De iudiciis.

iudice ſeculari offenderet̉ iuriſditō clericoꝝ. Nec ob.c. veꝝ. jͣ. ti. ꝓxi. ẜm cōem lec. qd̓ loquit̉ de clerico qꝛ cūille caſus ſit exorbitans non dꝫ trahi ad conſequētiamvt in regula odia. de reg. iur. li. vj. ⁊. l. qd̓ ꝟo. ff. de legi.Item ibi laicus dn̄s feudi rōne directi dn̄ij qd̓ obtinetpotius dr̄ iudicare in re ſua qͣꝫ de clerico. ar. bo. c. j. defeu. vbi rōne huius direti dn̄ij inducit̉ caſus ſpecialiſſimus ꝯͣ oēs regl̓as iuris canonici vt dn̄s feudi habensfeudū pignoratū a vaſallo non teneat̉ fructus ꝯputare in ſorte ſi abſtineat a ẜuitio debito ꝑ vaſallū qꝛ videtur quodāmodo ſuaꝫ rem poſſidere. Et ſic ego rn̄deoad illū tex. qͥ videt̉ pͥma fronte multū vrgere ⁊ hāc vltimam ſnīaꝫ ego ſequar. Cōſidero em̄ clericos exēptosa laicoꝝ iuriſditione nedū ex legibꝰ imꝑatoris ⁊cͣ. vt inaucͣ. vt cleri. apud ꝓprios ep̄i. coll̓. viij. cū multis ſil̓ibꝰ.ſꝫ etiā a ſanctiſſimis pontificibꝰ ⁊ qḋ plus ē principalit̓a deo. vt no. Inno. in. c. ij. de ma. ⁊ obe. ⁊ ē bo. glo. in. c.ſi imꝑator. xcvj. dſti. ⁊ hec iura diuina ⁊ hūana loquūt̉generaliter ⁊ indiſtincte abſonū videt̉ ꝙ ꝑ. ll. general̓rloquētes in maͣ re conuētionis hec tāta ⁊ alta p̄uilegiadebeāt reciꝑe leſionē cū general̓r tradit̉ a legibꝰ ⁊ canonibꝰ ꝙ ea q̄ ſpāli nota ſunt digna niſi ſpāliter expͥmantur videant̉ neglecta ⁊ nō comp̄henſa ſub diſpōne generali lꝫ ex ꝓprio ſignificato verboꝝ comp̄hendant̉ vtoptime dicit tex. in. c. qͣꝫuis. de p̄bendis. li. vj. ⁊. ff. de iniur. l. itē apud labeone. §. hoc edictū. Nec illd̓ ſine magna p̄ſumptione ē ꝙ nunqͣꝫ poſt legē recōuentiōis ꝓditam aliqd̓ ius nouiter emanās hūc caſum attigerit.Item ꝯſidero ꝙ clerici nō iudicant̉ a laicis qꝛ reputātur maiores ⁊ ſanctiores. vn̄ notanter dicit tex. in. c. deniqꝫ. xcvj. di. qūo hi qͥ hūanis rebꝰ p̄ſunt et nō diuinisp̄eſſe ꝑmiſſum eſt de his ꝑ quos diuina miniſtrant̉ iudicare p̄ſumant penitus ignoramus. q̄ quidē rō optīemilitat in recōuentōnis cā ⁊ ꝓrſus ceſſat rō poſita ī pͥalleg. l. cū papinianus. cū ip̄e clericus velle nō debeat inreuerentiā diuinoꝝ que miniſtrat ſubijci ⁊ iudicari ꝑlaicum nec veriſil̓e ꝙ papa ꝯͣ hanc rōnem vrgentē ī cārecōuentionis voluerit iura illa ad clericos extendereEt hāc rōneꝫ reperi ſcholaris que etiā nūc placet. necobſtat ſi dicat̉ ꝙ etiam maior ſe ſubijciēdo minori p̄tab eo iudicari. vt. l. ē receptum. ff. de iur. om. iudi. quiadico illā. l. ꝓcedere ī eo qͥ ſe alteri pōt ſubijcere nec derogat honori ac priuilegio ſui ſuꝑioris ſꝫ clericus nonpōt hanc ſubmiſſionē facere ꝯͣ honorē ip̄ius dei et eiusſacr̄a que miniſtrat. ar. optimū in. c. cū tꝑe in fi. de arbi.