Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
97r
Einzelbild herunterladen
 

Ut lite ꝯteſta. 97

ſex mēſes vt dr̄ ī. d. c. ex tue. Hec ſt̓ vera vt reqͥrat̉ monitio ad priuatōeꝫ p̄dicto niſi emanauerit ꝯſtitutio ſynodal̓ ſeu ep̄i vbi mandet̉ oībꝰ vt reſideāt priuet reſidētes. tūc .n. ad actū pͥuatōis reqͥrit̉ aliamonitio ſꝫ bene reqͥrit̉ vult declarare illos priuatosde here. ẜm leges. li. vj. voluit Fede. ꝯſi. ciiij. vbivide qd̓ placet. ꝯſtitutō ep̄i pōt adiuuare ius cōevt īponat penā ipſo iure vbi a iure impoſita ēſti. c. ij. li. vj. qd̓ no. Io. an. in. c. fi. de of. archip̄ſ. ꝓcedūt qn̄ matrimoniū ſpūale ē ꝯͣctū ꝯfirmatōeꝫ. Siꝟo adhuc eſt obtēta. tūc .n. expectat̉ ẜm dr̄ in. c.quā ſit. in. c. cupiētes de elec. li. vj. al̓s priuat̉ ip̄o iure.vt ibi dr̄. Et p̄dicta vera ſūt qn̄ agit̉ rōe ſolius abn̄tie.Si ꝟo opponit̉ ꝯͣ formā electōis vel ꝯfirmatōis obijcitur de indignitate electi ſeu ꝯfirmati. diſtingue autpōt citari qꝛ ſcit̉ vbi eſt. ẜua qd̓ habet̉ ī principio hꝰ§. hodie in. c. j. de elec. li. vj. aut abeſt ſine ꝯtumacia. etde mente Inno. videt̉ iſtū tex. ſi opponit̉ ꝯͣ electū expectet̉ tātū tp̄s infra qd̓ dꝫ petere ꝯfirmatōꝫ. ſi ꝯͣꝯfirmatōeꝫ tūc illud tp̄s infra qd̓ dꝫ petere ꝯſecratōnem. ē qꝛ aūt infra iſtud tp̄s venit qͥlibet pōt obijcere. aut venit erit priuatꝰ vel priuabit̉ ẜm iura diſponūt. ad. c. in cūctis de elec. in. c. ij. de tranſla. p̄la. hodie vide qd̓ habet̉ in. c. j. de elec. li. vj.. c. fi.e. ti. li. hec hēs collectā declaratā totā iſtā materiam. Sꝫ ſi q̄ris qͥs poſſit facere iſtā monitōꝫ priuatōꝫdic vt no. in. c. relatū.. c. ex tue de cle. non reſi. dixi plene in repetitōe. c. ſiqͥs ꝯͣ clericū de fo. cōpe. Ultīo inquantū glo. dicit accuſatori abn̄ti eſt p̄figēdꝰ terminus arbitrio iudicis. Adde hodie qd̓ habet̉ in. c. j.. c.fi. de elec. li. vj. Uenio ad glo. in. ſi aūt. qd̓ dicit̉hic ꝓcedēdū agit̉ de mr̄imonio ꝯͣ abn̄temtumacē donec p̄ſumit̉ veriſil̓r de eiꝰ mortē. Quero qn̄veriſil̓r p̄ſumit̉? glo. rn̄det famā ⁊cͣ. Poſtea opponit de. c. in pn̄tia.. de ſpō. vbi reqͥrit̉ certitudo de morte. gl. rn̄det hmōi violētas p̄ſūptōes ſatꝭ hr̄ certitudo de mortē. Ex no. ꝓbatio violētas p̄ſūptōnesdicit̉ certa. facit. l. lꝫ. ff. de lega. pͥmo. vbi dicit̉ euidensqd̓ ꝯſtat ꝯiecturās. Ego tn̄ ad caſum noſtrū putoaliter dicēdū diſtinguo ſic. aut q̄rit̉ de mortē addiſpoſitōꝫ hꝰ. c. tūc ſatis ꝓbat̉ mors hmōi p̄ſūptōnes agit̉ de maxīo iudicio qꝛ ꝓbādū eſt impedimētū in iudicio ſꝫ facit p̄iudiciuꝫ eo ſolo qꝛ ꝓcedit̉ inabn̄tia ꝑtis. qꝛ iſte tex. reqͥrit veriſſimā ꝓbatō de mortē ſꝫ tm̄ qꝛ veriſil̓r