De foro compe. 6 ⁊
¶ Sed circa hoc dubitat̉ qͥd ſi in vno loco hn̄s beneficiū reqͥrēs reſidētiā ⁊ in alio hꝫ habitatōꝫ nūquid dicat̉ habere domiciliū in loco habitatōnis? Do. an. credit ꝙ nō qꝛ cū alibi qͣꝫ in bn̄ficio habitare nō poſſit deiure nō videt̉ ibi eē cauſa habitatōnis ꝑpetue ſed momētanee. ar. in. l. ex facto. §. reꝝ aūt italicaꝝ. ff. de here.inſti. Ego puto ꝙ ſi poſt adeptū beneficiū ꝯſtituit larē alibi vltra deceniū ꝙ videat̉ ibi conſtituiſſe ꝑpetuodomiciliū. ar. l. ij. C. de incolis. li. x. nec ob. ꝙ tenet̉ ibi reſidere qꝛ nō debet eſſe melioris cōditōis ſtultus qͣꝫ ſepiens. vn̄ ſaltē in ſui p̄iudiciū videt̉ ibi habere domiciliūar. in. c. eū qͥ de p̄ben. li. vj. ⁊ ſic attenderet̉ potiꝰ qd̓ fitꝙͣ qd̓ fieri debet. ¶ Quid aūt de origine pat̓na vl̓ auita: dic vt no. Bar. in. l. aſſūptio. ff. ad muni. ⁊ vt no. inl. libertus. §. in adoptiua. e. ti. Ex his ꝯcludit̉ clericumſecularē poſſe hr̄e domiciliū in diuerſis locꝭ licet principale domiciliū ſit vbi habet beneficiū requirēs reſidentiā. ⁊ ſic videt̉ Io. an. intelligere Innocē. in. d. c. ex ore.Abbas ꝟo ſeu alius religioſus nō pōt habere domicilium niſi in clauſtro vbi habet reſidere. vt nō. Inno. ind. c. ex ore. Hoc limito ⁊ reſtringo qͦ ad onera. vn̄ nonpōt ꝯuenire alib vel ſubire munera ſꝫ quo ad rē ip̄amſeu ad cōmoda dico ꝙ monachus ſeu abbas retinet domiciliū vbi natus ē. ar. ⁊ in. l. pe. ff. de ſena. nā vt noͣ. dic̄Bar. in. l. j. ff. admuni. monachus nō deſinit eſſe ciuis illiꝰ ciuitatis vbi natus fuit qꝛ retinet qͦ ad cōmodū iura ciuilia. l. deo nob̓. C. de ep̄i. ⁊ cle. Itē ille qͥ monachatur aſcēdit ad maiorē dignitatē. vt in aucͣ. de mona. inprin. ⁊ xvj. q. j. qͥ ꝟo. ſꝫ ꝑ ſuꝑueniētiā dignitatis nō perdit̉ primū domiciliū ſeu ciuilitas. l. pe. p̄alleg. ſimile adduco in muliere q̄ ꝑ ꝯtractū matrimonij mutat foruꝫ ⁊originē qͦ ad eaque poſſent ip̄am extrahere a ſeruitijsmariti. ſic debet intelligi qd̓ no. glo. in. l. origine. C. demunici. ⁊ ori. li. x. ⁊. l. cū quedā. ff. de iuriſdi. om. iu. ⁊. ī. l.fi. ff. ad munici. ⁊. d. l. origīe. ⁊ hoc vltimū tenuit Bar.in. d. §. idē reſcripſer̄t. ⁊ idē dico ī ingrediēte mōaſterium qd̓ no. facit. c. cū nullus de tem. or. li. vj. qd̓ loquit̉ īmateria ꝓportionabili clericis ⁊ monachis. ⁊ ꝑ hūc intellectū p̄t inferri ꝙ monachus p̄t ordinari ꝑ ep̄m in cꝰdycꝭ. natus eſt licet monaſteriū ſit in alia dyce. ſitū qd̓eſt dictū vt credo. Io. an̄. An aūt abbas vel monachuſefficiat̉ ciuis vbi cōſtituit̉ abbas vel monachus ⁊ qͥd īcollegio ⁊ ſil̓ibꝰ vide ꝑ Bar. in. l. j. ff. ad munici ¶ Uenio ad glo. ⁊ op. ꝯtra tex. videt̉ em̄ ep̄m delicti nō poſſe priuare clericū delinquētē beneficio ſuo ꝙ habet alibi qꝛ ſic poneret falcē in meſſem alienā ꝯtra. c. venerabilē de ele. ⁊ de iudi. nouit. Itē