De foro compe.

bar. non em̄ poteſt fieri ꝓrogatio ad ſpeciē oīno diuerſam: vn̄ vt ip̄e ibi dīxit de mixto ad merū nō fit ꝓrogatio: ſed de mero ad merū ⁊ de mixto ad mixtū. Naꝫ ſi iudex nō habet ex ſe ſimilē iuriſditōem nō diceret̉ ꝓrogatio: ſed potius noue iuriſditiōis collatio. naꝫ ꝓrogare ēextendere: ⁊ qd̓ nō eſt non pōt extendi: vt in. c. p. ⁊. g. deoffi. dele. ⁊ in. l. pͥuatoꝝ. C. de iuriſdi. om. iudi. Et hͦ cōmuniter tenet̉ vt nō. Cy. in p̄al. l. j. ⁊ Io. an. in addi. ſpe.in p̄al. loco. facit qd̓ noͣ. in ſimili in. c. j. jͣ. de mu. peti. Etaduerte ad noͣ. dictū Io. an. in loco pal. poſt Guil. d̓ ſuza. in. l. ſi ꝯuenerit. ff. de iuriſdi. om. iudi. ꝙ licꝫ ꝑs ꝓroget iuriſditōem in crimīali in caſu p̄dicto: nō tn̄ impedit̉ ſuꝰ iudex qͥn poſſit ex officio inqͥrere ī caſibꝰ ī qͥbusꝑmittit̉ inqͥſitio. qꝛ ꝑ factū ꝑtis nō debet impediri officiū iudicis. ar. de pͥui. c. ex ꝑte. ij. ⁊ meliꝰ ī. c. j. ⁊ . c. crimīa.jͣ. d̓ collu. ⁊ ꝓ hͦ dicto optime facit qd̓ no. bar. in. l. inter.§. recte. ff. de furt̓. vbi vide ¶ Tercio glo. pͥncipal̓r querit: nūquid clericus ſaltē poſſit in laicū ꝯpromittere: licꝫin eū tanqͣꝫ in iudicē ꝯſentire nō poſſit? ⁊ rn̄det ꝙ ſic etiam p̄ter ꝯſcientiā ſui ep̄i. hoc intellige in rebꝰ ꝓprijs. ethoc qꝛ arbiter nō habet iuriſditiōem: ſed dicto ſuo ſtatur metu pene. sͣ. de arbi. c. dilecti. ⁊. c. ꝑ tuas. ⁊. C. e. ti. l.j. An aūt ſuꝑ rebus eccl̓ie poſſit clericus cōpromitterevel trāſigere ſine licentia ep̄i? dic vt no. in. c. ꝯtingit. detranſac̄. ⁊ in. c. ij. ⁊. c. cū tꝑe. de arbi ¶ Quero cū glo. ī ꝟ.bo ꝓtrahāt: qn̄ dicit̉ clericus ꝓtrahi ad iudiciū ſeculare? rn̄det qn̄ trahit̉ inuitꝰ. ⁊ ideo dicit ſpe. in ti. de cōpe.iu. adi. §. j. ꝟ. ſed ⁊ quoqꝫ. ꝙ appareat ꝙ inuitꝰ ſit tractꝰdebet ꝓteſtari ſe clericū: ⁊ nō debet cora illo rn̄dere. et ſiiudex p̄cipit vt rn̄deat tūc ꝓteſtet̉ ſe hoc facere iuribusp̄fecture .i. metu ip̄ius iudicis. hoc etiaꝫ vult hic Io. an.⁊ puto hoc cōſiliū vtile ad hoc vt ip̄e reus nō puniatur⁊ vt poſſit habere cōmodū pene. nam quo ad hoc vt ꝑiudicē infligat̉ pena litigatori non eſt vis an inuitus: anſponte clericus ibi litiget cū etiā ſponte hoc non poſſit:vt ptꝫ in lr̄a. ⁊ ꝓ hoc qd̓. jͣ. ſubijciā in glo. ꝑdant. Glo.in. verbo ꝑdāt. format duas qͥſtiōes. Primo q̄rit an iſtidebeāt ꝑdere cauſaꝫ ip̄o iure: an ꝑ ſentētiā? ⁊ remanetꝙ ꝑ ſententiā. ⁊ hoc cōmuniter tenet̉ alle. Io. an. in ar.l. j. C. d̓ aſſer. tol. ⁊. C. de here. l. quicūqꝫ: ante fi. et faciūtno. ꝑ glo. in regula in penis. de reg. iur̄. li. vj. ⁊ in aūt̓. habita. C. ne fi. ꝓ pa. ⁊ in. l. in crimīali. C. de iuriſdi. om. iudi. ⁊ ꝓ hoc qꝛ vbi pena imponit̉ ꝑ verba in futurū ſonātia nō infligit̉ ip̄o iure: vt no. glo. in. c. quiſqͥs. de elec. etin dicta regula in penis. Et qꝛ circa hāc materiā reperiuntur varie glo. ideo breuiter diſtingue poſt do. An. ꝙqn̄qꝫ lex ꝓmulgat̉ ꝑ participiuꝫ p̄teriti tꝑis ⁊ regulariter eſt late ſentētie. de elec. cupientes. §. ceteꝝ. ⁊ ibi glo. īverbo ſuſpēſos. facit. c. ij. de teſti. cog. vide glo. no. ī. c. qͥcūqꝫ. de here. li. vj. q̄ dicit ꝙ ꝑ iſta verba ſit nodatus fertur excōicatio incōtinenti. Idem ſentit glo. iuris ciuilisī. l. ī crimīali. C. d̓ iurꝭ. o. iu. circa iſta verba ſit mulctatꝰ.