De foro ꝯpe.

.iudicijs ſuoꝝ ep̄oꝝ ꝯqueſti ſunt ⁊cͣ. ⁊ ſic non loquiturin cā recuſatōnis. nō ob. ibi tex. in eo ꝙ requirit conſenſum ep̄i in electōe illoꝝ epiſcopoꝝ qꝛ ſupplēdū ē maxime vt ſupplet ibi glo. vel forte requirit̉ ꝯſenſus quia illi nō ſunt ꝓprie iudices appellatōnis. vnde voluit papaꝙ in defectu metropolitꝭ. aſſumerent̉ vicini de partiuꝫꝯſenſu. Et ex p̄dictis pōt faciliter reſponderi ad motiua alioꝝ. ⁊ primo ad motiuum hoſti. ⁊ alioꝝ ꝙ medium ſit ſublatum ꝑ recuſationem qꝛ vt patet hic ⁊ in. c.ad hec. ⁊ in. c. cum ſpāli. nō eſt ſublatum niſi quo ad cognoſcendi facultatē non quo ad facultatem ꝯmittendi ex generali ⁊ ordinaria iuriſditōne quam habꝫ. vnde ſicut in inſtantia principali hꝫ ptātem ꝯmittendi etfacit medium ita ⁊ in inſtantia appellatōnis ⁊ ml̓to fortius cū ipſe cāꝫ delegauerit ⁊ ſuccedit alia regula diſponens appellandū eſſe ad delegantē. et ꝑ hoc eſt reſpōſūad. c. ſi is cui. ⁊. c. ſi a ſubdelegato. ibi em̄ mediū dicebatur ſublatum ⁊ totū eſt reſpectu cognoſcēdi. nam in. c.ſi is cui. ſubdelegatus erat mortuus vel excoīcatꝰ: ideoex toto mediū erat ſublatū. ⁊ in. c. pia. d̓ excep. li. vj. naꝫdelegare eſt iuriſditōne vti. vt. l. iij. ff. de iuriſ. om. iudi.qd̓ non pōt facere excoīcatus. de re iudi. ad ꝓbandumcum ⁊ actus legitimus ſit ſibi interdictus. vt in p̄alleg.c. pia. ⁊ in. c. ſi a ſubdelegato. dicebat̉ iuriſditionē ſb̓delegantis expiraſſe ꝑ mortem primi delegantꝭ. vnde nondebebat ad eum appellari nec vt cognoſceret nec vt cōmitteret ſed ſecus eſt in caſu noſtro cuꝫ tm̄ ſit excluſusreſpectu cognoſcendi. nec ob. motiua Io. an. ⁊ pͥmo cūdicit ꝙ poteſt ꝯmittere magis ſuſpecto qͣꝫ primo et nōliceret tercio appellare vt in. c. ſua. d̓ ap. ⁊. C. ne lice. tercio appel. in rubro ⁊ nigro. Aut em̄ intelligit ꝙ nō poſſit appellari a ꝯmiſſionē ſi cōtingeret ꝙ ſuꝑ ꝓpria appellationē ꝯmitteret ⁊ nō ꝓcedit quia ſi ꝯmitteret ſuſpecto ⁊ non admitteret̉ exceptio poſſet appellari vt ſic. ſuper queſtionū. in fi. nec hoc caſu ꝓcedit illud ꝙ nōlicet tercio appellare. illud enim locum habet reſpectueiuſdem articuli non reſpectu diuerſoꝝ. vt no. in. c. directe. de appella. ⁊ in. c. ex ꝑte. ⁊ in cle. j. de ſen. ⁊ re iudi.Eſt autem hic articulus recuſatōnis diuerſus a p̄cedētibus. Item hec ratio ꝙ poſſꝫ ꝯmittere ſuſpecto militat in prima inſtantia ⁊ tamen hoc non obſtante ꝯmittit ⁊ ſi ille recuſat̉ adhuc aditur ipſe vt aliuꝫ deputēt. p̄terea hec ratio Io. an. funditus ceſſabit ſi ꝯmittit de cōſenſu partium ſicut ad cautelā ſeruat̉ hic cum recuſat̉delegatus ſurrogatꝰ in locū recuſati. aut intelligit Io.an. ꝙ non poſſit appellari a ſnīa lata ſuper prīcipali etforte haberet ſnīam iniquā a iudice ſuſpecto