De foro compe.
vt no. glo in. c. ex tenore de reſcrip. qꝛ illa lex ponit caſum ſpālem fauore libertatis ſꝫ regularit̓ nō ꝑdit cāmſed dic vt plene no. in d. c. ex tenore. Itē data negligētia iudicis vel cōtumacia rei pōt impune adire aliū indicem nō ob. cōditione. l. vbi ceptū. ff. de iudi. de qͦ vide ꝑ Bar. in. l. qͣꝫuis. ff. de dam. infec. ⁊ in. l. ſepulchra.ff. de ſepul. vio. facit tex. cum glo. ⁊ Inno. in. c. ex conq̄ſtione de reſti. ſpō. ¶ Sed extra glo. op. contra tex. ⁊hanc glo. lꝫ em̄ rōne deſtinate ſolutōis quis poſſit cōueniri in loco vbi fingit̉ ꝯͣxiſſe nec ſit locus pnīe tn̄ ſecus videt̉ qn̄ nō ꝓmiſit ibi ſoluere ſꝫ tm̄ rn̄dere ibi duplici rōe. pͥma qꝛ clericus nō p̄t exp̄ſſe ꝓrogare iuriſditionē alterius iudicis ſine cōſenſu ſui ordinarij. Scd̓aqꝛ quiſqꝫ ꝓmittens rn̄dere corā iudice nō ſuo pōt penitere vſqꝫ ad li. cōte. l. ſi ꝯuenerit. ff. de iuriſ. om. iudi.et no. in. c. j. sͣ. ti. ꝓx. cuius ꝯͣrium innuit iſta lr̄a dū parificat iſta duo. So. Io. an. pͦ exponit tex. vel ꝓ ideſt.qͣſi velit dicere ꝙ ſola ꝓmiſſio de rn̄dendo nō ſufficiat ſꝫ oꝑtet ꝙ cōcurrat ꝯͣctus vt ſolutiōis deſtinatio hͨexpoſitio extorquet̉ lr̄am. et iō ſcd̓o dicit ꝙ hͨ dictiovel pōt ſtare ꝓprie qꝛ ex eo ſolo ꝙ rn̄dere ꝓmiſit pͥuilegio renūciauit. Itē cū agat̉ corā delegato pꝫ ꝙ iſtd̓pactū eſt de iuriſditōe nō declinanda ẜm ea q̄ no. in. c.jͣ. sͣ. ti. ꝓxi. ẜm eū. ⁊ optime loquit̉. et dic latius ⁊ clariꝰꝙ inqͣꝫtū quis ꝓmittit rn̄dere coraꝫ ordinario nō ſuohͦ ſolū nō ſufficit. tum qꝛ p̄t penitere an̄ li. cōte. vt in p̄all̓. l. ſi ꝯuenerit. tum qꝛ ſi ē clericꝰ hͦ nō p̄t ꝓmittere ſine licētia ſui iudicis. vt ī. c. ſignificaſti. jͣ. e. ⁊ no. sͣ. ti. ꝓx.c. j. nec iſta lr̄a dicit ꝯͣriū. nō em̄ dicit ꝙ ꝟtute huiꝰ ꝓmiſſionis potuiſſet ibi ꝯueniri corā ordinario. aut promittit qͥs ſimpl̓r rn̄dere in certo loco ⁊ tūc corā ordīario illius loci inuitus ꝯueniri nō p̄t rōnibꝰ p̄dictis ſedcorā delegato ſic. ⁊ ē rō diuerſitatis qꝛ reſpectu ordīarij agit̉ de iuriſditōe danda qͦ caſu locus eſt pnīe vſqꝫad lit. ꝯte. ⁊ in clerico nihil valet ſine licētia iudicis ſuireſpectu ꝟo delegati