Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
96v
Einzelbild herunterladen
 

Ut lite ꝯte.

hac dictōne maxīe qꝛ ſtat ꝓprie qn̄ ponit̉ idē in caſutrario. idem noͣ. in. c. auditis de elec. ſꝫ inqͣꝫtū infert̉mr̄imoniū dr̄ an̄ ꝯfirmatōꝫ tūc dic vt.. dixi Uenioad glo. magnā in. ſacris. quā diuido in tres ꝑtes pͥncipales. in prima ꝑte allegat ſex iura varie loquētiaſuꝑ abn̄tia clericoꝝ. Scd̓o ponit modū ꝓcedēdi ꝯͣlatū abn̄teꝫ qn̄ agit̉ ex ſola culpa abn̄tie ibi ſuꝑ. Tercio ponit modū ꝓcedēdi qn̄ agit̉ rōne delicti extrinſeci. tercia ibi ſi ꝟo ꝯͣ p̄latū. Scd̓a ꝑs ſubdiuidit̉. primo ponit modū ꝓcedēdi ꝯͣ abn̄teꝫ ꝯfirmatū habuit poſſeſſionē. ſcd̓o ꝯͣ ē ꝯfirmatꝰ. ſcd̓a ibi de hisꝟo. interſerit terciū mēbꝝ qn̄ ille accuſat electōꝫ vl̓excipit ꝯͣ electū cōparet ibi ſi ꝟo ille. Queromo qꝛ tex. in. ſi ꝟo. dic̄ ſi reus ē abn̄s ꝯtumaciā dꝫ expectari agit̉ de mr̄imonio ſpūali tp̄s in ſacris canonibꝰ diffinituꝫ qd̓ ē iſtd̓ tp̄s? glo. iſta ī pͥn. pōitſex iura varie loq̄ntia poſtea ꝯcordia diſtinguit ineffectu vult aūt agit̉ ꝯͣ abn̄tem ex ſola abn̄tia aut ratōe crimīs qd̓ ꝯͣ ꝓponit̉. primo caſu ſubdiſtinguitaut habuit ꝯfirmatōꝫ poſſeſſionē aūt. ſi habuit ettūc ſi ſcit̉ vbi ett dꝫ citari p̄latū vt ad eccl̓iam ſuā reuertat̉ infra tp̄s ꝯueniēs ẜm locoꝝ diſtātiā tꝑis qͣlita. qd̓ ſi fecerit poterit bn̄ficio pͥuari niſi on̄dat cauſam rōnabilē qͣre venit. idē dic̄ fiendū de eo habuit̉ a p̄lato licētiā ſe abſentādi vſqꝫ ad certū tp̄s. vt .ſ.etiā elapſo tꝑe moneat̉ ad redeūdum al̓s tenet ſnīalata ꝯͣ. Si ꝟo neſcit̉ vbi ē ita citari pōt ꝑſonaliter tūc citari dꝫ trine citatōis edicto apd̓ eccl̓iam ſuam vt reuertat̉. ſi infra ſex menſes venerit pͥuabitbn̄ficio ſuo.. de cle. reſi. ex tue. Si ꝟo iſte abn̄s adhuc habuit ꝯfirmatōeꝫ poſſeſſionē ſꝫ ſolū electꝰ fuit tūc expectari dꝫ ſex mēſes vel plꝰ vel minꝰ ẜm viſum fuerit ſuꝑiori. Si ꝟo cōparet electꝰ ſꝫ ille accuſauit electōeꝫ vel excipit de crimīe ꝯͣ electū cōparet ꝯcludit glo. arbitrio ſuꝑioris ſibi terminū p̄figēdūSi ꝟo agit̉ ꝯͣ p̄latū abn̄tem rōne abn̄tie ſꝫ criminisqd̓ ꝯͣ ꝓponit̉ tūc dꝫ citari. ſi venerit excōicabitur expectabit̉ annū poſt annū ꝓcedet̉ ꝯͣ eum ꝓuttradit̉. xj. q. iij. rurſus.. c. qͥcūqꝫ. de do. ꝯtu. veritatꝭ. vltimū vult noͣbiliter iſta glo. vide qͣi ſil̓eꝫ glo. latiorē ī. c. qꝛ ſuꝑ. vij. q. j. Inno. intricat hac materiā latius do. an. Ego capiendo veriora dicta ſic diſtinguo.Aut agit̉ de ꝓcedēdi ꝯͣ abn̄tem rōne crimīs qd̓tra ꝓponit̉ eſt materia nr̄a. ſꝫ dicā in. c. veritatisde do. ꝯtu. Aut rōne abn̄tie vel qꝛ opponit̉ ꝯͣ electōꝫſeu ꝯfirmatōꝫ defectu forme ſeu ꝑſone electe ſeu confirmate. caſu