Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
20r
Einzelbild herunterladen
 

De iudiciis. 20

aliter. ⁊ hoc puto verius ꝙ ep̄us eccleſie regularis ꝓprienō eſt abbas: nec poteſt dici abbas: ſed loco abbatis. vtquicqͥd erat explicandū ꝑ abbatē explicabit̉ ꝑ iſtū. ſicutin ſil̓i dicimꝰ ꝙ in qͥbuſdā eccleſijs habet̉ ep̄us loco canonici: nō tn̄ eſt verus canōicus: d̓ quo plene dic vt no.in. c. poſtulaſti. de cōceſ. p̄ben. Et ꝙ iſte ꝓprie nō ſit abbas ptꝫ. qꝛ talis pōt eſſe nō religioſus ꝓpter excellentiādignitatis ep̄alis: vt ꝓbatur in. c. nullꝰ. de elec. li. vj. no.glo. in. c. ꝙ dei timore. de ſta. regū. Exquo gͦ nō eſt ꝓfeſſus nō pōt dici ꝓprie abbas. nam ⁊ abbas mōachus eſt.vt in. c. fi. de ſymo. Pro iſta ſentētia pͦ induco tex. apertum in. c. j. ne ſe. vacā. vbi mōaſteriū fuit erectū in eccleſiam cathedraleꝫ ⁊ vnitū cathedrali eccl̓ie vt ep̄us eſſetep̄us vtriuſqꝫ. ⁊ ſic nō dr̄ ibi vt eſſet abbas. ad idē. c. nullus p̄all̓. vbi tm̄ fit mētio de ep̄o. ⁊ cle. j. in fi. de elec. cū ſimilibꝰ. ⁊ faciūt oīa q̄. sͣ. dixi. ⁊ dic ꝙ qꝛ iſte eſt ep̄us ⁊ eſtloco abbatis reſpectu mōachoꝝ qn̄ venit actus exercēdus ꝑ iſtū vt abbatē ⁊ ep̄m ſimul poterit illuꝫ actū exercere vno ꝯtextu. nec eſt neceſſe ꝙ dicat hoc facio vt abbas ⁊ hoc vt ep̄us: exquo iſte due potētie ſunt vnite ſimul ex diſpoſitōe ſuꝑioris. ad hoc qd̓ no. in. c. cū int̓ canonicos. de elec. ⁊ ꝑ glo. in. c. cuꝫ in eccl̓ia. de p̄ben. li. vj.⁊ ꝑ Io. an̄. in. c. ne ꝓ defectu. e. ti. in fi. ⁊ ꝑ do. de rota deciſiōe. cclv. Et etiā puto ꝙ cū vnicus actus expediēduseſt qͥ ꝑtinet ad abbatē: nō eſt neceſſe ꝙ dicāt ſe explicare illū actū vt abbas: ſed ſufficit ꝙ faciat vt ep̄us: lꝫ faciat loco abbatis. vt in p̄all̓. c. j. ne ſe. va. Et ꝓbat̉ hic expreſſe dū dicit̉ ꝙ debꝫ iudex ꝓuidere vt iſti mōachi intrent iudiciū cū aucͣte ⁊ aſſenſu ep̄i ſui. Non em̄ dicit etabbatis ſui: ⁊ tn̄ loquit̉ ī actu explicādo ꝑ ep̄m loco abbatis: vt ſequit̉ in tex. ⁊ ſic intellige tex. ꝙ iſte pōt ſe ꝓponere abbatē .i. loco abbatis. ⁊ ſic oīa q̄ debēt mōachiexplere cū aucͣte ⁊ ꝯſenſu abbatis: expleat cū aucͣte ⁊ cōſenſu ep̄i. ⁊ hec oīa no. qꝛ alibi ita plene nō examinant̉. Ultimo q̄ro de vtili ⁊ notabili q̄ſtiōe. dicit̉ hic ꝙ iſtimonachi actores debēt negociū ꝓponere cū aucͣte ſuꝑioris: ne ſi ſuccūberēt valeat ſuꝑior ex defectu eius ꝯſenſus litē ſopitā ſuſcitare. ⁊ ſic colligit̉ ꝙ nō vale̓t talis ſententia lata ꝯͣ eos. Quid dicendū ſi eſſet lata ꝓ eis ⁊ in fauorē ip̄oꝝ: nūquid teneat exquo nō habuerūt ꝯſenſuꝫp̄lati? Pe. vt hic refert Io. an̄. ꝙ ſic. ar. in. l. nō eo minC. de ꝓcu. vbi ſentētia lata in fauorē minoris tenet: vbiſi eſſet lata ꝯͣ minorē nō teneret. qꝛ ꝯſtituit ꝓcuratoreꝫſine curatore. ⁊ licꝫ cū hac opi. tranſeūt cōiter hic doctores ⁊ maxime Collec. qͥ dicit ꝙ etiā ſi teſtibꝰ receptis etpublicatis. ep̄us videns cauſam bn̄ ꝓcedere petat ꝯcludi ⁊ ſententiā ferri: ⁊ aduerſariꝰ dicat iudiciū ſiue ꝓceſſum nullū. qꝛ nō interuenit cōſenſus ep̄i a pͥncipio noneſt aduerſarius ipſe audiēdus: ſicut ī minori dicimꝰ ſententiā nō valere. tn̄ do. An. tenet oppoſitū .