De iudiciis.
buꝫ ſuſtētādus nō ergo illico ꝯſumēdus eſt. ¶ Itē in eoꝙ dic̄ ibi ꝙ mors dꝫ eis eē ſolatiū vita torm̄tū. ⁊ ſic vultꝙ viuāt vl̓ vitā ducāt in iugi pnīa. vn̄ caueāt ſibi p̄latinr̄i tꝑis qͥ aliqn̄ ponūt ī gabia ⁊ neceſſaria ſb̓trahūt ad̓oꝙ mors cito eſt veriſil̓r ꝯſecutura ſiue ſubſecutura.Hoc. c. legit̉ duobꝰ modis in glo. ⁊O. tercio extra glo. Sꝫ qꝛ pͥmꝰ moduslegēdi poſitꝰ in glo. videt̉ cōis ⁊ mihi placet: etideo ſummo ſic. Per reſcriptū impetratū ꝯͣ violentumꝯuenit̉ qͥ ſciēter ſucceſſit ī viciū. h. d. Primo narrat factū. ſecūdo ꝓuidet: ibi p̄cipimꝰ ¶ No. pͦ ẜm hūc intellectū ꝙ ſicut iudiciū trāſit qn̄qꝫ de vna ꝑſona ad aliā ꝑſona cū alteratiōe qualitatis: qꝛ aliterifit ꝯdēnatio ꝯͣ eūad quē trāſit: alit̓ ꝯͣ eum ꝯͣ quē iudciū inchoatū eſt: vt inl. tā ex ꝯͣctibꝰ. ff. de iudi. ⁊ qd̓ ibi no. bar. vbi ptꝫ ꝙ inſtātia iudicij inchoata ꝯͣ filiū q̄ tenet̉ inſolidū ex ꝓprio cōtractu traſit eo mortuo in pr̄em qͥ tm̄ tenet̉ de peculio:vt vbi. ſic reſcpͥtū qn̄qꝫ trāſit ī aliū cū hac alt̓atōe ⁊ mutatōe modi ꝓcedēdi. qꝛ cū ip̄o ſpoliatore agebat̉ īterdicto vn̄ vi vt in. c. cū ad ſedē. de reſti. ſpō. ⁊ cū iſto ſecūdoqui ſciēter ſucceſſit in viciū aget̉ ꝯditōe. c. ſepe. de reſti.ſpō. vt. jͣ. dicā. ¶ No. ſecūdo ꝙ reſcriptū nō ſolum aliqn̄tranſit in ꝑſonā nō exp̄ſſaꝫ in eo: ſed etiā ꝑ trāſlatiōemalterat̉ modus ꝓcedēdi. ⁊ ītelligo qn̄ aliquo mō poteſtmodus agēdi ꝯͣ ſecundū includi ſub reſcripto impetrato ꝯͣ p̄deceſſorē. al̓s ſecus ꝑ no. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcrip. ⁊ ibitangā ¶ No. tercio ꝙ eccl̓ia poteſt dici illius ſacerdotiscui fuit collata: licꝫ nō habeat dn̄iū eccl̓ie: ſed titulū potius adminiſtratiuū: vt in. c. ij. jͣ. de dona. Et ex hoc no.ꝙ genitiuꝰ nō ſꝑ denotat dn̄iuꝫ: ſed qͣndā facultatē ſeuius adminiſtrādi ⁊ poſſidēdi: de quo vide bo. glo. in. c. j.de poſtu. p̄la. ꝓprie tn̄ denotat dn̄iuꝫ: de quo plene perbar. in ꝓhemio. ff. noui. vbi dic̄ ꝙ qͥn̄qꝫ ex cōi vſu loq̄ndi denotat nudā detentatōeꝫ. vn̄ cōmodatariꝰ qn̄qꝫ dicit ille equus ē mei vl̓ titij. ſic etiā dicit de hoc ꝓ noīe ſuum. pōt etiā qͥs dicere bn̄ficiū eſſe ſuū exquo ſibi eſt collatū: vt ī. c. ſi tibi abſenti. de p̄bē. li. vj. licꝫ ꝓprie denotetdn̄iū: vt. viij. di. qͦ iure. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ in. l. qͣntus mutius.ff. de au. ⁊ arg. le. Op. ꝯͣ tex. ⁊ videt̉ ꝙ vigore vnius reſcripti impetrati ꝯͣ p̄deceſſorē nō poſſit ꝯueniri ſucceſſor. qꝛ reſcriptū nō extendit̉ ad ꝑſonas nō exp̄ſſas in eovt in. c. p. ⁊. g. de offi. dele. Itē reſcriptū nō extēdit̉ etiaꝫad vniuerſalē ſucceſſorē: vt in. c. ſignificauit. sͣ. de reſcpͥ.Itē iudicis datio nō trāſit ad heredē illiꝰ qͥ nō erat in rebus hūanis tꝑe impetratōis reſcpͥti: vt. ff. q̄ ſen. ſine ap.reſcin. l. eū qui. So. ī hac materia glo. allegat qͣtuor ar.In