p̄ſumit̉ de mortē. Aut q̄ritur de mortē ad diſpoſitōꝫ. c. in pn̄tia. vt alter poſſitꝯͣhere poſt mortē alteriꝰ. tūc qͥcquid dicat aucͣ. all̓. inglo. reqͥrit̉ certa vera ꝓbatio de morte qꝛ agit̉ de maximo p̄iudicio. ſic ꝓcedat. c. in pn̄tia. hac diſtīctōne facit theorica. Bar. ī. l. ij. ff. quēad. te ſta. ape. vbi inter cetera dicit vbi agit̉ de maximo p̄iudicio mors ēvere certitudinaliter ꝓbāda. nec ſufficit ꝓbatio illiꝰaucͣ. ſꝫ vbi agit̉ de magno ſꝫ de tāto ſufficit ꝓbatō illius aucͣ. Sꝫ vt dixi de iure canonico fiat diuorriū ne violet̉ tātū ſacr̄m dꝫ alter ꝯiugū ꝓcede̓ adalia vota niſi prius habeat veras ꝓbationes de morte. Glo. in. citari pōt. ponit in fine veritatē. et dicvt dicā poſt glo. an̄ qn̄ general̓r eſt neceſſe qͥs citetur ꝑſonalit̓ vel ſufficiat citatio ad domū? dica ī. c. cauſam de do. ꝯtu. in. c. fi.. ma. accu. poſ. Op. etvidet̉ īmo poſſit ꝓcēdi in abn̄tia ꝯiugis etiā vereꝯtumacis. vt in. c. ꝑlatū fi. ſint le. in. c. j.. ma. accu. poſ. Glo. in. piudicari. dat duas ſolutōes ſcd̓amelior. ſi ꝯiūx eſt abn̄s cl̓pa ſua. vt in caſu. c. j. tūccedit̉ in abntia. ſecus ſi ſine culpa vt vel ẜm Hoſti.aliter incōtinēti data abn̄tia pōt ꝓcēdi vt ſꝫ elapſo anno poterit ꝓcēdi ꝯͣ talē ex adhibita diligētiade in p̄all̓. c. ꝑlatū. qd̓ innuit iſta lr̄a ẜm. vt ibi facili vl̓ in breui ⁊cͣ. Inno. in. c. fi. de eo. mit. in poſ. dic̄ in. c. ꝑlatū. in. c. j. all̓. maritꝰ erat malicioſe abn̄s qd̓

p̄ſumebat̉ qꝛ tenebat̉ adeſſe vlore erat ſufficit citatio ad domū etiā ad ea ſūt gͣuis p̄iudicij. Do.an̄. ſequit̉ vltimā ſolutōꝫ huiꝰ glo. qꝛ ſufficit culpabilisabn̄tia maxīe qn̄ trahit origine a dolo vel delicto ne delictū p̄ſtet īmunitatē. ī dubio ſi aliqͥd apparet p̄ſumit̉ abntia malicioſa ſi mulier neſcit vbi ſit. ſicut dicitInno. in. d. c. fi. in. c. ex tue de cle. reſi. Et adu̓teqꝛ primo iſte tex. aꝑte reprobat. So. Hoſti. qꝛ tex. aꝑtiſſime dicit ꝯiugē ſpectādū donec de ipſius obitu veriſil̓r p̄ſumat̉. Hoſti. videt̉ ꝯſideraſſe dixit poſtannū ꝓcedēdū. Sed ꝯͣ dictū Inno. do. an̄. vt ex ſolaabn̄tia p̄ſumat̉ malicia ſufficit ad ꝓcedēdū ꝯͣ abn̄teꝫfacit multū iſte tex. .n ꝯſtabat ex legitima cauſaabn̄taſſet ſe īmo papa vtit̉. forſan. ſic p̄ſumit adp̄cludendū facultatē ꝓcedēdi abn̄te vt detineat̉ceſſario vl̓ iuſto īpedimēto malicia. Ego puto ſicdicēdū aut alt̓ ꝯiugū ē abn̄s malicioſe ꝯſtat. tūcin dubio pōt ꝓcēdi ꝯͣ vt. volūt oēs aūt malicioſe ſꝫ culpa ſua. vt in caſu. c. j. ma. ac. poſ. vl̓ in ſil̓r ꝯſtat idē vt poſſit ꝓcedi ꝯͣ. primo tn̄ diligēterdꝫ inquiri ſi reꝑiri pōt vt ibi. vt ſufficit ſola abn̄tia culpoſa lꝫ malicioſa. voluit glo. iſta bn̄. fac̄ iſtetex. a ꝯͣrio ibi ſine culpa. tenet etiā Hoſti. ſuꝑ tex.in. nec ob. ſeq̄ns lr̄a dicit malicioſa ⁊cͣ. qꝛ dꝫſuppleri nec culpoſa. vt pꝫ p̄cedentia dictum. c. j.Aut ē abn̄s ſꝫ neſcit̉ an teneat̉ ſua culpa an malicia anlegitimo impedimēto. tūc aūt ſe abn̄tauit nec de aſiqͣiuſta cauſa abn̄tatōis apparet dꝫ p̄ſumi malicioſe.vt dixit Inno. ſꝫ qꝛ ſumꝰ de certi dꝫ fieri diligensinqͥſitio an̄qͣꝫ ꝓcedat̉. ſic ꝓcedat. c. ꝑlatū. Aut abſentauit ſe a pͥncipio ex legitima vl̓ volūtaria tn̄ malicioſa vl̓ culpoſa vt qꝛ iuit ad viſitādū amicū ſuum vl̓qꝛ iuit ad nūdinas reuertit̉ nec ſcit̉ vbi eſt. tuncqꝛ habuit principiū ſine culpa dꝫ p̄ſumi detineat̉ aliquo impedimēto iuſto dꝫ ꝓcedi ꝯͣ niſi veriſil̓rpſumat̉ de eiꝰ morte. hūc puto veꝝ eſſe intellectuꝫ hꝰ§. j. colligit̉ ex pͥn.. ſi ꝟo al̓r abn̄s fuerit. qͣſi dicatnon culpoſe ſeu malicioſe. etiam clare innuit lr̄a in. aſſertiue dic̄ ſine culpa ſit abn̄s ⁊cͣ. Si .n.apparet de legitimo impedim̄to in principio poſſetdici abn̄tem ſine culpa teneat̉ adeſſe reſiderevxore. vt dicit Inno. nec ob. ſi tex. vtat̉. forſā illd̓refert̉ ad impedimētū poterat nūc detineri qꝛ pn̄ti ſumꝰ certi ſꝫ de principio ſatis erat certū ſine culpa ſe abn̄tauerat. per colligit̉ oīs ꝯͣrietas videturipſa veritas. no. bn̄ qꝛ aꝑitur intellectus oīm iſtoꝝ. c. hec ꝓcedūt vbi agit̉ ꝯtra abn̄tem mr̄imonio ꝯͣctoſi eſt mr̄imoniū ꝯͣhendū pn̄s cōquerit̉ rōne abn̄tie alterius dic vt le. no. in. c. de illis de ſpon. Op. pꝰ glo.vlt. videt̉ ſicut ꝓcedit̉ ꝯͣ ꝯtumacē. li. ꝯtē. ita etꝯͣ ꝯtumacē debeat ꝓcedi. ꝓcedēdi ē ꝑiculumfornicatōis. vt pꝫ in tex. que ſubeſt etiā ceſſante ꝯtumacia ergo idē ius ẜuandū. vt in. c. cuꝫ dilecta de ꝯfir.vti. vl̓ inuti. in. c. tranſlato de ꝯſti. So. ẜm Hoſt.ſolū timor eſt illiꝰ diſpoſitōis ſꝫ etiā culpa rei ꝯtumacis. ſta duo ꝯiūcta oꝑant̉ hāc ſpālitatē. No. beneex hac glo. ex tex. qn̄ due ſūt cauſe alicuiꝰ diſpoſitōnis oꝑtet vt hēat locū diſpoſitio ꝯcurrat vtraqꝫſecus ſi tm̄ altera adeſt. ad inſti. de nup. §. affinitatispōt tn̄ ille tex. adduci in ꝯͣriā ſentētiā qꝛ ceſſāte vna ceſſat effectꝰ diſpōnis ſed manet vigore alteriꝰ cauſe. Et dicit ꝓcedit ille tex. qn̄ q̄libet cauſa erat ſeſufficiens finalis. tex. ꝟo iſte ꝓcedit qn̄ q̄libet ſeſufficit ſed oꝑtet vtraqꝫ ſil̓ ꝯcurrat qd̓ noͣ.Hic̄ excipiūt̉ duo alij caſꝰ auATEI Alij. rgl̓a. pōt ſic ſūmari. Adpetuā rei mēoriā vl̓ agit̉ viā inqͥſitōis pn̄t teſtes ſine lit. ꝯte. recipi etiā publicari. diuidit̉ No. gnaͣliter excipit̉ caſus qn̄ īminet exceſſuū inqͥſitio.litercūqꝫ inquiratur de exceſſibꝰ hꝫ locum diſpoſitio