⁊ ꝓ hoc qd̓ no. dicit Io. an. in. c. eccl̓ia ſancte marie. deꝯſti. ꝙ papa non pōt ſe ſubmittere iuriſditioni laicoꝝqꝛ redudaret in dedecus ip̄ius xp̄i. ⁊ ad. c. nos ſi incōpetenter. rn̄det ꝙ illud ꝓcedit ex magna hūilitate quodno. qꝛ ruditer ſolet multū allegari illud. c. nos ſi incompetēter. Ad vnū tn̄ vltimo adute qꝛ Ioh. an. ⁊ ſe ml̓tūfundat hic etiā ſuꝑ ꝯſuetudine. ⁊ do. An. Ioh. de lig.dicūt cōſuetudine hoc non poſſe oꝑari niſi daret̉ exp̄ſſus vel tacitus ꝯſenſus pape vel eius tolerātia ex certaſcīa qꝛ al̓s potius foret corruptela. ſꝫ ego in hoc potiꝰſentio cū Io. an. qꝛ negari non pōt qͥn iſte caſus reddatur valde dubitabilis ex tātoꝝ doc. opinionibꝰ. ar. eorum q̄ no. glo. in. c. j. d̓ poſtu. p̄la. li. vj. ⁊ in. l. regula. ff.de iur. ⁊ fac. igno. ergo ꝯſuetudo attendenda ē que eſtoptima legū interpres. sͣ. d̓ conſue. cū dilectus. ff. d̓ le.ſi de interptatione. ⁊ hec ſufficiāt de iſto notabili ⁊ ſb̓tiliſſimo paſſu. ¶ Aſſumēdo nūc vltimā ꝑtem glo q̄rop̄ſuppoſita illa opi. ꝙ clericus poſſit recōueniri de crimine ciuiliter corām ſeculari nūquid ſi ibi condemnetur in cā reconuētionis de furto vel alio crimine quodinfamet poſſit ep̄s ex tali ſnīa ex qua infamis videt̉ velconfeſſione illū deponere? glo. rn̄det in effectu ꝙ non:tum qꝛ non efficit̉ infamis cū ciuiliter actū ſit. tu qͥa cūad hoc actum nō ſit non dꝫ imponi pena ordinaria d̓ordi. cog. c. ij. dicit tn̄ ꝙ ſi ex hac confeſſiōe ſeu ſentētia

grauata ſit eius opi. poterit tn̄ ab officio ſuſpēdi. ar. ijd. v. p̄ſbyter. ſꝫ ꝓ examinatione hꝰ glo. plura ſūt vidē.da. ¶ Primo enim ſentit ꝙ damnacus ciuiliter de crimine quod infamet non efficiatur infamis cuius contrariuꝫ no. glo. in. c. cum te. de re iudi. ⁊ illa verior ⁊ cōmuniter approbat̉. qd̓ etiam tenet glo. ij. q. j. multi. naꝫiura cōiter dicūt damnatū de crimine publico eē infamem nec diſtinguit̉ an criminal̓r an ciuiliter agat̉. l. j.⁊. l. athletas. ⁊. l. furti. ff. de his qͥ no. infa. ⁊. l. infamē. ff.de pub. iudi. vbi hoc noͣ. glo. ⁊ Bar. ſufficit em̄ ꝙ habeat cām publici iudicij vt ibi. ⁊ hoc quo ad pͥmū. ¶ Secūdo ſentit glo. ꝙ confeſſus crimē de quo qͥs dānatusefficeret̉ infamis incurrit infamiā ſꝫ hanc qōnem maleexplicāt doc. nr̄i. ſꝫ optime Bar. in p̄alle. l. infameꝫ. vn̄ſcias ꝙ in hoc ſūt opi. Nam glo. in. l. ictus fuſtiū. ff. dehis qͥ no. infa. tenꝫ ꝙ incurrat infamiā quātūcūqꝫ ſnīainde non ſit ſecuta. ⁊ ita videt̉ tenere Innoc. in. c. ſuꝑhis. de penis. ⁊ videt̉ ꝓbari in. l. qm̄. ff. d̓ his qͥ noͣ. infa.vbi patet ꝙ tranſigens ſuꝑ furto efficiat̉ infamis quiatranſigendo ante ſnīam videt̉ delictum cōfiteri. Bar.in p̄alle. l. infamem. dicit ꝙ regula rit̓ confeſſus in iudicio nō efficit̉ infamis an̄ ſnīam qꝛ edictū p̄toris videtreqͥrere ad hoc vt efficiat̉ infamis ꝙ ſit de crimīe dānatus. vt. l. j. ff. de his qͥ noͣ. infa. ſꝫ in cā crimīs cōfeſſusnon habet̉ ꝓ condēnato. vt. l. ſi cōfeſſus. ff. de cuſto. etexhi. re. ⁊ hoc in cauſa criminali. In ciuili ꝟo cōfeſſushr̄ ꝓ ꝯuicto ⁊ ꝯdēnato. vt. l. j. ff. de cōfeſ. ⁊ id̓o in caſibꝰin qͥbꝰ qͥs efficeret̉ infamis ꝑ ſnīam efficeret̉ infamis ꝑſolam confeſſionē rōne p̄dicta. Et ſic pn̄t intelligi glo.