prin. ꝙ reſcriptū debet extendi. ⁊ tria ad ꝑtē negatiuam ꝙ nō debet extēdi. ⁊ tn̄ ſoluēdo pōit duas lecturasqͣꝝ vnā approbat Uult ergo pͦ glo. ꝙ in veritate iſte cōueniat̉ vigore iſtiꝰ primi reſcripti. qꝛ ſi ꝯueniret̉ vigoreiſtius ſecūdi ſuꝑflue iſta decre. eſſet poſita hic. Nec obſtant ꝯͣria. qꝛ veꝝ eſt ꝙ reſcripta nō extendunt̉ ad ꝑſonas oīno alias. ſed iſte qͥ ſciēter ſucceſſit in viciuꝫ nō eſtoīno alius: īmo qͣſi ſimilis. ⁊ cenſet̉ qͣſi idem in odiū ſui:⁊ quodāmodo videt̉ hr̄e ratū factū p̄deceſſoris ſicut inſimili habet̉. in. c. j. de ali. iu. mu. Alia lec. eſt ẜm alios vtrefert glo. ꝙ hic fuit ꝓceſſuꝫ ex vi ſecūdarū lr̄aꝝ. nec potuiſſet ꝑ pͥmas: qd̓ tn̄ glo. nō approbat. ſed hāc ſecūdaꝫlec. tenet Goſ. Hoſt. Inno. Egi. ⁊ Uin. ⁊ mouent̉ maxime ꝑ verbū p̄cipimꝰ poſitū in lr̄a. nō em̄ ſimpl̓r reſpōdet: ſed p̄cipit ſic ꝓcedendū: ⁊ ſic vigore hmōi mādati.ſed primā lec. glo. videt̉ tenere hic do. An. qꝛ notabilioreſt. ⁊ ẜm eā tex. decidit caſuꝫ dubitabilē. ſed nihil adducit ad iuſtificatōem ip̄ius. Ego aūt eā ſequor: ⁊ pͦ adduco aucͣteꝫ Io. an̄. qͥ eā ſentit aꝑte in regula is qͥ in ius. d̓reg. iu. li. vj. in mercu. vbi diſtinguit gnaͣl̓r qn̄ reſcriptūtrāſit in ſucceſſorē. ⁊ dicit ꝙ trāſit in eū qui ſciēter ſuccedit in viciū. alle. hͦ. c. idem ſil̓i mō diſtinguēdo tenet Io.cal. in. c. ſignificauit. de reſcrip. Itē adduco ratōeꝫ vbicūqꝫ ex vnico iure poſſunt elici duo ītellectꝰ: quoꝝ vnꝰ
eſt dubitabilis reliquꝰ ꝟo nō: debemꝰ ſemꝑ ſequi dubitabilē vt ſic nobis etiā de aliquo ſeruiat: vt in. l. idem labeo. ff. de carb. edic. ⁊ in. l. j. ff. ad muni. facit. c. cum in iure. de offi. dele. ⁊. c. rurſus. qͥ cle. vel vo. Sed ẜm cōeꝫ intellectū doc. hic nihil oꝑat̉ iſtud. c. qꝛ nulli dubiuꝫ eſt qvigore ſecūdi reſcripti poterat ꝓcedi. nec de aliquo nobis ſeruiret: īmo eſſet oīno ſuꝑfluū ꝯͣ illd̓ qḋ papa pollicitus ē. sͣ. in ꝓhemio. ⁊ ꝯtra. c. ſi romanoꝝ. xix. di. vt ꝗͥdem̄ mēbranas occupat ⁊cͣ. Iteꝫ h̓ noͣ. apparet ꝙ ad ſupplicatōem papa dederit hoc ſecundū mandatu: ſed potius ad q̄relā ꝑtis cōquerētis de ip̄is iudicibꝰ nolētibusforte ꝓcedere. ⁊ ideo papa dixit p̄cipimꝰ ⁊ nō rn̄demus.qꝛ vt ſatis colligit̉ ex mente: ⁊ ex verbis lr̄e patꝫ ꝙ papanō fuit hic cōſultus a iudicibꝰ. et ideo ex hoc tollit̉ fundamentū doc. quare debet extēdi ad caſuꝫ ſil̓em ſic̄ extēditur decretalis epl̓a: vt dicit glo. Et vt ītelligas decretalis epl̓a dr̄ quā papa ſolus vel cū ꝯſilio cardinaliū ſtaſtuit ad ꝯſultatōem alicuiꝰ. ⁊ de hoc ⁊ de diuerſis nominibus ꝯſtitutionū eccleſiarū: vide. iij. di. in ſumma qualiter ſentiat glo. ꝙ reſcriptū datū ad alteriꝰ cōſultatōeꝫcenſeat̉ decretalis epl̓a. Sicut gͦ reliqua iura trahūturad ſimilia ſic ⁊ iſta reſcripta. Et licꝫ Io. an̄. hic dicat ꝙlicꝫ trahat̉ ad ſimilia quo ad iuris diffinitōem. nō tamēquo ad iuriſditōem