Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
103v
Einzelbild herunterladen
 

De iura. calum.

cauſis ſicut exponit̉ illud vnuſꝗſqꝫ hēat ſuā ꝓpter fornicationē .ſ. euitandā. xiij. di. nerui in fi. vide in. c. j. e. ti.li. vj. in Spe. e. ti. poſt pͥn. vbi vide idē ibi dr̄.Caſus. CleriNhereNteS. cus in eccl̓ieſue iuramētū calūnie pōt alteri cōmittere ſe iurare cogit̉ nec dꝫ ſine ſuꝑiorꝭIllicentia. h. d. Diuidit̉. nam pͥmo ponitdubia determīare ſpectat ad ip̄m. Scd̓o ponit dubiūꝓcedēs ex ꝯͣrietate duaꝝ. ll. ibi legibꝰ. Tercio illd̓ diffinit ibi vt. Quarto moderat̉ ibi veꝝ. Quinto cōminat̉ ibi oībꝰ No. pͥmo vnū caſuꝫ reſeruatū pape .ſ.determinare guiores q̄ones. Cōcordat. c. multis. xvij.di. xxiiij. q. j. quotiēs.. c. vt debitus.. ap. int̓ graniores qōnes cōputat̉ dubitat̉ de intellectu alicuiiuris. Intelligo tn̄ vt ſi eſt dubiū legis diuine vl̓ canonice recurrit̉ ad. c. venerabile fi. ſint le.. in. c.inter de ſen. ex. Si ꝟo dubitat̉ de intellectu legis ciuilis tūc inquātū ꝯcernit clericos idē dicēdū qd̓ .. ſꝫ ſicernit laicos tūc ad imꝑatorē vt. l. fi. C. de legi. Qiꝰ .n.eſt interp̄tari cuius ē ꝯdere. vt in p̄all̓. c. inter alia. facitqd̓ no. glo. in regl̓a pͥor de reg. iu. li. vj. ītellige reſeruatū eſſe principi vt interp̄tatō obſeruet̉ ſꝫ qͣꝫtū advnā cauſaꝫ iudex pōt etiā interp̄tari. vt no. Inno. inc. ſpāli appel. Uide bo. glo. hac interp̄tatōe. ī. c.j. de poſtu. p̄la. facit. l. vna. C. de ꝓfeſ. in vr̄. ꝯſtan. li.xij. niſi dubiū eēt ita arduū firmus intellectꝰ daripoſſit tūc etiā ad pͥncipē recurrēdū ē vt. d. l. fi.. l. pe. e.ti. qd̓ ibi no. No. ſcd̓o ar. opti. lex pͥncipis emanās exp̄ſſe circa clericos ī eoꝝ fauore ſeruāda ē etiā citra pape aucͣtē. de ī. c. eccl̓ia ſctē marie de ꝯſti. vbi plene dicā ī. c. j. de no. ope.. quod no. in. c. fi. de ſolu. No. tercō qn̄ ē p̄ſtādū iuram̄tū calūnie. dꝫ .n. p̄ſtari ī litꝭ exordio .i. īcōtinēti pꝰ lit. ꝯte. ī ip̄a ꝯteſtatōeīcipit exordiū litꝭ. vt ī. c. ſuꝑ qōnū. §. ſi de of. dele. tūcem̄ d̓r lis mota ī. c. ex ꝑte. ij. de. ſi. an̄ d̓r qͥs agere ſꝫagere velle vt. l. āpliꝰ. ff. ra. ha. vn̄ expōit Hoſt. exordio .i. pꝰ principiū litꝭ exordiū .i. īmediate poſt litꝭte. qd̓ ꝓbat̉.. e. cām. ſi tn̄ p̄ſtat̉ lōge poſt non tn̄vitiat̉ iudiciū nec etiā ſi ī totū omitteret̉. de dic vt inc. j. e. ti. li. vj. Idē ſi p̄ſtat̉ an̄ litꝭ ꝯte. nec ē opꝰ denuoſtare dūmō ſit p̄ſtitū ſuꝑ tota pōt tn̄ p̄ſtari an̄ ſꝫcōpellit̉. vt dic̄ Ci. poſt Pe. in. l. ij. C. e. vbi exp̄ſſius qͣꝫ ꝓbat̉ pꝰ litꝭ ꝯtē. ē ꝑſtādū. ſꝫ intellige vt dixi an cogit̉ qͥs iurare ſꝫ tm̄ iurare valet. Itē ītellige an̄ cogit̉ iurare .ſ. ſuꝑ tota ſuꝑ emergētibꝰ qōnibus etiā an̄ iurat̉ aliqͣ ꝑtiuꝫ vult aliqͥd ꝓducere. vn̄aucͣ. ſacr̄m. C. e. ti. dic̄ ſemel hodie iurādū de calumnia corrigit tm̄ legē antiquā ī his fiūt pꝰ litꝭ ꝯte.p̄ſtitū tale iuramētū vl̓e. ſꝫ ī his fiūt an̄ lit. ꝯte. an̄qͣꝫſit p̄ſtitū tale iuramētū vl̓e ita iuraret̉ hodie ſuꝑ qͣlibꝫexceptōe ſic̄ olim. vt no. Bar. Ci. ī. d. l. ij. ī. d. aucͣ.ſacr̄m. e. ti. fac̄. l. j. e. ti. qd̓ ibi no. ſic limita iſtū tex. facit. c. lr̄as reſti. ſpō. No. qͣrto quē eſt p̄ſtandū qꝛregl̓r pͥncipales ꝑſonas. vt ī aucͣ. pͥncipales. C. e. adute qꝛ in iudicio ml̓te ꝑſone ꝯcurrūt. primo .n. ē iudex lꝫ ſit principal̓ tn̄ iurat de calūnia ī qͣlibet cauſa ſꝫ iurat in principio officij. vt ī aucͣ. iuſiurādū qd̓ preſtat̉ ab his totā ꝯſtitutōeꝫ dꝫ tn̄ iurare p̄poſitis ſacroſāctis euāgelijs. vt in p̄all̓. l. ij. qd̓ tn̄ ẜuat̉. deſuetudīe ẜm Bar. ibi Itē ſūt ī iudicio actor reꝰ iſtiiurāt indubie ſi litigāt ſe etiā ſi ſint clerici.. e. c. cete.. c. fi. Quid aūt ſi litigāt alios.. dicā. Itē ſi ē aduocatꝰ ille iure tenet̉ iurare de calūnia. vt. d. l. ij.. l. nouā. C. de iudi. ſꝫ hodie ꝯſuetudīe ẜuat̉ etforte tal̓ ꝯſuetudo valet tāqͣꝫ pctī nutritiua p̄bēsmaͣm peccādi. vt ī. c. ex ꝑte.. c. fi. de ꝯſue. optimū eētvt ea obſtāte exigeret̉ ab aduocato tale iuramētuꝫ audiui a valētiſſimis aduocatꝭ ſepe īportūasces amicoꝝ aſſumūt cauſas iniuſtas ſciēter crederem

ip̄os teneri ī foro aīe ad intereſſe. qꝛ iniuſtas falſasall̓atōes obtinēt ſnīas eoꝝ cliētulo. facit qd̓ noͣ. glo.in. c. j. ꝯfeſ. li. vj. qd̓ no. Inno. in. c. ſic̄ dignū.. c. adaudiētiā de homī. An aūt poſſint mētiri falſa all̓are ſihn̄t bonā cām in veritate? vide bo. glo. in. c. cupiēteselec. li. vj. in prin. meliꝰ Inno. in. c. olī. j. de reſ. ſpo.Itē in iudicio qn̄qꝫ interuenit ꝓcurator iſte iurat decalūnia lꝫ dn̄s a principio iurauerit vt euitet̉ calūnia dꝫ iurare in aīam ſuā ſi iurat dn̄o iurat ī aīamdn̄i. de in. c. ij. fi. e. ti. li. vj. dicā latius. in. c. in ꝑtractandis.. e. Itē ſūt teſtes iſti iurāt de calūnia ſꝫ deveritate dicēda. vt in. c. hortamur. iij. q. ix. vide glo. inc. frat̓nitatis.. de teſtibꝰ No. ꝯſtitutō loq̄ns ſpālit̓de clericis lꝫ general̓r reſpectu certi actꝰ derogat cōſtitutioni generaliter diſponenti de ꝑſonis lꝫ ꝑſonaliterreſpectu illiꝰ actꝰ. .n. pͥmo ꝯſtitutō diſponebat de clericis ſꝫ general̓r vt p̄ſumerēt iurare. Alia ꝟo ꝯſtitutio loq̄bat̉ de oībꝰ general̓r ſꝫ ſpālit̓ reſpectu certi actꝰvidelicet vt pͥncipales ꝑſone deberēt ſe iurare de calūnia tn̄ illa ſpālitas reſpectu generis ꝑſonaꝝ generalitas reſpectu actꝰ p̄iudicāt alteri generali ſpāli reſpectu iuramēti de calūnia qd̓ dico valde nondū. ſingulariter infero