De iudiciis. 9.

ſatis aꝑte innuit nobis ꝙ ex prima cōfeſſione nō dꝫ iudex ꝓcedere ad aliquā penā. nec valet ſil̓itudo de confeſſione exͣiudiciali. qꝛ ibi nihil ꝯͣ ius agit̉ nec dat̉ maͣvſurpandi iuriſditionē alterius ſꝫ qn̄ fit ꝑ tractū corāiudice vetito tūc ius violat̉ ⁊ maͣ iuriſditionē eccleſiaſticaꝫ violādi tribuit̉. ⁊ p̄ſumptio eſt ꝙ fuerit extortametu. qꝛ laici clericis oppido ſūt infeſti. ij. q. vij. laici. etꝓ hoc qͦd̓ noͣ. glo. in. l. imꝑialem. de ꝓhibi. feu. alie. ī libro feudoꝝ in ꝟbo duos ꝓpe mediuꝫ. Si ꝟo confeſſio fieret ꝑ volūtarie ibi litigantē tūc diceret ex illa cōfeſſione ſurgere indiciū vt ſupponat̉ torture nō ꝙ ī veritate confeſſio valeat tanqͣꝫ facta in iure qꝛ in iudiciovetito. vt no. in p̄alle. c. ſi diligēti. ꝑ doc. in glo. ſuꝑ verbo ſi ꝓ eis. ſꝫ exquo volūtarie ibi litigabat ⁊ ſpōte confeſſus ē ſurgit p̄ſumptio nō modica. Nā ex iudicijs qͥsſupponit̉ torture. vt no. in. l. iij. C. ad. l. iul̓. maieſt. vbiglo. no. dicit ꝙ ſufficit vnus teſtis fortius ſpōtanea cōfeſſio lꝫ in iudicio vetito facta. ⁊ ꝓ hoc qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. īc. qd̓ in dubijs. ⁊. c. admonet. de renun. ⁊ ſic in veritateſentit Inno. in p̄alle. c. ꝑ inquiſitionē. vbi poſt illaꝫ ſolutionē dicit ꝙ pōt dici ꝙ hic iō non valet in aliqͦ confeſſio qꝛ fuit violentus tractus. Itē ne in aliquo laicorum iura ſuꝑ clericos approbent̉ ⁊ ſic cū hac vltīa ſolutione trāſit ibi Inno. ⁊ iō in hac videt̉ ꝑſiſtere lꝫ cōit̓⁊ male ſolet allegari ſimpl̓r primū dictū ⁊ hoc etiā reperio ſentire hic Collecͣ. ⁊ videt̉ hec equa ⁊ ſalubris diſtinctio reducēs ad ꝯcordiam varias opi. Et inqͣꝫtumdixit ꝙ ſi fuit facta ſponte ſurgit indiciū vt ſupponat̉torture limito niſi fuerit facta confeſſio calore iracundie qꝛ tūc ad nihilū p̄iudicat etiā ſi ſit facta in iudiciocompetēti. vide text. cum glo. no. in. c. ex lr̄is. de diuor.nō em̄ lubricū lingue ad penam facile ē trahenduꝫ. vtnotabil̓r dicit tex. in. l. famoſi. ff. ad. l. iul̓. maie. Iteꝫ limito vt compellat̉ p̄dicto caſu ꝑſiſtere qn̄ agit̉ de crimine ſecus ſi mere ciuiliter. ad hoc bo. tex. ẜm vnā lec.cōiter approbataꝫ in. c. olim. de reſcriptis. qd̓ ꝓcedit et̄ſi eēt confeſſio facta corā duobꝰ ex tribus iudicibus vtibi ẜm aliū intellectum. multo ergo fortius ꝓcedit hocqn̄ eſſet facta corā iudice vetito. ⁊ ſic limito dc̄m Inn̄.vltra oēs alios. ſꝫ qꝛ. sͣ. facta eſt mentio de cōfeſſione facta exͣ iudicium. ⁊ qꝛ opinio aliquoꝝ hꝫ vt hec confeſſio facta corā iudice incōpetenti nō valeat vt iudicial̓ſꝫ habeat vim extraiudicialis vt. sͣ. dixi. ¶ Quero quēeffectum habeat confeſſio facta exͣ iudiciū ſuꝑ crimīe?glo. in. l. capite quinto. ff. de adulte. dicit ꝙ facit iudicium qd̓ ſupponat̉ torture. Idē ibi Bart. ⁊ dn̄i de rotadeci. clxxxiij. Innoc. in