De iudiciis
cā iuriſpatronatus. Ex qua glo. iūcto iſto tex. dico ꝙſi cauſis ſpūalibꝰ certus modus ꝓcedēdi a iure tradit̉videt̉ ſtatutus etiā cauſis cōnexis ⁊ cōiunctis ſpūalibꝰet ſic de ſil̓ibus ⁊ hoc niſi materia ſit odioſa ⁊ valde exorbitās. vt dico in p̄alle. c. lr̄as. lꝫ ab aliquibꝰ ⁊ minusbn̄ illa glo. reprobet̉. ¶ No. vlti. caſum in qͦ ius poſſeſſum ab aliquo nō ſortit̉ naturā poſſeſſoris. vn̄ laicushic rōe iuriſpatronatus qd̓ poſſidet corā iudice eccleſiaſtico cōuenit̉ licet ꝑſona ſua ſit ſubiecta ſeculari. rōnem. jͣ. videbitis. ¶ Uenio ad glo. ⁊ primo q̄ro qͣre cāiuriſpatronatus d̓r̄ cōnexa ſpūali. Rn̄det glo. qꝛ ipſūiuſpatronatus non eſt mere ſpūale ſed annexū iō ipſius cā dr̄ annexa. aſſumit em̄ ſibi naturam qꝛ magis dignū minus dignū ad ſe trahit. vt in gl. ¶ Sed ꝯtra hͦet cōtra tex. pōt formari fortis oppoſitio ex ſeq̄nti particula glo. ibi ⁊ laicus. ſicut laicus nō pōt poſſidere iusmere ſpūale de p̄ſcrip. cām. ⁊ tn̄ poſſidet ius ānexū ſpūalibus vt hic ita videt̉ ꝙ lꝫ iudex ſecularis non poſſitcognoſcere de cā mere ſpūali de ordi. cogni. tuā. poſſittn̄ cognoſcere de cā connexa ſpūali. So. glo. nō ſoluitſed ſimpliciter dicit ꝙ laicus poſſidere p̄t illud ius annexū ſed nō mere ſpūale. Idē dicit in iure ſepulchroꝝHoſti. dicit ꝙ mere ſpūale laicus nō tractat nec poſſidet ſed mere tꝑale tractat ⁊ poſſidet. hoc vero ius cōnexū nō tractat vt hic ſed poſſidet vel qͣſi ⁊ hoc de gr̄ajͣ. de iurepatrona. c. iij. Do. an. hic ſequēdo Goſ. in ſūma de iurepatro. §. j. vltra mediū dicit iuſpatronatusrealiter eſſe quid ſpūale qd̓ ptꝫ qꝛ vendi non pōt ſicutnec ſpūale niſi cum vniuerſitate. vt in p̄alle. c. de iure. ſꝫquia ex diſpenſatiōe eccleſie cadit in laicū ꝓ tauro dr̄annexū iuri ſpūali. ⁊ ſic nō inſpecta natura ſua ſed inſpecto illo accidente ſurgēte ex diſpenſatōe eccleſie. ꝓhoc qd̓ noͣ. in. c. pie mentis p̄all̓. vbi dicit glo. ꝙ iuſpatronatus eſt ſpūale ſed nō mere qꝛ cadit in laicu. Quedam em̄ vt ipſe dicit ſunt mere ⁊ eſſencialiter ſpūalia.vt aīa gr̄a virtutes ⁊ ſil̓ia. Quedā ſunt ſpūalia ſed nōmere ⁊ eſſentialiter qꝛ tunc nō ꝓpter ſe ſed ꝓpter aliudvt ſunt bn̄ficia vaſa ordinata ad ſacrificiū et ſil̓ia iuraſpūalia q̄ ordinant̉ ad finem īpūalium vt ad finem aīead miniſtros ſuſtentandos. ⁊ iſta tanto magis dicuntſpūalia qͣꝫto magis appropinquant̉ fini rei ſpūalis. etde his vide bo. glo. in ſūma .j. q. j. Ad ꝓpoſituꝫ ergo qꝛꝑ electionē principiat̉ matrimoniū inter eccleſiā ⁊ electum magis dr̄ ius ſpūale qͣꝫ iuſpatronatus qd̓ nō initiat matrimoniū cū pn̄tato ſed tm̄ p̄parat ꝑſonā cumqua dꝫ cōtrahi ⁊ hoc etiā principaliter nō cadit in laicum niſi ex diſpenſatōe eccleſie ſed noluit eccleſia diſpenſare cū