De iudiciis.

trina monitio vt ſe corrigat: vt in. c. ſacro. de ſen. ex. ⁊ inc. cōſtitutōem. e. ti. li. vj. ⁊ ſic nō poteſt deuenire ad effectum ꝯpreſſiōis fiende ꝑ ſecularē qͥn p̄cedat monitio: li.cet aliter ⁊ minus bn̄ ſentiat do. An. Terciꝰ gradus eſt.qꝛ ſi adhuc poſt excōicatōeꝫ nō reſipiſcat debet anathematizari. ⁊ ſi vult redire ⁊ penitentia agere adhuc remanet ſub ꝓtectōe eccl̓ie. ſed ſi ꝯtēnit oēs iſtos tres gradꝰpene ⁊ ſic ꝑuenit in ꝓfundū maloꝝ demū ꝯprimit̉ ꝑ iudicē ſecularē. oportet gͦ ꝙ incorrigibilitas eliciat̉ non exſimplici iteratōne delicti: ſed p̄cedente iſto triplici penegradu ꝑ iudicē eccl̓iaſticū. Et ſic etiā requirit̉ iſtud qͣrtum ꝙ eccl̓ia nō habeat vltra qͥd faciat. ꝓ hoc tex. opti.in. c. vt fame. jͣ. de ſen. ex. vbi ꝯdēnatꝰ iterās illud delictūvel peius nō efficit̉ de foro ſeculari ſi eccl̓ia pōt illū punire: ſed detrudet eū in arto carcere. Et ſic cū eccl̓ia nō habeat qͥd vltra faciat vel qꝛ de facto nō pōt ip̄m habere.vel ſepe habuit ⁊ illuſit capturā deteriora vel alia crimina cōmittendo vel agēdo. nec pōt haberi ſpes de correctione incōtinenti pōt comprimi per ſecularem. non ergo reqͥrit̉ de neceſſitate alia degradatio ſeu eccl̓ie reqͥſitio: cū ſola trina monitio ſufficiat ad exuendū eū oī pͥuilegio clericali: vt. sͣ. dixi. fortiꝰ qn̄ pͥmo p̄ceſſit depoſitio⁊ ſecuta eſt excōicatio cū monitōibꝰ debitꝭ ⁊ anathematis ꝓmulgatio cū tanta ſolēnitate nō reqͥrit̉ alia traditōcū nec tex. de traditōe vel degradatōe ſeu reqͥſitōe faciat aliquā mentōem. putat tn̄ do. Car. h̓ reqͥri ante omnia ꝙ ꝑ iudicē eccl̓iaſticū declaret̉ clericū eſſe incorrigibilē: al̓s ſi corā ſeculari exciꝑet de ſuo pͥuilegio nō poſſetſecularis cognoſcere an ſit de ſuo foro all̓. de ſen. ex. c. ſiiudex laicus. li. vj. vel pōt intelligi ẜm eū vt ceſſet omneꝯͣriū: vt dixit Hoſti. vt puniat ſecularis ad reqͥſitiōemiudicis eccl̓iaſtici. d̓ cle. ex. mi. c. ij. ſed certe ſi ſubtilit̓ hecmateria cōſideret̉ nulla de neceſſitate reqͥrit̉ reqͥſitio ꝑea q̄ ſupͣ dixi. nec etiā declaratio. qꝛ exquo p̄ceſſit depoſitio: ſecuta eſt excōicatio ⁊ anathematis ꝓmulgatio. etiſte nō reſipiſcit accedēdo ad eccl̓iaſticū et offerendo ſead pnīam ſatis luce clariꝰ ꝯſtat de eius incorrigibilitate⁊ maxime ſi dep̄hendit̉ in delicto fragrāti. nam eoip̄o ꝙꝑdurat in illa ꝑtinacia ꝑdit priuilegiū. nec aliqͥs locꝰ inficiatōi relictꝰ eſt. ar. in. c. euidētia. de accu. ⁊. in. c. quāto.sͣ. de trāſſa. p̄la. vbi ptꝫ ꝙ dr̄ notoriuꝫ eoip̄o ꝙ ep̄ūs deſua eccl̓ia trāſit ad aliam. fortiꝰ dicit̉ notoriū qn̄ triplicigradu pene p̄miſſo iſte reꝑit̉ inherere ſuis iniqͥtatibusEt ſic nō ob. ꝯͣriū qd̓ poſſet formari de. c. cū ẜm. d̓ here.li. vj. vbi reqͥrit̉ ſnīa declaratōnis anteqͣꝫ bona hereticioccupent̉ ꝑ ſecularē. ꝓcedit em̄ niſi factū eſſet adeo notoriū ꝙ nulla eſſet opus declaratiōe. qꝛ in incertis nō incertis opus eſt ꝯiecturis. in. c. ij. de reg. iu. vn̄ iſte tex. dedeclaratōe etiā nullā facit mentōeꝫ. qꝛ vt dixi nō eſt neceſſaria ⁊ inqͣntū dubitaret̉ aliquo caſu qd̓ defacili eueniri nō arbitror. dico ꝙ poterūt recipi teſtes lit. nō ꝯte.