p̄alle. c. ꝑ inquiſitionē. ſentit ꝙex ea poterit priuari bn̄ficijs etiā habitis rōne infamīeinde ſurgentis. Ia. de are. in. l. qm̄. ff. de his qͥ no. infa.dicit ꝙ ꝑiudicat ſi fiat cū cā vt qꝛ cōfitet̉ ſe feciſſe certum delictum ⁊ de certa ꝑſona ſi fuit pn̄s cuius int̓eſtita ꝙ habeat reqͥſita ad cōfeſſionē in ciuili. et hāc opi.in effectu ſequit̉ hic do. an. dicēs ꝙ niſi hec reqͥſita int̓ueniant facit ſolū indiciū. vt. sͣ. dictū eſt niſi ſumat̉ vtſpecificū delictum gloriationis iuxta no. ꝑ Inno. in. c.quā ſit. de exceſ. p̄la. ⁊ vt. sͣ. dixi. ſꝫ ẜm p̄dicta Inno. remanet ſibi contrariꝰ. ⁊ iō vt ad ꝯcordiā dicta ſua r̄ducant̉ dico ſic ꝙ aut ꝯfeſſio ſua fuit facta oīno exͣ iudicium aut in iudicio ꝓcedēte ꝓceſſu aut in iudicio nullotn̄ ꝓcedēte ꝓceſſu. pͥmo caſu aut indiſcrete ꝯfeſſus ⁊ n̄pn̄te ꝑte ⁊ ſic non interueniētibꝰ reqͥſitis ad ꝯfeſſionēin ciuili. de quibꝰ dicet̉ in. c. fi. de confeſ. Et non ſufficitad ꝓbationē delicti ꝯfeſſati bn̄ tamē ſufficeret qͣtenusſumit ſibi nomē ſpecificū vt dicat̉ maledicus vel d̓ delicto gl̓ioſus. ⁊ ſic intellige no. ī. l. capite qͥnto. ff. d̓ adulte. ⁊ ꝑ Inno. in. d. c. quā ſit. poterit tn̄ ſuꝑ delicto confeſſato ſupponi torture. vt in p̄all̓. l. capite qͥnto. ⁊ ſupdixi qꝛ ſi vnus teſtis ſufficit. vt in p̄all̓. l. iij. no. ml̓ta fortius ꝯfeſſio lꝫ facta ſit exͣ iudiciū. Si ꝟo ꝯfeſſio habuitſua ſb̓alia vt qꝛ pn̄te ⁊cͣ. ⁊ tūc valebit vt ꝓbatoria ⁊ dif-

finitoria. ſicut dicimus in ciuili. l. publia. ff. depoſi. noneniꝫ apparet rō quare non debeat valere ſicut in ciuilicū agatur tm̄ de piudicio confitentis ⁊ ſic ꝓcedit dc̄mIa. de are. ⁊ hoc videt̉ voluiſſe Inno. in p̄alle. c. ꝑ in qͥſitionē. dicit em̄ ibi ꝙ talis ꝯfeſſio exͣ iudicium etiā valet ad priuationē dūmodo non corā inhibito iudice fecerit confeſſionem ⁊ etiā ē neceſſe ꝙ confeſſio ſit cā expreſſa lꝫ exͣ iudicium. vt in p̄alle. l. general̓r. ⁊ alias ſolēnitates. vt. iij. q. ix. §. ſi debitū. ꝑ que ꝟba aꝑte ſentit ⁊vult ꝙ debēt interuenire debite ſolēnitates. ⁊ ſic etiaꝫꝑtis pn̄tia q̄ de ſolennitatē reqͥrit̉ ad validitatē cōfeſſionis. l. certum. §. ſi qͥs abſente. ff. d̓ confeſ. Et ex hochabes notabile dictū Inno. ſic intellectū ⁊ ꝯcordatuꝫcū dicto Ia. de are. ⁊ reducit̉ ad ꝯcor. cū dicto Inno.in p̄all̓. c. quā ſit. vt intelligat̉ qn̄ confeſſio non habuitſua ſb̓alia ⁊ etiā ibi ſatis colligit̉ ⁊ hec bn̄ no. qꝛ ſepe etſepe de hoc dubitaui. ¶ Scd̓o caſu principali qn̄ cōfeſſio fuit facta in iudicio ꝓcedente ꝓceſſu. cōclude qͣſi habuit ſua ſubſtātialia valet et habet̉ ꝓ cōuicto nōautē ꝓ condemnato. ⁊ ſic ferenda eſt ſnīa exquo ſumin criminali. vt ꝓbat̉ in. l. ſi confeſſus. ff. de cuſto. ⁊ exhibi. re. ⁊ no. Bar. in. l. infamem. ff. de publi. iudi. et ibiplene. ⁊ limita vt no. in. c. ij. de