aut beneficiū reqͥrit reſidētiampōt in abn̄tia priuari lꝫ bn̄ficiū reqͥrit reſidētiam qꝛceſſat delictū niſi vaget̉. tūc .n. pōt priuari lꝫ bn̄ficium reqͥrat reſidētiā qꝛ ſufficit ad priuādū delictū vagationis. vt no. Inno. in. c. ex tue de cle. reſi. non .n. dꝫclericꝰ vagari. vij. q. j. oꝫ. Si aūt reqͥrit reſidētiaꝫtūc ſi ē abn̄s ꝓbabili neceſſaria. puta infirmitatꝭ vl̓vtilitatꝭ eccl̓ie. idē videlicet dꝫ pͥuari ſꝫ dꝫ expectari donec ceſſabit. vij. q. j. pn̄tiū. in. c. j. cle. egro.his tn̄ ſil̓ibꝰ caſibꝰ dꝫ poni vicariꝰ in eccl̓ia deẜuiat recipiat ꝯgruā portōeꝫ. vt in. c. rectoribꝰ. in. c. tuecle. egro. in. c. ex eo de elec. li. vj. facit. c. ꝑuenit appel. de cle. reſi. c. pe. aut eſt abn̄s neceſſaria ſꝫvolūtaria ſeu ꝓbabili tūc aut habuit licētiā a principio abn̄tandi ad certum tp̄s tacitum vl̓ expreſſum aut. primo caſu glo. concludit eſt finito tꝑe neceſſaria monitio ad priuatōem. Inno. Hoſti. in. c. ex tuede cle. reſi. dicūt qn̄ tꝑs exprimit̉ ſed tacite intelligit̉. vt ſi mittit̉ ad ꝯciliū vel ad tractādā cauſaꝫ. tūcfinis ꝯcilij vel cauſe ē terminꝰ ad redeūdū poſtqͣꝫ ſiputatis dietis ꝯgruis ad redeundū redierit vagariintelligit̉. ff. ex. ca. ma. l. ſicui. §. j. qͣre videt̉ ſine citatōe vel expectatōe. vj. menſiū ipſius bn̄ficio pͥuari poſſe. vij. q. j. pn̄tium. tn̄ ſi poſtea ꝓbat ſe legitime impedi

tum fuiſſe recuꝑat bn̄ficiuꝫ ex general̓i clauſula vt habeat̉ hūanitatis. ad idē. iiij. q. v. c. qͥſqͥs. ff. ſatiſ. co.l. ij. totū. Alij tn̄ dicūt vt ibi refert Inno. poſtqͣꝫꝓpria volūtate incipit morari dꝫ expectari. vj. mēſes citatio ad domū fieri dꝫ. ſicut d̓r ī illa decre. ex tue neqꝫ dꝫ ei obeſſe bonū initiū habuit abn̄tie. p̄dictumc. pn̄tium. loqͥt̉ ẜm antiqͣ tꝑa qn̄ minꝰ tp̄s aſſignabat̉hodie dat̉ maius. etiam videtur velle glo. et placetHoſt. in. d. c. ex tue. Io. an̄. ꝯcordādo dicit primū dictū ꝓcedere qn̄ in primo t̓mino tacite vl̓ exp̄ſſe fuit monitus ſub pena priuatōis ad reu̓ſionē. ſcd̓m dictū ꝓcedat qn̄ lꝫ talē t̓minū habuit tn̄ ſic monitꝰ fuit euꝫad quē priuatio expectabat. Io. de lig. impugnat̉ dictū Io. an̄. qꝛ termini p̄fixio ordinet̉ ad fineꝫ ne ꝓpt̓abn̄tiā priuet̉ ſi haberet effectū monitōis oꝑaret̉ ꝯrios effectus qꝛ idē terminꝰ eſſet priuatōis priuationis ꝯͣ. l. titio. moriet̉. ff. de vſuf.. l. in numeratōnibꝰde ſolū. ſed hec modicū valet ẜm do. an. qꝛ terminusinqͣꝫtū ꝯſiderat̉ reſpectu pendētie bn̄ ordinat̉ aduandū ſed inquātū ꝯſiderat̉ in lapſu ordinari pōt adpriuādū. ſil̓e no. in. c. ab excōicato de reſcrip. vn̄ putatcirca hūc articulū do. an̄. ad ꝯuincendū delictū negligentie in reſidēdo ſufficit ſtatuitio termini