De iudicijs.

tiunt doc. p̄dicti. Dicit tn̄ Io. an. ꝙ lꝫ in caſu p̄dicto ꝑdat̉ poſſeſſio nō tn̄ ꝑdunt̉ beneficia cōpetentia poſſideti tꝑe ſeq̄ſtri puta ꝙ ſibi nō incūbat onus petēdi vel ꝓbandi aduerſario nō ꝓbante ⁊ his ſil̓ia qd̓ bene no. dicūt tn̄ legiſte ẜm Io. an̄. ꝙ onus ſeq̄ſtri tollit̉ a poſſeſſore ſi ſatiſdat. in. l. ſenatus. ff. de offi. p̄ſi. dic̄ tn̄ hoc nōꝓcedere in caſu cle. vnice de ſeq̄ſ. poſ. vt ip̄e no. in ſpeſuꝑ .j. rubrica in fi. Et de hac materia remitto ad noͣ. inc. ij. de ſeq̄ſ. poſ. illa .n. fit ex cā ne vitioſe incūbat poſſeſſioni beneficij. ar. in. c. j. d̓ eo qͥ mit. in poſ. li. vj. ⁊ ne ſuccumbēs in cā litē ꝓtelet malicioſe ſumptus faciēdo fructibꝰ faciendo bn̄ficij. ¶ Scd̓o dic̄ glo. ꝙ iſte poteratagere contra ſeq̄ſtꝝ actōe depoſiti. Io. an̄. ⁊ Hoſti. dicunt ꝙ ante cōpletā ꝯditionē ſeq̄ſtri q̄ ē vt res aſſignetur vincenti ſi aduerſariꝰ iudiciū ſuſciꝑe nollet poterit agi cū ſequeſtro p̄ſcriptis verbis. ff. de dolo. l. ſi oleūvel ꝯtra eoſdem milites de dolo. vt ibidē dicit̉. ſꝫ pꝰ cōpletam ꝯditionē agendū eſt cū ſequeſtro actōe depoſiti ſequeſtraria. vt. ff. depoſiti. l. ei. apd̓ quē. §. j. hic ergonulla actō cōpetebat cōtra ſequeſtꝝ. qꝛ nondū iſte nobilis vicerat vel ꝑ milites ſteterat quo minꝰ iſte vīceretſꝫ qꝛ. sͣ. viſum ē an̄ et qn̄ ſequeſter poſſideat ⁊ qn̄ poſſitꝯtra eum agi. ¶ Nūc q̄ro an iſte penes quē factu fuitſeq̄ſtrū potuiſſet pn̄tare pēdente ſeq̄ſtro? Inno tenetꝙ ſic qꝛ dꝫ fructꝰ rei ſeq̄ſtrate ꝑcipere etiam ſi nō fuerit poſſeſſor. Et ex hoc ſentit Inno. ꝙ ptās eligēdi ſeupn̄tandi eſt penes eū apud quē eſt ptās fructus colligēdi licet nō ſit poſſeſſor. qd̓ ſi eſſet veꝝ multū extenderetc. conſultationibꝰ de iurepa. ⁊. c. querelā de elec. Hoſti.tacite tenet cōtrariū in eo ꝙ dicit ꝙ iſte nō ꝑcipit fructus tanqͣꝫ patronus. ⁊ ſic videt̉ velle ꝙ ad hoc vt quispoſſit pn̄tare oꝫ ꝙ ſit in poſſeſſione ⁊ fructꝰ ꝑcipiat vtpatronꝰ qd̓ ſequit̉ h̓ Do. an. pro quo adducit. c. cū bertoldus de re iudi. vbi debitor habens in pignus iuſpatronatus cū vniuerſitate nō preſentat qꝛ fructus colligit noīe alieno. pͥmū dictū tꝫ hic Io. d̓ lig. Ego puto ꝙlite pēdente nō poſſit ſequeſtrari nec is qͥ pͥmo poſſidebat nec qui nūc poſſidet valide poſſit pn̄tare qm̄ ad hͦſit ſequeſtꝝ ne fructus diſſipent̉. vt poſſint reſtitui victoriā obtinēti in cauſa. vt in. c. ij. de ſequeſ. poſ. ſꝫ ſi ſeq̄ſter pn̄taret ⁊ admitteret̉ ipſius pn̄tatio diſſiparenturfructus iuriſpatronatꝰ nec poſſent reſtitui vincēti qd̓ ēꝯtra finē ſeq̄ſtri nec iſte qui primo poſſidebat ⁊ nūc poſſidet qn̄ ſeq̄ſtrū fuit neceſſariū pōt pn̄tare qꝛ nō poteſtcolligere fructꝰ. ad hoc .n. fuit factu ſequeſtrū ne poſſitab aliquo hͦ ius exerceri ⁊ ſic habes caſum in qͦ aliqͥs eſtpoſſeſſor ⁊ tn̄ nō pōt pn̄tari quinīmo etiā ſi ſeq̄ſtꝝ fctm̄nō ſit tn̄ pendente lite nō poſſeſſor pōt valide pn̄tare qͦad hoc vt admittat̉ eius pn̄tatio quia ſi ſuccūberet ī cānō poſſet tꝑe ſententie reſtituere fructus ꝑ̄ceptos poſtlitis ꝯte. cōtra. l. certū. C. de rei vendi. et iſte eſt ꝓpriuscaſus. c. ex literis de iurepa. ⁊ ibi plene dico. puto tn̄ ꝙſi lis nō eſſet ſopita infra qͣtuor menſes ſi patroni ſūt ſeculares. vel infra. vj. ſi ſunt clerici ꝙ nō debet p̄iudicareiuri ep̄i quo minus poſſit poſtea ꝓuidere. vt in. c. quoniam de iurepa. ¶. Ad p̄dicta facit qꝛ ⁊ is qͥ poſſidet etiam noīe ꝓprio valide nō pn̄tat exqͦ habet ꝯſcientiā reialiene qꝛ eſt malefidei poſſeſſor ⁊ ſic nō pōt vti fructibꝰſ. quo minꝰ teneat̉ eos reſtituere. vt no. Inno. in. c. ij. dein inte. reſti. ⁊ in. c. in literis de reſti. ſpō. ¶ Tercio dicitglo. ꝙ ꝯͣ detentorē licet nō poſſideat pōt tn̄ agi rei vendicatōe. de hͦ remitto me ad no. in. c. qm̄ freq̄nter. §. ꝙſi ſuꝑ rebꝰ vt lite nō ꝯte. vbi dicā. ¶ Ultimo dicit glo.ꝙ iſte nobilis debuiſſet agere ꝯtra milites negatoriā vl̓ꝯfeſſoria mō p̄dicto. Et ad euidētiam ſcias ꝙ iſte dueactiones dant̉ ꝓ iuribꝰ vēdicādis ⁊ dicūt̉ reales actōnes. vn̄ ſicut rei vendicatio dicit̉ realis ⁊ dat̉ ꝓ re corporali. ita ⁊ iſte actōes dicunt̉ reales ⁊ cōpetūt ꝓ iuribꝰincorporalibꝰ. vt inſti. de act. §. ſeꝗtur. ⁊. ff. ſi ſer. ven. l.ij. et ibi no. quare appellant̉ negatoria ⁊ ꝯfeſſoria. ſunt

I1em̄ ſic appellate iſte actiones inſpecto ſenſu ⁊ effectu ſeuintellectu quia is qui agit cōfeſſoria dicit in effectu ſeruitutē ſibi competere. agens vero negatoriā dicit ẜuitutem aduerſario non cōpetere. vnde in effectu agensꝯfeſſoria aſſerit. agens vero negatoria negat. qd̓ intellige vt. sͣ. dixi ⁊ vt plene no. in iuribꝰ. sͣ. allegatis. ſꝫ contra hoc dictū glo. facit. quia iſte actōes competūt dn̄isp̄dioꝝ. vt. in. l. ij. §. hec autem actio. ff. ſi ſer. vē. dicit .n.ibi tex. ꝙ hec actio in rem cōfeſſoria nulli alij qͣꝫ dn̄o fūdi competit. ſeruitutē em̄ nemo alius vendicare pōt ꝙͣꝫis qui dominiū in fundo vicino habet cui ſeruitutē dicdeberi. Item ibi dicitur in principio illius. l. de negatoria ꝙ competit dn̄o neganti ſeruitutē alij cōpetere ſedpatronus eccleſie ratōne fundationis ſeu dotis non eſtdominus ergo nō pōt agere iſtis iuribꝰ ſiue iſtis actionbus. So. ẜm Goſ. ⁊ Hoſti. hoc ꝓcedit ī directis actionibus vtiles ꝟo cōpetunt non dominis vt conductorivectigalis. ff. de ſerui. l. ei qui. vel ẜm Io. an. licet nō habeat patronus dominium eccleſie habet tamen dominium illius iuris. vel ẜm. do. anto. iura illa loquuntur ī ſeruitutibus realibus que debentur a re rei. quo caſu oportet ꝙ agens ſit dominꝰ fundi dominantis. In perſonalibus autem ſufficit quem eſſe dominū iuris. vt ptꝫ ī vſufructuario. ff. ſi vſufru. pe. per totū. Ego dico ꝙ Gof.