laico circa electionē qꝛ eſt actus magis ſpūalis. ⁊ ideo infert ꝙ cū eſſentialiter iuſpatronatus poſſit dici mere ſpūale dꝫ quo ad oīa iudicari vt ius ſpūale niſi aliud in ꝯtrariū a iure ſit exp̄ſſum. ⁊ iō vbi ſpūalis cā deberet tractari ſimpl̓r ⁊ de plano idem dicendūeſſet de iurepatro. Et ſic ꝑ hoc ſentit aꝑte Do. An. ꝙiō eccleſiaſticus cognoſcit ⁊ nō ſecularis de cā iuriſpatro. qꝛ ipſum ius realiter ⁊ eſſentialiter eſt mere ſpūaleſed hoc dictū nunqͣꝫ mihi placuit qꝛ vt. sͣ. dixi ſuꝑ rubrica ipſum ius anteqͣꝫ fuerit cōceſſum laico nō fuit deductu in eſſe ⁊ ſic non pōt dici ꝙ originaliter eſt mereſpūale nec etiā ex ſtatu antiquo ſibi inſito pōt dici eſſemere ſpūale cum patronus nihil aliud facit qͣꝫ pn̄tareꝑſonam inſtituendā ꝑ ſuꝑiorem. vn̄ in hoc tm̄ ſatiſfitdeſiderio ſuo vt ordinet̉ ⁊ inſtituat̉ ꝑſona ẜm volūtatem ſuā. ⁊ colligit̉ clare ex. c. j. xvj. q. v. vbi vide bo. tex.et ea. cā. q. vij. decernimus. nō aūt ex tali pn̄tatione acquirit̉ aliqd̓ ius ſpūale. Hinc eſt ꝙ patronus laicuspōt variare alium pn̄tando de iurepatro. cum aūt. Etex pluribus p̄ſentatis pōt ep̄s inſtituere ſcd̓m vel tercium. vt in. c. paſtoralis. e. ti. qd̓ nō eſſet ſi aliqd̓ ius acquireret̉ p̄ſentato. ar. de p̄ben. c. ſi tibi abſenti. li. vj. vn̄tex. in. c. ꝙ aūt de iurepatro. dicit ꝙ p̄ſentatio eſt qd̓
dam inchoamentū. ordinat̉ em̄ ad ſpūalitatē optinendam ⁊ ideo nō pōt dici ius ſpūale merū cum nullā ſpūalitatem exerceat patronus in actu pn̄tandi. ſed ꝓ tanto dicit̉ annexū iuri ſpūali qꝛ nō debet ꝑueniri ad inſtitutionē ſine pn̄tatiōe. vt in iur. p̄al. ⁊ in. c. illud de iurepatro. Cum ergo ꝑ pn̄tationē ꝑueniat̉ ad iſtam inſtitutionē q̄ eſt mere ſpūalis ꝓ tanto dr̄ annexū iuri ſpūali qꝛ annexū huic iuri inſtituendi ⁊ facit ꝑparamentūad ius ſpāle obtinendū ⁊ iſta eſt vera rō qͥ non ſolet aſſignari ꝑ doc. ⁊ hoc videt̉ ſenſiſſe Inn. in. c. ꝙ ſicut deelec. poſt prin. dicit em̄ ꝙ ideo electio nō concedit̉ laico ſed pn̄tatio ſic qꝛ ꝑ electionē initiat̉ matrimoniū inter electū ⁊ eccleſiā. ad hoc. c. fi. de tranſla. p̄la. ſed p̄ſentare nō eſt ius mere ſpūale ſed annexū nec cōtrahit̉ aliqd̓ vinculū inter pn̄tatum ⁊ eccleſiā cum nullū ius exhoc ſibi acquirat vt in. d. c. paſtoralis. et ſic aꝑte vultInno. ꝙ iſtud ius p̄ſentandi fuit cōceſſum qꝛ nō eratquid mere ſpūale nō ergo bn̄ dicunt iſti qꝛ fuit cōceſſūlaico eſt annexū. nam ex cōceſſionē res mere ſpūalis nōexecrat̉. nam ⁊ ius cōferendi concedit̉ qn̄qꝫ principibꝰvt no. ꝑ Io. an. in. c. ij. de p̄bē. li. vj. ptꝫ. lxiij. di. hadrianus. nō tn̄ ꝑ hoc ꝙ concedit̉ laico d̓r̄ annexū ſpūali. ethoc etiā voluit hic glo. fi. ſi bene ponderet̉ dum dicitꝙ laicus poſſit poſſidere iuſpatro. qꝛ nō