nec a pͥncipio poſſet ſuſpitionem ꝓbare quia forte occulta ⁊ ſicputo intellexiſſe Io. an̄. ⁊ reſpondeo ꝙ hoc ius non p̄ſumit ſicut nec iſtud p̄ſumit in inſtātia pͥncipali qd̓ ptꝫex eo qꝛ nō admittit ſuſpitionē niſi legitime ꝓbetur. vtin. c. cum ſpāli. ⁊ in. c. ſcd̓o requiris. Et ꝑ hoc ad ſcd̓aꝫrationē eius reſpondet̉ ꝙ nō eſſet in ptāte recuſati approbare quā ſnīam vellet cum non hēat iuriſditōis exercitiū ſuꝑ principali ſꝫ hanc approbationē ꝯmittit alteriſicut facit in cauſa appellatōnis. An aūt ꝯmittendo alteri cām recuſatōnis articulo aliter non diſcuſſo videatur delegans ꝓnunciare ſe ſuſpectum ſiue ſit ordinarius ſiue delegatꝰ vidiſtis. sͣ. qd̓ ſenſerūt doc. naꝫ Io. delig. ſenſit ꝙ ſic: ſꝫ Do. an. tenet ꝯtrariuꝫ ⁊ nihil allegatAgo ꝓ hac vltima opi. allego caſum iudicio meo quaſi exp̄ſſum in. c. iudex. de offi. dele. li. vj. nam ibi dicit̉ qdelegatus poſt ꝓpoſitam recuſationē ⁊ etiam ꝓbataꝫpōt ꝯmittere de ꝯſenſu partiuꝫ ſꝫ poſt fuerit ſuꝑ ſuſpitione ꝓnunciatum non pōt qͣꝫtumcunqꝫ ꝑtes ꝯſentiūtquia deſinit eſſe iudex ꝑ ꝓnunciationē. Si ergo ꝯmittendo poſt ꝓpoſitam recuſationē videret̉ ſe ꝓnunciare ſuſpectū nō poſſꝫ ꝯmittere: qꝛ ſic tacite ꝓnunciādodeſineret eſſe iudex ⁊ ſic non valet ꝯmiſſio cum non ſitfuturus iudex. vt in. l. eum qui. in fi. ff. de iuriſ. om. iudi.

Scd̓o principaliter ꝓbat̉ ꝑ. l. item ſi res. ff. de ali. iudi.mu. ca. fac̄. iūctis notatis ꝑ bart. in. l. ab eo. C. qūo ⁊ qn̄iudex poſt eum in. d. l. item ſi. qꝛ ſepe qͥs nō repetit ſuūius ſed patit̉ illud dilabi qꝛ forte execrat̉ lites quod nōdamnat iuriſconſultus ⁊ ꝑ illam. l. dixit bart. in. d. l. abeo. ꝙ ex ſententia nō oritur obligatio naturalis licꝫ cōdemnatus nō appellauerit qꝛ potuit nō appellaſſe nōeo animo vt ꝯſentiret ſententie ſꝫ vt effugeret litem. facit qd̓ le. ⁊ no. in. l. iulianus. de ꝯdi. inde. ⁊ ꝑ glo. in. c. paſtoralis. §. ſi ꝟo. de offi. dele. ⁊ p Inno. in. c. ſacro. d̓ ſeu.ex. Tercio adduco aliam ꝯſiderationē. nō ꝓbat hoc eſſe qd̓ ab hoc ꝯtingit abeſſe. l. neqꝫ natales. C. de ꝓba. ⁊jͣ. c. ij. de tranſſa. pla. ſed iudex ordinarius vel delegatusa principe pōt ꝯmittere ceſſante omni recuſatiōe. vt. l.vnqͣꝫ. C. de manda. prin. ⁊. c. vt litigantes. de offic̄. ordi.li. vj. ⁊. c. paſtoralis. p̄allega. ergo ſimpliciter ꝯmittēdonon videtur ſe pronunciare ſuſpectum ⁊ hec notabis¶ Sed circa p̄dicta oritur dubiū ꝑ doc. non tactū. certum eſt enim ꝙ ſine ꝯſenſu ꝑtium nequit delegatꝰ cauſam ꝯmittere recuſatōne ꝯtra eum ꝓpoſita. vt in. d. c.iudex. pone ꝙ delegatus de ꝑtium ꝯſenſu ꝯmiſit nō intotum nunqͥd debeat appellari ad ipſum an ad primuꝫdelegantem. dubiū facit qd̓ no. in cle. ſepe. de verb. ſigꝓpe fi. in glo. in verbo ꝑtibus. que