⁊ opi. ꝯͣrie. Fallūt p̄dicta qn̄ poſt confeſſionē ſequiturictus fuſtiū qꝛ ſtatim tūc etiam in primo caſu efficit̉ infamīs. vt in palle. l. ictꝰ fuſtiuꝫ. Item fallit qn̄ trāſigit̉vt in p̄alle. l. qm̄. ⁊ doc̄. ⁊ bar. in pall̓. l. infamēdāt optimam cautelam ſi qͥs vult euitare infamiā ꝙ ſoluat cōdemnationē an̄ ſnīam ⁊ euadet ſic iudiciū ⁊ ꝑ ꝯn̄s infamiam. ar. l. ſi reus. ff. de ꝓcura. Et p̄dicta dicta barlimito ẜm noͣbile dictū Io. an. in addi. Spe. in ti. d̓ cōtu. §. ſeqͥtur. in pͥn. poſt Ia. de bel. qn̄ ex vera cōfeſſiōeꝯdemnat̉ ſeu p̄cedit vera ꝯfeſſio. ſecūs ſi dānat̉ ex ficta confeſſione ꝓpter ꝯtumaciā qꝛ talis cōfeſſio vl̓ ſentētia ita ſecuta nō infamat. ar. addu ex his q̄ le. ⁊ no. inl. eius qͥ delatorē. ff. de iure fiſ. ⁊ ꝑ Bart. ī. l. cū filiꝰ. ff. deꝟbo. obli. ⁊ in. l. iij. §. hec ꝟba. ff. de neg. geſt. debēt enīꝟba odioſa ī hac maͣ verificari ī caſu vero ⁊ nō ficto vtin p̄dictis iuribꝰ. ¶ Tercio glo. vult ꝙ infamatus defacto ſuſpendat̉ ab officio donec ſe purgauerit ⁊ ita vidētur ſeqͥ doc. ⁊ dicit Hoſt. eū ſuſpēdendū ꝓpter hācinfamiā tm̄ ⁊ nō ꝓpter crimen cū illud nō ſit ꝓbatuꝫ.ad penā eccl̓iaſti cam imponēdā qꝛ nec ad hoc agebat̉lꝫ aliqui ꝯͣ. ſꝫ dictū Hoſt. videt̉ verius ⁊ cōius ⁊ ſic tͣnſeunt hic doc. Sed adu̓te qꝛ reꝑio Inno. valde ſingularit̓ limitare hoc dictū in. c. qual̓r ⁊ qn̄. el. ij. jͣ. de accu.ꝓpe fi. vbi dicit ꝙ lꝫ iudex qͥ tulit ſnīam cū ageretur d̓crimine ciuiliter nō poſſit pͥuare ꝟtute illiꝰ inſtātie neqꝫ etiā alius reſpectu inſtātie facte cū ageret̉ de crimīeciuiliter tn̄ ep̄s ꝓprius ſeu p̄latus poterit illā ſuis bn̄ficijs pͥuare qꝛ ꝑ ſnīam crimen ē effectū notoriū. vn̄ ꝓcedet de nouo ꝑ viā accuſatiōis vel inqͥſitionis ⁊ producet ſnīam ad ꝓbatōem delicti. ar. in. c. tua. d̓ coha. cle. ⁊mulie. ſic etiaꝫ dicit ꝙ ꝑ eādem ſnīam de crimine latāꝓbaret̉ infamis in alio iudicio ⁊ repelletur a teſtīonio⁊ ab ordi. de teſti. teſtimoniū. ⁊ ſic mirabil̓r vult Inno.ꝙ acta facta cū ageret̉ ciuiliter ꝑudicāt cū agit̉ in alioiudicio criminal̓r. Cuiꝰ ꝯͣrium aꝑte vult glo. in. l. ſi qͥsa ſe fundū. C. ad. l. iul̓. de vi publi. Idem ſequit̉ bar. ī. l.ij. ff. vi bo. rap. Nam probationes in criminali debenteē luce clariores. vt. l. ſciāt cūcti. C. de ꝓba. canonizataij q. viij. ſciāt cūcti. vide tn̄ Bar. qͥ pꝰ Ia. de are. tenuit ꝯriuꝫ ī. l. iij. §. ſi qͥs dolo. ff. de tabu. exhi. vbi dixit ꝙꝓbationes in ciuili faciūt fidē cū agit̉ criminal̓r ꝑ illuꝫ