. non conte. c. j. ſꝫ glo. in. l. j. C. e. dicit hoc non reperiri iure cautū vt ꝓ amicis conſulēdis det̉ dilatio ſꝫſatis pōt dici iudicē debere arbitrari hoc. Quid em̄ ſipetit̉ ab eo res de qua ſatis dubitat vtrū fuit in bonispatris. vn̄ vult conſulere amicos melius informatos.ſecus vbi ceſſat cā vrgens vel vbi habuit tp̄s ad deliberandū. ¶ Quarto dicit glo. ꝙ ꝓ aduocato nō debentdari inducie quo minus rn̄deat cū hēat rn̄dere d̓ factoſuo. Idē ſentit Uinc. dicēs ꝙ poſtqͣꝫ rn̄derit dabunt̉ei. dic melius ꝙ aūt in citatione fuit inſerta copia libelli. ⁊ habuit tātū tp̄s ꝙ potuit conſulere aduocatum ⁊non habebit alias inducias. ar. hic. Aut non fuit inſerta copia libelli. ⁊ tunc debet habere inducias vt cōſulat aduocatum ſuꝑ aptitudine libelli. non em̄ teneturrn̄dere ſi libellus non ē bn̄ formatus. ⁊ cauēdum eſt noiudicium ſit fruſtratoriū. de iudi. cām. ⁊. c. examinata. ⁊qd̓ etiam ſentit hic Hoſt. ad hoc. c. j. vt lit. non cont.⁊ qd̓ ibi no. ¶ Sed q̄ro nūquid actori ſit dāda dilatio deliberatoria? glo. dicit ꝙ ab initio nō ē dāda quiadebuit venire inſtructus. Et aduerte qꝛ iō dicit ab initio qꝛ ſi reus exciꝑet ⁊ actor replicaret tunc bn̄ eſt ſibidanda dilatio qꝛ ſuꝑ illo non potuit venire inſtructꝰ.vt no. in ꝟ. ei aūt. alle. in glo. ⁊ tꝫ hic Io. an. dilatio tn̄data reo ꝓderit actori. ad hoc. l. petēde C. de temp.in inte. reſti. ⁊ vide ī ſpe. e. ti. de dila. §. videndū. ꝟ. ī ſūma. ¶ Ulterius glo. querit quales erūt iſte inducie?dicit ꝙ hodie arbitrio iudicis. dic vt dixi. sͣ. c. ꝓximo.⁊ ibi etiā remiſi. an̄ oēs dilatōnes iuris poſſit iudex abbreuiare ⁊ ex qͣ cā poſſit. ¶ Itē q̄rit glo. quot dilatōes

ꝓbatorie dant̉ in cā tam ciuili qͣꝫ criminali? ⁊ reſpondet ſꝫ dic vt latius dicam in. c. in cauſis. de teſti ¶ Iteꝫq̄rit qualiter ſunt dil xtōes dāde? ⁊ rn̄det ꝙ iudice ſedente ꝓ tribunali ⁊ vtraqꝫ ꝑte pn̄te. Io. an. dicit ſufficere ſi iudex itinerat ꝑ locum vbi ius reddit̉. ad hoc. ff.de interro. ac. l. voluit. ⁊ ſpe. in hoc eo. ti. ad fineꝫ. facitqd̓ no. de re iudi. e. vltimo. ¶ Adu̓te latius q̄dam ſuntdilationes citatorie ⁊ iſte non reqͥrunt cāe cognitionē.qꝛ dant̉ in abn̄tem. vt. l. nec quicqͣꝫ. §. vbi decretuꝫ. ff.de offi. ꝓcon. et ſic ꝑ ꝯn̄s non exigūt iudicem ſedere ꝓtribunali. vt ibi. ⁊ in. l. a ꝓcedentē. ⁊ quod ibi no. C. dedila. idē videt̉ ī deliberatorijs ẜm Innoc. ⁊ Io. an. qͥapn̄t augeri ⁊ diminui. vt pꝫ in eo qd̓ le. ⁊ no. in. c. dilectus. de ꝓcura. ſed ſpe. in hoc ti. tenet contrariū eo. tit.