⁊ ꝑte etiā nō citata: ⁊ hoc ꝓpter ꝑiculū fuge. facit qd̓ inſimili no. Inno. in. c. j. de homici. li. vj. vt vbi timet̉ periculū poſſint teſtes recipi lite nō cōte. ⁊ ꝑte nō vocata:qd̓ eſt valde notanduꝫ. Et ad hoc induco tex. in. c. fi. deheret̓. li. vj. et ſentit etiā bar. in. l. ait p̄tor. §. ſi debitorē.ff. de his q̄ in frau. cre. al̓s autē ceſſante iſto metu vbi iudex vult declarare quē incidiſſe in aliquā penā debet eūvocare et eo pn̄te de cauſa cognoſcere. vt eſt glo. in. clepn̄ti. de cenſi. ⁊ in cle. ij. de penis. ⁊ ꝓ p̄dictis facit qd̓ dicam in ſeq̄nti qōne ¶ Quero qͣliter dep̄hendet̉ corrigibilitas ⁊ incorrigibilitas? Do. an̄. dicit ꝙ corrigibilitasdep̄hendit̉ ſi ſtatim eo depoſito ſe corrigat: vel dicat ſeparatū corrigere: ⁊ tūc imponet̉ ei penitētia ⁊ in monaſteriū detrudet̉ ad illā penitentiā ꝑagendā. de penis. c.tue. Incorrigibilitas ꝟo eſt qn̄ reuertit̉ ad priora delicta: vel in illis ꝑſeuerat: vel ter monitꝰ nō deſiſtit. nō tamen putat eū incorrigibilē vt tradat̉ curie ſeculari ſi penitentiam ſibi iniūctam non obſeruet. hec vltima dictamihi nō placent. ⁊ primo inqͣntuꝫ dicit eum incorrigibi

lem cuꝫ reuertitur ad priora delicta vel in illis ꝑſeuerat.nam ideꝫ intelligo ⁊ ſi nō redeat ad priora nec ꝑſeueratin illis. ſed ſatis eſt ꝙ redeat ſeu ꝯmittat alia delicta. ſatis em̄ tūc dr̄ incorrigibilis. ar. hic ⁊ in. l. iij. in fi. C. d̓ ep̄i.audi. ad idē tex. in. c. vt fame. de ſen. ex. ibi ad ſil̓ia vel peiora facile labent̉ ⁊cͣ. Idē dico ſi nō ſunt ſil̓ia vl̓ mīora.ſed illud tm̄ fuit dictū in deteſtatōem illoꝝ. nā ſi ꝓ mīori culpa ter mōiti nō deſiſtūt ꝑdūt pͥuilegiū: qͣnto fortiꝰqn̄ p̄ceſſit monitio ⁊ tot penaꝝ gradꝰ ſecuti ſunt. ⁊ ꝓ hͦiſte tex. in eo ꝙ alternatiue loquit̉ de homicidio. ⁊ dicitꝙ ſi eſt incorrigibilis ⁊cͣ ¶ Nō em̄ pōt ītelligi de eo qͥ ꝑſeuerat in eodē homicidio vl̓ ad idē reuertit̉. tum qꝛ adillud in ſpecie nō poſſet reuerti. tū qꝛ non eſt veriſil̓e vtad illud rediret etiā in genere. ⁊ ſic totiēs cōmitteret homicidiū ⁊ an̄ excōicatōem ⁊ poſt ⁊ etiā poſt ꝓmulgationem anathematis ac ſi eſſet leo fortiſſimꝰ. hoc gͦ nō patitur iſta lr̄a in aliqͣ ſui ꝑte: nec rō naͣlis admittit. Iteꝫ inqͣntū dicit ꝙ ſolꝰ neglectꝰ pnīe debite nō inducit incorrigibilitatē: certe iſtud nō videt̉ ſine heſitatōe tenenduꝫ.