De iudicijs.

tex. in dicto. § loca. ſꝫ ius quod habemꝰ in eis poſſumusvendicare adiecta cā de iure canonico vt dicimus de libero hoīe in dicta. l. j. §. ꝑ hanc. ff. de rei vendi. ſic poſſetẜm eum laicus vendicare iuſpatronatus quod hꝫ in eccleſia quod no. Potuiſſet ſecundo competere rei vendicatio ſtricte ſumpta capiendo .ſ. rei vendicationeꝫ ꝓcōfeſſoria quia illa poteſt dici rei vendicatio cū ſit actōrealis. ⁊ verba libelli debent late intelligi vt includāt intentum libellantis. vt no. in. c. conſtitutus de reli. do. etno. Inno. in. c. ceterum. sͣ. e. ⁊ in. c. ij. de or. cog. ⁊ qd̓ no.in. l. edita. C. de eden. facit. l. ſiquis intentione dubia. ff.de iudi. ⁊ no. in. c. cum ad ſedem. jͣ. de reſtitutione ſpō. ⁊ꝓ hoc allego tex. apertū in. l. ij. ff. ſi ſerui. ven. §. j. vbi qͥsdicit̉ ſeruitutē vendicare. ⁊ loquitur de actione confeſſoria ſic hic poteſt intelligi. ſed intētio erat inepta quatenus concludebat ad rei reſtitutionem ⁊ agebat ꝯfeſſoria tanqͣꝫ contra poſſeſſores. ſed contra hūc intellectuꝫfacit litera in principio que dicit actionē iſtius fuiſſe ineptam ⁊ incongruentem. ſed dic vt etiam ſentiunt hicdoc̄. ꝙ ideo dicit̉ actio inepta quia intētio fuit inepta. ⁊ſic elicit̉ ineptitudo actionis habito reſpectu ad modūconcludendi vt ſatis colligitur in litera. potuiſſet etiaꝫiſte nobilis agere contra milites interdicto vti poſ. jͣ. deproba. licet. quod intellige ſi ipſe poſſidebat nunc vl̓ tēpore ſequeſtri. nā per ſequeſtrum non perdit cōmoduꝫpoſſeſſionis vt. sͣ. dixi. Sed quia. sͣ. viſum eſt quādo intentio eſt inepta vel actio ⁊ intentio ſil̓ eſt inepta nuncquero quid ſi intētio eſt apta ſeu cauſa agendi actō ꝟoeſt inepta. Exemplum peto fundum qui ad me ꝑtinetiure dominij ⁊ propono actionem ex locato nūquid ꝓbato dominio debeam obtinere? Inno. hic tenet ꝙ ſic.nihil tamen allegat. Hoſti. hoc dictū reprobat ꝑ hancdecre. ſꝫ iſta decre. parum facit quia loquitur quādo intentio erat inepta vel intentio ⁊ actio ſimul. vn̄ Spe.⁊ Io an. in addi. ſpec. in ti. de act. ⁊ peti. §. ſequitur. ꝟ. hͦquoqꝫ. ⁊ Io. cal. hic ſequuntur dictum Inno. qꝛ exp̄ſſio actionis fit ex ſuꝑuacua exquo cōſtat de cauſa agēdi. vnde illa inutilis adiectio nō habet vitiare id quodvtiliter eſt expreſſum cum inutile ſit ſeparabile ab vtili. vt in regula vtile de reg. iur̄. li. vj. ⁊ hoc tenet Bar. inl. j. ff. de eden. mouetur quia ſi nō expreſſiſſet nomē actionis proceſſiſſet iudiciū. vt no. in. c. dilecti. sͣ. e. ergo idēeſt ſi expreſſiſſet ſed inepte ar. in. l. j. in prin. C. de rei vx.act. nec ob. ẜm eū. l. j. ff. ſi menſor. fal. mo. di. vbi videturꝓbari contrarium qꝛ ibi non ſolum fuit actio inepta ſꝫetiam cauſa. allegat glo. ibi ſuper verbo ex locato q̄ dic̄actione locati ⁊ eius cauſa expreſſa quaſi velit dicere ꝙnon ſolum ibi exp̄ſſit ineptam actionē .