agit̉ de iuriſditiōe nō declinādaqꝛ papa eſt ordinariꝰ oīm clericorū. vn̄ ꝓmittēdo ibirn̄dere ſolū agit nō declinare iuriſditione reſpectu priuilegij ſibi ꝯpetētis. et puto ꝙ ꝟtute huiꝰ ꝓmiſſionisnedū renūciat pͥuilegio ſpāli ſꝫ etiā cōi vt nō poſſit exciꝑe ne trahat̉ vltra duas dietas ſeu vnā qͥs huic pͥuilegio tacite renūciauit ꝑ illā ꝓmiſſionē. ar. op. hic. ⁊ vide qd̓ nō. Io. an. in addi. Spe. in ti. de ꝯpe. iudi. adi. §.j. ꝟ. qͥd ſi fiat pactū. ¶ Ultiā glo. facit duo. pͦ q̄rit qͥles erūt iſte expēſe? foluit ⁊ remittit ⁊ ē clara. ¶ Scd̓oq̄rit qual̓r ꝓbabunt̉ expēſe ⁊ dāna? et rn̄det ꝙ expēſeꝓbabunt̉ ꝑ iuramentū taxatōe p̄miſſa vt in iur. all̓. inglo. dāna vero ſi petant̉ rōne ꝯͣctus ꝓbent̉ ꝑ teſtes. ſivero ꝯtingūt ex dolo ⁊ violētia alteriꝰ ꝑtis ꝓbent̉ ꝑ iuramētū ꝯſtito pͥus de violētia ꝑ teſtes. vt ī. c. fi. qd̓ me.cā et dic vt ibi nō. Inqͣꝫtū gl. pͦ dicit ꝙ expēſe ꝓbant̉ꝑ iuramentū dicūt Goſ. ⁊ Io. an̄. ⁊ coīter doc. h̓ ꝓcedere reſpectu eaꝝ q̄ ſūt facte in lite. facte vero an̄ liteꝫpetunt̉ vt intereſſe vt in. c. ꝑuenit. jͣ. de fideiuſ. ⁊. c. ꝯſtitutus. ⁊ ꝓbant̉ aliter qͣꝫ ꝑ iuramentū ꝑ iura q̄ gl. all̓atet in. l. ī lege aqͥla. ff. ad. l. aqͥl̓. ⁊ hͦ idētꝫ ſpe. ī ti. de fruc.et intereſſe. §. fi. ꝟ. pe. ⁊ vide tn̄ tex. cū Bar. in. l. nō igͦrat. C. de fruc. ⁊ li. expē. ⁊ qd̓ no. in. l. vna. C. de ſen. q̄ ꝓeo qd̓ intereſt. īmo plus dico ꝙ etiā ſi a pͥncipio ꝓmiſiſſē ſtare iuramēto tuo ſuꝑ expēſis nihilominꝰ poſſētreuocare an̄qͣꝫ iures. ar. l. ſiqͥs iureiur. C. de iureiur. ⁊ ſiiurauerit an̄qͣꝫ peterē ſeu reuocarē poſſū petere ad reductōeꝫ boni viri. vt. l. ſi libertꝰ. ff. de ope. lib. ⁊ tenuitBart. in. l. fi. ff. de p̄to. ſtipu. ⁊ vide qd̓ no. in. c. finē dedo. ⁊ ꝯtu. Inqͣꝫtū gl. dicit ꝙ dāna illata circa violētiāꝓbant̉ ꝑ teſtes optīe loqͥt̉. ⁊ idē tꝫ ſpe. in loco p̄all̓. etgl. inſti. de ver. ob. §. nō ſolū. Itē lex dicit ꝙ de difficiliꝓbat̉ intereſſe. in. d. l. fi. ff. de p̄to. ſtip. qd̓ nō eēt ſi poſſet ꝓbari ꝑ iuramētū. Et hͦ dictū reſtringo ad interēſſe ſurgēs ex ꝯͣctu. ſi aūt ſurgeret in iudicio rōe tue cō-