ſ. ſententiaꝫnō valere etiā ꝓ ꝯuentu. ſicut in ſimili dicimꝰ ſententiaꝫnō valere etiā ꝓ nō ꝯtumace: exquo nō fuit ſeruata debita citatōis forma ſiue ſolēnitas: vt no. glo. in. l. ea queC. quō ⁊ qn̄ iudex. nec etiā tenet lata ꝓ furioſo: vt no. īl. furioſo. ff. de re iudi. Nec ob. qd̓ dr̄ de minore in p̄all̓.l. nō eo minꝰ. qꝛ illud ꝓcedit ẜm eū qn̄ hec nullitas ſurgit a pͥncipio meri fauoris. ſed nullitas hic non ſurgit exmero fauore ꝯuentus: ſed ex defectu poteſtatis. qꝛ nonhꝫ poteſtatē ſolus ꝯuentus rē in iudicio deducere in p̄iudiciū eccl̓ie. ⁊ ideo nō valet ſentētia lata etiā ꝓ ꝯuentu. Et qͣꝫqͣꝫ al̓s hanc opi. fuerim ſecutus tandē adhibita diligēti īueſtigatōe puto primū dictū nō bn̄ reprobari. ⁊ ſic ꝙ ſentētia lata in fauorem eccl̓ie nō habito ī actulitigādi ꝯſenſu p̄lati teneat. Et pͦ moueor ꝑ tex. iunctaglo. notabili: de qͣ ibi Bar. ⁊ alij faciūt magnū feſtū in. l.ſi tutor. C. in quibꝰ cau. in integ. reſ. nō eſt ne. vbi ptꝫ qſentētia lata cōtra tutorē qui nō cauit pro tutelari officio eſt nulla. qꝛ non habebat legitimā adminiſtratōem:⁊ tn̄ glo. ibi dicit ꝙ ſi fuiſſet lata ſentētia in fauorem pupilli tenuiſſet iure ſingulari .i. fauore pupilli. ar. illiꝰ. l. nō

eo minus. Gcce ergo ꝙ ibi ſentētia erat nulla ex defectupoteſtatis. qꝛ tutor nō poterat adminiſtrare exquo noncaueat: ⁊ tn̄ valet in fauoreꝫ pupilli iure ſingulari. ergoidem in eccl̓ia que vtit̉ iure minoris. de in integ. reſti. c.j. Item qͣſi interminis videt̉ ꝓ hoc caſus in. c. ſiqͣ de rebus. xij. q. ij. vbi ptꝫ ꝙ licꝫ ꝯtractus geſtus de rebus eccleſie ea vacāte ſit nullus: attamē ſi in fauorē eccleſie eſtreceptū: vt ſi cedat in vtilitatē eccl̓ie poſſit ep̄us poſteacreatus talem cōtractū in veritate nullū ex defectu poteſtatis habere ratū. ⁊ ꝓ hoc vide bo. glo. ī. c. j. ne ſe. vacā.in ꝟbo ſede va. que eſt notabilis ⁊ ſing. ad hͦ. ad ideꝫ facit glo. notabilis in. l. ſi mater. §. hͦ iure. ff. de except̓. reiiudi. que dicit ꝙ ſentētia lata cum falſo ꝓcuratore: poteſt haberi rata ꝑ dn̄m ſiue ſit lata pro dn̄o: ſiue ſit latacōtra dn̄m. l. iij. §. falſus. ff. rem ra. ha. ſiue pro dn̄o. ⁊ illam glo. ſequit̉ ibi bar. Sic ad ꝓpoſituꝫ cum cōuentusagat nomīe eccleſie poteſt p̄latus illam ſentētiam rataꝫhabere licꝫ a principio nō cōſenſerit exquo nūc vult cōſentire. Et hec ratio cōcludit ꝙ poteſt haberi rata etiāiure cōmuni ⁊ hoc quādo defecit ex ſolo cōſenſu epiſcopi ſicut ſentētia lata cum falſo ꝓcuratore. Item in caſup̄all̓. l. non