ſ. actionē locatique in illo caſu nō competebat ſed etiā eius cauſam vtquia dixit quia locaui cum in caſu illius. l. nō caderet locatio. dicit tamen Cal. hic ꝙ ſi ab initio opponeret̉ deineptitudine ⁊ illam nō vellet actor remouere repelleretur qꝛ ex hoc apparet ꝙ ipſius intentio eſſet inepta nōergo debet audiri. ⁊ idē videt̉ tenere Ci. in. l. j. C. de hisque deſunt aduo. Io. de lig. nititur has opiniones adconcordiam reducere an cauſa ꝯprehendat̉ in ſola narratione. vt quia dico ꝙ ſum dn̄s ⁊ peto eum compelliad relaxandum ⁊ hͦ actione ex locato ⁊ tunc nō pōt ferriſententia quia nō reꝑit̉ apta concluſio an cauſa repetitur etiam in concluſionē. vt qꝛ dico quare peto eū compelli ad relaxandum qꝛ ſum dominus ⁊ hoc actōe ex locato ⁊ tunc pōt ꝓnūciare qꝛ concluſio eſt apta licꝫ illaexpreſſionis adiectio actionis ſit inutilis. Do. an̄. videtur ceſpitare. vnde nō videtur firmare pedē ſed magisvidet̉ tendere ad opinionem. Hoſti. tamen propt̓ dictum Ci. in. l. ij. C. de locato. vbi dicit ꝙ ſi locator narrat quia locauit ⁊ petit ex conducto non eſt pro eo adſententiandum. Item ex actione agitur ⁊ nō ex ſola cauſa circunſpecta actione al̓s ſuꝑflua fuiſſet inuētio actionis. ad hoc. l. ij. §. deinde ex his. ff. d̓ ori. iu. illa ergo eſt

ex qua agitur ſiue ſit exp̄ſſa ſiue tacite collecta. ſi ergoactor cauſam exprimit aptam ⁊ actionem ineptam reſtringit cauſam ad actionem expreſſam ⁊ excludit tacitam que eliciebatur ex cauſa expreſſa. ar. in. l. fi. C. de do.promiſ. ⁊ in. l. fi cum dotem. ff. ſo. ma. ⁊ in cle. conſtitutōnem de elec. ego puto ꝙ de rigore iuris procedat hͨ opinio contraria et maxime per textum qui ſemꝑ mihi fuit viſus multum reſtringere. in. l. j. §. fi. ff. ſi menſor fal.mo. dix. non cauillando literam quicquid dicat Bar.in prealle. l. j. de eden. nam tex. in prealle. l. j. ſi menſorfal. mo. dix. dicit. ꝙ ſi ex locato ⁊ conducto fuit actū nōtenet etiam intentio ⁊ ſic nihil dicitur de exp̄ſſiōe cauſe īmo potius innuit oppoſitum ⁊ aperte videtur innuere ꝙ intentio inficitur ex in eptitudine actionis. ⁊ hocetiam ſentit ibi vna glo. que dicit ꝙ ibi vitiatur intentio propter actionem ineptā ⁊ ſic etiā ſimpliciter trāſitibi Bar. ẜm intellectum illum licet aliud poſtea ſēſeritin prealle. l. j. de eden fateor tamen ꝙ de equitate procederet opinio contraria qꝛ ex quodaꝫ errore videtur expreſſa illa inutilis actio. ⁊ potius debet inſpici quod inveritate agitur qͣꝫ quod per errorem exprimitur. ad hͦoptime facit tex. in. l. illicitas. §. veritas. ff. de offi. preſi.vbi dicit tex. ꝙ veritas rerum erroribꝰ geſtorum nō