extra territoriū ius dicēti nō paret̉ impune. c. vt animaꝝ. de ꝯſti. li. vj. ⁊. l. fi. C.de iur. om. iud. So. gl. metu ꝯtrarij intelligit tex. ꝙ iſteep̄s delicti nō fert ſnīam ſuꝑ eccl̓ia ſꝫ tm̄ ſuꝑ crimine ethͨ ſnīa facit fidē in alio iudicio. vn̄ vigore huiꝰ ſnīe ep̄sbn̄ficij priuabit eū poſtea bn̄ficio quaſi exequēdo d̓ iure ſnīaꝫ alteriꝰ gnaͣlit̓ latā ſuꝑ crimine. ⁊ hͦ voluit gl. ij.quā ſic intelligo ne videat̉ ꝯtraria prime. Hoſti. tꝫ qͣetiā ſuꝑ eccl̓ia ꝓnunciare p̄t. ⁊ idē tenēt coīter doc. hic⁊ ꝓ hac opi. facit ẜm Io. an̄. qꝛ hic fuit queſitū etiā debeneficio. Itē hic reſeruat̉ ep̄i beneficij executio nō pͥuatio vel determinatio. ⁊ remittit ad no. ꝑ ſe de ap. paſtoralis in fi. ⁊ idē aperte tenet glo. j. sͣ. c. ꝓxi. Idē Fe.de ſenis ꝯſilio. xvj. ꝓpe fi. primā lec. ſentit hic Inno. dicēs ſnīam ferēdā ſuꝑ crimine de qͦ accuſat̉ que erit tal̓condēno te de tali crimine ⁊ poſtmoduꝫ pene executiofit ẜm canonēs qͥ p̄cipiūt crimīoſos condēnatos deponendos. xxv. di. primū. niſi ex diſpenſatiōe tolerent̉. sͣ.de iudi. c. at ſi clerici. ⁊ interdū erit pena depoſitōis. vtin eo. c. at ſi clerici. interdū excōicatōis. jͣ. de rap. c. j. Itēcredit Inno. ꝙ poterit eū ꝑpetuo ſuſpendere ab eccl̓iaque in alia dyoceſi ſita eſt ſꝫ mandabit̉ executōni de facto ꝑ eū in cuiꝰ territorio res ſita eſt. ff. de re iudi. l. a diuo pio. Sed circa hoc ꝯclude ꝙ vtraqꝫ lectura p̄t pra
cticari. nā pōt iudex delicti ꝓnunciare tm̄ ſuꝑ delicto ⁊īmediate ſequit̉ pena iuris. vt in. l. j. ff. ad turpi. ij. q. iij.§. notandū. no. archi. ⁊ Io. an. in. c. j. de homi. li. vj. ⁊ iudex beneficij exequēdo ius illū priuabit ſi delictū eſt tale qd̓ meret̉ priuatōem ⁊ puto ꝙ nō requirat̉ noua ſententia priuatōis ſꝫ de facto priuabit imponēdo penamiuris. nam incōtinēti ſequit̉ pꝰ primā ſnīaꝫ iuris effectꝰpriuatiuus vt in iuribꝰ p̄all̓. ⁊ forte ꝓpter hoc dicit tex.ꝙ executio ſpectat ad iudicē beneficij. Et no. ſentit h̓ſpe. in ti. de ſentē. ex. §. nūc videndū ꝟ. ſꝫ pone iudex puſinus. ⁊ ſentit ibi ſpe. vtrūqꝫ intellectū licet dicat plꝰ ſibi placere ſcd̓m intellectū. Et vide Inno. in. c. int̓ dilectos de exceſ. p̄la. in prin. vbi ſentit ꝙ h̓ exceptio tu fuiſti ꝯdēnatus de crimine inducit priuatōneꝫ tituli ip̄ofacto ſꝫ iſta via nō eſt multū tuta qꝛ pōt dubitari d̓ pena ꝯdigna. ⁊ decitatōe ⁊ alio ꝓceſſu poſtea fiendo. vn̄vtile ē ſeruare ſcd̓aꝫ lect. vt ep̄s dilecti ſpecifice ꝓnunciet ſuꝑ priuatōe beneficij. nec dicit̉ ex hoc ponere falcē in meſſem alienā cū titulus reſideat penes ꝑſonā ip̄ius clerici ⁊ inheret oſſibꝰ ſuis ſicut dicimus de alijs iuribus incorꝑalibꝰ. vt no. glo. in. l. iij. ff. ꝓ ſocio. vnde ex qͦrōne delicti ꝑſona eſt ſibi ſubiecta pōt ius inherēs perionē abdicare ab illa ꝑſona ⁊ ſic dicit ius in