⁊ hoc veꝝ niſi alio iure appareat ꝙ ſunt ferēde ſentētie.⁊ ſic intellige qd̓ no. in. c. ij. sͣ. e. vbi dixi. qn̄qꝫ verba nonꝓferunt̉ in p̄teritū. ⁊ tunc ſi ſunt verba declaratoria eſtcanon late ſententie: vt ſi dicat decernimꝰ viribꝰ carereꝓ hoc tex. ⁊ glo. in. c. nouit. de his q̄ fi. a p̄la. Si ꝟo ſuntverba diſpoſitiua: tūc ſi ſonāt in futurū ⁊ reſpiciūt actūiudicis vt priuet̉ excōmunicet̉ puniat̉: cauſam ꝑdat etſimilia. ⁊ in dubio eſt ferēde ſentētie: niſi addatur aliqd̓verbū ꝑ qd̓ appareat ꝙ ſit late ſentētie vt ip̄o facto veleoip̄o ⁊cͣ. vide bo. glo. in dicta regula in penis. ad hͦ tex.cū glo. in. c. ſi religioſus. de elec. li. vj. ⁊ in dicto. c. quicunqꝫ. de here. li. vj. ⁊ de hoc verbo ſubiaceat excōmunicationi ꝙ nō requirat̉ alia ſententia: vide bo. glo. in. c. vnode iniur̄. li. vj. in glo. fi. nō em̄ videt̉ de ſui natura requirere aliū actū iudicis: licꝫ ſonet in futuꝝ. ad idem in. c. ſiqͥs ſuadēte. xvij. q. iiij. ⁊ ſic limita no. ī dicta regula ī penis. Et idem dic̄ vbicūqꝫ verba imponētia penaꝫ nō reſpiciūt actum iudicialeꝫ vt cadat a iure ſuo. tūc em̄ non

requirit̉ aliqͣ ſentētia: vt no. bal. in. l. ij. C. d̓ iure emphi.¶ Secundo glo. principal̓r querit p̄ſuppoſito ꝙ hec pena veniat ꝑ ſententiā imponenda quādo cōmittit̉? glo.ꝑ diuerſa iura primo arguit ꝙ cōmittit̉ eoip̄o ꝙ vocatreus ad iudiciū. Secūdo ꝙ ſit locus penitētie ante cōteſta. lit̓. Tercio ꝙ licitū ſit penitere vſqꝫ ad ſentētiā. tandeꝫ ponit opi. Hug. ꝙ non ſit locus penitētie. ſed hocdicit glo. ꝓcedere d̓ rigore. ſed de equitate poteſt penitere vſqꝫ ad lit̓. cōteſ. ſaluo caſu. c. grauē. de exceſ. prela.vbi punit̉ ex ſolo tractu. ⁊ hoc qꝛ delictū erat ibi grauiꝰ.qꝛ contra ep̄m ꝓpriū cōmiſſum. Hoſti. tenet cum Hogo. Io. an. dicit poſſe diſtingui inter eum qui aſſumpſitper pertinaciā cauſam: licet nondū lis ſit ꝯtēſ. ⁊ eum quiꝑ ꝑtinaciā non aſſumpſit: qͣſi velit ꝙ pͥmo caſu nō expectat̉ lit̓. cōteſ. ſecūdo ſic. ⁊ qn̄ dicit̉ ꝑ ꝑtinaciā aſſumerereliquit arbitrio boni viri. ſimile no. in. c. d̓ multa. d̓ preben. ⁊ qd̓ no. ꝑ glo. in aut̓. habita. C. ne fi. ꝓ pa. Et prohac opi. Io. an. facit dictio ꝑ poſita ī tex. que auget adhoc. l. vrbana. § ꝑnoctare. ff. de ꝟ. ſig. ⁊ qd̓ no. in. c. ſi cōſtiterit. de accu. Idem qd̓ iſta glo. tenet glo. ⁊ Archi. inc. inolita. xj. q. j. glo. in. l. in crimiali. C. d̓ iuriſdi. om. iud̓.tenetꝭ ꝙ licitū eſt deſiſtere vſqꝫ ad ſnīaꝫ. ⁊ idem videt̉ diſponere ille tex. qd̓ iſte. loquit̉ em̄ in terminis