vitiatur. ⁊ ideo preſes prouincie id ſequatur quod conuenit eum ex fide eorum que probantur ⁊cͣ. ad idē viij. di.veritate manifeſta. ⁊ in. l. ſi per errorē. ff. de iuriſdi. omni. iudi. Cum ergo ex cauſe expreſſione ⁊ probationibꝰſecutis manifeſte conſtat de iure actoris ⁊ bona intentione eius non debet ille error iuris executionem impedire exquo non inducit equiuocationē ⁊ alterationeꝫintentionis ⁊ maxime probatione ſecuta. ⁊ per hoc tollo fundamentum Do. an. non enim videtur reſtringore cauſam ad expreſſam actionem cum contrarium pateat ex probationibꝰ ſecutis que tm̄ proportionanturcauſe ⁊ non inutili actioni. nam ex qualitate probationum iudicamus de intentione agentis. vt. nō. Inno. inc. ceteruꝫ de iudi. ⁊ in. c. ij. de ordi. cog. ⁊ fateor ꝙ ex cānō agitur ſed ex actionē. ſed dico ꝙ agitur ex illa action que tacite oritur ex cauſa narrata ẜm iuris diſpoſitionem ⁊ non ex inutili expreſſa pro hoc quia ex inutiliprouiſione hominis non excluditur prouiſio cōpetensde iure cōi. vt no. in. l. ij. C. de iure. emphi. ⁊ per Ci. in. l.fi. C. de pact. ꝯuen. ⁊ facit quia materia libelli eſt valdelate interpretāda in fauorem actoris. vt no. hic Inno.ar. in. l. ſiquis intentōe. ⁊. l. ſolemus. ff. de iudi. vt ſemꝑferatur ſententia ſi materia eſt proportionabilis lꝫ improprie. de quo per Spe. in ti. de act. ⁊ peti. §. hͦ quoqꝫnotandum in prin. vbi ponit pulchrū dictū ⁊ in loco. sallegato. Et vide per eundem in ti. d̓ offi. iudi. §. deſeruit. ꝟ. in ſententia quoqꝫ cum ſe. vbi dicit ꝙ ſi petitiopoteſt adaptari ad intentionem licꝫ improprie ſemperdebet ſequi ſententia ar. in. l. ſiquis intentōe. ff. de iudi.facit. c. conſtitutus de reli. do. cum ſua glo. ⁊ per Hoſti.in. c. conquerente de offi. or. ⁊ per Bar. in. l. ſi mater. ff.de excep. rei iudi. ⁊ hanc equitatem amplecterer in iudicio. ar. c. ſi de tranſ. ⁊ in. l. placuit. C. de iudi. et ad dictam. l. j. ff. ſi menſor fal. mo. dix. reſponderē ꝙ ibi etiāintentio fuit inepta qꝛ dicebat ſe locaſſe ⁊ tamen ibi nōcadebat locatio. ⁊ hoc ſatis poteſt colligi ex principioillius. l. vnde principiū ipſius. l. eſt quaſi ratio deciſiōisfinis illius. l. ⁊ hec ſufficiant quo ad materiā. multa aliatractat Do. an̄. que faciunt potius ad materiam titulide libel. obla. vbi dicetur. ¶ Nunc venio ad glo. vlt. q̄format duas oppoſitiones et ſoluit et ſecunda ibi iteꝫex hoc loco. ¶ Oppo. igitur primo enim videtur ꝙ iudex debuit a principio reijcere ex ſuo officio iſtum libellum. ar. c. cauſaꝫ de officio de le. ⁊ ī. c. j. de offi. vica. So.ſi vitium libelli eſt patens procedit contrarium ⁊ ideꝫvult Innocen. hic. vt in caſu. l. j. ff. ſi menſor fal. mod̓.dix. vbi ineptitudo erat expreſſa ⁊ ibi etiā dic vbi non