De foro compe.
cognoſcāt ⁊ diffiniūt in territorio alterius cū vt. sͣ. dixiiuriſditio iſtoꝝ ꝯcernit ꝑſonas ⁊ nō locū. neqꝫ apparꝫrō vrgens qͣre magis p̄nt cognoſce̓ in illis locis qͣꝫ extra. ar. opp. in. c. cū illoꝝ. §. ſi ꝟo clauſtralis de ſen. exc.⁊ qd̓ ibi nō. Fateor tn̄ ꝙ honeſtiꝰ eēt ꝙ cognoſcerēt inꝓprijs locis qͣꝫ extra. Si ꝟo hn̄t iuriſditōnem cū territorio aliquo iure ſpāli ⁊ tūc debēt cogͦſcere infra territoriū nec debēt violare territoriuꝫ alterius. ⁊ hoc caſuceſſat rō ſuꝑius alle. niſi locarēt ibi ſedē de ꝯſenſu illiꝰcuiꝰ ē territoriū. vt ī. c. nouit de of. le. ⁊. c. litigātes d̓ of.or. li. vj. ⁊. vj. q. iij. ſcriptū. ⁊ puto ꝙ hoc caſu poſſunt locare ſedē in qualibet ꝑte territorij ꝓprij ſalua honeſtate ⁊cͣ. vt. d. l. pe. ar. ī. c. cū ep̄s de off. or. li. vj. r̄ſpectu ꝟoiuriſditōnis pnīalis dico ꝙ aut loqͥm̄ de ꝯfeſſore ꝑpetuo ſꝫ exͣordinario quales ſunt mēdicātes de qͥbꝰ in cle.dudū de ſepul. ⁊ hoc caſu oīa ꝓcedūt vbicūqꝫ cōmiſſaſint adeo etiā ſi extra territoriū cōmiſſa fuerunt qꝛ illaque in foro aīe exercētur volūtarie iuriſditōnis ſūt. decōmiſſis ꝟo intra nō pn̄t abſoluere extra. vt ī p̄all. cle.dudū. §. ſtatuimꝰ. ꝟ. extra ciuitatē. Aut loquim de cōfeſſore ꝓprio ⁊ ordinario ⁊ talis a quocūqꝫ peccato adeū ſpectate cōmiſſo intra vel extra territorium abſoluere p̄t etiā extra territoriū. Ratio ē qꝛ ea que ſūt fori penitētialis exercētur ſub ſilētio. vn̄ nulliꝰ territoriū leditur. vt in. c. nouit de of. le. ⁊ op. facit. l. ij. de off. ꝓcō. vbipatet ꝙ ea q̄ ſunt iuriſditōis volūtarie pn̄t exerceri extra territoriū licet nō ſint fori penitētialis ml̓to gͦ fortius ſi ſint fori penitentialis vbi ceſſat oīs ſtrepitꝰ. vt inc. oīs de pe. ⁊ remiſ. ⁊ hͦ etiā voluit Lau. ⁊ Io. d̓ lig. p̄eū in p̄alle. cle. dudū. hͦ etiā p̄t annecti an̄ exempti incidētes in excōicatōnis ſnīam a canonē latā pn̄t abſoluiab ep̄o loci vel a ſuis p̄latis inferioribꝰ ep̄o quā quidēqōne plene expediui in p̄dicta qōn quaꝫ diſputaui iōibi plene vide. dicā forte aliqͥd in. c. ſignificaſti. jͣ. eo.¶ Et ex oībꝰ p̄dictis elicio ꝯcluſiōes vt faciliꝰ pateatmateria. Prelati inferiores ep̄o etiā hn̄tes collegiū lꝫiuriſditōem in illoꝝ ꝑſonas de collegio iure cōi ſibi vēdicēt territoriū tn̄ fori ꝯtētioſi nō habent ſꝫ tota dyoceẜ. eſt territoriū ep̄i. Ex qua infert̉ ꝙ delinquētes vl̓ꝯtrahētes in monaſterio abbatis vel in eccl̓ia alteriꝰ p̄lati ip̄iꝰ p̄lati foꝝ nō ſortiūtur ſꝫ dūtaxat ep̄i loci etiaꝫſi rōne alicuiꝰ ſeruitij eidē p̄lato ſubeſſe dicātur. ¶ Secūda cōcluſio delinquēs in alteriꝰ parochia ſeu territorio qͦ ad foꝝ pnīe illi nō ſubijcit̉ etiā ſi delictū cadit innotoriū. ¶ Tercia ꝯcl̓io abbas ciuiliter ⁊ criminalit̓ īmonachos ſibi ſubiectos etiā in figura iudicij iuriſditōeꝫ exercere pōt adeo ꝙ loci incōmoditate nō repugnāte eo p̄termiſſo corā ep̄o loci priꝰ cōueniēdi nō ſūtniſi talia ſunt crimīa q̄ depoſitōeꝫ expoſcāt. ¶ Quarta cōcluſio ſeculares plati citra ep̄m de criminibꝰ ſuoꝝclericoꝝ etiā ſi depoſitōeꝫ nō expoſcant cogͦſcere iudicialiter nō valēt ſꝫ ciuiliter ⁊ cognitōnalit̓ in eos iuriſditōeꝫ exercere poſſunt eis tn̄ p̄termiſſis corā ordinario loci ꝯuenire poterūt. Et ex his duabꝰ ꝯcluſionibꝰinfert̉ ꝙ latiorē iuriſditōeꝫ vendicāt ſibi abbates in ꝑſonas monachoꝝ qͣꝫ ſeculares p̄lati in eoꝝ ſubditos.¶ Quinta cōcluſio ꝙͣꝙͣ delicti vel ꝯtractus rōne ſecularis clericus nō ſui iudicis ſortiat̉ foꝝ religioſus tamēcorā ſuo abbate indifferēter cōueniēdus ē niſi viarumlōga diſtātia aliud ſuadeat. ¶ Sexta ꝯcluſio iuriſditōem fori pnīalis dūtaxat obtinētes excōicatōeꝫ ī parochianos etiā indeterminate ꝓferre nequeūt. In habentibꝰ ꝟo iuriſditōeꝫ etiā ſi ep̄o inferiores exiſtāt aliud eſt ſentiendū. Exqͦ infert̉ excōicatōꝫ eē fori cōtentioſi ⁊ actiue etiā cōpetere alijs p̄latis citra epiſcopuꝫ.¶ Septima cōcluſio inferiores p̄lati inſtitutōeꝫ beneficioꝝ de iure cōi vel priuilegio ſpeciali ſimpl̓r īdultoobtinētes clericos in eiſdē inſtitutos ꝓpter ſimplicē adminiſtratōeꝫ ſeu nō reſidētiā deſtituere queunt ac eoꝝreſignatōem reciꝑe. ſecꝰ ſi ex p̄ſcriptōne vel cōſuetudi-
ne eis inſtituendi ius cōpetat niſi beneficiū pleno iureeiſdē ſit ſubiectū. ¶ Octaua cōcluſio iuriſditōnem cōtentioſam in ꝑſonas dūtaxat obtinētes eā in tota dyoceẜ. etiā extra loca ꝓpria exercere poſſunt. ſecus ſi habēt iuriſditōnem territorio limitata iuriſditōeꝫ ꝟo penitentialē etiaꝫ extra territorium dicere poſſunt ⁊ hecſufficiant.Hoc. c. legit̉ principal̓rOſtulaſti. duobomodis prīo ꝙ epiſcopus delicti fert ſentētiā tm̄ ſuꝑ crimine ſedepiſcopus beneficij fert ſentētiā priuatoriaꝫ beneficij.ſcd̓o legit̉ ꝙ ep̄s delicti fert ſententiā etiam ſuꝑ beneficio ſed realis executio vt poſſeſſionis ſubtractio debꝫfieri ꝑ iudicē beneficij. ⁊ ẜm primū intellectū. h. d. in ſūma. Ep̄s delicti ꝯdēnat clericū de delicto ſꝫ non priuatbenficio alibi exiſtente ſꝫ ep̄us beneficij priuabit quaſiexequēdo ꝯdēnatōeꝫ iudicis delicti. ẜm aliū intellectūh. d. Epiſcopus delicti cōdēnat clericū de delicto etiaꝫpriuādo beneficio alibi ſito ſꝫ executio realis fit ab ep̄obeneficij. Diuidit̉ in duas ꝑtes. primo ponit̉ queſtio.ſcd̓o ſolutio ibi ad qd̓. ¶ No. pͦ ꝙ clericus delinquēsin aliena dyocꝭ. ſortit̉ foꝝ illius ep̄i vbi deliquit etiā ſidelictū ſit tale ꝙ expoſcat priuatōem beneficij ⁊ officijExquo infert̉ ꝙ nullus p̄latus inferior citra ep̄m habet territoriū in dyocꝭ. ep̄i ſꝫ tota dyocꝭ. eſt ep̄i territorium. ad idē. c. j. de of. or. ⁊. c. cū ep̄s. eo. ti. li. vj. qd̓ latiꝰdixi. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ dic vt ibi. ¶ Scd̓o no. iudicē vniꝰ territorij nō poſſe mādare ſuā ſententiaꝫ executioni in alioterritorio etiā reſpectu bonoꝝ illiꝰ que habet. jͣ. ſuū territoriū. Alia ꝟo noͣ. colligi nō poſſunt ex tex. qꝛ ſubijciuntur examini vt. jͣ. patebit p̄t tn̄ colligi ar. ex tex. ꝙ clericus pōt habere domiciliū nedū vbi hꝫ beneficiū ſꝫ etiam vbi habet patrimoniū. ⁊ ſicut laicus pōt habere domiciliū in pl̓ibꝰ locis. vt. l. aſſūptio. ff. ad muni. ita ⁊ clericus. Sed quero an hoc ſit veꝝ d̓ iure? Uin. tenet ꝙnō dicēs clericū nō poſſe habere domiciliuꝫ niſi in vnoloco .ſ. vbi intitulatus eſt. lxx. di. ſanctoꝝ. ſecus dicit īlaico. vt in prealle. l. aſſumptio. Io. an. tenet primū. adducit. c. cū nullus de tēp. or. li. vj. Do. an. diſtinguit ꝙſi clericus habet plura bn̄ficia reſidētiā requirētia plura pōt habere domicilia qꝛ in qͦlibet loco beneficiorumhꝫ domiciliū. ⁊ hͦ tꝫ gl. in. c. pͥmates. lxxj. di. ⁊. c. qꝛ intātu de p̄ben. ⁊ arch. iij. q. vj. in ſum. ⁊ ſentit glo. in. §. qꝛ gͦxiij. q. ij. ⁊ in. c. qm̄. xxj. q. ij. hͦ dictuꝫ ego limito qn̄ vultvtriqꝫ beneficio deſeruire ꝑ ſe nūc vni nūc alteri ita ꝙeqͣl̓r qͣi ſe collocet in vtroqꝫ qd̓ p̄t. vt no. gl. in. c. n̄ pōtd̓ p̄be. li. vj. tūc em̄ fateor iſtu hēre domiciliū in vtroqꝫloco. ar. in. l. aſſūptio. §. viris prudētibꝰ. ff. ad munici. ⁊in. c. ij. de ſepul. li. vj. ſecꝰ ſi ſeruiat alteri tm̄ ꝑ ſe ⁊ alteriꝑ vicariū qd̓ p̄t. vt no. d. gl. ī. c. nō p̄t. qd̓ tn̄ limita vt dicto in. c. extirpande. §. qꝛ ꝟo de p̄ben. tunc puto ꝙ tm̄habeat domiciliū vbi reſidet ⁊ nō in alio loco qꝛ reſidētia eſt illa que facit ſortiri domiciliū ſeu neceſſitas reſidēdi. vt ſentit Inno. in. c. ex ore de priui. facit. c. dilectꝰfiliꝰ de reſcrip. ſꝫ cū iſto videt̉ diſpēſatū ſuꝑ reſidētia īaltero. vt no. in. d. c. nō pōt. dico tn̄ ꝙ rōne beneficij tenet̉ rn̄dere ⁊ obedire illi ep̄o vbi habet bn̄ficiū. vt noInno. in. c. cū iam dudū de p̄ben. ſi ꝟo hꝫ vnicū beneficiū expoſcēs etiā reſidētiā tūc ẜm oēs habet ibi domiciliū vt h̓. ⁊ no. in. c. ex ore de priui. ⁊ Io. an. in. c. ſtatutū.§. cū āt de r̄ſcpͥ. li. vj. ſꝫ ꝑ hͦ n̄ excludit̉ qͥn ⁊ alibi poterithabere domiciliū rōne aliaꝝ qualitatū h̓ inducentium.vn̄ pōt domiciliū habere vbi natus fuit qꝛ rōne originis qͥs ꝓprie ſortit̉ domiciliū. vt in preal. c. cū nullus. etibi glo. de tēp. or. li. vj. Tercio pōt habere vbi hꝫ patrimoniū ſuum vel maiorē ꝑtē. vt h̓. ⁊. ī. l. ij. C. vbi ſena. vl̓clari. ⁊ no. in. d. c. cū nullus. Itē in loco vbi fuit ordinatus. vt no. gl. in. l. heres abn̄s. ff. de iudi. ⁊ in. l. ciues. C. d̓incolis. li. x. Et ſentit Inno. in. c. ex ore d̓ pͥui. qd̓ intellige. vt dixi in. c. j. sͣ. eo. Itē vbi habet larē ſeu hītatōeꝫ