tumacie vl̓ ꝓpt̓ muū temere vl̓ calūnioſū litigare tūc puto ꝓcedēdū vt ī expēſis q̄ fiūt in iudicio. ad hͦ all̓at texin. l. ſancimꝰ. C. de iudi. ⁊ qd̓ no. jͣ. de do. c. finē. ⁊ generalit̓ qual̓r ꝓbet̉ intereſſe: vide ꝑ Bart. in. l. j. C. de ſen.q̄ ꝓ eo in vlt. colū. Sꝫ diceres exqͦ ꝗs ꝓmiſit certo loco ſe ſoluturū ⁊ nō ſoluit ſuccedit actio arbitraria. ff.de eo qd̓ certo loco. l. j. ij. ⁊. iij. ⁊ ſic poterit deferri iuramētū ī litē rōe affectōis. ar. in. l. in actōibꝰ. ff. d̓ in litē iuran. Io. an. remittit ad noͣ. ꝑ hoſti. in ſum. de ſen. §. ꝗsſit effectꝰ ſub. §. ſꝫ ⁊ qꝛ aliqͦtiens ⁊ de iureiu. ſb̓ rubricade iura. in litē. §. ꝓpt̓ q̄. ⁊. §. in qͥbꝰ. ⁊ in Spe. de fruc. etintereſſe. §. vlt. ꝟ. ⁊ vt h̓ articulus. ⁊ ꝯclude ꝙ vbi agit̉de ꝓbādo vero ītereſſe ꝓcedit qd̓. sͣ. dixi. vbi aūt agit̉de intereſſe actōis vt circa rē vbi affectio cadit tūc p̄tp̄ſtare iuramētū in litē. de qͦ tn̄ dic vt plene no. in. c. ſacro de ſen. ex. ⁊ ꝑ Inn. ⁊ Di. in regl̓a mora de re. iur̄. li.vj. ꝑ legiſtas in. l. vna. C. de ſen. q̄ pro eo qd̓ intereſt.Clericus ſine dyoceIgniſiCaſti. ſani ep̄i licētia iuriſdi1tioni nō ſui iudicis ſe ſubmittere nō p̄t. vel ſicNlatius. Quāqͣꝫ laici pn̄t iuriſditionē nō ſui iudicis ꝓrogare clerici tn̄ nō p̄nt niſi ep̄i dyoceſani cōſenſus accedat. ⁊ iudex cuius iuriſditionē ꝓrogare volūt ſit eccl̓iaſticus. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi inqͥſitioni. ¶ No. pͦ abbatē hr̄e iuriſditionē etiā ꝓrogabilē ꝑ clericos ſeculares dūmodo requiſita accedāt ad ꝓrogatiōꝫ. ſꝫ ſentith̓ Hoſti. ⁊ clariꝰ. do. An. hunc abbatē hūiſſe iuriſditōnem ordinariā ex ꝯſuetudine cū de iure cōi nō hēat iuriſditionē ꝯtentioſā. vt no. ꝑ aliqͦs in. c. qͣꝫto de off. or.iō eiꝰ iuriſditio de iure cōi ꝯpetēs nō ē ꝓrogabil̓. Egocredo ꝯͣriū .ſ. abbatē hr̄e iuriſditōꝫ ꝯtētioſam vt plenedixi ī. c. cū ꝯtīgat. sͣ. e. ⁊ hoſ. diuinat ad iſtū tex. vn̄ fac̄iſte tex. ꝓ his q̄ dixi ī. d. c. cū ꝯtīgat. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. bar. inl. j. ff. de iudi. vbi dicit ꝙ iuriſditio eorū qͥ p̄ſunt alicuicollegio p̄t ꝓrogari ꝑ illā. l. ẜm vnā lec. quā no. collec.tn̄ ẜm lec. Hoſti. dic̄ ordinariā iuriſditionē poſſe ꝓrogari nō ſolū ſi ꝯpetit iure cōi ſꝫ etiā ex conſuetudine ⁊ſic iure ſpāli. ⁊ ꝓ hͦ qꝛ iura nō curāt de hͦ qual̓r ꝯpetatdūmodo ſit ordinaria. vt hic ⁊ in p̄all̓. l. j. ¶ No. ſcd̓oopti. ar. ex tex. ꝙ ſubmittēs ſe iuriſditōi alicuius iudicis pn̄tis ⁊ acceptātis nō p̄t amplius penitere ſꝫ ad rn̄dendū cōpelli p̄t p̄ciſe cū ex pn̄tia ⁊ acceptatōne iudicis acqͥſitū ſit ius ipſi iudici qd̓ videt̉ in dubio ꝓcedere qn̄ fit in iudicio. ⁊ idē videt̉ etiā qn̄ fit extra vt h̓ exqͦ actus cōfert̉ in iudiciū. In his eī in iudicio explicandis qͥs ꝯpellit̉ p̄ciſe ad factū nec ſufficit ſoluere int̓eſſe. vide gl. no. in. ꝟ. cogant̉. ff. de ꝓcu. l. filio fa. §. ꝓcuratorē. ⁊ qd̓ dixi. sͣ. ti. ꝓx. c. j. iſte nō ꝯpellit̉ h̓ qꝛ noͣ int̓uenit ſui iudicꝭ ꝯſenſus. qd̓ ſingl̓a no. ꝓ limitatiōe. l. ſiꝯuenerit. ff. de iuriſ. om. iu. ¶ No. tercio quē poſſe nōſolū pure ⁊ de pn̄ti iuriſditiōꝫ alteriꝰ iudicꝭ ꝓrogare.vt. l. j. C. de iuriſ. om. iu. ⁊. l. j. ff. e. ſꝫ etiā reſpectu futuritꝑis ⁊ ſub ꝯditōne vt ſi nō ſatiſfecero ſubmito me ⁊cͣ.¶ No. h̓ tex. exp̄ſſū ꝙ laici pn̄t iuriſditōꝫ nō ſui iudicꝭꝓrogare etiā nō reqͥſito ſuoꝝ ſuꝑiorū ꝯſenſu naͣ verbū clerici ⁊cͣ. venit aduerſatiue ad p̄cedētia qͣſi innuataꝑte ꝙ lꝫ laici pn̄t clerici tn̄ nō. ⁊ an̄ hͦ ſit veꝝ indiſtincte ⁊ q̄ ſit diu̓ſitatis rō. jͣ. ſb̓ijciā. ¶ No. quē n̄ poſſe et̄cū ſui ſuꝑioris licētia ꝯſtituere ſibi iudice al̓s n̄ hn̄temiuriſditōꝫ ⁊ ē rō qꝛ pͥuatꝰ nō p̄t dare iuriſditiōꝫ quā n̄hꝫ. vt. l. pͥuatoꝝ. C. de iuri. om. iu. itē ꝓrogare idē ē qd̓extēdere. Si ꝟo nō hꝫ al̓s iuriſditōꝫ nō p̄t illā extēdere. qd̓ eī nō ē nō pōt extēdi. ar. c. ad diſſoluendū de deſpon. impu. ⁊. l. decē. ff. de verb. ob. ⁊. xxxij. q. ij. c. qd̓ vero. ⁊ h̓ ꝓcedit etiā qͦ ad forū pnīale. lꝫ em̄ qͥs hēat a p̄lato ſuo licentiā ꝯfitendi alteri ſacerdoti tn̄ eligere dꝫhn̄teꝫ curā hītu ⁊ actu. vide gl. ſingu. in cle. j. de pͥui. inꝟ. ſpāli. in fi. ⁊ ex illa gl. collige nō ſufficere iudicē hr̄eiuriſditōꝫ niſi etiā hēat iuriſditōis exercitiū. qd̓ fac̄ admaͣm. l. obẜuare. ff. de of. ꝓcon. in fi. ¶ Ultīo no. ibi ⁊