eſt no. ⁊ qd̓ no. doc.in. c. nonnulli. de reſcri. iſta em̄ eſt noua ꝯmiſſio vn̄ licꝫꝯſenſerint reſpectu ꝯmiſſionis prime nō tamen ſequit̉ꝙ teneant̉ ꝯſentire reſpectu alterius. renunciās em̄ iuri ſuo reſpectu vnius articuli iudicialis nō videt̉ renūciare reſpectu alterius. vt no. in iuribus p̄alleg. ſed hocnon ob. puto ꝯtrarium qꝛ non eſt adhuc directa inutitilis iuriſditio ꝑ ſolam ꝓpoſitionem cum debeat cauſalegitima ꝓbari. vnde licet fatear ꝙ nō poſſit ꝯmittereſi ꝑtes volunt nūc p̄diſcutere articulum recuſationis:tamen anteqͣꝫ p̄diſcutiat̉ nō licet appellare omiſſo medio quia medium non eſt ꝓrſus ſublatum quare appellabitur ad eum ſaltem ad iſtum effectū vt impediat̉ executio ſententie ⁊ trauſitus in rem iudicatam ⁊ vt cauſa vertat̉ ad ſuperiorem ſi ꝯſtiterit recuſatōnis cauſaꝫeſſe legitimā. ¶ Sed circa predicta poſſet dubitari dealio dubioh̓ n̄ tacto ꝑ doct. an̄ a delegato ep̄i recuſativel n̄ recuſati poſſit appellari ad eiꝰ vicariū tenēdo opiniōeꝫ ꝙ poſſit appellari ad ep̄m. Et primo videt̉ ꝙ nōꝑ. c. ſtuduiſti. de offi. dele. vbi patꝫ ꝙ d̓ cauſa alicui ſpecialiter ꝯmiſſa per papam legatus generalis ſe impedire nō pōt immo ꝙͣtum ad illam cauſam delegatꝰ cenſet̉maior legato. vt ibi ⁊ hoc ꝑ ca. paſtoralis. §. p̄terea. deoffi. ordi. vbi patet ꝙ excōicatus ꝑ delegatum etiaꝫ eodefuncto ꝑ alium ꝙͣ ꝑ romanum pontificē abſolui nonpōt. ad idem facit qꝛ vicarius pōt in totum ꝑ ep̄m etiāſine cā reuocari. vt no. ꝑ glo. in cle. ⁊ ſi pͥncipalis de reſcri. facit qd̓ no. in cle. fi. de ꝓcu. vnde fortius pōt quoad vnā cām impediri. hinc dicit Inno. in. c. romana. jͣ.eo. ti. li. vj. ep̄m poſſe ꝓhibere ſuo officiali ne iudicet ꝑl. iudicium. ff. de iudi. ſed ꝯmittendo cām vni in ſpē videtur derogari iuriſditio vicarij quo ad illā: ſpeciē. ar.c. cum. P. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de ꝯſti. ⁊. d. c. ſtuduiſti. ⁊ de accuſa. ad petitōnem. In contrariū facit qꝛ ep̄s et vicariusfaciūt idem ꝯſiſtorium. vt in. c. ij. de ꝯſue. li. vj. ⁊ in euꝫtranſfert̉ cauſaꝝ cognitio. vt in. c. lꝫ. de offi. vi. e. li. vnde licet videat̉ ſublata ſibi poteſtas reſpectu inſtantiepͥncipalis nō tn̄ reſpectu inſtātie appellatōnis qꝛ talemptātem nō tranſtulit in alium nec ſpecifice ſibi retinuitnec ob. c. ſtuduiſti. nec. c. paſtoralis. qꝛ legatꝰ ⁊ papa nōꝯſtituunt idem tribunal. vnde merito de appellationeinterpoſita ad papam non pōt ſe intromittere legatus⁊ pro hac ꝑte optime facit. l. ſi homineꝫ. ff. man. vbi excauſa ꝓcurator gnaͣlis ꝓhibꝫ ꝓcuratori ſpāli ne attētet negocium ſpāliter ſibi ꝯmiſſuꝫ. In hoc dubio putoſatis poſſe ꝓbabiliter diſtingui ꝙ aut ep̄us eſt preſens⁊ tūc dꝫ ad eum appellari ⁊ non ad vicarium. ⁊ dicitur