⁊ Hoſti. non ponderauerunt illam. l. ij. in prin. ibi. eniꝫdicit̉ ꝙ iſte actiones in rem cōpetunt ꝓ ſeruitutibꝰ realibꝰ ad exemplū eaꝝ que ad vſumfructū pertinēt. ⁊ ſicvt ibi notabiliter dicit glo. j. primo fuerunt inuente iſteactiones circa vſufructum ⁊ ſic circa ius ꝑſonale qͣꝫ circa ſeruitutes. vnde nō vtiles īmo directe cōpetunt. adidem tex. in. l. vti frui. §. fi. iūcta glo. in verbo agēti. ff. ſivſufruc. pe. ⁊ inſti. de act. §. ij. ſicut ergo vſufructuarioagēti vt libere vti ſibi liceat iure ſuo competit ſibi directa ꝯfeſſoria. ⁊ ſic patrono agēti ꝓ iure ſuo niſi diceresꝙ verba legis nō ꝓportionant̉ materie nr̄e ſꝫ tm̄ menslegis cū patronus nō ſit vſufructuarius ꝙ potius cōpetit vtilis actio ꝙͣ directa. iuxta no. ꝑ Ci. in. l. ex placito.C. de reꝝ ꝑmū. ſed nō eſt vis in effectu qui competat vtff. de neg. ge. l. actio. ¶ Cōcludo igit̉ glo. bn̄ dicere. ꝙiſte potuiſſet agere actōe ꝯfeſſoria vel negatoria nō tn̄debuiſſet ꝯcludere poſſeſſionē reſtitui exquo aduerſarij non poſſidebant ſed modo ſupͣdicto vt in recitatōeglo. Ex glo. ergo ꝯcludit̉ ꝙ actio ⁊ intentio hic erāt inepte. Intentio ꝟo erat inepta qꝛ ꝯcludebat ad reſtitutionē cū aduerſarij. nō poſſidebāt. actio erat inepta qͥarei vendicatio dat̉ ꝓ re corporali. vn̄ debuiſſet age̓ negatoria vel ꝯfeſſoria qꝛ actōes competūt ꝓ iuribꝰ īcorporalibꝰ. ⁊ qͣꝫ ꝙͣ multū hic intricate ꝓcedāt doctores tn̄non ſequendo eoꝝ ordinē ſcias ꝙ hoc. c. poteſt intelligi multipliciter. pͥmo vt ſtatim dixi ꝙ actio ⁊ intētio fuerūt ineptē. Sed ꝯͣ hūc intellectū facit quare papa hicin decidendo ſolū ſe fūdat ſuꝑ ineptitudine intētionisvt patet ibi. vn̄ tuā intētione ⁊cͣ. Item abſoluit militesqꝛ ꝯſtitit eos nō poſſidere. ſi .n. actio etiam fuiſſet īeptavt qꝛ rei vēdicatio non competijſſet hic iaꝫ a principiopapa libellū nō admiſiſſet. vt in. c. j. de offi. vica. ⁊ quodibi nō. Inno. facit. c. ſacerdotibꝰ. xj. q. j. ⁊. c. cauſam. sͣ. e.ſꝫ tūc demū ꝓnunciauit cū ꝯſtitit iſtos milites non poſſidere. vn̄ dico ꝙ rei vendicatio potuit hic competerecapiendo eam late que dat̉ ꝓ iuribꝰ in re. vt. l. j. §. perhanc. ff. de rei vendi. ⁊ exp̄ſſius probatur in. c. cuꝫ venerabilis de excep. in fi. vbi dicit ꝙ epiſcopus vendicabateccleſiam ſibi ſubiectam. ⁊ hoc ratione iuris epiſcopalis qd̓ habebat in ea lꝫ dominiū illius eccleſie non haberet facit quod no. Inno. in. c. olim cauſam de reſt. ſpō.in ꝟ. dn̄ium. ⁊. l. qui tabernam. ff. de ꝯtrahen. emp. ⁊ qd̓no. hic Inno. ⁊ sͣ. dixi in notabilibꝰ. Et hoc exp̄ſſe ſentit Bar. in. l. in rem. §. loca ſacra. ff. de rei vendi. vbi dicit ꝙ loca ſacra et religioſa non poſſumus vendicarevendicatione directa quaſi noſtra. et ſic intelligimus