confeſ. ¶ Tercio caſuqn̄ fuit facta cōfeſſio nullo ꝓcedente ꝓceſſu. dic vt. sͣ.dixi in notabilibꝰ ꝙ aut aliqͥs confitet̉ directe ⁊ prīcipaliter in iudicio ⁊ valet adeo ꝙ poterit imponi penaqͣntūcunqꝫ maxima ꝓportional̓ tn̄ delicto qꝛ confeſſionō exigit ad ſui validitatē telā iudicij. ⁊ ita ē ſingularedictum Inno. ī p̄all̓. c. qual̓r ⁊ qn̄. de accu. facit p̄alle.l. ſi ꝯfeſſus. ⁊ bo. tex. in. c. j. de accu. li. vj. aut indirecte ⁊ꝑ quandā ꝯſeq̄ntiam ⁊ tūc nō ſufficit ad ꝯdēnatōem.vt no. Bar. ī pall̓. l. ſi ꝯfeſſus. vbi ſic limitat dictū Innocē. all̓. p̄all̓. l. ſi filiū. C. de libe. cā. Ego allego gloſaꝫnoͣbilem. in. c. ex penitētibꝰ. l. di. ⁊ qd̓ no. glo. jͣ. de confeſ. c. fi. q̄ exigit ad validitatē ꝯfeſſiōis ꝙ iudex ad hocſedeat ꝑ. l. in terrogatā. iūcta. l. iubemus. ⁊ qd̓ ī eis noAde libe. cā. ⁊ qd̓ no. doc. ⁊ maxime Cal. in. c. tua d̓ cohabi. cle. ⁊ mulie. vbi dicit iudicē non poſſe punire exofficio maleficiū cōmiſſum ip̄o ſedēte ꝓ tribunali. qͥaad hͦ nō ſedebat dic tn̄ de hͦ vt. jͣ. dicā. oꝫ ergo ꝙ delictum cōfiteat̉ pͥncipal̓r ⁊ directe iudice ad hͦ ſedente.Et intelligo iudicē ad hoc ſedere ſi ꝓ tribunali ſedēsinterrogauit aliquē de delicto vel iudice ſedēte aliquiscomꝑuit corā eo tāqͣꝫ coram iudice et principal̓r confeſſus ē ſe cōmiſiſſe certū delictū. ad hoc. l. he redes palam. §. ī teſtīs. ff. de teſta. ¶ Uenio ad glo. ij. quā diuido ī qͣtuor ꝑtes. In pͥma ꝑte allegat ꝯcor. In ſcd̓a ꝑte tacite ſentit vnam oppoſitionē et ſoluit ibi ex eo. Intercia format vnam aliā qōnem ibi ſꝫ ſi clericꝰ. In qͣrta format aliā ibi ſꝫ pone. ¶ Capio ergo ſcd̓am ꝑte etop. ⁊ videt̉ ꝙ ex tali cōfeſſione deberet puniri vt in. c.inolita. ⁊. c. placuit. xj. q. j. ⁊. jͣ. ti. ꝓximo ſi diligēti. So.dic̄ glo. hic fuerūt inuiti tracti al̓s punirent̉. vt in cōtrarijs. Frā. ꝟo vt hic refert Io. an. dicit ſe de hoc nōcurare an volētes vel inuiti fuerāt tͣcti. lꝫ eī d̓ illo ſit curandū vbi tractat̉ d̓ pena illoꝝ iurium vt ibi tn̄ h̓ q̄ritſolum an cōfeſſio vel ꝓbatio p̄iudicat ita ꝙ eccl̓iaſticus iudex ex illa cōdēnet ſꝑ ē dicendū ꝙ nō ſiue fueritſpōtaneus ſiue inuitꝰ. et cū illa trāſeūt cōiter doctoresEgo dico ꝓut dixi ſuꝑ glo. p̄cedēti q̄ refert an inuitan ſpōtaneus qͦ ad hͦ vt primo caſu nō ſufficit etiā adtorturā. ſcd̓o ſic vt plene dixi. sͣ. ¶ Quero expediēdoterciā ꝑtem glo. hic dr̄ ꝙ cōfeſſio facta ꝑ clericū coraꝫiudice ſeculari vel ſnīa ab eo lata non ꝑiudicet nunqͥdhoc ſit veꝝ etiā in cā reconuētōis? glo. concludit ꝙ nōquia in cauſa ꝑ reconuentionem efficitur ſuus iudexallegat iura cōia. ⁊ hͦ dicit veꝝ qn̄ agit̉ de crimine ciuiliter ſecus ſi criminal̓r. qꝛ criminal̓r non poteſt clericūconuenire nec reconuenire corā ſeculari quia in criminali locū non habet reconuētio ẜm glo. qꝛ nō relatiōe