ad illiꝰ qōnis deciſionē an clericꝰ poſſit recōueniri corā ſeculari qd̓ no. qꝛ iura ſpāliter ꝓuident vt iudicent̉ elerici a laicis lꝫ general̓r loquant̉ alia iura que ꝑmittūt recōuētōꝫ loquūt̉ generaliterlꝫ ſpāliter reſpectu ꝯuētōis. ergo illa ꝯſtitutio loquensſpecifice clericis tāqͣꝫ ſpālis dꝫ derogare alteri tanqͣꝫgenerali. ar. regule generi ſpēꝫ. li. vj. ſemꝑ noͣ.nemo ad inducit iſtū tex. nec moueat te in ꝯͣrium iſtetex. in.. p̄terea. vbi ſpecifice ꝓuidebat de iuramento calūnie qꝛ illa fuit alia ꝯſtitutio veniēs ad interp̄tatōeꝫ priorꝭ. vt etiā papa atteſtat̉. No. canonesobtinēt vim legū ex int̓p̄tatōe noua iuriū edictione.qd̓ intellige in materia ſpectāte ad foꝝ eccl̓iaſticuꝫ al̓sſecus. vt.. dixi. vide glo. in ꝑal. regula prior. li. vj. No. ibi diuīe hūane legis. duplicē eſſe legē .ſ. diuinam humanā oīs lex in duo mēbra diuidit̉ .j. diſ.c. ij.. c. humanū genꝰ. c. di. ē lex diuīa qͥcqͥd in euāgelio lege antiqͣ ꝯtinet̉ vt in iuribꝰ p̄al. lege canonicaan ſit dinīa vel hūana: dic̄ Hoſt. certū humanā all̓. de trāſla. p̄la. c. ij.. iij. eſt diuīa cōp̄hēdit̉ſub theologia de teſta. filiꝰ.. remittit ad. c. cum ſit deeta. qͣli. Io. an̄. in nouella dicit qͥcqͥd dicat Hoſt.negari pōt legē canonicā humanā et poſitiua eſſe.vn̄ Pe. expōit diuīe .i. canonice. Ego puto ſatꝭ poſſe dici in ꝑte poſitiuā in ꝑte diuinā. ar. in. c. qͣlit̓ qn̄. ij. de accu. in prin. vbi ē bo. tex. in. c. nimis de iureiur. qd̓ ibi no. maxīe ꝓpter decretū pōt dici ī ꝑteſb̓ijcit̉ ethicē .. ph̓ieⁱ morali ī ꝑte theologie. no. Io.cal.. ī ꝓemio. Greg. ſimpl̓r pōt dici lex diuīa.all̓. tex. exp̄ſſū. in. c. dꝫ de ꝯſan. af. vbi exp̄ſſe canones etiā diſponētes ſuꝑ ꝯſanguinitate appellāt̉ ſtatuta humana. idē dic de legibꝰ ciuilibꝰ hīto reſpectu adcām efficiēteꝫ īmediatā lꝫ re ſpectu cauſe mediate efficientis dicant̉ diuinitꝰ ora pͥncipū ꝓml̓gate. viij. di. iure.. l. fi. C. de p̄ſcrip.. tep. No. ibi ītētōe ẜūata. attēdēdā mentē intētōꝫ legꝭ. ꝯcor. c. intelligētia. ſig. dic vbi ē exp̄ſſa ī lege illa reſtringit ampliat diſpoſitōꝫ legꝭ etiā ī odioſis. vt ī regula certū. etqd̓ ibi no. Di. de re. iur. li. vj. Io. an̄. ī mercu. fac̄. l.dubiū. C. de legi. ī. l. pat̓. §. dulciſſimis. ff. lega. ij. ī. l.. ml̓ier ſo. ma. ſꝫ vbi ē exp̄ſſa mēs recipi poteſt ex ꝯiectura rōis naͣlis potuit mouere legiſlatorē.ita noͣbiliter dic. Ci. in. d. l. dubiū. d. l. cuꝫ mulier. Ultīo colligūt qͥdā vt do. anto. appellatōe clericoꝝ cōprehēditur monachus nec econuerſo. Egoputo colligi poſſe vt appellatione clericorum veniantmonachi. nam prima cōſtitutio prohibēs iurare faciebat tm̄ mentōꝫ de clericis. vt ptꝫ in prin. c. ſꝫ conſtitutō