delegati. dico illud veꝝ niſi qn̄ dubitat̉ vtrū debeat trāſire in ſucceſſorē. qꝛ tūc ſi papa reſpondet ſeu p̄cipit in caſu dubij vt trahat̉ ſatis tūc decidit̉ caſus dubius. ideo debet trāſire etiam quo ad iuriſditōem. naꝫ ſicut papa diffinit ⁊ p̄cipit in caſu dubijꝓcedendi: ita ⁊ nos diffinire debemus. de re iudi. in cauſis. ſecus autem qn̄ facto nō exiſtente dubio papa mandaret ſeu cauſaꝫ cōmitteret: ſeu extēderet reſcriptū. qͥatūc nō eſt in ſimilibꝰ extendenduꝫ. ⁊ hoc caſu ꝓcedit dictum Io. an̄. qꝛ tūc ius nō decidit̉. Sꝫ qn̄ in caſu dubiomādat̉ extēdi ſatis tūc decidit̉ ius. qd̓ aꝑte intelligit̉ exeo. qꝛ al̓s iſte d̓cre. eēt oīno ſuꝑflua ⁊ nō fuiſſꝫ poſita h̓.nā papa mādat sͣ. in ꝓhemio ꝙ debemꝰ vti hac ꝯpilation ī iudicijs ⁊ ī ſchol̓ ⁊ in caſibꝰ ſil̓ibꝰ in. c. cū dilecta. deꝯfir. vti. vel iuti. ⁊ in. c. trāſlato. d̓ ꝯſti. ⁊. c. j. cū ſi. Et hūcintellectū ſuadet eqͥtas ne iſte ſpolīatꝰ vexet̉ in multiplici ꝓceſſu ⁊ in varia impetratōe lr̄aꝝ cū boni iudicis ſit cito dirimere litē. vt. l. quidā exiſtimauerūt. ff. ſi cer. pet̓. ⁊in. c. finē. de dolo ⁊ cōtu. Et qꝛ in hoc tractat̉ de modicovel nullo p̄iuditio alteriꝰ: ſicut in ſimili dicimꝰ ꝙ reſcriptū extendit̉ re integra ad vniuerſalē ſucceſſore: vt no.in. c. ſignificauit. de reſcrip. et in p̄alle. regula is qͥ in ius.Itē hoc ſuadet odiū ſciēter ſuccedētis in viciū. ar. in. c.jͣ. de ali. iudi. vn̄ qd̓ oꝑat̉ illa ficta idētitas ꝑſonarū queeſt int̓ defunctū ⁊ heredē vniuerſalē ratione ſucceſſiōisoꝑet̉ hoc caſu odiū iſtius q̄ ſciēter ſucceſſit in vicium. ⁊ſucceſſio ꝑticularis vt ſic fingat̉ eadē ꝑſona. Itē ſic̄ videmus ꝙ ſimili eqͥtate motus papa introduxit nouū remediū cōtra iſtos ſciēter ſuccedētes in viciū: vt ī. c. ſepe.de reſti ſpo. fortiꝰ debemꝰ dicere reſcriptū extēdi in iſtūvbi nō tractat̉ de tanto p̄iudicio. ⁊ ꝑ hec dico decre tm̄ꝓcedere cū hac extenſiōe qn̄ ſucceſſor ē vicioſus. vt qͥaſciebat vel ſcire debebat rem inuaſaꝫ ⁊ nihilominꝰ eamqͣlitercūqꝫ occupet: qd̓ ſatis īnuit hec lr̄a. ⁊ clarius glo. ⁊idem do. An. qui dicit ⁊ bn̄. ſecus eſſet ſi ſine vicio fuiſſꝫbn̄ficiū ingreſſus: licꝫ cōtra eum cōpeteret cōditio. c. reintegrāda. iij. q. j. hoc ſatis innuit̉ ex tex. ⁊ ex iuribus allegatis in cōtrariū. ¶ Sed ꝯͣ hanc lec. ob. lr̄a dum mandat ꝓcēdi inter iuſtū ſucceſſorē ⁊ impetrantē ſicut fuiſſet ꝓceſſum inter occupatorē ſi viueret ⁊ impetrantē: ⁊tn̄ in veritate nō poteſt ſic ꝓcedi. qꝛ cōtra primū cōpetebat interdictū vnde vi. vt in. c. cū ad ſedē. de reſti. ſpo.⁊ cōtra ſucceſſorē cōpetit ꝯditio. c. ſepe. e. ti. Sol̓. dictioſicut vt dicūt hic cōiter doc. nō denotat hic om̄imodaꝫſimilitudinē. ſicut in ſimili habet̉ in. c. ij. de ſum. tri. ꝟ. cūgͦ. ⁊ hec expoſitio oīno eſt fienda ſiue teneat̉ pͥma lec. ſiue ſecunda. qꝛ ſiue procedit̉ vigore primi reſeripti. ſiue