ipſiuslapſus abſqꝫ alia monitōe multo fortiꝰ ſi eſt cōminatio. Sꝫ quo ad actū priuatōis ſola monitio ſeu ſtatuitio termini lapſu oꝑat̉ vt poſſit ad ſnīam ꝓcedi vt qꝛ qͣꝫꝙͣ reſidere ſit notoriū tn̄ qͦad actū ſnīe exigit̉ citatio vel monitio debet eſſe iudicial̓ qualisfuit illa monitio facta tꝑe quo habuit licētiaꝫ īmo nonputat ſufficere ſi fuiſſet tūc iudicial̓r facta qꝛ pōt fiericitatio ad cauſaꝫ cauſa adhuc pͥncipiata anteq ꝓcedēdi ſubſit de pn̄ti. ff. de iudi. l. quēadmoduꝫ de ſen. ex. romana. §. caueāt. li. vj. Et ſentit do. an in priuatōe fienda ꝓpter abn̄tiam requirit̉ citatō iudicialis. Itē ſnīa in iudicio ferēda ſed vtrūqꝫ eſt falſuꝫ bene ꝓſequit̉ Oldra. ꝯſi. cxxx. ſequit̉ do Pe. de an.in. c. nouit de his fi. a pla. inter cetera mouet̉ Oldr.qꝛ iura ſuꝑ loq̄ntia tm̄ requirūt monitionē non citatiōꝫ. vt in. c. ex ꝑte de cle. reſi. Itē reqͥrūt admonitōnem ante ſpoliatōꝫ. vt in. c. ex tue. eo. ti. aūt ſnīaꝫ. dictū tn̄ principale do. ant. puto veꝝ vt ſufficiat monitio facta tꝑe date licētie qꝛ tūc erat in mora ſiccōpetebat exercitiū reſpectu priuatōis. vt. d. §. caueāt. de of. or. romana. §. neqꝫ eo. li. vj. fac̄. ff. de of. ꝓcō.l. obſeruare in fi. iura .n. cōiter exiguūt monitōꝫ an̄ priuatōeꝫ ad vere ꝯuincendū delictū reſidētie ſed monitiōeꝫ vere ꝯuincit̉ poſſit detineri ex aliqua legitima. ar. eoꝝ no. in. c. extirpāde. §. qꝛ ꝟop̄ben. Cōclude ergo etiā tūc reqͥrit̉ monitō reſpectupriuatōis tūc ꝓcedit iſta glo. tp̄s redeūdi erit arbitrariū vt dicā in ſeq̄nti mēbro. Si ꝟo habuerit licetiā abn̄tandi ſe vel habuit ſine p̄fixione termini vel etiā p̄fixione qꝛ eſt ius vt.. dixi. tūc ſi ſcit̉ vbi ē dꝫcitari tp̄s erit arbitrariū vt dr̄ in glo. ſequit̉ Hoſt. ẜm diuerſa tꝑa ſūt in ſtatuta a canonibꝰ vt denotet̉ illud arbitriū. no. hec dicta qꝛ faciūt ad multa puto caſu reqͥrit̉ trina monitio ſꝫ ſufficit vnaetiā extͣiudicial̓. facit in ar. c. inter qͣtuor... ex ꝑte. etc. ex tue. p̄al.. fiet trina monitio vt ibi dixi neqꝫ ſufficitvna ꝑemptoria exquo ius requirit trinā actus ē odioſus ſeu agit̉ de pena imponēda. ad glo. no. in cle. j. devi. hone. cle. in. tercio. qd̓ no. Io. an. ī. d. c. ex tue. idē ſi ſcit̉ vbi ē ſꝫ inde citari pōt. vt no. ī. d. c. ex tuemaxīe p̄ſumat̉ abeſſe malicioſe. exqͦ tenet̉ reſidere et reſidet. iuxͣ no. Inno. in. c. fi de eo qͥmit. ī poſ. Un̄bn̄ dꝫ caſu ſuffice̓ citatio ad domū facta ibi no. perInno. ſꝫ humaniꝰ eſt vt citet̉ ꝑſonal̓r ſi cōmode citaripōt. videt̉ velle. d. c. ex tue. cōiter alia iura illiꝰ ti.de cle. reſi. qn̄ citatō fit ad eccl̓iam qꝛ neſcit̉ vbi eſtvel cōmode ꝑſonaliter citari non pōt dꝫ expectari per