huius. c. ⁊idem tenet bar. ibi dicens ꝙ in iſtis penis legalibꝰ licitūeſt deſiſtere vſqꝫ ad ſententiaꝫ ꝑ. l. qui cū maior. §. accuſaſſe. ff. de bo. li. ⁊ ꝑ. l. in ſeruitute. §. petiſſe. e. ti. ⁊ ideꝫ tenet Butri. in dicta. l. in criminali. ⁊ hoc mihi placet. etoptime videt̉ ꝓbari in dictis legibꝰ. vbi pena impoſitaex accuſatōe vl̓ petitōe non cōmittit̉ niſi detur ꝑſeuerātia vſqꝫ ad ſententiā. ſecus dic qn̄ hec ꝟba ꝓferunt̉ abhomīe ⁊ nō a lege: vt ſiquis obligauit ſe ſub certa penaſi accuſaret vl̓ ſi peteret vl̓ ſi cōtrouerſiā vel queſtiōemmoueret de quibꝰ taceo. qꝛ nō faciūt ad ꝓpoſitū ⁊ materia eſt longa. vide elegāter ꝑ bar. in. l. ampliꝰ hoc. ff. reꝫra. ha. Et ītellige qd̓. sͣ. dixi ꝙ licet deſiſtere vſqꝫ ad ſententiā: ſiue illa ſit diffinitiua: ſiue habeat in illo articulovim diffinitiue: vtputa oppoſita exceptōe de incōpetentia fori iudex ꝓnūciauit ſe iudicē cōpetentē. hec em̄ ſententia ſufficit ad hanc penā cōmittendā: al̓s eſſet abſurdum. qꝛ feciſſet qͣntuꝫ in eo fuiſſꝫ vt penā euaderet: neceſt amplius locus penitētie. facit qd̓ no. glo. in aut̓. habita. C. ne fi. ꝓ pa. ⁊ hoc etiā vult bar. ī p̄al. l. ī crimīali: qd̓no ¶ Sed qꝛ ſupra cōcluſuꝫ eſt ꝙ ꝑ ſententiā debet ꝑdere cauſaꝫ q̄ro de modo practicādi? So. ex dictis glo.bar. ī dicta. l. ī crimīali pōt colligi duplex practica. Prima vt in eadem inſtātia petat̉ vt mulctet̉ amiſſiōe cauſe. nam licꝫ iudex nō habeat iuriſditōem ſuꝑ principalihabet tn̄ ſuꝑ iſta pena imponēda. ar. opti. in cle. j. de reſcrip. ⁊ qd̓ noͣ. glo. ī. c. fi. de reſcrip. Secūda practica eſtꝙ inchoet̉ poſtea nouū iudiciū ⁊ agat̉ ꝯditōe ex iſtis iuribus. ar. in. l. vna. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de condi. ex. l. et poteritagi ad penā etiā coraꝫ iudice eccl̓iaſtico: vt no. ſpe. in ti.de cōpe. iu. adi. §. j. ꝟ. ſed qn̄. Tercia practica pōt colligi ex dictis ſpe. in loco p̄al. vt poſſit reus ſe defendere ꝑviam exceptōis: vt ſi actor agat poſtmodū coraꝫ iudicecompetēti poſſit reus exciꝑe: tu me olim corā iudice ſeculari traxiſti: ideo cauſam amittere debes: ideo peto tecōdemnari ⁊ me abſolui ſuꝑ hoc qḋ a me petis: ⁊ tūc feretur ſententia. Quarta practica poteſt colligi ex dictꝭFe. de ſenis cōſil̓. xlvij. vt ſtet in terminis meris exceptionis: dicendo non teneor tibi reſpondere ſuꝑ hac cauſa: qꝛ olim traxiſti me ad examen vetituꝫ propter qd̓ debes perdere cauſam. Et hoc etiā in ſimili ſentit glo. pe.in. c. paſtoralis. de cau. poſ. ⁊ ꝓprie. ⁊ poteſt ſuſtentari ꝑregulā cui damus actioneꝫ. ff. de regū. iur̄. et. eo. ti. c. quiad agēdū. li. vj. ⁊ vide pulchre ꝑ Inno. ī ſil̓i ī. c. int̓ dilectos. de exceſ. p̄lat̓. nam exceptio ⁊ actio hoc caſu ad eundem effectum tendunt. ⁊ ideo ſi cōpetit actio ad faciendum priuari. ergo ⁊ exceptio ad cōſeruatōeꝫ rei: vt no.ibi Inno. tutius tamē puto etiam petere priuationem.