eo minꝰ. ſentētia erit nulla etiā ex defectu poteſtatis. quia maritus ibi non erat cōſtitutus ꝓcuratorab vxore legitime cum vxor eſſet minor ⁊ non interuenit auctoritas curatoris. ⁊ ſicut nō habebat poteſtatemdeducendi rem ad iudiciū: ⁊ tn̄ ſi ſentētia eſt lata ꝓ minore tenet vt ibi. Cōcludo ergo omnia p̄dicta ꝙ aut ſolum deficiebat cōſenſus ep̄i: vt qꝛ negociū erat cōmune⁊ cōuentus egit nomīe eccl̓ie: ⁊ tunc ſentētia poteſt haberi rata etiam iure cōmuni: vt. sͣ. dixi in ꝓcuratore falſo. Aut deficiebat auctoritas ep̄i: quia negociū erat cōuentus: ſed erat arduū ⁊ tūc poterit haberi rata iure ſingulari: vt in iure. sͣ. all̓. Sꝫ aduerte qꝛ tex. in. l. nō eo minus. ⁊. l. ſi tutor. loquit̉ qn̄ alius litigabat ꝓ minore nonlegittime cōſtitutus. Quid autē ſi ip̄e minor vel tutorerat in iudicio nō legitime ꝯſtitutus: nūquid eo mō ſententia lata ꝓ eo valet? dico ꝙ ſic eadē rōe. ⁊ hoc no. glo.in. l. j. C. qui legit. ꝑſo. ſtan. in iudi. nō ha. ⁊ idem dic ī eccleſia cōſimili ratōe. Et ꝓ p̄dicta ſentētia quā teneo induco vltra p̄dicta iſtū tex. vbi papa mandat ꝓuideri vtinterueniat auctoritas ep̄i: ne iſtis aucͣtoribꝰ ſuccūbentibus ſentētia non valeat ⁊ ſic lis ſopita reſtauretur. ⁊ ſicaperte innuit ꝙ ſi ꝓ eis ferret̉ ſentētia non poſſet infringi. exquo ergo ꝓuidet tm̄ in vno caſu videtur ꝙ in alionon poſſit lis reſtaurari. ar. c. nōne. de preſumpt. ⁊ .xxv.di. qualis.Clericus depoſitVUm non ab. incorrigibilis ꝯprimit̉ ꝑ curiā ſecularē. Hec ſummatio cōmunisnō placꝫ: qm̄ videt̉ ꝯͣ tex. vt. jͣ. ſb̓ijciā. iō ſūmo ſic. Clericus depoſitꝰ īcorrigibil̓ excōicādꝰ ē ⁊ ſucceſſiue anathematizādꝰ. ⁊ ſi ſic nō reſipuerit ꝑ iudicē ſecularē ꝯpͥmendus eſt. Cōis diuiſio. ſecūda ibi ꝯſultatōi No. pͦ ꝙ laicis qͣlitercūqꝫ ⁊ qͣntacūqꝫ fulgeant dignitate nō eſt licitum iudicare d̓ clericis. vn̄ dic̄ glo. in. c. duo ſt̓. xcvj. di.ꝙ nulla dignitas ſecularis ſil̓is eſt ſacerdotio. ad idē. xj.q. j. ſacerdotibꝰ. vbi tex. no. d̓ imꝑatore loq̄ns No. ibiin qͦcūqꝫ ordine ⁊cͣ. gaudere clericū pͥuilegio fori vt nōvaleat ꝯueniri corā iudice ſeculari etiā ſi ſit pͥme tōſuretm̄ ẜm Hoſti. sͣ. de eta. ⁊ qͣli. c. cū ꝯtingat. īmo plꝰ dicitꝙ ꝟbū clericis hic ſumit̉ large. vn̄ ꝯprehēdit ꝑſonas eocleſiaſticas q̄ gaudēt eodē pͥuilegio. xij. q. j. duo ſunt genera. xvij. q. iiij. ſiqͥs ſuadēte. jͣ. de ſen. ex. porro. ⁊ ideꝫ videt̉ ẜm eū de familia ep̄i. ar. s. d̓ offi. archi. c. fi. vbi de hͦ.Ego fateor ꝙ iſti gaudent hoc priuilegio fori: vt plenedicā. jͣ. e. in. c. cū veniſſent. ſed non fuit de mente iſtius. c.illos comp̄hendere: ſed tm̄ habentes ordinem. qd̓ patꝫꝑ ea que tex. ſubijcit de depoſitōe que nō cadit in nō habentem ordinē Nota ꝙ ratōe delicti nō ſolū venit deponēdus clericꝰ in ſacris ꝯſtitutꝰ: ſꝫ etiaꝫ ſi eſt inferioris