ſi em̄ iudex eū deputauit carceri ad agendā pnīaꝫ ⁊ iſteinde fugā accepit nec vocatꝰ vult redire dicemꝰ ne eumcorrigibilē? certe minime. īmo p̄ſumptio eſt maxima cōtra euꝫ ꝙ alia deteriora ꝯmittet: vt ꝓbat̉ in. c. vt fame.p̄all̓. ⁊ in. c. lr̄as. de p̄ſump. ⁊. l. di. accedēs. facit. c. teſtimoniū. ⁊ qd̓ ibi. no. d̓ teſti. Ille em̄ dr̄ emēdatꝰ qͥ egit pnīaꝫvt ibi. Itē iſte reſidēdo de facto ⁊ vitādo debitā penamꝯͣhit nouū delictū ⁊ maxīe rebelliōis ⁊ ꝯtumacie. viij. q.jͣ. ſciēdū. lxxxj. di. ſiqͥ p̄ſb̓ri. ꝓpt̓ qd̓ certe ſecutis tot monitōibꝰ ⁊ cēſure ſentētijs dꝫ p̄uilegio pͥuari. ar. in iuribꝰp̄all̓. c. ꝯtingit. ⁊. in. c. audiētia. Itē hͦ ꝓbat̉ ꝑ ꝓpriuꝫ ſignificatū ꝟboꝝ. incorrigibilis em̄ eſt ſi nō vult age̓ penitentiā ⁊ penā delicti ꝑſolue̓: nec ꝑmitti ſe capi a iudice ſuo. ⁊ veꝝ eſt dicere ꝙ eccl̓ia nō hꝫ vltra qͥd faciat p̄miſſis iſtis cēſure ſentētijs. Cōcluderē gͦ ſic ſaluādo aliqͦcaſu dictū do. an̄. ꝙ aut nō ꝑegit pnīam ſibi iniūctā: tn̄exhibet pūtiā ſuā ita ꝙ iudex pōt ip̄m alit̓ punire: ⁊ tūcnō dr̄ incorrigibilis qͦ ad hoc vt ꝑ iudicē ſecularē poſſitpuniri. qꝛ eccl̓ia hꝫ qͥd faciat. ⁊ ſic ceſſat rō tex. nec debꝫexcōicari nec anathematizari. qꝛ ferunt̉ ille ſnīe ꝓpt̓ cōtumaciā. Exēplū iudex depoſitū clericū detruſit ī mōaſteriū vt ibi agat pn̄iam in pane ⁊ aqͣ ⁊ iſte exit mōaſteriū ⁊ vagat̉ in ꝯuiuijs ⁊ alijs ſolatijs: certe iudex nō excōicabit eū exqͦ facit in ſui pn̄tia: ſed eū detrudet ī artuꝫcarcerē. ⁊ iſte eſt tex. aꝑtꝰ in. c. vt fame. ⁊ iſto caſu ſaluaripōt opi. do. an. licꝫ ip̄e loquat̉ nimis gnaͣl̓r ⁊ nō bn̄. qn̄qꝫ pnīa nō ꝑacta capit fugā ⁊ occultat ſe. vel alit̓ de facto impedit vt iudex nō poſſit eū artare: ⁊ tūc nulli dubiū ꝙ iſte eſt incorrigibilis qͣntūcūqꝫ iſte reꝑiat̉ ī nouodelicto. qꝛ nō vult ſe corrigere a pͥori ⁊ videt̉ ꝑſeuerareſaltē in aīo ⁊ hr̄e priorē animū in interioribꝰ medullis recōditū: vt dicit tex. de pe. di. ij. c. j. tū qꝛ p̄ſumptio eſt ꝙilla ſeu ſimilia vl̓ deteriora ꝯmittat: vt ī p̄al. c. vt fame.tū qꝛ ꝯͣhit maximū delictū mnōbediētie ⁊ rebelliōis ī reſiſtēdo ⁊ nō parendo: vt. sͣ. dixi. id̓o dꝫ anathematizari ⁊excōicari vt in tex. et demū cū eccl̓ia nō habeat vltra qͥdfaciat ꝯprimēdus eſt ꝑ ptāteꝫ ſecularē vt imponat debitam pnīaꝫ ꝓ delicto. ⁊ hoc ꝓprie videt̉ velle lr̄a dū ſimpliciter dicit vt deputet exiliū ſeu aliā penā legitimā inferat. nec reſtringit ſe ad puniendū nouū delictū magisqͣꝫ antiquū. ⁊ hoc no. qꝛ nullibi ita euacuat̉ hec materiaſicut hic. Aduerte tn̄ qꝛ vbi facit ſuā pnīam ita ꝙ debita pnīa ſit imponēda: nō tn̄ ꝑ hoc tm̄ vita debet attenuari ꝙ veriſil̓r citius moriat̉. vn̄ no. Io. de lig. in cle. j. depe. ⁊ re. ꝙ carcer iſtis deputādus nō n̄ dꝫ eſſe nimis artus vt certe infra paucos dies veriſil̓r moriant̉. vn̄ tales officiales ſic eos p̄cludētes efficiunt̉ irregulares: ẜmeū qd̓ bn̄ nota ī practico. qꝛ multi decipiunt̉. et intelligeꝙ efficiunt̉ irregualres ſecuta mortē. Et pro hoc videtex. ſingularem. in. c. nouimꝰ. de ꝟ. ſig. vbi dicit̉ ꝙ ē pͥane doloris ⁊ aqua anguſtie ſuſtētandꝰ ⁊cͣ. Et ſic noͣ ver-