rem ſibi ſb̓ē ctā cū res poſtea remaneat ꝓ derelicta in loco vbi eſt⁊ executio facti fit ꝑ iudicē beneficij. ⁊ de hͦ videt̉ tex.aꝑtiſſimꝰ hic non cauillādo literā. ⁊ idem in ſimili qōneſ. in publicatōe bonoꝝ fit de iure cōi rōne delicti ſentitBar. in. l. cūctos populos. C. de ſum. tri. ⁊ Io. an̄. in. c.cū ẜm leges de here. li. vj. poſt Io. cal. ⁊ ꝓ hͦ. l. magꝭ puto. ff. de rebꝰ eoꝝ. vbi ptꝫ ꝙ decretū interpoſitū ſuꝑ alienatōe extendit̉ ad rem extra iuriſditionē ſitam. ad idēc. romana. §. ꝯtrahētes. eo. ti. li. vj. vbi iudex rōne contractus decernit miſſionē fiendā in bona alibi ſita. ⁊ generaliter an ſnīa porrigat effectū ſuū extra territoriuꝫvide plene ꝑ Bar. iu. d. l. cūctos populos. ⁊ concludoaliqͣ vtilia. dic̄ ꝙ aut pena appoſita reſpicit ꝑſonā autbona. prīo caſu aut pena appoſita reſpicit interdictuꝫcerti loci ⁊ nō porrigit̉ extra territoriū interdicētis niſiꝑ quādā ꝯſequētiā qꝛ interdicto loco habitatōis videtur interdictus locus originis. de quo dicendū vt in. l.relegatoꝝ. §. j. ⁊. §. int̓dicere. ⁊. §. ſe. ff. de interdic. ⁊ rele. vn̄ dicit Bar. in p̄al. l. relegatoꝝ. §. e. qd̓dā genꝰ. ꝙciuitas nō p̄t ciui ſuo p̄ciꝑe vt debeat morari in loco n̄ſubdito ⁊ ꝙ talia ꝯfinia nō valēt ⁊ ꝙ vidit talē ſnīamreuocari ꝑ iudicē appellatōis nec pōt int̓dicere ne vadat ad locū nō ſubditū ſentētiātis. ⁊ hͦ intelligit qn̄ fitin penā illiꝰ ꝯͣ quē fert̉ ſnīa. ſecꝰ ſi fit ſtatutū vt ſubditi n̄vadāt ad aliquē locū nō ſubditū ꝓpter cōmoditatē ciuitatis vl̓ in odiū eoꝝ hoīm ad quos nō vult ſb̓ditosire qꝛ tunc valet diſpoſitio ẜm eū qd̓ eſt notādū. facitl. fi. ff. de decre. ab or. fac̄. ⁊. l. mercatores. C. d̓ cōmercijsSi ꝟo nō ꝯcernit interdictū certi loci ſꝫ alicꝰ artis vt ꝙnō exerceat certā artē tunc nō porrigit̉ extra teritoriūvt eſt tex. no. in. l. ex ea. ff. de poſtu. ⁊ ꝑ illā. l. dicit Bar.in. d. l. cūctos populos. in alio loco ꝙ ſtatutū cōtinensꝓhibitōꝫ odioſā n̄ porrigit̉ īdubio exͣ t̓ritoriū ſtatuētiū ⁊ ideo dicit ꝙ ſtatutū diſponēs ꝙ filia femina nonſuccedit cum ſit ꝓhibitorium ⁊ odioſum. l. maximū viciū. C. de libe. pre. ad bona alibi ſita non porrigit̉ ⁊ credo poſſe inferri ꝙ ſnīa ſeu ſtatutū priuans quem beneficijs ſuis intelligit̉ de beneficijs ſitis in loco diſponētꝭ⁊ non alibi. facit optime in ar. c. ſi cōpromiſſarius. §. penul. ⁊ fi. de elec. li. vj. Si ꝟo ſtatutū non reſpicit interdictum loci mee artis ſed diminutōnē ſtatus vt qn̄ qͥsefficit̉ infamis vel excōicatus vel interdictus ⁊ tunc cūhe pene infligantur in perſonam ⁊ ſunt ꝑſone affectiue porrigunt effectum etiam extra territorium quia ſequūtur perſonam vt lepra leproſum. vt in prealle. l. exea. Et idem ſentit Inn. in. c. qualiter ⁊ quādo. ij. de accuſa. ꝓpe fi. ⁊ Fe. cōſi. xxiij. facit. c. teſtimonium de teſti.