§. fi. ꝟ. qͥd in deliberatorijs. qꝛ tales dant̉ in iudicionec ob. tex. h̓ qꝛ hic non dant̉ deliberatorie ſꝫ excludūt̉ex trāſmiſſione copie reſcripti. Do. an. tenet ꝙ non exigunt cognitionē cāe lꝫ dande ſunt in iudicio. iij. q. iij.offerat̉. qꝛ ſi citatorie inqͣꝫtum ſurrogant̉ loco deliberatoriaꝝ non exigūt cognitionē: ita nec inqͣꝫtum ſuntpure deliberatorie. ſꝫ dicerē ꝙ exigūt cāe cognitioneꝫſꝫ non plenam. vn̄ poterūt dari a ꝓcedēte iudice. vt ind. l. voluit. plenam em̄ cognitionē non exigūt quia deiure dande ſunt. vt. iij. q. iij. offerat̉. ſed aliquā cognitionē exigūt cum hodie ex cōi ſtilo moderētur ẜm qͣlitatē cāe. vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. Quedā ſunt inducie p̄paratorie ſiue inſtructorie. ⁊ iſte non dant̉ ſine cāe cognitione. iij. q. iij. ſpatiuꝫ. ꝟ. a iudice. ẜm Inno. ⁊ Io. an̄. ſꝫſentit Io. an. ſuꝑ glo. iſta vt. sͣ. ſufficere iudicē itinerare ꝑ locū iudicij. ſꝫ Bar. in. d. l. a ꝓcedēte. C. de dilati.dicit ꝙ pͥma dilatio ꝓbatoria non exigit plenā cāe cognitionē. iō pōt peti ⁊ concedi a iudice ꝓcedēte. ſꝫ ſcd̓a⁊ t̓cia exigūt plenam cognitōem iō debēt concedi a iudice ſedēte et non ꝓcedēte. vn̄ intelligit. d. l. voluit. inhis q̄ non reqͥrūt plenam cognitioneꝫ cāe. Cy. dicit ꝙſi dat̉ dilatio ꝑtibꝰ non ꝯtradicētibꝰ qꝛ nō exigit̉ cauſe cognitio tūc pōt fieri a ꝓcedente. al̓s ſecus. Do. an.cōcludēdo oēs opi. dicit ꝙ ſi dilatio ē citatoria vel deliberatoria pōt dari a iudice procedēte. ſi ē ꝓbatoriatunc ſi pars non cōtradicit poteſt dari a ꝓcedēte. ſi cōtradicit ⁊ ē pͥma dilatio pōt dari a ꝓcedēte. ſi ē alia requirēs cāe cognitōnē dꝫ dari a iudice ſedēte ꝓ tribunali. ⁊ ſatis puto hoc fuiſſe de mente Bar. ⁊ placet. anaūt valeat ſcd̓a vel vlterior dilatō data ſine cāe cognitionē? Bar. in. l. fi. ff. de dila. dicit ꝙ non ꝑ illū tex. quēſentit Bal. in. l. petēde. C. de tēpo. in inte. reſti. qꝛ hͦ eſtꝯͣ ius ꝑtis. vide qd̓ noͣ. in. c. vltra t̓ciā. jͣ. d̓ teſti. ¶ Querit glo. an data dilatione conqͥeſcat iudicis officium. ⁊ſimpl̓r rn̄det ꝙ ſic ſꝫ dic vt plenius dicam in. c. ſignificante. jͣ. de appel. vbi mat̓ia ꝓprie ponit̉. ¶ Ultīo dic̄glo. ꝙ poſt ꝑemptoriuꝫ iudex pōt facere gratiaꝫ .ſ. expectando partē. ꝑ. c. conſuluit. de offi. deleg. dic ꝙ autquerit̉ nūquid poſt dilationē citatoriam poſſit iudexfacere gratiam ⁊ qualē? dic vt le. ⁊ no. in. d. c. conſuluit. vbi ponitur maͣ. vel queritur de alijs dilationibꝰ nūquid poſſit illas reuocare vel abbreuiare ſeu elōgare:⁊ dic vt dicam in capitu. cum ſit romana. ⁊ in. c. ſignificante. de appel. vbi maͣ ponit̉. ¶ Nūc veniam ad expeditionē notabilis glo. Inno. que verſat̉ circa illammaͣm an ⁊ qn̄ citatio afficiat citatum vt teneatur comparere ⁊ an ⁊ quando valeat proceſſus contra non cōparentem: de qua materia vide etiā per eundē Inno.in. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcrip. ⁊ in. c. prudētiam. de offi. dele. ⁊ꝑ Io. an̄. poſt Egi. in regula ſcienti. de reg. iur. li. vj. īfi. qōnis vbi ponit bo. diſtinctionē ⁊ aliqͥd ꝑ Bart. inl. qͥdam conſulebat. ff. de re iudi. et in. l. ij. ff. ſi qͥs in iusvo. non ie. ⁊ maͣ iſta ē ſatis longa. ſed hic non multumme extēdam ſed ex dictis Inno. formabo hic diſtinctionem per quam materia clariori modo appare bit qͣꝫ d̓modo procedēdi ꝑ alios. ⁊ aliqua vltra dicta Innoc.