eſt mere ſpūale. ⁊ intellige de gratia. ſic etiā de gratia potuiſſet iuseligendi poſſidere vt in p̄alle. c. hadrianus. ſed eccleſianoluit intantū diſpenſare. Itē ex alio cōfundit̉ illa rōet dictū do. An. Nam ſi eſſet ius mere ſpūale in ſe et inalijs dato ꝙ cadit in laicū deberet vt ius ſpūale tractari ſequeret̉ ꝙ ſicut ius mere ſpūale nō tranſit cum vniuerſitate ſeculari qꝛ non pōt venire acceſſorie ad tꝑalitatem cum ſit ꝓrſus alterius nature. vt nō. Inno. in.c. ex lr̄is de iurepatro. Idem dicendū eſſet de iurepavt non tranſiret cum vniuerſitate qd̓ tn̄ eſt falſum. vtpꝫ in p̄alle. c. ex lr̄is. ⁊. c. cum ẜm. e. ti. nec obſtat alia rōqꝛ ordinat̉ ad finem ſpūalium qꝛ hoc eſt qd̓dam p̄ambulum ⁊ inchoamentū a remotis nō em̄ omne ordinamentum ad finem rei ſpūalis ⁊ anime dr̄ ſpūale. Exemplum in libris eccleſiaſticis qui ordinant̉ ad finem aīeet rei ſpūalis nō tn̄ ſunt ſpirituales nec ſacri. dic̄ ergodirecte ſoluēdo ꝯtrariū ꝙ licet laicus poſſideat nō tn̄ꝑ hoc dꝫ inferri ꝙ iudex laicus de illo iure poſſit cōgnoſcere qꝛ laicus ex gr̄a ⁊ quadā tolerantia illud poſſidet. jͣ. de iurepa. c. iij. vt laici inducerent̉ ad cōſtructionem fundationeꝫ ⁊ dotationē eccleſiarū. vn̄ hec conceſſio exorbitās nō dꝫ extendi maxime in p̄iudiciū eccleſie. ar. jͣ. de priuile. ſane. vij. q. j. petiſti. ⁊ in regula qꝛ̓ob gr̄am. ⁊ in regula in argumētū de re. iur. li. vj. et. C.de legi. qd̓ fauore. ⁊. l. qd̓ vero. ff. e. ti. dic etiā ꝙ lꝫ conceſſio illa nō extendat̉ ad iſtū caſum extēdit̉ tn̄ ad oēsactus cōſecutiuos ad ius poſſidendi. vn̄ tranſit ad heredes etiā extraneos ſicut res ꝓphana. xvj. q. vij. filijs.item trāſit cum vniuerſitate vt in iuribꝰ pall̓. Sed diceres cum de cōnexis idē dꝫ eſſe iudiciū vt hic ⁊ magisdignū trahit ad ſe minus dignū. de cōſe. eccle. vl̓ alta.c. vno. li. vj. quō iuſpa. qd̓ eſt annexum ſpūalitati ⁊ eſtmagis dignū tranſit cū vniuerſitate. dic vt dico in. c. exlr̄is. ⁊. c. de iure. de iurepa. ¶ Sed circa p̄dicta q̄ro nūquid laicus iudicās de vniuerſitate ſeculari in qͣ eſt iuſpatronatus valeat iudiciū acceſſoriū reſpectu iuriſpatronatus. Do. an. ꝙ ſic ꝑ. c. ex lr̄is. e. ti. ⁊ ſic dicit ſe cōſuluiſſe. Ego allego ad hoc glo. ſingul̓. in. c. filijs. xvj.q. vij. q̄ dicit iudicē ſecularē poſſe pͥuare laicū iurepa.cum vniuerſitate ſed ꝑ ſe nō poſſet. ar. optimū in pall̓.c. ex literis. ⁊. c. cum ẜm. ⁊ intellige ꝙ neqꝫ in libello neqꝫ in ſnīa fiat mentio de iurepatro. al̓s nō valeret iudicium qꝛ cēſeret̉ venire principaliter. ar. optimū ex hisq̄ no. Io. an̄. in. c. vno de iurepa. li. vj. in nouella vbi dicit nō valere venditionē ſi venditor dicit vendo villāet iuſpatro. qd̓ in ea eſt. ſecūs ſi ſimpl̓r venderet villā